Marcos 9

Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ñies ie' tö iché ie'pa a̱:
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Ká̱ teröl ukuöki̱ ta̱ Jesús mía̱ ká̱ bata ka̱kke̱ë e' ki̱. Pedro, Santiago ena Juan e'pa mítse̱r iwa̱ e̱' ta̱. Eta̱ ee̱ ie'pa wö sha̱ë ie' manenettsa̱ mía̱ kua̱'ki̱.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 Ie' datsi' manenettsa̱ mía̱ dalölöë saruruë, kë̀ yi a̱ ká̱ wa'ñe datsi' sunuk a̱s idöttsa̱ saruruë es.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Eta̱ ie'pa tö Skëköl ttekölpa bak ká̱ ia̱ia̱ë kiè Elías ena Moisés e'pa sué̱ ka̱pakök Jesús ta̱.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 — ausente —
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 — ausente —
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Eta̱ mochka tö ie'pa ki̱téwa̱ ta̱ e' shu̱a̱ ie'pa tö ttö̀ ttsé tö ichè: “Se̱ dör ye' alà dalër tai̱ë ye' é̱na, e' ttö̀ ttsö́.”
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 E' bet ta̱ ie'pa ká̱ sué̱ ipamik ta̱ ie'pa isué̱ tö kë̀ yi ku̱'ia̱, Jesús ë̀ dur ie'pa ta̱.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Ie'pa datskene wöwa'k ta̱ Jesús tö ie'pa a̱ ichè:
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 E' kue̱ki̱ ie'pa tté iwakpa ë̀ ñì ta̱. Erë ie'pa ñì chaköke: “Ie' ttéwa̱ shke̱neka̱ne ¿i̱ma e' wà dör?”
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Ie'pa tö Jesús a̱ ichaké:
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Ie' iiu̱térak:
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Ye' tö a' a̱ ichè tö Elías dë'bak, eta̱ ie'pa tö iwe'ik sia̱rë we̱s ie'pa ki̱ ikiane es. E' bak we̱s ie' tté tso' kitule Skëköl yëkkuö ki̱ es.
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Mik idenerak wé̱ ittökatapa male̱pa tso' ee̱, eta̱ ie'pa isué̱ tö tai̱ë pë' tso' ipamik. Ñies isué̱itörak tö s'wöbla'u̱k ttè dalöiëno wa wakpa we̱lepa ñì iu̱töke ie'pa ta̱.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Mik pë' tö Jesús sué̱, eta̱ iwö krarulune ta̱ itu̱nemirak ishke̱'u̱k.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Ie' tö ichaké ittökatapa a̱:
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Wëm eköl tö iché ie' a̱:
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Ká̱ wa'ñe wé̱ ie' tso' ee̱ wimblu tö ie' é̱na ká̱ chöwe̱kewa ta̱ ikéu̱re i̱ski̱ ta̱ shuya deka̱ ikkö̀ a̱, ikà blarke ñì mik ena ikranewa̱. Be' ttökatapa a̱ ikiéyö tö wimblu e' trë'ú̱shkar erë kë̀ ie'pa a̱ io̱ne.
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Jesús tö iiu̱té:
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Eta̱ ie'pa wa̱ kabëla mítse̱r Jesús ska'. Erë mik wimblu sulusi ñe' tö Jesús sué̱ ta̱ kabëla painuwé̱ka̱itö tai̱ë a̱nerö i̱ski̱ e̱' tréka̱ burup burup ta̱ ikkö̀ a̱ shuya deka̱.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Jesús tö kabëla yë́ a̱ ichaké:
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Tai̱ë wimblu tö ie' ma'wé̱ ttèwa̱. Mikle ta̱ iu̱yéwa̱itö bö' a̱ ö di' a̱ ittowa̱ie. Sa' sa̱ú̱ e̱r sia̱rë wa. Ilè o̱rmi be' a̱, e̱'ma sa' ki̱mú.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Jesús tö iiu̱té:
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Eta̱ kabëla yë́ tö iché a̱neule:
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Mik Jesús tö isué̱ tö tai̱ë pë' daparke, eta̱ wimblu sulusi uñéitö i' es:
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Wimblu a̱neka̱ ta̱ kabëla skà é̱na ká̱ chöwé̱wa̱neitö. E' ukuöki̱ ie' e̱' yéttsa̱ ta̱ kabëla a̱te̱ we̱s s'duowa̱ es. E' kue̱ki̱ pë' tai̱ë tö ichè tö moki̱ iduowa̱.
