Lucas 23

Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Eta̱ ie'pa ulitane e̱' kéka̱ ta̱ Jesús tsé̱mirakitö Pilato ska' a̱s ishu̱lö̀itö. Pilato dör ká̱ e' wökir patkë' Roma wökir kibi tö.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Ie'pa tö Jesús kkatémi Pilato a̱ ta̱ ichérakitö:
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Pilato tö ichaké ie' a̱:
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Eta̱ Pilato tö iché sacerdotepa wökirpa a̱ ena pë' tso' ee̱, e'pa a̱ ñies:
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Erë ie'pa tö ikí̱ kkateke a̱neule ta̱ ichekerakitö:
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Mik e' ttsé Pilato tö, eta̱ ichakéitö: ¿wëm i' dör Galilea wak?
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Mik ie' wa̱ ijche̱newa̱ tö Jesús dör Galilea wak, eta̱ ie' tö ipatkémi Herodes ska' a̱s e' tö ishu̱lö̀, e' dör Galilea wökir e' kue̱ki̱. E' ké̱wö ska' ta̱ ie' tso' Jerusalén.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Mik ie' tö Jesús sué̱, eta̱ e' tö ie' ttsë'wé̱ buaë. Bànet ie' é̱na isua̱k. Ie' wa̱ itté jche̱newa̱ tö, ì kë̀ o̱r yi a̱ ese we̱keitö, e' wà paneke ie' tö suè̱.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Ie' tö Jesús chaké tai̱ë, erë Jesús kë̀ wa̱ ie' iu̱tëne yës.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Ñies sacerdotepa wökirpa ena s'wöbla'u̱k ttè dalöiëno wa wakpa tso'ñak ee̱. Ie'pa tö Jesús kkateke tai̱ë ie' a̱.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Ie' ena iñippökwakpa, e'pa tö Jesús sué̱ suluë, ta̱ ie'pa tö datsi' bua'bua, blu' datsi' sù̱, ese iéka̱ iki̱ iwayuoie. E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö ipatkémine Pilato ska'.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Herodes ena Pilato dör ñì bolökpa, erë e' diwö shà̱ ta̱ ie'pa e̱r buanene ñì ki̱.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Sacerdotepa wökirpa ena judiowak wökirpa male̱pa ena judiowak tai̱ë, e'pa kiéttsa̱ Pilato tö e̱' dapa'u̱k ek tsi̱ní ë̀me.
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 Ie' tö ie'pa a̱ iché:
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Ñies Herodes kë̀ wa̱ ì nuí̱ ku̱ne ie' ki̱, e' kue̱ki̱ ie' tö ipatkébitu̱ne ye' ska'. E' kue̱ki̱ a' tö isué̱ tö ie' kë̀ wa̱ ì sulu nuí̱ ki̱ ittèwa̱mi ese wamblëne.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 — ausente —
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 — ausente —
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Erë ie'pa ulitane a̱nemi ñikkëë:
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Barrabás e' tö iyamipa dapao̱'ka̱ ñippök ká̱ e' wökirpa ta̱, ñies ie' wa̱ s'kötulewa̱. E' kue̱ki̱ ie' tso' wötëulewa̱ s'wöto wé a̱.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Pilato é̱na Jesús akmine, e' kue̱ki̱ ie' tö iskà chéne Jesús tsa̱tkoie.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Erë ie'pa kí̱ a̱rkeka̱ tai̱ë:
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Pilato tö iskà chéne ie'pa a̱, i' ta̱ ide mañatökicha:
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Erë ie'pa kí̱ a̱rkeka̱ tai̱ë shu̱te̱: “¡Iwötö́wa̱ krus mik!” Bata ekkë ta̱ Pilato tö ie'pa ttè iu̱té.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Ie' tö iwé̱ we̱s ie'pa ki̱ ikiane es.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Es wëm tso' wötëulewa̱ ñippè s'wökirpa ta̱ kue̱ki̱, ñies s'ttèwa̱ kue̱ki̱, e' émine Pilato tö. Eta̱ Jesús ttökwa̱ patkéitö we̱s judiowak ki̱ ikiane es.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Mik Roma shkëkipa wa̱ Jesús dami, e'pa tö isué̱ tö ie' kë̀ ki̱ krus dë'ka̱ia̱, eta̱ ie'pa tö wëm eköl kiè Simón e' klö'wé̱wa̱ ta̱ iké krus ppökka̱ tsè̱mi Jesús itöki̱. Wëm e' dör Cirene wak. Ie' tso' bánet, e̱rpa e' de Jerusalén.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Tai̱ë pë' mirwa̱ Jesús itöki̱. E'pa shu̱a̱ alakölpa tso' tai̱ë ii̱u̱ramirak tai̱ë ie' i̱e̱itsök.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 — ausente —
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 — ausente —
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 — ausente —
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 — ausente —
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Ñies wëpa böl dör pë' sulusipa e'pa mirwa̱rak iwa̱ Jesús ta̱ wötèwa̱ krus mik.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Mik ie'pa demirak ká̱ kiè S'wökirdiche ee̱, eta̱ ie'pa tö Jesús wöté krus mik. Ñies wëpa böl sulusipa wötérakitö, eköl iulà bua'kka, eköl bakli̱'kka.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 [Jesús tö iché: “A yë́wö, ì wambleke ie'pa tö ye' ta̱, e' kë̀ a̱ne ie'pa é̱na, e' kue̱ki̱ e' nuí̱ olo'yö́ ie'pa ki̱.”]
