Marcos 10

Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Den Jeezas lef fahn da plays ahn gaahn da di paat a Judeeya weh mi deh kraas di neks said a Jaadn Riva. Di krowd dehn kip aan di kohn, ahn az yoozhwal, ih teech dehn.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Sohn Farisee kohn kohn chrai tes owt Jeezas, soh dehn aks ahn seh, “Ih gens di Laa fi wahn man divoas ih waif?”
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Jeezas aks dehn seh, “Da weh Moaziz Laa tel unu fi du bowt dat?”
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Dehn ansa seh, “Wel, Moaziz mi alow wahn man fi gi ih waif wahn divoas paypa ahn den put ahn owt.”
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Jeezas seh, “Da sayka weh unu haat soh haad mek Moaziz mi alow unu fi divoas unu waif.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Fahn di biginin, wen Gaad mek di werl, ‘Ih mek man ahn uman.’
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 ‘Dat da wai wahn man fi lef ih ma ahn ih pa ahn jain op wid ih waif,
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 ahn di too a dehn wahn bee laik wan persn.’ Soh dehn noh wahn bee too nohmoh, bot wan.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Soh noh mek nobadi separayt weh Gaad don jain tugeda.”
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Laytaraan, wen dehn mi deh eena di hows wid Jeezas, di disaipl dehn mi aks ahn di sayhn kweschan agen.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Jeezas tel dehn seh, “Enibadi weh divoas dehn waif ahn marid tu wahn neks uman di sin gens dehn waif.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Ahn rait soh, if wahn waif divoas ih hozban ahn marid tu wahn nada man, den shee di liv eena sin tu.”
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Now sohn peepl mi-di bring dehn lee pikni tu Jeezas fi mek ih put ih han pahn dehn fi bles dehn. Bot di disaipl dehn taak tu dehn shaap-wan ahn tel dehn noh fi bada ahn.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Wen Jeezas si weh mi-di hapm, ih neva laik dat ataal ahn ih tel di disaipl dehn, “Mek di lee pikni dehn kohn tu mi. Noh stap dehn, kaa peepl weh waahn bee paat a Gaad kingdom hafu stan jos laik lee pikni.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Ah di tel unu di chroot, enibadi weh noh kohn tu Gaad laik wahn lee pikni wahn neva bee paat a Gaad kingdom.”
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Den ih pik op di lee pikni dehn ahn put ih han pahn dehn ahn bles dehn.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Az Jeezas mi-di lef, wahn man ron op tu ahn, ahn neel dong fronta ahn, ahn ih aks ahn seh, “Mi gud Teecha, da weh Ah ku du fi geh fi liv wid Gaad fareva?”
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Jeezas aks ahn seh, “Da wai yoo di kaal mee gud? Nobadi noh gud; oanli Gaad wan gud.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Yoo noa weh di komanment dehn seh: ‘Yu noh fi komit merda, yu noh fi cheet pahn yu hozban er yu waif, yu noh fi teef, yu noh fi tel lai pahn nobadi, yu noh fi chaans nobadi, ahn yu mos aana yu ma ahn yu pa.’”
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Di man ansa seh, “Teecha, Ai di du aala dehn ting deh fahn Ai da lee bwai.”
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Jeezas luk pan ahn wid lov eena ih haat far ahn, ahn ih tel ahn seh, “Oanli wan ting lef fi yu du now den. Goh goh sel evriting weh yu ga ahn gi di poa di moni, den yu wahn ga chreja eena hevn. Wen yu don du dat, den yu kohn ahn fala mi.”
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Wen di man yehr dat, ih fays jrap. Ih gaahn fahn deh sad-wan kaa hihn mi doti rich.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Jeezas ton rong ahn tel ih disaipl dehn seh, “Ai! Ih oanli haad fi rich peepl get eena Gaad kingdom.”
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Di disaipl dehn mi shak wen dehn yehr dis, bot Jeezas tel dehn agen, “Ih oanli haad fi rich peepl [weh bileev seh moni da evriting] get eena Gaad kingdom.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Ih eeziya fi wahn kyamil paas chroo di aiy a wahn needl dan fi wahn rich man get eena Gaad kingdom.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Di disaipl dehn mi wosa shak wen dehn yehr dis, soh dehn aks ahn seh, “Wel, da hoo ku geh sayv den?”
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Jeezas luk pahn dehn ahn seh, “Wid man ih impasabl, bot noh wid Gaad. Evriting pasabl wid Gaad.”
