Marcos 5

Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ie'pa demi batsöri wi̱she̱t ká̱ kiè Gerasa ee̱.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Mik Jesús e̱' yéttsa̱ kanò a̱, eta̱ wëm eköl a̱ wimblu sulusi tso' e̱' yéttsa̱ de Jesús ska'.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Wëm e' se̱rke pö ké̱ a̱. Kë̀ imonukwa̱ tabechka kichaie wa ì wa.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Tseë imonere iulà a̱ ena iklö a̱ tabechka kichaie wa erë ibatséloritö. Kë̀ yi diché ta̱' wë' iwöklö'wo̱ie.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Ñië nañeë ie' shköke pö a̱ ena ka̱bata a̱ a̱rke tai̱ë, ñies ie' e̱' shka̱'u̱ke ák wa.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Erë mik ie' tö Jesús sué̱ ka̱mië, eta̱ ie' tu̱nebitu̱ e̱' tkése̱r kuchë ki̱ Jesús wö sha̱ë
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 ta̱ ichéitö ia̱ a̱neule:
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Jesús tö ie' a̱ ichétke: “¡A wimblu sulusi, wëm se̱ ö́wa!” E' kue̱ki̱ ie' tö iché Jesús a̱ es.
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Eta̱ Jesús tö ie' a̱ ichaké:
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Eta̱ ikköchöke tai̱ë Jesús a̱: “Kë̀ sa' patkar ka̱mië.”
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Ee̱ tsi̱net ka̱bata kuli' a̱ tai̱ë köchi iëte̱r chkök.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Eta̱ aknamapa kköché ie' a̱:
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Eta̱ ie' tö ka̱wö mé ia̱rak ta̱ wimblupa sulusi e̱' yélur wëm e' a̱ ta̱ ie̱' tié̱wa̱rak köchi a̱. Köchi ekkëpa döka̱ mil böyök ulatök (2.000). Eta̱ köchi poneka̱ tu̱nemirak ká̱ spé mik brutolonemi batsöri a̱ ta̱ ee̱ iduolur.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Köchi kkö'nukwakpa tkayalmi ta̱ itté ppéka̱rakitö ká̱ e' wa'ñe a̱. Tai̱ë pë' de iweblök.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Mik ie'pa de Jesús ska' ta̱ wëm a̱ aknama bak e' sué̱rakitö. E' tkër datsi' iéne é̱na ká̱ a̱nene buaë, e' tö ie'pa suawé̱.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Wé̱pa tö ì tka wëm a̱ aknamapa bak e' ta̱ ena köchi ta̱ e' sué̱, e'pa tö ipakéne imale̱pa a̱.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Eta̱ ie'pa kköché Jesús a̱: “Be' e̱' yö́ttsa̱ ká̱ i' a̱, be' yú bánet.”
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Mik Jesús dene kanò a̱ ta̱ wëm a̱ aknama bak, e' kköché ie' a̱: “Ye' shkakmi be' ta̱.”
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Erë Jesús kë̀ wa̱ iké̱wö mène ie' a̱. Ie' iché ia̱:
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Eta̱ wëm mía̱ ta̱ ì wé̱ Jesús tö ie' a̱ e' pakéitö ká̱ tso' Decápolis e' wakpa a̱. Ie'pa ko̱s tkinewa̱ ittsök.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Mik Jesús dene kanò ki̱ batsöri io̱she̱t, eta̱ batsöri kkömik tai̱ë pë' e̱' dapa'wé̱ka̱ ie' ska'.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 E' dalewa wëm debitu̱ eköl kiè Jairo. E' dör judiowak ñì dapa'wo̱ wé e' wökir eköl. Mik ie' tö Jesús sué̱, eta̱ ie' e̱' té̱wa̱ wöwakköt Jesús wörki̱
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 ta̱ ikköché tai̱ë ie' a̱:
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Eta̱ Jesús mía̱ ie' ta̱. Tai̱ë pë' dami Jesús ta̱ e' tërdami ie' mik.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 E' shu̱a̱ alaköl dami e' du'mi alakölpa duè wa̱ e' ki̱ duas de dabom eyök ki̱ bök (12).
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Tai̱ë ie' weine s'kapeyökwakpa ulà a̱ ena ì ko̱s tso' ie' wa̱ e' e̱wé̱waitö yës ie'pa ki̱, erë kë̀ ibuanene, e' skéie imir wa'k ë̀me.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 — ausente —
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 — ausente —
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 E' bet ta̱ ipë́ wöklöne ta̱ ie' ittsé e̱' ki̱ tö ibuanene.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 E' bet Jesús ittsé tö ilè tka ie' diché wa, e' kue̱ki̱ ie' tö pë' tso' ipamik e' ko̱s sué̱ ë̀k ta̱ ichakéitö ia̱:
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Ittökatapa tö ie' a̱ iché:
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Erë ie' tö wé̱pa tso' ipamik e'pa kí̱ weblé ia̱ isuo̱ie tö yi ie' ké.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Alaköl buanene e' painéka̱ tai̱ë suane wa. Ì tka ie' ta̱ e' a̱ne ie' é̱na, e' kue̱ki̱ ie' debitu̱ e̱' tkéwa̱ kuchë ki̱ Jesús wörki̱. Ì ko̱s tka ie' ta̱ e' chéka̱ia̱ yësyësë.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Eta̱ Jesús ie' a̱ iché:
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Ie' ttökeia̱ alaköl ta̱ e' dalewa we̱lepa bite̱ Jairo u a̱ e'pa wa̱ ibiyö́ de Jairo a̱ ta̱ ichéitörak:
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Erë ì cheke ie'pa tö e' kë̀ ki̱ Jesús tkine. Ie' tö Jairo a̱ iché:
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 E' ukuöki̱ ta̱ ie' mía̱ Jairo u a̱. Pedro ena Santiago ena Santiago ël kiè Juan e'pa ë̀ mí ie' wa̱, kë̀ ie' wa̱ yi skà mìne e̱' ta̱.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Mik ie'pa demi Jairo u a̱, eta̱ tai̱ë pë' dapaneka̱ e' tröke i̱u̱ke tai̱ë sia̱rë.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Jesús dewa̱ we̱shke̱ ta̱ ichéitö ie'pa a̱:
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Eta̱ ie'pa tö ie' wayué ena ija̱ñeitsé, erë ie' tö ie'pa ké e̱' yökulur. Eta̱ alà yë́ ena imì ena wé̱pa de ie' ta̱, e'pa ë̀ mí ie' wa̱ e̱' ta̱ úshu̱ a̱ wé̱ alà nu me'rka̱ ee̱.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Ie' tö iulà klö'wé̱wa̱ ta̱ ichéitö ia̱:
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 E' bet ta̱ busila e' e̱' duéka̱ shkë'ka ta̱ ishkémi. E' tö ie'pa tkiwé̱wa̱ tai̱ë. (Tayë e' ki̱ duas tso' dabom eyök ki̱ bök.)
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Erë Jesús tö ie'pa a̱ iché: “Ì tka i' e' kë̀ char yi a̱.” E' ukuöki̱ ta̱ ie' iché: “Alà se̱ tiö́.”
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.