Atos 27

Lerérun Búngiu To Lánina Iséri Darádu (CABNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Lídan le jaráanserunbei lun joúnajaníwa Itálioun, ába ledéregerún Páblo jáma ja jíbiri adaürǘtiña lábu laríjin ában súdaara gíriti Júlio, ligía gumándanbei lun jadámurin súdaara le gíribei “lisúdaaranigu Urúei Augústo.”
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Ába wádinagun tídoun ában ugúnein ñǘbintu Adramítiogiñe lun Ásioun. Ñíñein gíñe Aristárco wáma, le Tesalónicana, Tesalónica ában ubúrugu láni Macedónia.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Larúgan, ligía wachǘlürün Sidón, lídan fulásu ligía, buíti loúseruni Júlio, le gumándan, Páblo, ígira lumúti lun bisída lániña lumádagu lúma lun jeténirun lun.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Lídan wáfuridun Sidóngiñe, ába woúdin ǘnabugiñe libíti uboúju Chípre ladǘga wabánrouñein lan garábali.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Ába wájiñuraguni barána ligíbugiñe lubéyaari Cilícia lúma Panfília, ába wachǘlürün lídoun fulásu le gíribei Míra, ában ubúrugu láni Lícia.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ñi ladárira gumándan ában ugúnein Alejandríana teíbuga Itália, ába ládinagüdüniwa lun wasígiruni waweíyasun.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Áfayajatiwa jámaru luágu sarágu wéyu, láu lénreengun wachǘlüra ligíbugiñe ubúrugu le gíribei Gnído. Queíti wabánroun mémegili lubeí garábali, ába wáfayajan ǘnabugiñe libíti uboúju Créta, sügüína wagía ligíbugiñe Salmón,
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 wasígira láu méme lénreengun láru láru, ába wachǘlürün lídoun ában ubúrugu gíriti Buíti Fulásu, yaráfa lun ubúrugu Laséa.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Féridijadiwa sarágu dan, dénchajaliti áfayajani baránaja ladǘga yaráfaali lidáani luríbouga, sügǘjali jafédun juríu le lánina ferúdun figoú. Ligía lewéridirunbaliña Páblo, laríñaga joun.
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 —Aríja numúti luágu denchábei lan weíyaasu le, áni weféridiruboun ugúnein, féridime sun tíla, gayáraabei gíñe weféridiruni wabágari.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Lubáragiñe ladǘgün gumándan gásu láu le laríñagunbei Páblo, ába lídin láu le lubeíbei tabúreme ugúnein lúma le abúgajabei.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Queíti mabuídun lubeí fulásu ligía lun lásügürǘn luríba dan ñi, ába jarítagun jíbe-ágei luágu buídutima lán yebe lun wáfuridun ñígiñe, lun waríjin ánjein gayára wachǘlürün Feníce, ában fulásu láni uboúju Créta, lun wásügürüni luríbaniga ñi. Ñi Feníce, níjein barána lueígiñe núru lúma suédi.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Queíti lagúmeserun suédi jámaru, ába jarítagun luágu gayáraabei lan jasígiruni weíyaasu, ábati joudin, ába jasígirun láru láru Créta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Málüti lueígiñe jáfayarun, ába láfurun ában nodísi jéreti,
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 ába lagúmeserun abánrenjoun ugúnein. Queíti siñá lan wawáanserun lubároun garábali, ába wígiraguágüdün woúngua lun lanǘgüniwa.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Ába wásügürün ǘnabugiñe libíti ában liraǘraü uboúju gíriti Cláuda, le ñí lubei mére lan láfujan garábali, ába wádinagüdünun tisálufun wagúne to atoújeina waboún, láu ában lénreengun.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Lárigiñe wiñúrunun ugúneirugun, ába lásügüragüdǘniwa gúrudu tábugiñegiñe ugúnein lun jagǘragunun, derébugu támuga. Queíti janúfudebei lueí joúdin adágara luágu sándala le gíribei Sírte, ába jagídaraguní bíra, ába jígiraguagüdün joúngua lun lanǘgüniwa garábali.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Larúgan, quei jére mémegili lubeí dan, ába jagúmeserun achágajei tíla ugúnein baránajoún,
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 luágu lǘrüwan wéyu, ába jachágajani lídaangiñe tumégegun ugúnein baránajoún láu jájabu guánarügü.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Maríjintiwa wéyu ni warúguma lídan sarágu wéyu, láuti oúnwenbun luríban dan le, féridi wamáali wafíñen luágu weséfuruba lan.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Queíti sügǘjadiwa lubeí sarágu dan meíginga, ába laráramun Páblo wádan, ába laríñagun.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Gagúraasun jumá, úabei ni ában jídaangiñe oúweti, láu sun teféridiruba lan ugúnein.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Chülǘjali ában láni Búngiu ánjeli númoun áriebu to, loúnagüle Búngiu le Nabúreme le gíñe únbei nesériwida,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 laríñajare ánjeli ligía nun. “Manúfudedabá, Páblo, ladǘga barúfudaguba búngua ligíbugiñe urúei César Augústo, áni badǘgaba leséfuraña Búngiu sun ja tídaanbaña ugúnein búma lueí oúweni.”
