Lucas 20
Suau Bible (CAB_PNG) vs NAA
1 Luágu ában wéyu, dan le témpuluruguñein lubeí Jesúsu arúfudaja joun gürígia, apúrichijei ugánu luáguti asálbaruni, ligía jayábin jábutigu jafádirigun juríu, jáma arúfudajatiña lilúrudun Moisés, jáma wügǘriña weírigutiña lídan jafíñen juríu,
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 ába jaríñagun lun. —Aríñagabeí woun ca lan biríchabei lun badǘgüni cátei le. ¿Ca íchugubalin ubáfu le bun?
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Ábati laríñagun Jesúsu joun. —Nálügüdáadün gíñe ában cátei, oúnaba jumána.
3 Jesus respondeu:
4 ¿Ca oúnajabalin Juan abásteragüdaja? ¿Loúnajan Búngiu ódi joúnajan wügǘriña?
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ába jagúmeserun aríñaga jámagua. —¿Cába waríñaga? Ánjawa aríñaga luágu loúnajan lan Búngiu, laríñagame woun ca lan uágu mafíñerun wabeí lun.
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Ánjawa aríñaga luágu joúnajan lan wügǘriña, jachámuraguba gürígia dǘbü wawágun, ladǘga choúru jamúti luágu proféta lán meja Juan.
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Ábati jaríñagun luágu ibídiñe lan joun ca lán meja oúnajabalin Juan abásterágüdaja.
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Ábati laríñagun Jesúsu joun. —Maríñagun nubeí gíñe jun ca lan áu ubáfu nadǘgei buri cátei le.
8 E Jesus lhes disse:
9 Ába lagúmeserun Jesúsu adímureja joun gürígia, ába labájüdagun ában úraga le gíbebei laníchigu, joun. Niján úraga ligía. —Ñíñein meja ában wügǘri ábunaguti beíbei lichárirugu, lárigiñe, ába lájayajani lichári joun ñadágimeintiña, ába lídin lídoun ámu fulásu luágu sarágu dan.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Dan le lachǘlürün lidáani alúbajani, ába loúnajan ában lumúsun anǘgei lufánran, ába jabúleiseiruni ñadágimeintiña músu ligía, ába joúnajani lárigoún, míchugunga ni cáta lun.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Ábayati loúnajan ábanya músu, ába gíñe janábuni, buleísei jameí, oúnaja jameí, míchugunga ni cáta lun.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Ábaya loúnajan ábanya, ábaya gíñe jabúleiseiruni, ába jabúguni ñígiñe.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 ‘Ába laríñagun labúreme ichári lúnguarügü. “¿Cábasán funa nadǘga? Noúnajaali niraǘ le jínsiñebei nun, dánme le jaríjini, fágua inébebei joun.” Ába loúnajani.
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Dan le jaríjinbalin, ába jaríñagun jámagua. “Niján le lúnbei lerésibiruni alágan, wáfaraali jilágubei, wagía lámuga labúriña sun cátei.”
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Ábati jaságaruni lídaangiñe fulásu ligía, ába jáfaruni jilágubei. Ábati lálügüdajan Jesúsu, laríñaga. —¿Cábati ladǘga labúreme ichári?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Liábinme, ábame láfaraguniña ñadágimeintiña jagía jilágubei, ábame líchuguni ichári joun ámu. Dan le jagáambunbalin cátei le, ába jaríñagun. —¡Masúsereda lámuga ítara!
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Ába laríaguniña Jesúsu, ába laríñagun joun. —¿Cáti lílabei le bürǘñubei tídan Lerérun Búngiu le ñí lubei laríñaga.
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Furúmieguarügü le achúgeraguti luágu dǘbü ligía lagǘnrinchaguba, léti uágunti láburuja, labúrechagúbei. Áu dǘbü ligía.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Lídan meme óra ligía, ába jálugun jábutigu jafádirigun juríu jáma arúfudajatiña lilúrudun Moisés járügüdüni Jesúsu, ladǘga jasúbudiruni luágu jawáguti lan jémpulu le laríñagubei, madǘgün jamúti ladǘga janúfude jaweí gürígia. Ábati jagúrabajan ámu dan.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Ábati joúnajan gürígia ja ásügürütiña joúngua camá jamuga jarúmatiña lun jaríaajani Jesúsu, lun jaríñagagüdüni cátei le gawáguti gayára lan jíchugun lidúnrun lun jedéregeruni lun gumádimati.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Ligía jálügüdünbalin, jaríñaga lun. —Maésturu, subúdi wamúti luágu richá lan le baríñagubei lúma gíñe le barúfudajabei, manúfudetibu gíñe lueí ni ában, ladǘga ni cáta lan luweírigun gürígia bun, áni láu inárüni barúfudajei lémeri Búngiu.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Aríñagabá ában cátei woun. ¿buíti lun lafáyeijoún seínsu lun warúeite César ódi mabuídunti?
