Gênesis 30
Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs ARIB
1 Mik Raquel tö isué̱ tö ie' kë̀ dö̀ alàë, eta̱ ie' sibineka̱ iël ki̱. Ie' tö iché iwëm a̱:
1 Vendo Raquel que não dava filhos a Jacó, teve inveja de sua irmã, e disse a Jacó: Dá-me filhos, senão eu morro.
2 Jacob uluneka̱ ie' ki̱ ta̱ ichéitö ia̱:
2 Então se acendeu a ira de Jacó contra Raquel; e disse: Porventura estou eu no lugar de Deus que te impediu o fruto do ventre?
3 Ie' tö iiu̱té:
3 Respondeu ela: Eis aqui minha serva Bila; recebe-a por mulher, para que ela dê à luz sobre os meus joelhos, e eu deste modo tenha filhos por ela.
4 Es ie' tö ikanè méso Bilhá e' mé iwëm a̱ alakölie, e' ta̱ Jacob se̱né.
4 Assim lhe deu a Bila, sua serva, por mulher; e Jacó a conheceu.
5 Ie' ta̱ Jacob alà kéka̱.
5 Bila concebeu e deu à luz um filho a Jacó.
6 Raquel tö iché: “Skëköl tö ye' tsa̱tké buaë. Ie' tö ye' ttö̀ ttsé ta̱ alà méitö ye' a̱ wëm.” E' kue̱ki̱ ie' tö ikiè méka̱ Dan.
6 Então disse Raquel: Julgou-me Deus; ouviu a minha voz e me deu um filho; pelo que lhe chamou Dã.
7 E' ukuöki̱ ta̱ Bilhá alà skà ku̱ne Jacob ta̱.
7 E Bila, serva de Raquel, concebeu outra vez e deu à luz um segundo filho a Jacó.
8 Raquel tö iché: “Ye' ñippé tai̱ë ye' ël ta̱ eta̱ ye' e̱' aléka̱ iki̱.” E' kue̱ki̱ ikiè méka̱itö Neftalí.
8 Então disse Raquel: Com grandes lutas tenho lutado com minha irmã, e tenho vencido; e chamou-lhe Naftali.
9 Mik Lía tö isué̱ tö ie' kë̀ dë'ia̱ alàë, eta̱ ie' tö ikanè méso kiè Zilpá, e' mé Jacob a̱ alakölie.
9 Também Léia, vendo que cessara de ter filhos, tomou a Zilpa, sua serva, e a deu a Jacó por mulher.
10 Zilpá alà kéka̱ Jacob ta̱.
10 E Zilpa, serva de Léia, deu à luz um filho a Jacó.
11 Lía tö iché: “¡Edaa̱ ì mène ye' a̱!” E' kue̱ki̱ ilà kiè méka̱itö Gad.
11 Então disse Léia: Afortunada! e chamou-lhe Gade.
12 E' ukuöki̱ ta̱ Zilpá alà skà kéka̱ Jacob ta̱.
12 Depois Zilpa, serva de Léia, deu à luz um segundo filho a Jacó.
13 Lía tö iché: “¡Ye' ttsë'r buaë! Ire' alakölpa ko̱s tö icheraë tö be' ttsë'r buaë.” E' kue̱ki̱ ilà kiè méka̱itö Aser.
13 Então disse Léia: Feliz sou eu! porque as filhas me chamarão feliz; e chamou-lhe Aser.
14 Trigo wö alirke e' ké̱ska' ta̱ Rubén mía̱ kañika̱. Ee̱ ie' tö kalwö kiè mandrágora e' alí kué̱. E' bite̱ iwa̱ imì Lía a̱. Mik Raquel tö kalwö e' sué̱ ta̱ ichéitö Lía a̱:
14 Ora, saiu Rúben nos dias da ceifa do trigo e achou mandrágoras no campo, e as trouxe a Léia, sua mãe. Então disse Raquel a Léia: Dá-me, peço, das mandrágoras de teu filho.
15 Lía tö iiu̱té:
15 Ao que lhe respondeu Léia: É já pouco que me hajas tirado meu marido? queres tirar também as mandrágoras de meu filho? Prosseguiu Raquel: Por isso ele se deitará contigo esta noite pelas mandrágoras de teu filho.
16 Ka̱tuirketke ta̱ Jacob tso' kaneblök e' debitu̱ ta̱ Lía mía̱ iñale̱tsu̱k ta̱ ichéitö ia̱:
16 Quando, pois, Jacó veio à tarde do campo, saiu-lhe Léia ao encontro e disse: Hás de estar comigo, porque certamente te aluguei pelas mandrágoras de meu filho. E com ela deitou-se Jacó aquela noite.