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Erë Jesús tö iklö'wé̱wa̱ iulà a̱ ta̱ iki̱mé e̱' kökka̱ ta̱ ie' e̱' kéka̱.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 E' ukuöki̱ ta̱ Jesús dewa̱ we̱shke̱ ta̱ ittökatapa tö ie' a̱ ichaké bánet.
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Ie' tö ie'pa iu̱té:
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 — ausente —
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 — ausente —
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Erë ì ché ie' tö, e' wà kë̀ a̱ne ie'pa é̱na, ñies ie'pa suanerak ichakök.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 E' ukuöki̱ ie'pa demi Cafarnaúm. Mik ie'pa dewa̱ we̱shke̱, eta̱ Jesús tö ie'pa a̱ ichaké:
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Erë ñala̱ ki̱ ie'pa ñì iu̱töro tö wé̱ dör ibua'ie imale̱pa tsa̱ta̱, e' kue̱ki̱ ie'pa siwa̱'bléwa̱.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Eta̱ Jesús e̱' tkése̱r ta̱ ie'pa dabom eyök ki̱ böl e'pa kiéitö ta̱ ichéitö ia̱:
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 E' ukuöki̱ ta̱ alala duése̱ritö eköl ie'pa shu̱sha̱ë ta̱ ikéka̱itö ulà a̱ ta̱ ichéitö ia̱rak:
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 —Yi tö alala i'se kiéwa̱ ye' ttö̀ wa, ese tö ye' wák kiéwa̱. Es ñies yi tö ye' kiéwa̱, ese kë̀ wa̱ ye' ë̀ kinewa̱, yi tö ye' patkë'bitu̱, e' kiéwa̱itö ñies.
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Juan tö iché Jesús a̱:
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 — ausente —
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 — ausente —
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Yi isie tö di' kakla ë̀ mé a' a̱ yè, ye' dör Cristo e' icha a' dör e' kue̱ki̱, moki̱ ye' tö a' a̱ ichè tö ese a̱ iské pato̱rdaë buaë.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 “Yi tö ikkëpala e̱rblöke ye' mik, ese eköl ké ì sulu wamblök, esepa weirdaë tai̱ë shu̱te̱ tkö̀ka̱ ák wawoie mué̱wa̱ ikuli' a̱ batrèemi dayë a̱ e' tsa̱ta̱.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 — ausente —
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 — ausente —
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 — ausente —
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 A' wöbla tö a' ké ì sulu wamblök, e' ta̱ iyö́ttsa̱. A' döwa̱ ì blúie Skëköl tso' e' a̱ wöbla ek ë̀, e' dör buaë. E' skéie a' u̱yèwa̱ bö' ké̱ a̱ wöbla bökë e' dör suluë.
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 E' ké̱ a̱ öña tö s'kateke ke̱kraë kë̀ duöta̱'wa̱, ñies bö' wöñarke kë̀ wöitta̱'wa̱.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 “S'weir e' dör s'paiklè we̱s iyiwak jchè ña'wè̱ mè Skëköl a̱ ese paiklè dayë wa es.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Dayë dör buaë, erë kë̀ ikke ta̱'ia̱, e' ta̱ kë̀ ibuarpaia̱ne. Kë̀ a' tö dayë kke chöu̱kwa a' e̱r a̱. A' se̱nú bë̀rë ñita̱.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.