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Gagúraasun jumá lubeíti, ladǘga jeménigitina luágu Búngiu, áni choúru numúti luágu ítara lúba lan quei laríñaguni ánjeli luágu nun,
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 láu sun, wadágaruba lan luágun ában uboúju.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Bián dimáasu wáu luágu waweíyasun, lubáranarugúñadiwa Ádria, labánreinja mémeñadiwa garábali, ligía, amídi áriebu, ába jasándirun mádulungu luágu achǘlüreina wáña lan luágun múa.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Ába jamísurajani lujúlilin dúna, san-wein ugúdi lujúlilin, ábaya jamísurajan jabáruaguoún mémeraü, gádürü-wein-díisi ugúdi.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Léti janúfude lueí jabúguchun luágu dǘbü, ába jágurun gádürü oúnguru tiyúnagiñe ugúnein, ába jagúrabajan larúgadun láu idíjeri.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Súnti dan le, añája mádulungu asáminara lun jeséfuragun joúngua láu jeíbaagun tídaangiñe ugúnein, ába jagúmeserun aráriragüdoún salúfu dúnarugun, jadǘga camá jágura oúnguru tígirigiñe ugúnein.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Ába lawísaruni Páblo gumándan jáma lisúdaaranígu, laríñaga joun.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ábati jíbuguni súdaara tugúrudun salúfu, ába jígiragüdünun dúnarugun.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Lubá larúgan, ába laríñagun Páblo joun súngubei lun jeígin, laríñaga joun.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Ayúmuraguatina jun lun jeígin, líchuguba érei jun lun jeséfurun. Choúru numúti jun luágu úabei lan ni ában eféridiruti libágari.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Lárigiñe laríñaguni Páblo cátei le, ába lanǘgün ában fein lújaburugu, ába líchugun eteíngiruni lun Búngiu jagíbugiñe súngubei. Ábati lagúbachagunun, ába leígin.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Ába járügüdün ja jíbiri gurásu, ába gíñe jeígin.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Bián-sáñadiwa ǘrüwa-wein-díisi-sísi gürígia tídan ugúnein.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Dánti le joújáña quimúle, ába jáguruni türígu baránajoun lúntima tawálidagun ugúnein.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Dan le larúgadunbei, ibídiñeti fulásu le ñí jabei mádulungu joun, ába jaríjin ában beídi gebéyaariti, ába joúchun lun janǘgünun ugúnein ñíjin.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Ába jíbuguni lagǘrüga oúnguru, ába jígiruni baránaja, ába jasílacürüni fágaayu le esériwidubei lun jabúgurunun ugúnein. Ábati jaweínragüdüni lúgubu bíra, ába tagúmeserun ugúnein ayárafajoúa lun láru béya.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Ába tídin lídoun ában fulásu le ñí lubei biángua lan ébeeni, ába tadágarun, siñá lánjingichun tígiri ni murúsun, ába tagúmeserun aboúchagua tiyúnagiñe, le lére lugúdi barána.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Ába yebe jabúseerun súdaara jáfaraguniña adaürǘtiña jilágubei lueí janúrajan áfulijeina.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Ánjein le gumándan, quei busén lubei leséfuruni Páblo, mígirunti lun jadǘgüni súdaara le jarítagubei. Ábati laríñagun lun lan jachúbaragun ja gáfulijadíbaña baránajoun furúmiñe lun jachǘlürün múarugun,
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 jáme jíbiri, joúdinme ligíbuagu buri fuláansu lúma buri tífe ugúnein. Ítara líña jachǘlürün súngubei múarugun séfuñu.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.