Atos 12
Lerérun Búngiu To Lánina Iséri Darádu (CABNT) vs NVT
1 Lídan dan ligía, ába lagúmeserun urúei Heródes eíbaajaña jádaangiñe afíñetiña.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Ába láfaragüdǘni Jacóbo le lamúlen Juan táu efeín,
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 queíti laríjin láu gúnda jamá juríu láu cátei le, ába gíñe lanǘgüni Pédro adáüra. Lídan buri wéyu le fédu le ídaanbei teigúa fein magánatu ísi lasúsereda cátei le.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Lárigiñe lanǘgüni Heródes Pédro adaǘra, ába ládaruni furísunrugun jáu díisi-sísi súdaaragu oúnigira gádürü gádürü, larítagun lún yebe laságaruni jagíbugiñe lílana fulásu lárigiñe fédu lun lagúserun.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Ñíñein lubeíti Pédro furísunrugu toúnigiwañu buídu, merédeti jayúmuragun tílana ligílisi lun Búngiu luágu.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Áriebu le lubáragiñe wéyu lé yebe lúnbei laságaruni Heródes Pédro jagíbugiñoun gürígia, larúmuguña Pédro jamídaangua bián súdaara, gürágu ligía láu bián güríngüri, jámaya bián súdaara luágu béna oúnigira.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Sódini, ligía lasáliragun ában láni Wabúreme ánjeli, ába larúgoungadún furísunrugu. Ába lagúuruni ánjeli ligía loúbawagu, ába lagáguduni, ába laríñagun lun.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 ába laríñagun ánjeli ligía lun.
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Ába láfuridun Pédro lárigi ánjeli ligía, ibídiñoun lun ánjein inárüni lubeí lúmoun máma lan inárüni cátei le ladǘgübei ánjeli ligía. Genégetimáati lun camá gewénediñein.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Ába jásügürün jáu furúmiñetiña oúnigirutiña, sügǘ jamaña jabíaman, dánti le jachǘlürün luágun béna le gürábu le ǘmadagiñebei, ába lánjunrenchun lúngua. Ába jáfuridun, lárigiñe jánjiñuragún ában ǘma, ába lígiruni ánjeli ligía Pédro lábugua.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Ligíaali lárügüdagun Pédro lúngua, ába laríñagun.
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Asáminareína ligía Pédro luágu cátei le, ába lídin túbiñoun María to lúguchu Juan Márcos, le ñí jabei sarágu gürígia adámuriñu ayúmuragua lun Búngiu luágu.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Dan lacaǘjan luágu lubéneri bürǘrü, ába táfuridun ában irájü músu, gíritu Róde, aríja ca lan agúajabei.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Dan tasúbudiruni luágu Pédro lan luágu lumálali, bulíei tumúti tánjunrenchuni béna, le luweírin tugúndan, ábarüga teíbaagun múnadoun awísaja luágu niján lan Pédro bénabu.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Ábati jaríñagun tun.
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Niján mémeti Pédro acaǘnja luágu béna. Dan jánjunrenchuni, ába laweíridun janígi dan le jaríjini.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Ába líchugun seíni joun láu lújabu lun jámanichun, ába labájüdaguni joun ída líña lan laságaruni Búngiu furísunrugúgiñe, lárigiñe, ába laríñaga joun.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Dan larúgadunbei, niján luwúyerigu samínaü jádan súdaara, ladǘga ibídiñeti joun ca lan susérebei lun Pédro.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Ába loúnajan Heródes áluajei, quei madári jamáni, ába lálügüdaguniña súdaara já buga oúnigirubalin, lárigiñe, ába láfaraguágüdüniña jilágubei. Lárigiñe, aba láfuridun Heródes Judéagiñe, ába lídin agánawa Cesaréa.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Weíriti ligáñi Heródes jáma gürígia ja aganoúbaña Tíro lúma Sidón, ánjein jagía, ába jebélurun lídoun ában arítaguni lun joúnajan wügǘriña lun jadímurejan lúma luágu jafúleisein. Dan le jachǘlürün, ába jagáñeiruni Blásto, ában wügǘri íñuguti láni Heródes, lun líderaguniña adílijei sun cátei, ladǘga lageíragiñe Heródes jabíja eígini.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Ába lagúaragüdǘn Heródes jawágu luágu ában wéyu, wéyu ligía, ába ladáürunun lanáangun to lanáangun urúei, ába lañúurun luágu lála le ñígiñe lubeí lagúmadija, ába ladímurejan joun.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Ábati jagúmeserun gürígia agúaraja.
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Lídan óra ligía, ába lasándiragüdǘni láni Búngiu ánjeli Heródes, ladǘga lanáangun lúngua luágu jerérun gürígia, míchu lumúti linébese Búngiu lun, ába jeígini jéweraü, ába loúnwen.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Abúruchagueínatimá ligíati ugánu le láni Búngiu, apúrichijoúati lídan sun fulásu.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Dan jagúmuchuni Bernabé lúma Sáulo jawádigimari, ába jagíribudun Jerusaléngiñe barüína jameí Juan Márcos jámagua.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.