Gênesis 4

Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Eta̱ Adán se̱né Eva ta̱. Eva duneka̱ ta̱ ilà ku̱ne wëm. Ikiè méka̱itö Caín. Mik alà ku̱ne, eta̱ Eva tö iché: “Jehová tö ye' ki̱mé, e' kue̱ki̱ ye' alà ku̱ne eköl wëm.”
1 Conheceu Adão a Eva, sua mulher; ela concebeu e, tendo dado à luz a Caim, disse: Alcancei do Senhor um varão.
2 E' ukuöki̱ ta̱ ilà skà ku̱ne ek, e' kiè Abel, Caín ël tsirla. Abel tö obeja alöwe̱ke. Caín tö dalì kuatkeke.
2 Tornou a dar à luz a um filho-a seu irmão Abel. Abel foi pastor de ovelhas, e Caim foi lavrador da terra.
3 Ká̱ et ta̱, Caín wa̱ idali wöne, ese kak mí mè Jehová a̱ idalöioie.
3 Ao cabo de dias trouxe Caim do fruto da terra uma oferta ao Senhor.
4 Eta̱ Abel wa̱ ie' icha mí ñies. Ie' obeja tsá̱ bua'bua, ese kak mí ie' wa̱ mè Jehová a̱. Abel ena ì méitö e' wër buaë Jehová wa.
4 Abel também trouxe dos primogênitos das suas ovelhas, e da sua gordura. Ora, atentou o Senhor para Abel e para a sua oferta,
5 Erë ie' kë̀ wa̱ Caín ena ì méitö e' su̱ne es, e' kue̱ki̱ Caín uluneka̱ tai̱ë, iwö yée suluë.
5 mas para Caim e para a sua oferta não atentou. Pelo que irou-se Caim fortemente, e descaiu-lhe o semblante.
6 E' kue̱ki̱ Jehová tö Caín a̱ ichaké: “¿Iö́k be' ulune wö yée sulu?
6 Então o Senhor perguntou a Caim: Por que te iraste? e por que está descaído o teu semblante?
7 Be' tö ì bua' ú̱pa, e̱'ma be' ja̱ñuke tsuleë. Erë ì sulu wamblébö, e' kue̱ki̱ ì sulu e̱' métër bër be' panuk namuie e̱' aloka̱ be' ki̱. Erë be' ké e̱' alökka̱ iki̱.”
7 Porventura se procederes bem, não se há de levantar o teu semblante? e se não procederes bem, o pecado jaz à porta, e sobre ti será o seu desejo; mas sobre ele tu deves dominar.
8 Ká̱ et ta̱, Caín tö iël Abel kiémi kañika̱. Mik ie'pa demi kañika̱, eta̱ ee̱ Caín ñippéka̱ iël ta̱ eta̱ iël ttéwa̱itö.
8 Falou Caim com o seu irmão Abel. E, estando eles no campo, Caim se levantou contra o seu irmão Abel, e o matou.
9 E' ukuöki̱ ta̱ bet, Jehová tö Caín a̱ ichaké:
9 Perguntou, pois, o Senhor a Caim: Onde está Abel, teu irmão? Respondeu ele: Não sei; sou eu o guarda do meu irmão?
10 Skëköl tö ie' a̱ iché:
10 E disse Deus: Que fizeste? A voz do sangue de teu irmão está clamando a mim desde a terra.
11 E' kue̱ki̱ be' weirdaë íyök ki̱ wé̱ be' tö be' ël pë́ tkö'wé̱, e' ki̱ be' yerattsa̱yö.
11 Agora maldito és tu desde a terra, que abriu a sua boca para da tua mão receber o sangue de teu irmão.
12 Be' kaneblö̀mi tai̱ë, erë kë̀ wà wörpa buaë. Be' ka̱wöta̱ shkök ká̱ wa'ñe, kë̀ a̱ e̱no ta̱' yës.
12 Quando lavrares a terra, não te dará mais a sua força; fugitivo e vagabundo serás na terra.
13 Eta̱ ie' tö Jehová iu̱té:
13 Então disse Caim ao Senhor: É maior a minha punição do que a que eu possa suportar.
14 I̱'ñe be' tö ye' u̱yéttsa̱ ká̱ i' ki̱, e' ukuöki̱ ta̱ ye' ka̱wöta̱ shkök ká̱ wa'ñe ka̱mië, kë̀ a̱ e̱no ta̱'. Be' kë̀ ku̱'ia̱ ye' ta̱, e' kue̱ki̱ yi ye' kué̱wa̱, ese tö ye' tterawa̱.