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Pë' iëte̱r Jesús sa̱u̱k. Dö̀ judiowak wökirpa tso' ie' wayuök suluë, ie'pa tö icheke:
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Ñies Roma shkëkipa tö ie' wayué. Ie'pa de tsi̱net ie' ska' ta̱ blo' shköshkö watké ie'pa tö ie' a̱.
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 Ie'pa iché:
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Kaltak ki̱ itso' kitule tö ichè: “I' dör judiowak blú e'”, e' batsulewa̱ Jesús tsa̱ka̱.
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Eta̱ wëm eköl àr wötëulewa̱ ikrus mik Jesús o̱'mik, e' tso' ie' chök suluë. Ichéitö ia̱:
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Erë iëköl tso' wötëulewa̱ ie' o̱'mik, e' tö iëköl uñé ta̱ ichéitö:
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Moki̱ se' weirke se' wák kue̱ki̱, se' nuì̱ kue̱ki̱. Erë ie' kë̀ wa̱ ì sulu wamblëne yës.
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö iché Jesús a̱:
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Ie' tö iiu̱té:
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Mik diwö de bata a̱, eta̱ ká̱ mía̱ ttsettseë ká̱ wa'ñe, dö̀ tsá̱li̱ diwö de mañat ekkë.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 Diwö kë̀ dalöbunei̱a̱, eta̱ Skëköl wé a̱ ie'pa wa̱ datsi' buririë ese shu̱ku̱ar u blatoie, e' jchënane shu̱sha̱ë. |src="12 LB00265 b.tif" size="col" ref="Lc 23.45"
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Eta̱ Jesús tö iché a̱neule:
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Roma ñippökwak eköl dör capitán, mik e' tö isué̱, eta̱ Skëköl ki̱kéka̱itö ta̱ ichéitö:
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Pë' daparke tai̱ë isa̱u̱k, mik e'pa tö isué̱ tö we̱s Jesús blënewa̱, eta̱ ie'pa e̱rianeka̱ tai̱ë ta̱ es imíyalnerak iu a̱.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Erë wé̱pa wa̱ Jesús su̱ule buaë ena alakölpa manetwa̱ ie' ta̱ Galilea, e'pa ko̱s iëte̱r ie' kí̱ sa̱u̱k erë ka̱mië.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 — ausente —
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Ie' mía̱ Pilato ska', eta̱ Jesús nu kiéitö.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Ie' tö Jesús nu yéttsa̱ krus mik éwa i̱ski̱ ta̱ ipatréwa̱itö datsi' ukuö bua'bua saruru ese wa. E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö Jesús nu bléwa̱ ákuk bine pa̱'a̱li̱ s'nu blóie ese a̱.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Ká̱ tuirketke eta̱ e̱no diwö batseitsekemitke, e' kue̱ki̱ ie' ka̱wöta̱ Jesús nu wötökwa̱ bet.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Eta̱ alakölpa manetwa̱ Jesús ta̱ Galilea, e'pa mirwa̱ñak isa̱u̱k tö wé̱ Jesús nu mekewa̱. Ie'pa tö isué̱ tö we̱s ie' nu blëne ákuk a̱.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Mik ie'pa dene u a̱, eta̱ kiö̀ masmas tso' tè s'nu ki̱, ese kanewé̱rakitö. Ie'pa tö e̱no diwö batseitsé we̱s Skëköl ttè dalöiëno tö ichè es.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.