Lucas 17

Ġaġek Mewis (BZH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Log Yesu nër vu yi hur maluh bë, “Nġaa aggagga rëḳ berup beseggi mehönon, lob rëḳ kepë sir. Rëḳ mu gëpin mehöti sën jan doḳ vahaj lo!
1 Disse Jesus a seus discípulos: É impossível que não venham tropeços, mas ai daquele por quem vierem!
2 In maḳ rëḳ kepë alam sën nahën nij yes yes lo ti jaḳ nġaa nipaya. Gaḳ nabë deseyu ġelönġ böpata ti doḳ mehö nipaya saga kwa namuġin medegetë yi duḳ na loo bemala nama, og sagaḳ nivesa in lob su rëḳ kepë mehönon la rë, gaḳ nama og rëḳ geḳo nyëvewen böpata rot vu tamusën. Om ham nġo gweġin ham nivesa.
2 Melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 Nabë arim gevonġ nġaa nipaya, og ġebo ġaġek jaḳ yi. Lob nabë gërin yi, og kwam birek na in yi nġaa nipaya saga.
3 Tende cuidado de vós mesmos; se teu irmão pecar, repreende-o; e se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Log nabë gevonġ paya vu honġ beron nemadvahi-bevidek-luu doḳ buk timu, loḳ gërin yi nom vu honġ beron nemadvahi-bevidek-luu genanër vu honġ nabë, ‘Wöp-o, sa hevonġ sënëḳ nipaya rot.’ Og kwam birek na in yi nipaya saga.”
4 Mesmo se pecar contra ti sete vezes no dia, e sete vezes vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me; tu lhe perdoarás.
5 Sinarë lo denër vu Mehöböp bë, “Gwevonġ behe ayomin na niwëëk.”
5 Disseram então os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Loḳ Mehöböp nër yah vu sir bë, “Nabë yiḳ ham ayomin nam timu mahen teka mu nabë mastet* ġahis, og ham yoh vu bë rëḳ nanër vu ḳele malberi sënë nabë, ‘Ġesepul honġ los degwam meġena ġejeyanġ honġ duḳ na loo vuheng’, og rëḳ gevonġ noh vu ham ayemin.”
6 Respondeu o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te, e planta-te no mar; e ela vos obedeceria.
7 Log Yesu nër ving bë, “Nabë ham ti yi hur kedub dob gëp huk anon, ma geġin sipsip govek geberup begganġ, og maḳ ala rëḳ nanër vu yi nabë, ‘Ġepevis beġejaḳ nam sëa in ġegwa nos’—a?
7 Qual de vós, tendo um servo a lavrar ou a apascentar gado, lhe dirá, ao voltar ele do campo: chega-te já, e reclina-te à mesa?
8 Ma! Mu rëḳ nanër vu yi nabë, ‘Gwero sa nos. Ġejöp röpröp in ġejuu sa nos begweḳo nam beseġa genanum namuġin, loḳ mëm rëḳ ġegwa höm los ġenanum tamu.’
8 Não lhe dirá antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que eu tenha comido e bebido, e depois comerás tu e beberás?
9 Log maḳ rëḳ kwa vesa megeḳo hur sënë jaḳ in nevonġ nġaa yoh vu aye? Ma!
9 Porventura agradecerá ao servo, porque este fez o que lhe foi mandado?
10 Om yiḳ ham gwevonġ nabë saga geving. Nabë ham gwevonġ nġaa pin begovek na noh vu sën Anutu nër vu ham bë ham gwevonġ lo, og ham nanër nabë, ‘Heḳ hur nimin paya. Om huk sën he nehevonġ lo, og yiḳ he nġo he huk om he nehevonġ.’”
10 Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis; fizemos somente o que devíamos fazer.
11 Yesu yoh aggata meneya in bë na Yerusalem, lob ya meto aggata vuheng atov sën neruu dob distrik Samaria los Galilea lo.
11 E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passava pela divisa entre a Samária e a Galiléia.
12 Medo meya beya verup begganġ-bu mahen ti, lob alam nij sevuuḳ nemadluho detöḳ verup vu yi bedenare adingnë
12 Ao entrar em certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos, os quais pararam de longe,
13 gedetahi ya vu yi bë, “Tatovaha, kwam paya in he!”
13 e levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Yesu nelë sir, lom nër yah vu sir bë, “Ham na tato navimin vu alam-deneḳo-seriveng.” Lob nahën medo deneyök, log navij tup nivesa raḳ pevis.
14 Ele, logo que os viu, disse-lhes: Ide, e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, enquanto iam, ficaram limpos.
15 Lob sir ti nelë bë navi nivesa raḳ, lob ggërin yi benepisek in menetahi ya vavunë, geneḳo Anutu arë raḳ geneyah vu Yesu.
15 Um deles, vendo que fora curado, voltou glorificando a Deus em alta voz;
16 Mehö saga yah verup, lob to petev loḳ Yesu vaha genër vu bë kwa vesa rot. Rëḳ mu mehö sënë og Samaria* ti.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, dando-lhe graças; e este era samaritano.
17 Yesu lë bë mehö timu sënë yom to vu yi, lom lëk menër bë, “Sa kwaġ nevo bë ham nemadluho sën lo nimin vesa raḳ pin, loḳ sir nemadvahi-bevidek-lubeluu ya deyoh tena?
17 Perguntou, pois, Jesus: Não foram limpos os dez? E os nove, onde estão?
18 Su deyom in bë degeḳo Mehöböp arë jaḳ rë? Gaḳ yiḳ mehö-yu-ngwë sënë yö timu yom-a?”
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Lom Yesu nër vu yi bë, “Kwedi ġena! Ayom yam timu vu sa om sën nim vesa raḳ.”
