Apocalipse 10
Lerérun Búngiu To Lánina Iséri Darádu (CABNT) vs BKJ
1 Ábati naríjin ábanya ánjeli gabáfuti, ába larárirun siélugiñe lídan juánriñu táu ában jerémuru loúgiñe lichǘgü. Miríti ligíbu quei wéyu, liábin lúruna camá durúngu líña.
1 E eu vi um outro anjo poderoso descer do céu, vestido com uma nuvem; e um arco-íris estava sobre a sua cabeça, e a sua face era como o sol, e seus pés como pilares de fogo.
2 Ñíñoun ában tiraǘraü líburu junréngu lújaburugu. Ába líchuguni lugúdi le loúnwenren loúgiñe barána, le lubaǘna loúgiñe múa.
2 E ele tinha em sua mão um pequeno livro aberto; e ele pôs o seu pé direito sobre o mar, e o seu pé esquerdo sobre a terra,
3 Ábati lagúaragun láu umálali jéreti quei ában liñún dan le láwoujan, dánti le lagúaragunbei, ába lagaambúniwa ladǘrügüdün sédü wayújururu.
3 e clamou em alta voz, como quando um leão ruge; e quando ele clamou, sete trovões proferiram suas vozes.
4 Lárigiñe ladǘrügüdün sédü wayújururu ligía, ába yebe nabǘrüjaali lan le laríñagubei, ába nagáambun laríñagun ában umálali nun siélugiñe.
4 E quando os sete trovões proferiram suas vozes, eu estava prestes a escrever; e ouvi uma voz do céu me dizendo: Sela essas coisas que os sete trovões proferiram, e não as escrevas.
5 Ánjeli bugáti le naríjubei loúgiñe barána lúma loúgiñe múa, ába liñúruni lújabu le loúnwenren siélun,
5 E o anjo que eu vi em pé sobre o mar, e sobre a terra levantou sua mão ao céu;
6 ába láfiñurun luágu le gabágaribei lun sun dan, le adǘgübalin uboú láu sun siélu, barána lúma sun cátei le lídaanbei, ába laríñagun.
6 e jurou por aquele que vive para sempre e sempre, o qual criou o céu, e as coisas que nele há, e a terra, e as coisas que nela há; e o mar, e as coisas que nele há, que não haverá mais tempo.
7 Dánme le lachǘlürün dan lun lagúmeserun jasédün ánjeli ínwirei lifídun, gúnfulijalíme laráansejan Búngiu lé meja arámudaguabei, quei le laríñaguni meja joun profétagu ja esériwidubalin.
7 Mas nos dias da voz do sétimo anjo, quando ele começar a soar, o mistério de Deus será cumprido, como ele declarou a seus servos, os profetas.
8 Ábaya ladímurejan umálali lé buga nagáambubei siélugiñe, ába laríñagun nun.
8 E a voz que eu ouvi do céu falou comigo novamente, e disse: Vai e toma o pequeno livro que está aberto na mão do anjo que esteve em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Ába nídin, ába namúriajanun líburu tugúya lúma ánjeli ligía, ába laríñagun nun.
9 E eu fui até o anjo, e lhe disse: Dá-me o pequeno livro. E ele me disse: Toma-o e come-o; e ele fará teu ventre amargo, mas em tua boca será doce como o mel.
10 Ába nanǘgünun tiraǘraü líburu tugúya lújaburugugiñe ánjeli ligía, ába neíginun, bímeti nasándirunun niyúmulugu camá síruudu, lárigiñe neíginun, ába tagífidun nurágeirugu.
10 E eu tomei o pequeno livro da mão do anjo, e o comi; e ele era na minha boca doce como o mel; e assim que eu terminei de comê-lo, meu ventre ficou amargo.
11 Ába laríñawagúniwa nun.
11 E ele me disse: Tu deves profetizar novamente diante de muitos povos, e nações, e línguas, e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.