Lucas 6

Ġaġek Mewis (BZH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Buk-sewahsën-yi* ti, lob Yesu losho yi hur maluh deyoh ya huk wit* ti ayo medeya. Lob yi hur maluh derur wit* anon la mederii raḳ nemaj mededah.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Rëḳ alam Parisai* la delë medenër bë, “Nebë va sën ham kweyëh horek Buk-sewahsën-yi-ë?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Loḳ Yesu loḳ tepëḳ yah vu sir bë, “Maḳ ham su tevin ġaġek raḳ nġaa sën Davit vonġ wirek lo rë? Sën losho yi hur dediiḳahëj lo,
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 lob loḳ ya Anutu yi dub beḳo brët vabuung sën denetunġ netu seriveng benedo ggëp Anutu mala lo. Alam-deneḳo-seriveng mu yö deyoh vu bë dega brët saga, gaḳ alam meris nebë Davit og ma. Rëḳ gga gevo vu yi hur medegga ving.”
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Log Yesu nër ving bë, “Mehönon Nalu tu Buk-sewahsën-yi* ala.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Log Buk-sewahsën-yi* ngwë, lob loḳ ya dub-supinsën-yi menetateḳin ġaġek vu alam. Log mehöti nema vesa belooin benedo.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Alam-horek-yi losho alam Parisai* medo malaj nesepa Yesu in bë degelë nabë rëḳ gevonġ benema nivesa jaḳ doḳ Buk-sewahsën-yi*, ma rëḳ nama! In denesero aggata in bë denanër ġaġek jaḳ Yesu nabë keyëh horek.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Rëḳ yö raḳ ayoj ni. Lob nër vu mehö sën seḳë paya lo bë, “Kwedi ġenam ġebare doḳ vuheng atov.” Lob kedi meya nare.
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Log Yesu nër vu sir bë, “Sa bë doḳ tepëḳ in ġaġek ti vu ham nabë: Maḳ horek nër bë hil ġevonġ nġaa nivesa doḳ Buk-sewahsën-yi*, ma hil ġevonġ nġaa nipaya? Maḳ nër bë hil adoḳ vu alam in demedo vesaj, ma hil nid dël jaḳ sir in malaj nama?”
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Log mala neḳo loḳ menelë sir pin, log nër vu mehö lo bë, “Ġetelo seḳëm nam!” Telo seḳë ya, lob nivesa loḳ ggökin.
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Rëḳ alam saga ahëj sengën böpata rot, geyah desap sir raḳ bë degevonġ nabë va vu Yesu!
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Loḳ buk sënë, Yesu tah yi ya ḳedu ti in bë najom jaḳ, lob medo mejom raḳ vu Anutu buk ading rot menyëġ heng ya.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Log hes mala verup, lob supin yi hur maluh ya vu yi, betum ggooin sir nemadluho-mevidek-luu lo raḳ benër sir bë Sinarë.
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Alam lo sënë: Simon sën Yesu tahi ggev ngwë raḳ bë Pita lo. Ga, ari Andreas. Ga, Yakobus lu Jon. Ga, Pilip lu Bartolomai.
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 Ga, Matai lu Tomas. Ga, Yakobus sën Alpeus nalu. Ga, Simon sën yi mehö-neruuk-alam-Rom lo.
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 Ga, Yudas sën Yakobus nalu lo, log Yudas Iskariot sën rëḳ nanër Yesu ranġah vu alam-beġö-yi lo.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Lob Yesu luḳ meya ving sir beya nare nyëġ neggumeng ti ving yi hur maluh yu böpata. Galam nġahiseḳë deyam vu nyëġ böp Yerusalem, gesir sën distrik Yudea pin, galam loo sën dus vu Ture los Sidon lo beyam desupin sir medenedo.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Deyam in bë degenġo yi ġaġek, log gevonġ behir niraḳsën nama na. Galam sën memö nevasap sir lo, og Yesu nevonġ menijvesa neraḳ ving.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Galam pin denedu sir in bë degebë nemaj jaḳ yi. In yi niwëëk ya nevonġ balam pin nijvesa neraḳ.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Loḳ Yesu vër mala raḳ menelë yi hur maluh lo, lom nër bë:
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 Ham sën nediiḳahëmin agi, ham kwamin vesa.
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 Alam rëḳ degelë geham sepa doḳ Mehönon Nalu,
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Nabë degevonġ nabë sënë vu ham, og ham kwamin vesa, geham napisek in rot, in ham nyëvewen sën neggëp yaġek lo, og böpata rot. In wirek og ḳenuj lo denevonġ nebë sënë vu alam-denenër-ġaġek-ranġahsën lo ving.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 Gaḳ ham sën los bengömin-ggoreksën lo, og gëpin ham!
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 Geham sën newa nos böp bahëmin nepup agi, gëpin ham!
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 Nabë alam pin degeḳo ham arëmin jaḳ, og gëpin ham!
