Gênesis 35
Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs VC
1 E' ukuöki̱ ta̱ Skëköl tö iché Jacob a̱: “Be' yú se̱nuk Betel. Ee̱ ák katatö́ ka̱'ie ye' dör be' Këköl e̱' kkayë' be' a̱ mik be' bakshkar Esaú yöki̱ eta̱, e' dalöioie.”
1 Deus disse a Jacó: "Vamos, sobe a Betel e fica ali, e levanta um altar nesse lugar ao Deus que se manifestou a ti, quando fugias diante de teu irmão Esaú."
2 Eta̱ Jacob tö iché iyamipa a̱ ena ko̱s itso'rak ie' ta̱, e'pa a̱ ñies:
2 Jacó disse à sua família e à sua gente: "Tirai do meio de vós os deuses estrangeiros, purificai-vos e mudai vossos vestidos.
3 Mishkarak bet Betel. Ee̱ ye' tö ák katateke et ka̱'ie iyiwak jchoie Skëköl dalöioie. Ie' tö ye' ki̱me' mik ye' bak e̱rianuk tai̱ë eta̱. Ie' tö ye' kköna' ko̱s ye' ká̱ka're ekkë.
3 Vamos subir a Betel, onde levantarei um altar ao Deus que me ouviu no dia de minha aflição, e que esteve comigo durante minha viagem."
4 E' bet ta̱ íyi diököl tso' ie'pa wa̱ dalöiè ese tulérakitö Jacob a̱. Ñies ikukuöio ko̱s, e' tulérakitö Jacob a̱. E' ko̱s wötéluritö kós klö̀ te̱r tsi̱net Siquem e' diki̱a̱.
4 Entregaram a Jacó todos os deuses estrangeiros que tinham, assim como os brincos que traziam nas orelhas, e Jacó enterrou-os debaixo de um terebinto, perto de Siquém.
5 Eta̱ ie'pa e̱' yélur. Erë ká̱ tso' tsi̱net tsi̱net e' wakpa ko̱s suawé̱ka̱ tai̱ë Skëköl tö, e' kue̱ki̱ e'pa kë̀ wa̱ ie'pa töiëne.
5 Partindo eles dali, Deus semeou o pânico nas cidades circunvizinhas, de sorte que não perseguiram os filhos de Jacó.
6 Eta̱ Jacob ena iyamipa ko̱s demi ká̱ kiè Luz a̱te̱ Canaán. Ká̱ e' kiè ñies Betel.
6 Chegou, portanto, Jacó com toda a sua gente à Luz, na terra de Canaã, hoje Betel.
7 Eta̱ ee̱ ák katatéitö et ka̱'ie iyiwak jchoie Skëköl dalöioie. Ee̱ Skëköl e̱' kkayë' ie' a̱ mik ie' bakshkar iël yöki̱ eta̱. E' kue̱ki̱ ák katatéitö e' kiè méka̱itö El-Betel.
7 Levantou aí um altar e deu a esse lugar o nome de El-Betel, porque foi aí que Deus lhe aparecera, quando fugia diante de seu irmão.
8 E' ukuöki̱ ta̱ ká̱ e' a̱ Rebeca kkö'nukwak bak kiè Débora, e' blënewa̱ ta̱ inú bléwa̱rakitö kós klö̀ te̱r ee̱ e' diki̱a̱. Kal e' te̱r ká̱ kiè Betel e' o̱'mik. Jacob tö ká̱ e' kiè méka̱ “I̱è̱ kéli”.
8 Foi então que morreu Débora, ama de Rebeca. E foi ali sepultada, ao pé de Betel, debaixo de um carvalho, ao qual se chamou carvalho dos Prantos.
9 — ausente —
9 Quando Jacó voltou de Padã-Arã, Deus apareceu-lhe novamente e o abençoou.
10 — ausente —
10 "Teu nome, disse-lhe ele, é Jacó. Tu não te chamarás mais assim, mas Israel." E chamou-o Israel.
11 e' ukuöki̱ ta̱ ichéitö ia̱:
11 Deus disse-lhe: "Eu sou o Deus todo-poderoso. Sê fecundo e multiplica-te. De ti nascerão um povo e uma assembléia de povos; e de teus rins sairão reis.
