João 11
Lerérun Búngiu To Lánina Iséri Darádu (CABNT) vs ARA
1 Ñíñein ában wügǘri sánditi, gíriti Lázaro, lílana fulásu le gíribei Betánia, le tageíra María túma Márta to tíbugaña.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 María tugúya, to lítu Lázaro le sándibei, tugúya to éseruboun ibíñei luágun lugúdi Jesúsu, ába tarágajani láu tídiburi.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ábati joúnajan bián ítunu ja, aríñaga lun Jesúsu.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Dan lagáambunbalin Jesúsu cátei le, ába laríñagun.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Láu sun weíri lan jínsiñe Márta, María, lúma Lázaro lun Jesúsu,
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 dan le jaríñawagúnbei lun luágu sándiñein lan Lázaro, reídeigili bián wéyu lídan fulásu le ñí lubei.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Lárigiñe, ába laríñagun joun láni disípulugu.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ábati jaríñagun lun.
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Ába laríñagun Jesúsu joun.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 ánjein eíbuga áriebu, lachúgeraguba ladǘga lubúriga.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Lárigiñe, ába laríñagun Jesúsu joun.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Ábati jaríñagun disípulugu lun.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Míni lánti Jesúsu luágu jilá lan Lázaro, jarítagunti disípulugu luágu luágu lan furúmieguarügü arúmuguni ladímureja.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ábati laríñagun Jesúsu joun, furáangu.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Gúndaatina láu úa nan ñi, ladǘga buítimaati ítara jun, afíñe jumámuga. Queímoun waríjei.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Ábati laríñagun Tomás, le únbei jaríñaga Mádou, joun jíbiri disípulugu.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Dan le lachǘlürünbei Jesúsu, gádürüjali wéyu lueígiñe labunún Lázaro.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Lidíse Betánia lueí Jerusalén quei bián quilómetros dimí.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Sarágu jáñati jádaangiñe juríu ñǘdüntiña Jerusaléngiñe bisídoun Márta túma María lun jíchugun ñurúguaü joun luágu loúnwen jamúlen.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Dan tagáambunbei Márta luágu níteeli lan Jesúsu achǘlüreina, ába táfuridun lubároun, ánjoun María, ába teréderun múnada.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ába taríñagun Márta lun Jesúsu.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 áni subúditi nun luágu líchugubei lan Búngiu sun le bamúriajan lúma bun.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Laríñaga Jesúsu tun.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Taríñaga Márta lun.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ábati laríñagun Jesúsu tun.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 áni sun le wínwangilibei áni afíñeti nuágu, labágariduba gíñe lúma Búngiu súnwandan. ¿Afíñetibu?
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Taríñaga lun.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Lárigiñe taríñaguni Márta le, ába tídin oúgoun María, ába taríñagun tun joúnguarügü.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Quei tagáambuni María cátei le, ába tásaarun, ába tídin furése aríjei Jesúsu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Mebélugiliti Jesúsu ubúrugun, lídaañein fulásu le ñí lubei tadárirei Márta.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Dan le jaríjinbei juríu ja ñíbaña múnada túma María ámalijoun tásaarun ába táfuridun furésegueina, ába joúdin tárigi, jarítagun luágu teíbuga lán yebe luágu umúajaü ayájua.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Dánti le tachǘlürünbei María le ñíjin lubeí Jesúsu, ába tájuduragun ligíbugiñe, ába taríñagun.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Dan le laríjin Jesúsu tayájun María jáma juríu ja ñǘbinbaña túma, ába lírudagun tídan lanígi,
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 ába laríñagun joun.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Ába layájun Jesúsu.
35 Jesus chorou.
36 Ábati jaríñagun juríu.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Ñíñanu jádaangiñe aríñagutiña.
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Ábaya tírudagun lanígi Jesúsu, ába layárafadun lun umúajaü. Umúajaü ligía ában júyu luágu dǘbü, ñíñein ában dǘbü lidaǘme.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Ába laríñagun Jesúsu.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Ába laríñagun Jesúsu tun.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ábati jagídaruni dǘbü, ába laríjin Jesúsu siélun, ába laríñagun.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Subúdi numúti luágu agáamba bánina súnwandan, naríñaguñein líra jawágu gürígia ja, ja yábaña, lun jafíñerun luágu amǘrü lan oúnajabalina.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Lárigiñe laríñaguni cátei le, ába lagúaragun.
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ába láfuridun jiláali láu lújabu lúma lugúdi gürágu táu gamísa, lúma ligíbu táu ában gamísa. Ába laríñagun Jesúsu joun.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Láu lasúseredun líra, sarágu jádaangiñe juríu ja ñǘdünbaña túma María, aríja jameí le ladǘgübei Jesúsu, ába jafíñerun luágu.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Ñíñanu jádaangiñe, ába joúdin jámoun fariséogu, ába jabájüdaguni le ladǘgübei Jesúsu joun.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Ábati jayábin fariséogu jáma jábutigu fádirigu, ába joúndaragun jáma jíñun-ágei agúmadijatiña, ába jaríñagun.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ánjeinti wígira ítara, jafíñeruba sun gürígia luágu, ábameti jayábin gumádimatiña Rómana, ábame jagúmuchaguagüdünun walígilisin láu sun warásan.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ñíñein ában jádaangiñe, gíriti Gáifasi, ligía jábutibei fádirigu lídan irúmu ligía, ába laríñagun joun.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 maríjin jumeí luágu buítima lan woun lun loúnwen ábanrügü wügǘri jawágu jíbiri, máma lun lagǘnrinchawagún sun warásan.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Máma láu láni Gáifasi lúngua laríñagei líra, ladǘga quei ligía lan fádiri le íñutimaabei lídan irúmu ligía, ába laríñagagüdüni Búngiu lun, luágu loúweba lan Jesúsu jawágu juríu,
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 áni mámarügü jawágu juríu, lun giñe loúndaruniña sun lirájüñü Búngiu ja díseguabaña jawáriuagua.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Lúmagiñeti wéyu ligía, ába jagúmeserun agúmadijatiña aráanseja lun jáfaruni Jesúsu jilágubei.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Ligía ába lubeí meíbugunjaali lan Jesúsu furáangu jádan juríu, ába láfuridun Judéagiñe, ába lídin lídoun ában fulásu gíriti Efraín, yaráfa lun fulásu mageírawati. Ába leréderun ñi jáma láni disípulugu.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Yaráfaaliti jafédun juríu le gíribei páscua, sarágu jáña gürÍgia ñǘdün Jerusalén lun jadǘgüni igáburi le lánina jarúmadun lubáragiñe fédu ligía.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Jáluajañeinti Jesúsu, dánti le témpulurugúñanu lan, ába jálügüdajan jámagua.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Rújañati fariséogu jáma jábutigu fádirigu dimúrei lun le lan asúbudiruti jalíañein lan Jesúsu, lun lan laríñaguni, barǘ jamámugei adáüra.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.