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 “Rëḳ sa bë nanër vu ham sën nenġo sa ġaġek agi nabë: Ham kwamin pesivin alam sën denesis beġö vu ham lo. Geham gwevonġ nivesa vu alam sën degelë ham paya lo.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Geham najom jaḳ in alam sën deneterot ham lo nabë Anutu semu sir. Geham benġev jaḳ in alam sën denenër pelë raḳ ham lo nabë Anutu doḳ vu sir.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Nabë mehöti petap nengam vahi, og honġeḳ ġegwërin vahi bepetap geving. Genabë mehöti ngoo doḳ honġ röpröp-ayööng-yi, og ġenaḳah honġ röpröp ngwë geving, gaḳ su ġeġulin.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Nabë mehöti ketaġ nġaa ti vu honġ, og ġebo vu yi. Genabë mehöti sepos honġ nġaa vër in honġ, og su ġenanër vu nabë bo nom.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Nġaa sën ham ahëmin neving bë alam degevonġ vu ham lo, og yiḳ ham gwevonġ nabë saga vu sir namuġin.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 Nabë yiḳ ham nġo ahëmin geving alam sën ahëj neving ham lo mu, og alam rëḳ degeḳo ham arëmin jaḳ in degwa tena? Gaḳ yiḳ alam pin og denevonġ nebë sënë, bahëj neving alam sën ahëj neving sir lo.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Log nabë ham doḳ vu alam sën deneloḳ vu ham lo mu, og alam rëḳ degeḳo ham arëmin jaḳ in degwa tena? Gaḳ yiḳ alam pin og denevonġ nebë sënë ving.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Log nabë ham bo nġaa vu alam gekwamin bo nabë rëḳ debo doḳ nah vu ham, og alam rëḳ degeḳo ham arëmin jaḳ in degwa tena? Gaḳ yiḳ alam pin og denevo nġaa vu sir vahi, in bë degeḳo hir nġaa vahi doḳ nah nyëvewen.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Gaḳ mëm ham ahëmin geving alam sën denesis beġö vu ham lo. Geham doḳ vu mehönon pin. Ham bo nġaa vu alam, gaḳ ham su kwamin bo nabë rëḳ debo nġaa ti nom vu ham doḳ nah nyëvewen. Ham gwevonġ nabë saga, log vu tamusën, og ham rëḳ natöḳ vu ham nyëvewen böpata rot benatu Anutu Vavunë nalu lo. In nevonġ semusën vu alam sën su kwaj vesa in yi rë lo, losho alam nij paya.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Om ham kwamin gevonġin alam medoḳ vu sir nabë sën ham Amamin Anutu nevonġ lo.”
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 “Ham su seggi mehö ngwë doḳ ayomin nabë yi mehö nipaya. In lob Anutu su seggi ham benanër ham nabë ham alam nimin paya. Log ham su nanër mehö ngwë nabë degeḳo nyëvewen doḳ nah hir nġaa nipaya. In lob Anutu su nanër ham nabë ham gweḳo nyëvewen doḳ nah ham nġaa nipaya. Gaḳ ham dahun nġaa nipaya sën mehönon denevonġ vu ham lo na, in lob Anutu dahun ham nġaa nipaya na geving.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Ham bo nġaa vu mehönon, og Anutu rëḳ bo doḳ nah vu ham rot, beham dëg napup avi, beham deġinengin gesesesin jaḳ beduḳ na, genam gök gökin megerurin geto. In yiḳ nġaa sën ham nevonġ vu mehönon lo, og Anutu rëḳ gevonġ nabë saga doḳ nah vu ham.”
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Log Yesu nër ġaġek peggirinsën ti vu sir bë, “Maḳ mehö mala ḳenod ti yoh vu bë tato aggata vu mehö mala ḳenod ngwë? Ma! Bë nabë sënë, og luhoho rëḳ debës söv doḳ ti.
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Hur maluh ti su kesuu yi tatovaha rë. Bë tatovaha tahu yi govek mejaḳ ni, og mëm luho ala rëḳ degëp ti.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 Ma ġenelë ḳale mahen teka sën negga raḳ arim mala lo, log su kwam nevo ġanġ dus ti sën neggëp loḳ malam aga rë?
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 Ma nebë va sën ġenër vu arim bë, ‘Ari-e! Ḳööḳ gesa hevonġ ḳale vër in malam ġahis rë.’ Gwelë rë! Honġ mehö kwam luu! In ġanġ neggëp loḳ nġo malam ġahis! Nġo gwevonġ ġanġ dus ti sënë vër in malam govek rë, loḳ mëm rëḳ gwelë nġaa mahen teka sën neggëp loḳ arim mala aga nivesa meġebo vër.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 “Ḳele nivesa su nesis anon nipaya rë. Log ḳele nipaya su yoh vu bë rëḳ ngis anon nivesa rë.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Om mehönon degelë ḳele anon, loḳ mëm dejaḳ ni nabë ḳele nivesa, ma nipaya. In mehöti su nerur mori anon raḳ aggis niggin ti jes rë. Log mehöti su nerur vud anon raḳ ḳele niggin nipaya ti agga rë.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Om mehö nivesa neḳo nġaa nivesa vër loḳ nġaa nivesa sën nesupin meneggëp loḳ ayo lo, menenër yam ranġah. Log mehö nipaya neḳo nġaa nipaya vër loḳ nġaa nipaya sën nesupin meneggëp loḳ ayo lo, menenër yam ranġah. Mehönon avij nenër ġaġek sën neggëp loḳ ayoj lo, meneyam ranġah.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “Ham ayemin neloḳ sa bë, ‘Mehöböp, Mehöböp!’ rëḳ ham su nenġo sayeġ rë in va?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Alam sën denam vu sa bedegenġo sa ġaġek bedesepa doḳ lo
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 og sir nebë mehö sën lev yi begganġ raḳ nedo ġelönġ böp, belev mudeng len luḳ ya rot. Log bël vaar böpata beya mevuv raḳ begganġ lo, rëḳ su yoh vu bë kevoh rë. In mehö sënë yö lev niwëëk mero.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Gaḳ alam sën degenġo sa ġaġek rëḳ su desepa doḳ rë lo, og sir nebë mehö sën lev yi begganġ raḳ nedo dob vavunë mu lo. Su lev mudeng luḳ ya ġebinë rë, om bël vaar beya mevuv raḳ begganġ saga, lob kevoh ya pevis, benipaya raḳ ya veröḳ yi.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.