12 Ká̱ me'bakyö Abraham a̱ ena Isaac a̱,
12 A terra que dei a Abraão e a Isaac, eu ta darei e à tua posteridade."
13 Mik Skëköl tté o̱ne Jacob ta̱, ta̱ imía̱.
13 Depois, Deus retirou-se de junto dele.
14 Ee̱ Jacob ák duéka̱ ek së sù̱. Ák e' ki̱ ie' tö kiö̀ ena vino té iwà kkachoie tö e' dör batse'r Skëköl a̱.
14 No mesmo lugar onde Deus lhe falou, Jacó erigiu uma estela sobre a qual fez uma libação, e derramou óleo.
15 Ká̱ e' kiè méka̱itö Betel.
15 E deu o nome de Betel ao lugar onde Deus lhe tinha falado.
16 E' ukuöki̱ ta̱ ie'pa e̱' yélur Betel míyal Efrata. Ka̱m ie'pa dö̀mi Efrata e' tso'ia̱ elkeë, eta̱ Raquel alà ku̱rketke e' diwö de. E' tö Raquel kiri'wé̱wa̱ tai̱ë erë kë̀ iwà ku̱r yës.
16 E partiram de Betel. Quando estavam a pouca distância de Efrata, Raquel deu à luz, e o seu parto foi penoso.
17 Ie' tso'tke suluë ichö́k eta̱ ikkö'nukwak dur ee̱, e' tö iché ia̱: “Kë̀ be' suanuk. Be' alà ku̱ne. E' wák dör wëm.”
17 Durante as dores do parto, a parteira disse-lhe: "Não temas, porque ainda terás este filho."
18 Eta̱ Raquel wake' duökewa̱tke, isiwa̱' bata tkökeia̱, e' shu̱a̱ ilà kiè méka̱a̱titö Ben-oní. Erë ilà yë́ tö ikiè mane'wé̱ Benjamín.
18 E, estando prestes a render a alma - porque estava já agonizante - ela chamou o filho Benoni; o seu pai, porém, chamou-o Benjamim.
19 Es Raquel blënewa̱. Inú wötéwa̱rakitö Efrata ñalé̱ ki̱. I̱'ñe ta̱ ká̱ e' kiè Belén.
19 Raquel expirou e foi sepultada no caminho de Efrata, hoje Belém.
20 Eta̱ wé̱ Raquel nu bléwa̱itö e' ki̱ ák duéka̱ ek Jacob tö iwà kkachoie. I̱'ñe ta̱ ák e' tkëria̱ Raquel pö kkachoie.
20 Jacó erigiu uma estela sobre seu túmulo; é a estela do túmulo de Raquel, que ainda hoje existe.
21 Eta̱ Israel michoë wé̱ imi'kerö ee̱. Ie' e̱' tsé̱a̱t se̱nuk ká̱ kiè Migdal Éder e' wi̱shke̱.
21 Israel partiu e plantou sua tenda além de Migdal-Eder.
22 Ie' tö ká̱ yué se̱noie ee̱, e' ukuöki̱ ta̱ ilà Rubén se̱néka̱ ie' alaköl kiè Bilhá e' ta̱, e' jche̱newa̱ ie' wa̱.
22 Foi durante sua estada nessa região que Rubem foi dormir com Bala, concubina de seu pai, e Israel soube.
23 Ie' ala'r Lía ta̱ e'pa dör Rubén, e' dör ikibi, ñies Simeón, Leví, Judá, Isacar ena Zabulón.
23 Os filhos de Jacó foram em número de doze. Filhos de Lia: Rubem, primogênito de Jacó, Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zabulon.
24 Ila'r Raquel ta̱ e'pa dör José ena Benjamín.
24 Filhos de Raquel: José e Benjamim.
25 Raquel kanè méso kiè Bilhá, e' ta̱ ila'r dör Dan ena Neftalí.
25 Filhos de Bala, escrava de Raquel: Dã e Neftali.
26 Lía kanè méso kiè Zilpá, e' ta̱ ila'r dör Gad ena Aser. E'pa dör Jacob aladulakölpa ku̱ne Padán-aram e'pa.
26 Filhos de Zelfa, escrava de Lia: Gad e Aser. Tais são os filhos nascidos a Jacó em Padã-Arã.
27 Jacob minea̱ iyë́ Isaac sa̱u̱k ká̱ kiè Mamré ee̱. Ká̱ e' kiè ñies Arbá ö Hebrón. Ká̱ e' a̱ Abraham ena Isaac bak se̱nuk.
27 Jacó foi para junto de seu pai Isaac em Mambré, em Quiriat-Arbé, hoje Hebron, onde tinham habitado Abraão e Isaac.
28 — ausente —
28 E todos os dias da vida de Isaac foram cento e oitenta anos.
29 — ausente —
29 E morreu. A morte reuniu-o aos seus, velho e saciado de dias. Esaú e Jacó, seus filhos, sepultaram-no.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.