14 Eis que hoje me lanças da face da terra; também da tua presença ficarei escondido; serei fugitivo e vagabundo na terra; e qualquer que me encontrar matar-me-á.
15 Erë Jehová tö iiu̱té:
15 O Senhor, porém, lhe disse: Portanto quem matar a Caim, sete vezes sobre ele cairá a vingança. E pôs o Senhor um sinal em Caim, para que não o ferisse quem quer que o encontrasse.
16 Eta̱ Caín e̱' yéttsa̱ Jehová wörki̱ ta̱ imía̱ ká̱ kiè Nod ee̱, ká̱ e' a̱te̱ Edén diwö tskirke e' kke̱.
16 Então saiu Caim da presença do Senhor, e habitou na terra de Node, ao oriente do Éden.
17 Eta̱ Caín se̱né ilaköl ta̱. Iduneka̱ ta̱ ilà ku̱ne wák dör wëm, e' kiè Enoc. E' ukuöki̱ ta̱ Caín tö ká̱ yué et, kiè méka̱itö ilà kiè wa Enoc.
17 Conheceu Caim a sua mulher, a qual concebeu, e deu à luz a Enoque. Caim edificou uma cidade, e lhe deu o nome do filho, Enoque.
18 Enoc dör Irad yë́. Irad dör Mehujael yë́. Mehujael dör Metusael yë́. Metusael dör Lámec yë́.
18 A Enoque nasceu Irade, e Irade gerou a Meujael, e Meujael gerou a Metusael, e Metusael gerou a Lameque.
19 Eta̱ Lámec se̱néwa̱ alakölpa böl ta̱. Eköl kiè Adá, eköl kiè Silá.
19 Lameque tomou para si duas mulheres: o nome duma era Ada, e o nome da outra Zila.
20 Eta̱ Adá dë' alàë kiè Jabal. E' aleripa dör iyiwak alöu̱kwakpa e' se̱rke úla yöule datsi'tak wa ese a̱.
20 E Ada deu à luz a Jabal; este foi o pai dos que habitam em tendas e possuem gado.
21 Ie' ël kiè Jubal. E' aleripa dör ma'ma kicha ta̱' guitarra sù̱ ena ma'ma pulë sù̱ ese bla'u̱kwakpa.
21 O nome do seu irmão era Jubal; este foi o pai de todos os que tocam harpa e flauta.
22 Silá dë' alàë ñies kiè Tubal-Caín. E' aleripa dör tabechka kiè bronce ena hierro ese stë́. E' kutà kiè Naamá.
22 A Zila também nasceu um filho, Tubal-Caim, fabricante de todo instrumento cortante de cobre e de ferro; e a irmã de Tubal-Caim foi Naamá.
23 Ká̱ et ta̱ Lámec tö iché ilakölpa a̱:
23 Disse Lameque a suas mulheres: Ada e Zila, ouvi a minha voz; escutai, mulheres de Lameque, as minhas palavras; pois matei um homem por me ferir, e um mancebo por me pisar.
24 Yi tö Caín ttéwa̱, e' tö iské tue̱raë sia̱rë,
24 Se Caim há de ser vingado sete vezes, com certeza Lameque o será setenta e sete vezes.
25 Adán alà skà kéka̱ne ilaköl ta̱ wák wëm. Eva tö iché: “Skëköl tö ye' a̱ alà ské mé eköl, Caín tö Abel kötwa̱, e' skéie.” E' kue̱ki̱ ie' tö ikiè méka̱ Set.
25 Tornou Adão a conhecer sua mulher, e ela deu à luz um filho, a quem pôs o nome de Sete; porque, disse ela, Deus me deu outro filho em lugar de Abel; porquanto Caim o matou.
26 Ñies Set de alàë wák wëm kiè méka̱itö Enós. E' ké̱wö ska' ta̱ s'ditsö tö Skëköl a̱ íyi tsá̱ ki'mi ena idalöië'mi ikiè Jehová e' wa.
26 A Sete também nasceu um filho, a quem pôs o nome de Enos. Foi nesse tempo, que os homens começaram a invocar o nome do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.