Atos 4
Lerérun Búngiu To Lánina Iséri Darádu (CABNT) vs NAA
1 Ñígiña Pedro lúma Juan adímureja joun gürígia, ligía jayábin jafádirigun juríu, jáma jábutigu súdaara ja oúnigirubárun témpulu, jáma ja lídaanbaña jadámurin saduséogu.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Gáñitiña ladǘga jarúfudajan Pédro lúma Juan joun gürígia, aríñaga jagía luágu arúfudúa lan luágu jásaaruba lan gürígia lídaangiñe oúweni lúnya jabágaridun ladǘga sará lan Jesúsu.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Ábati janǘgüniña adáüra, ába jádaruniña furísunrugun darí larúgan quei dárüjali lubeí.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Sarágu jáña jádaangiñe ja agáambubalin ugánu le jíchugubei apóstolugu afíñerutiña luágu. Ja afíñerubaña járügü wügǘriña, queí buri seíngü mílu.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Larúgan, ába joúndaragun jábutigu juríu, wügǘriña weírigutiña lídan jafíñen, jáma arúfudajatiña lilúrudun Moisés, Jerusalén.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Ñíñein gíñe Anás le fádiri le íñutimaabei, Gáifasi, Juan, Alejándro jáma sun ja jádaangiñebaña lufámilian Anás.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Ábati joúnajan anǘgei Pédro lúma Juan, ába jíchuguniña lamídan jadámurin, ába jaríñagun joun.
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Buin líña Pédro láu Sífiri Sándu, ába laríñagun joun.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 quei jálügüdüníwa luágu buíti le adügǘbei lun ában wügǘri sánditi, ída líña lan lareídawaguágüdün,
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 buséntiwa lun jasúbudiruni, jugúya jáma sun gürígia ja Israelítagu, luágu láu lan lubáfu Jesucrístu le Nazarétna niján lubeí wügǘri le ya jigíbugiñe areídaguañu. Láu lubáfu Jesucrístu, le meme jádaragubei luágu gurúwa, le lásaaragüdübei Búngiu lídaangiñe oúweni, lareídagua.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Jesúsu le, ligía queísi dǘbü le áubei jíchiga mebéreseni, jugúya le queíbaña ábunagutiña múna, áni ñǘbinjali Jesúsu lun ligíaba lan quei dǘbü le mégeiwatimaabei lídan bunáguaü.
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Úati ámu lun lasálbaruníwa lueídügüya Jesucrístu, ladǘga míchuti Búngiu ámu íri uboúagu lun gayára lan wasálbarun lueígiñe.
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Dan jaríjini gumádimatiña luágu adímureja jamá Pédro lúma Juan manúfudeiga ni murúsun, áni subúdi jameí luágu máma jamá gürígia atúriajatiña sarágu, luágu gürígia jamá ja furúmieguarügü, ába laweíridun janígi, ábati jasúbudiruni luágu jádaangiñetiña lan já meja eíbugubaña lúma Jesúsu.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Queíti ñíñein lubeí wügǘri le areídawaguágüdübei jáma, rára ligía, siñáti jaríñagun lúrudugu ni cáta.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Ábati joúnajaniña lúrudugu Pédro lúma Juan lúma wügǘri le areídaguaalibei boúgudin lueí jadámurin lun gayáraabei lan jayánujan jámagua.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 Jaríñagati.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Lun mabúruchagun lan ugánu luágu cátei le lídan sun fulásu, wewéridiraña lun madímurejandügüya jamá ni ca un lídan líri Jesúsu lúmagiñe ugúñe.
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Ábati jagúarun joun lun jebélurun, ába jaríñagun joun lun ni lan ca uágu lun madímurejan jamá, marúfudajan jagíame lídan líri Jesúsu.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Ába jaríñagun Pédro lúma Juan joun.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Wagía, siñáti wámanichun láu cátei le aríja wamáalibei lúma le agáamba wamáalibei.
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Ábayati jewéridiruniña gumádimatiña, ába jígiragüdüniña. Madáritiña ída lúba lan jadǘgün ni cáta jáu ladǘga adímurejatiña buri gürígia buíti luágu Búngiu luágu cátei le asúseredubei.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Wügǘri le areídagubei láu miláguru ligía, sügǘ láu bián-wein irúmu láu.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Dan le jáfuridun Pédro lúma Juan furísunrugugiñe, ába joúdin le ñí jabei jíbirigu, ába jabájüdaguni sun le jaríñagubei jábutigu fádirigu jáma wügǘriña weírigutiña joun.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Dan jagáambubalin, ába jayúmuragun sun jagía lun Búngiu, ába jaríñagun.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Amǘrü, aríñagatibu láu lubáfu Sífiri Sándu liyúmulugugiñe Davíd lé meja esériwidubei bun.
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Iñúraguatiña lurúeitegu uboú joúngua,
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 ‘Áni suséreti ítara, oúndaraguatiña Heródes luma Póncio Piláto lídan ubúrugu le, jáma ja mámabaña juríu, lúma jáma Israelítagu lun jadǘgün wuríbani lun Biraǘ Jesúsu le sándubei, le banúadajabei.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Láu líra, adǘga jamúti sun le baráansejabei lun lasúsereduba lan.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Guetóti, Wabúreme, aríjabeí jasíadiruníwa, rúba anígi woun, wagía le esériwidubalibu, lun wadímurejan buágu manúfudeiga,
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 gayára lámuga gíñe wareídaguágüdün sánditiña, adǘga wagíame miláguru lídan líri Biraǘ Jesúsu le sándubei, láu bubáfu wawágu.
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Dan le lásurun jayúmuragun, ába lánjingichun fulásu le ñí lubei joúndaragua, ába jabuínchun sun jagía láu lubáfu Sífiri Sándu, ába japúrichijani lerérun Búngiu manúfudeiga.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Sun ja afíñerubaña, ában lábu jarítagun, ában lábu jabúseerun. Úati ni ában aríñaguti luágu lumégen luágu láni lan lábugua, sun cátei jáni súngua luágu.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Ába jasígirun apóstolugu adímureja luágu lásaarun Wabúreme Jesúsu lídaangiñe oúweni láu sarágu ubáfu, ábati labíniruniña Búngiu sun jagía sarágu.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Úati ni ában jádaangiñe emégeiruti ni cáta ladǘga sun ja gafúlasunbaña o gában, ába buri jalúgurunun, ába janǘgüni tebégi,
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 ába jadéregeruni joun apóstolugu lun lafánreinjoún jádan ja emégeirutiña.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Queíburi, ñíñein ában jádaangiñe ladǘgawagun Leví jádan, gíriti José, agǘriajoúti luágu uboúju le gíribei Chípre, ába jáchuni apóstolugu Bernabé, míni lan líra, “Le Íchigubei Gurásu”.
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 Wügǘri ligía, ába lalúguruni lufúlasun, ába lanǘgüni seínsu edéregera joun apóstolugu.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.