17 Eta̱ Skëköl tö Lía ttö̀ ttsé ta̱ iduneka̱ ta̱ ilà skà ku̱ne Jacob ta̱. Es ie' alà deka̱ ske̱l.
17 E ouviu Deus a Léia, e ela concebeu e deu a Jacó um quinto filho.
18 Lía tö iché: “Ye' tö ye' kanè méso mé ye' wëm a̱ e' skéie Skëköl ye' a̱ alà i' mé.” E' kue̱ki̱ ilà kiè méka̱itö Isacar.
18 Então disse Léia: Deus me tem dado o meu galardão, porquanto dei minha serva a meu marido. E chamou ao filho Issacar.
19 E' ukuöki̱ ta̱ Lía alà skà kéka̱ Jacob ta̱, e' ta̱ ideka̱ teröl.
19 Concebendo Léia outra vez, deu a Jacó um sexto filho;
20 Ie' iché: “Skëköl tö ye' a̱ ì buaë kakmé. Ire' ye' ala'r de teröl. E' kue̱ki̱ ye' wëm é̱na ye' dalërdaë jaishe̱t.” E' kue̱ki̱ ilà kiè méka̱itö Zabulón.
20 e disse: Deus me deu um excelente dote; agora morará comigo meu marido, porque lhe tenho dado seis filhos. E chamou-lhe Zebulom.
21 Bata ekkë ta̱ ie' alà skà ku̱ne alaköl. E' kiè méka̱itö Dina.
21 Depois. disto deu à luz uma filha, e chamou-lhe Diná.
22 Erë ñies Raquel ki̱mé Skëköl tö. Ie' tö ala'r mé ia̱ we̱s Raquel tö ikié ia̱ es.
22 Também lembrou-se Deus de Raquel, ouviu-a e a tornou fecunda.
23 Ie' duneka̱ ta̱ ilà tsá̱ ku̱ne kiè méka̱itö José. Ie' tö iché: “Ye' jaëne' sia̱rë e' yéttsa̱ Skëköl tö ye' ki̱.
23 De modo que ela concebeu e deu à luz um filho, e disse: Tirou-me Deus o opróbrio.
24 Jehová mú tö ye' a̱ alà kí̱ mè ia̱ eköl.” E' kue̱ki̱ ikiè méka̱itö José.
24 E chamou-lhe José, dizendo: Acrescente-me o Senhor ainda outro filho.
25 José ku̱ne e' ukuöki̱ ta̱ Jacob tö iché Labán a̱:
25 Depois que Raquel deu à luz a José, disse Jacó a Labão: Despede-me a fim de que eu vá para meu lugar e para minha terra.
26 Ye' alakölpa ena ye' ala'r e'pa mú ye' a̱ a̱s imi'rak ye' ta̱. Ye' kaneblétke be' a̱ ie'pa skéie. Be' wa̱ ijche̱r buaë tö ko̱s ye' kaneblé be' a̱.
26 Dá-me as minhas mulheres, e os meus filhos, pelas quais te tenho servido, e deixa-me ir; pois tu sabes o serviço que te prestei.
27 Erë Labán tö iiu̱té:
27 Labão lhe respondeu: Se tenho achado graça aos teus olhos, fica comigo; pois tenho percebido que o Senhor me abençoou por amor de ti.
28 Ichö́ ña ko̱s be' ki̱ inuköl kiane be' kanè skéie, e̱'ma ekkë ye' be' patuè̱mi.
28 E disse mais: Determina-me o teu salário, que to darei.
29 Ie' tö iiu̱té:
29 Ao que lhe respondeu Jacó: Tu sabes como te hei servido, e como tem passado o teu gado comigo.
30 Mik ye' dë'bitu̱ be' ska', eta̱ be' kë̀ wa̱ ì ku̱' tai̱ë. I̱'ñe ta̱ be' wa̱ íyi tso' tai̱ë. Jehová e̱r buaë ché be' a̱ ye' kue̱ki̱. Erë ¿mik ye' kaneblö̀mi ye' wák a̱? Ye' wöché yamipaë.
30 Porque o pouco que tinhas antes da minha vinda tem se multiplicado abundantemente; e o Senhor te tem abençoado por onde quer que eu fui. Agora, pois, quando hei de trabalhar também por minha casa?
31 Labán tö iskà ché ia̱:
31 Insistiu Labão: Que te darei? Então respondeu Jacó: Não me darás nada; tornarei a apascentar e a guardar o teu rebanho se me fizeres isto:
32 I̱'ñe ye' mi'ke be' iyiwak shu̱shtök. Obeja ko̱s dalolo ena chibo ko̱s wöaule shkitshkit ö u̱la̱u̱la̱ ese klö'we̱keyö ye' wák a̱ e̱' patuo̱ie.