19 E disse-lhe: Levanta-te, e vai; a tua fé te salvou.
20 Lob Parisai* deloḳ tepëḳ in Yesu bë, “Anutu rëḳ nam natu ala megeġin hil nangërek-a? Loḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Buk sën nabë Anutu nam geġin hil lo, og ham su rëḳ gwelë nġaa ti jaḳ malamin rë.
20 Sendo Jesus interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, respondeu-lhes: O reino de Deus não vem com aparência exterior;
21 Log su rëḳ denanër vu ham nabë ‘Nedo sagi!’ ma, ‘Nedo sagu!’ rë. Ham nġo? Anutu yam nedo loḳ ham vuheng atov ggovek ya.”
21 nem dirão: Ei-lo aqui! ou: Ei-lo ali! pois o reino de Deus está dentro de vós.
22 Log Yesu nër vu yi hur maluh lo bë, “Buk ti vonġin berup, lob ham rëḳ gwevonġ in rot nabë ham gwelë Mehönon Nalu gökin, rëḳ mu ham su rëḳ gwelë yi rë gerëḳ nama.
22 Então disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem, e não o vereis.
23 Rëḳ denanër vu ham nabë, ‘Nedo sagu om ham na!’ ma, rëḳ denanër vu ham nabë, ‘Nedo sagi om ham nam!’ og ham su tamuin sir, gaḳ ham najom ham ahon!
23 Dir-vos-ão: Ei-lo ali! ou: Ei-lo aqui! não vades, nem os sigais;
24 In buk sën Mehönon Nalu duḳ nom lo, og ham rëḳ gwelë nabë sën ham nelë davës nevër lom nejëh raḳ nyëġ pin lo.
24 pois, assim como o relâmpago, fuzilando em uma extremidade do céu, ilumina até a outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 Rëḳ mu geḳo nivanë nġahiseḳë rë, galam sën denedo gwëbeng agi degeruu demij vu yi govek rë.
25 Mas primeiro é necessário que ele padeça muitas coisas, e que seja rejeitado por esta geração.
26 Log doḳ buk sën Mehönon Nalu duḳ nom dob lo, og mehönon rëḳ medo denegevonġ nġaa pin nabë sën denevonġ loḳ Noa yi buk wirek lo.
26 Como aconteceu nos dias de Noé, assim também será nos dias do Filho do homem.
27 Mehönon medo denegga nos los denenum, gemaluh deneḳo venëj, gavëh deneraḳ reggaj, beya verup loḳ buk sën Noa loḳ ya yaġ ayo lo, loḳ tum bël böpata vuuḳ verup pevis merehöö sir pin.
27 Comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e os destruiu a todos.
28 Log yiḳ rëḳ nabë sën Lot yi buk lo geving. Denegga nos gedenenum gedenebaġo ḳupeḳ lu nġaa. Denevaroh nos los denelev begganġ.
28 Como também da mesma forma aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Rëḳ mu loḳ buk sën Lot kedi ggëp Sodom meya raḳ lo, og Anutu vonġ nengwah böpata los ġelönġ nisanġsanġ sën netum lo luḳ yam vu vavunë nebë hob megga sir pin bemalaj maya. Ġelönġ saga arë nebë salpa*.
29 mas no dia em que Ló saiu de Sodoma choveu do céu fogo e enxofre, e os destruiu a todos;
30 Lob yiḳ rëḳ mehönon medo denegevonġ hir nġaa aggagga nabë saga doḳ buk sën Mehönon Nalu duḳ nom dob betato yi ranġah lo.
30 assim será no dia em que o Filho do homem se há de manifestar.
31 Lob nabë mehöti jaḳ na sewah jaḳ yi begganġ yu tamanġsën vavunë megeḳo ayööng doḳ buk saga, geyi nġaa pin doḳ medo begganġ ayo, og su doḳ nah geḳo yi ḳupeḳ doḳ begganġ ayo, gaḳ beya mena pevis. Log nabë mehöti na medo huk anon, og yiḳ nabë saga, su seröġ menah begganġ, gaḳ beya mena pevis.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado, tendo os seus bens em casa, não desça para tirá-los; e, da mesma sorte, o que estiver no campo, não volte para trás.
32 Ham kwamin bo Lot venë rë.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Nabë mehöti kwa bo navi panġsën og su rëḳ medo mala-tumsën rë. Gaḳ nabë mehöti kwa birek in yi, og anon rëḳ medo mala-tumsën.
33 Qualquer que procurar preservar a sua vida, perdê-la-á, e qualquer que a perder, conservá-la-á.
34 Sa nanër vu ham nabë: Mehö luu rëḳ degëp buk jaḳ ḳanyë timu doḳ buk sënë, lob Anutu rëḳ geḳo ngwë, log gevuu ngwë begëp.
34 Digo-vos: Naquela noite estarão dois numa cama; um será tomado, e o outro será deixado.
35 Log avëh luu rëḳ medo denegerii wit* ġahis natu parawa, lob Anutu rëḳ geḳo ngwë, log gevuu ngwë bemedo.
35 Duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e a outra será deixada.
36 [Log mehö luu rëḳ demedo doḳ huk anon, lob Anutu rëḳ geḳo ngwë, log gevuu ngwë bemedo].”
36 {Dois homens estarão no campo; um será tomado, e o outro será deixado.}
37 Yi hur maluh deloḳ tepëḳ vu yi bë, “Mehöböp, nġaa sënë rëḳ anon jaḳ gëp tena?” Loḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Vu nyëġ sën heljënġ neggëp lo, og ḳadanii denesup sir ya timu in bë dega.”
37 Perguntaram-lhe: Onde, Senhor? E respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.