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Ába lasúbudiruni Jesúsu luríban jarítagun, ába laríñagun joun. —¿Ca uágu jabúseera jíchugun sádara nubá?
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 Arúfuda jumá ában lídaangiñe seínsu ligía nun. ¿Cá iyáwa lúma íri le bürǘñubei luágu? Jaríñaga lun. —Láni César.
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Ábati laríñagun joun. —Le láni César rújumei lun César, le láni Búngiu rújumei lun Búngiu.
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Siñá jamútiti áburugüda tídoun jasádaran láu lé buri laríñagubei jagíbugiñe gürígia, weírirügüti janígi láu loúnabagüle joun. Ába jámanichun.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Lárigiñe, ába joúdin saduséogu aríjei Jesúsu. Jaríñajare saduséogu luágu másaarunbaña lan jiláaña lídaangiñe oúweni lúnya jabágaridun. Ábati jaríñagun lun Jesúsu.
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 —Maésturu, laríñajare Moisés woun tídan lilíburun, luágu ánjein lan oúwe ában wügǘri, ába lígirunun lúmari marájüñüga ligía táu, lúnti lan lamárieidun lamúlen túma lun garájüñü lan táu, gadǘgawagun lámuga líbugaña le oúwebei.
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Wel, ñíñanu mejáti sédü wügǘriña gamúlenuguátiña, ába lamárieidun le furúmiñeti, ába loúnwen marájüñüga.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Ába lamárieidun le jabíaman túma buga lúmari íbugañaü, ába gíñe loúnwen marájüñüga.
30 o segundo
31 Ábati lamárieidun le jǘrüwan túma, chülǘ lúmoun le jasédün, jilágua meme jagía, marájüñüga táu.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Ába gíñe toúnwen wǘri tugúya.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Aríñagabá ában cátei woun. dánmeti le jásaarun lídaangiñe oúweni lúnya jabágaridun, ¿cábati úmari wǘri to jádaangiñe, quei maríei tubeí jáma sédügubei?
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Ába laríñagun Jesúsu joun. —Lídan uboú le, maríeitiña wügǘriña jáma würíña,
34 Jesus respondeu:
35 ánjein lídaanme dan le lúnbei liábin, úabei agámariduni siélu jádan ja garíchabaña lun ásaaruni lídaangiñe oúweni lúma lun jebélurun siélun agánawa ñi lun sun dan. Magámaridubaña ñi, míchaajan jamáñame jarájüñü lun maríei,
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 ladǘga moúnwendügüyaaña gürígia siélu, ítaraañame quei ánjeligu, lirájüñü jañáme Búngiu ja saráaña lídaangiñe oúweni.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Moisés guánarügü arúfuda lumúti luágu níjein lan ásaaruni lídaangiñe oúweni lídan le labǘrüjanbei luágu búbugati geméti. Laríñajare ñi luágu Búngiu lan Lubúngiutebei Abrahám, Isáac lúma Jacób.
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Láu dimúrei ligía, arúfuda lumúti Moisés luágu wínwangiña lan Abrahám, Isáac lúma Jacób, láu sun jilá lan jágubu, ladǘga máma Jabúngiute jiláaña Búngiu, Jabúngiute ja wínwangiñabaña. Wínwangiña lanǘgüniña Búngiu sun gürígia.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Ábati jaríñagun arúfudajatiña lilúrudun Moisés. —Buíti baríñaguni, Maésturu.
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Ába málügüdagun jamáali lan.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Ába laríñagun Jesúsu joun. —¿Ída liñásan jaríñagunbei luágu ladǘgawagun lan Davíd Crístu?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Laríñajare Davíd guánarügü tídan líburu to gíriboun Sálmos.
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 — ausente —
43 até que eu ponha
44 ¿Ída lubáti ladǘgawagun lan Davíd Crístu, áni aríñagati Davíd guánarügü lun Crístu “Nabúreme”?
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Ñíñanu sarágu gürígia agáambajei Jesúsu, ába jagáambun laríñagun joun láni disípulugu.
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 —Toúnigigua jumá júngua jaweí arúfudajatiña lilúrudun Moisés, ganígitiña jeíbugun táu anáanguni durúrutu, busén jagía lun labúsurún joun láu inébesei ǘmadarugu, áluaja jameí ubáraü le jabára weírigutiña tídan ligílisi, lúma lubuídun-ágei ubáraü lídan eígini.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Gidá jamutu gíñe jában würíña ja jiláaña úmari jaweí, lúnti jadáuragun láu, ába jadǘgün furíeigi migínaguti. Weíribei jasúfurirun luágu sun le jadǘgübei.
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.