32 Passarei hoje por todo o teu rebanho, separando dele todos os salpicados e malhados, e todos os escuros entre as ovelhas, e os malhados e salpicados entre as cabras; e isto será o meu salário.
33 Mik be' de ye' iyiwak sa̱u̱k ta̱ ee̱ be' isuè̱mi tö obeja dalolo ö chibo wöaule shkitshkit ö u̱la̱u̱la̱ ese ë̀ tso', e' ta̱ be' wa̱ ijche̱rwa̱mi tö ye' dör wëm yësyësë. E' kë̀ dör es, e' ta̱ be' wa̱ ijche̱rdaë tö ye' tö be' iyiwak ekiblé.
33 De modo que responderá por mim a minha justiça no dia de amanhã, quando vieres ver o meu salário assim exposto diante de ti: tudo o que não for salpicado e malhado entre as cabras e escuro entre as ovelhas, esse, se for achado comigo, será tido por furtado.
34 Labán tö iiu̱té:
34 Concordou Labão, dizendo: Seja conforme a tua palavra.
35 Erë e' diwö shà̱ ta̱ ie' mía̱ ie' iyiwak shu̱shtök. Ie' chibo ko̱s tso' wöaule skëkshkëk ö u̱la̱u̱la̱ ese yéluritö. Ñies ie' obeja ko̱s tso' dalolo ese yéluritö ta̱ iméitö ila'r wëpa a̱ kkö'nè.
35 E separou naquele mesmo dia os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, tudo em que havia algum branco, e todos os escuros entre os cordeiros e os deu nas mãos de seus filhos;
36 E' ukuöki̱ ta̱ iyiwak yélur ie' tö e' wëttsë ie' mía̱ shkè dö̀ ká̱ mañat Jacob yöki̱. Eta̱ Jacob ka̱wöta̱ Labán iyiwak male̱pa e' kkö'nuk.
36 e pôs três dias de caminho entre si e Jacó; e Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 Erë Jacob tö kal kua̱'ki̱ kua̱'ki̱ dö̀ mañalka e' ulà aki tée. Elka kiè álamo, skà kiè almendro, skà kiè castaño. Kal ulà kkuölit takla jchéloritö a̱s iwër wöaule saruru skëkshkëk.
37 Então tomou Jacó varas verdes de estoraque, de amendoeira e de plátano e, descascando nelas riscas brancas, descobriu o branco que nelas havia;
38 — ausente —
38 e as varas que descascara pôs em frente dos rebanhos, nos cochos, isto é, nos bebedouros, onde os rebanhos bebiam; e conceberam quando vinham beber.
39 — ausente —
39 Os rebanhos concebiam diante das varas, e as ovelhas davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 Iyiwak tskirke wöaule e' ko̱s dapa'wé̱itö bánet ie' wák a̱. Ese wë'ñe ko̱s u̱yéwa̱itö Labán iyiwak ko̱s wöaule ö dalolo ese a̱ a̱s itskir wöaule ö dalolo. Es ie' iyiwak alörke tai̱ë bánet, kë̀ ku̱' Labán icha ta̱ ñita̱.
40 Então separou Jacó os cordeiros, e fez os rebanhos olhar para os listrados e para todos os escuros no rebanho de Labão; e pôs seu rebanho à parte, e não pôs com o rebanho de Labão.
41 Mik iyiwak bua'bua ese wöbatsöke ñì wa, eta̱ ie' tö kal ulà ñe' tuléwa̱ wé̱ iyiwak di' yöke ee̱. Es ie'pa tö kal ulà wöaule e' sué̱ mik iwöbatsöke ñì wa e' dalewa. E' ala'rla tskirke ko̱s e'pa dör wöaule.
41 e todas as vezes que concebiam as ovelhas fortes, punha Jacó as varas nos bebedouros, diante dos olhos do rebanho, para que concebessem diante das varas;
42 Erë mik iyiwak sí po ese datse̱, eta̱ ie' kë̀ tö kal ñe' tulèwa̱. E' kue̱ki̱ iyiwak sí po ese ala'rla ko̱s tskirke e' dör Labán icha. Erë wé̱ bua'buaë ese dör ie' icha.
42 mas quando era fraco o rebanho, ele não as punha. Assim as fracas eram de Labão, e as fortes de Jacó.
43 Es ie' de íyi blú tai̱ë. Obeja ena kanè mésopa wëpa ena alakölpa ñies kameio ena burro e' ko̱s tso' ie' wa̱ tai̱ë.
43 E o homem se enriqueceu sobremaneira, e teve grandes rebanhos, servas e servos, camelos e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.