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Den Peeta tel ahn seh, “Si, wee lef evriting fi fala yoo.”
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Jeezas ansa seh, “Ah di tel unu di chroot, enibadi weh lef hows, er breda, er sista, er ma, er pa, er pikni, er lan fi sayka mee ahn fi sayka di Gud Nyooz,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 dehn wahn geh wahn riwaad. Eena dis laiftaim dehn wahn geh bak honjrid moa hows, ahn breda, ahn sista, ahn ma, ahn pikni, ahn lan. Bot sayhn taim dehn wahn sofa lata haraasment sayka weh dehn bileev. Ahn eena di neks werl di kohn, dehn wahn liv wid Gaad fareva.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Bot eena di werl weh di kohn, lata peepl weh da fos now wahn bee laas, ahn dehn wan weh da laas wahn bee fos.”
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Dehn mi deh pahn dehn way op tu Jeroosalem, ahn Jeezas mi deh lee wayz hed. Di disaipl dehn mi kwait kanfyooz bowt weh Jeezas mi tel dehn, ahn di res a peepl dehn weh mi-di fala baka dehn mi frayd. Jeezas kehr di twelv disaipl dehn wan said ahn staat tu goh oava weh aal mi wahn hapm tu ahn.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 Ih tel dehn seh, “Luk, wi gwehn op da Jeroosalem weh dehn wahn sel owt di Son a Man tu di cheef prees dehn ahn dehn wan weh teech di Laa, ahn dehn wahn sentens ahn tu det. Den dehn wahn han ahn oava tu peepl weh da noh Joo.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Dehn wahn tek ahn mek papishoh, spit pan ahn, ahn flag ahn, ahn kil ahn, bot afta chree dayz ih wahn rayz op bak fahn di ded!”
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Den Jaymz ahn Jan, Zebidee son dehn, kohn tu Jeezas ahn aks ahn seh, “Teecha, wi ga wahn fayva fi aks yu.”
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Jeezas aks ahn seh, “Da weh unu waahn mek Ah du fi unu?”
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 “Wen taim kohn fi yu rool az king, wi wuda waahn yu mek wan a wi sidong pahn yu rait han said ahn wan pahn yu lef.”
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Bot Jeezas ansa seh, “Unu noh noa weh unu di aks fa. Unu ku jrink di sayhn kop a sofarin weh Ai hafu jrink? Er geh baptaiz wid di sofarin weh Ai fi geh baptaiz wid?”
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Dehn ansa seh, “Yes, wee ku jrink it.”
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 bot Ai kyaahn mek unu sidong pahn aida said a mee. Ih don disaid aredi hoo fi geh dehndeh too pozishan.”
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Wen di ada ten disaipl geh fi yehr weh dehn mi aks Jeezas fa, dehn mi wel beks wid Jaymz ahn Jan.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Soh Jeezas kaal aala dehn tugeda ahn tel dehn seh, “Unu noa dat dehn king eena dis werl lov fi shoa dehn powa oava di peepl dehn weh dehn rool oava, ahn fi dehn big taim ofishal dehn baas op dehn wan weh deh anda dehn.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Wel, dat da noh how ih fi stan wid unu. If eni a unu waahn bee impoatant, unu hafu bee di neks wan dehn servant.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 — ausente —
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 — ausente —
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Den Jeezas ahn ih disaipl dehn gaahn da Jeriko. Wen dehn mi-di lef Jeriko, wahn big krowd mi deh lang wid dehn. Wahn blain man weh nayhn Bartimayos, weh da Timayos son, mi-di sidong bai di roadsaid di bayg.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Wen Bartimayos yehr seh Jeezas fahn Nazaret mi-di geh kloas, ih staat wan pees a halarin, “Jeezas, yoo weh da Dayvid Son, ga piti pahn mi!”
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Lata peepl tel ahn fi shet op ih mowt, bot hihn hala haada, “Dayvid Son, ga piti pahn mi noh!”
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Jeezas stap ahn seh, “Tel ahn fi kohn ya.”
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Bartimayos haal aaf ih koat ahn fling it wan said, ahn jomp op ahn gaahn tu Jeezas.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Jeezas aks ahn seh, “Da weh Ah ku du fi yu?”
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Jeezas seh tu ahn, “Goh; sayka yu fayt, yu geh heel.” Sayhn taim di blain man geh bak ih sait, ahn ih staat tu fala Jeezas lang di road.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.