Gênesis 24
Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs ARIB
1 Abraham dewa̱ këkëpalaie. Ie' a̱ Jehová e̱r buaë ché íyi ulitane wa.
1 Ora, Abraão era já velho e de idade avançada; e em tudo o Senhor o havia abençoado.
2 Ká̱ et ta̱ ie' tö ikanè méso kibi kié. E' dör ie' íyi ko̱s e' kue̱blu. Ie' tö iché ia̱:
2 E disse Abraão ao seu servo, o mais antigo da casa, que tinha o governo sobre tudo o que possuía: Põe a tua mão debaixo da minha coxa,
3 Jehová dör ká̱ jaì ena ká̱ i' e' Këköl e' wörki̱ be' ttè mú ye' a̱ moki̱ë tö ye' alà kë̀ kar se̱nukwa̱ Canaán í̱e̱ se' se̱rke e' alékölpa ta̱.
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor, Deus do céu e da terra, que não tomarás para meu filho mulher dentre as filhas dos cananeus, no meio dos quais eu habito;
4 Be' yú ká̱ wé̱ ye' manét ee̱, eta̱ ee̱ alaköl yulö́ eköl ye' yamipa shu̱a̱ se̱nukwa̱ ye' alà ta̱.
4 mas que irás à minha terra e à minha parentela, e dali tomarás mulher para meu filho Isaque.
5 Ie' tö iiu̱té:
5 Perguntou-lhe o servo: Se porventura a mulher não quiser seguir-me a esta terra, farei, então, tornar teu filho à terra donde saíste?
6 Ie' iiu̱té:
6 Respondeu-lhe Abraão: Guarda-te de fazeres tornar para lá meu filho.
7 Jehová dör ká̱ jaì Këköl, e' tö ye' yë'ttsa̱ ye' yë́ u a̱ ena ye' yamipa ká̱ a̱. Ie' tö ittè me' ye' a̱ tö ká̱ i' meraëitö ye' aleripa a̱. Ie' tö ibiyöchökwak patkeraë be' ki̱muk alaköl tsu̱kbitu̱ ye' yàkie.
7 O Senhor, Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e da terra da minha parentela, e que me falou, e que me jurou, dizendo: À tua o semente darei esta terra; ele enviará o seu anjo diante de si, para que tomes de lá mulher para meu filho.
8 Alaköl kë̀ shkak be' ta̱, e' ta̱ kë̀ be' tkinuk. Kë̀ be' kàne iskà yulök. Erë kë̀ ye' alà tsa̱rmi ee̱.
8 Se a mulher, porém, não quiser seguir-te, serás livre deste meu juramento; somente não farás meu filho tornar para lá.
9 Eta̱ ikanè méso ulà méwa̱ ie' tu' diki̱a̱ ta̱ ittè mé ia̱ tö iwe̱raë we̱s iu̱k patkéitö es.
9 Então pôs o servo a sua mão debaixo da coxa de Abraão seu senhor, e jurou-lhe sobre este negócio.
10 E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö iwökir íyi ko̱s bua'bua, ese shté tsè̱mi kakmè. Ekkë ko̱s payuéitö iyiwak kiè kameio e' ki̱ döka̱ dabop. Eta̱ ie' mía̱ iyiwak wëttsë tkörö Nahor a̱te̱ Mesopotamia ee̱.
10 Tomou, pois, o servo dez dos camelos do seu senhor, porquanto todos os bens de seu senhor estavam em sua mão; e, partindo, foi para a Mesopotâmia, à cidade de Naor.
11 Mik ie' demi tsi̱net Nahor, eta̱ ká̱ tuirketke. Diwö ekkë ta̱ ká̱ e' alékölpa mi'ke di' tsu̱k. E' wösha̱ ta̱ ie' de di' tum biule e' kkömik ta̱ ikameio kéitö e̱' tulökse̱r e̱nuk ee̱. I' dör di' tum biule ese.|src="LB00134b.tif" size="span" ref="Génesis 24.11"
11 Fez ajoelhar os camelos fora da cidade, junto ao poço de água, pela tarde, à hora em que as mulheres saíam a tirar água.
12 Eta̱ ie' tö iché Skëköl a̱: “A Jehová, be' dör ye' wökir Abraham e' Këköl. Ye' ki̱mú i̱'ñe ñies e̱r buaë chö́ ye' wökir a̱.
12 E disse: Ó Senhor, Deus de meu senhor Abraão, dá-me hoje, peço-te, bom êxito, e usa de benevolência para com o meu senhor Abraão.
13 Í̱e̱ di' tum biule o̱'mik ye' e̱' tsu̱kea̱t bërbër ë̀ ká̱ i' busipa tso' di' tsu̱k e' dalewa.
13 Eis que eu estou em pé junto à fonte, e as filhas dos homens desta cidade vêm saindo para tirar água;
14 Ka̱wö mú ña tö wé̱ne ë́k a̱ ye' iché: ‘Be' kakö' ö́wa ye' a̱ di' kakmú yè’, a̱s e' tö ye' iu̱tö̀: ‘Be' di' yö́ ñies be' kameio a̱ ikakmekeyö.’ Es ye' é̱na ia̱ne tö e' ë́k shu̱shté be' tö Isaac a̱ alakölie. Es ye' wa̱ ijche̱rmi tö be' e̱r bua' ché ye' wökir a̱.”
14 faze, pois, que a donzela a quem eu disser: Abaixa o teu cântaro, peço-te, para que eu beba; e ela responder: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; seja aquela que designaste para o teu servo Isaque. Assim conhecerei que usaste de benevolência para com o meu senhor.
15 Eta̱ ka̱m ì chekeitö e' o̱r, eta̱ ie' isué̱ alaköl datse̱ eköl kakö' bune kuli' ki̱ di' tso̱ie. E' dör Rebeca, ie' dör wëm kiè Betuel e' alà busi. Betuel mì dör Milcá ena iyë́ dör Nahor. Nahor dör Abraham ël.
15 Antes que ele acabasse de falar, eis que Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, saía com o seu cântaro sobre o ombro.
16 Rebeca dör busi buaala ka̱m ise̱r wëm ta̱. Ie' mía̱ döttsa̱ di' tum biule e' a̱ ikakö' wà iök.
16 A donzela era muito formosa à vista, virgem, a quem varão não havia conhecido; ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 Mik imítke eta̱ Abraham kanè méso tu̱nemi itöki̱ ta̱ iché ia̱:
17 Então o servo correu-lhe ao encontro, e disse: Deixa-me beber, peço-te, um pouco de água do teu cântaro.
18 Ie' tö iiu̱té,
18 Respondeu ela: Bebe, meu senhor. Então com presteza abaixou o seu cântaro sobre a mão e deu-lhe de beber.
19 Mik ie' di'yé o̱ne ta̱ Rebeca tö iché ia̱:
19 E quando acabou de lhe dar de beber, disse: Tirarei também água para os teus camelos, até que acabem de beber.
20 Bet ikakö' wà ka'wé̱itö wé̱ iyiwak di'yöke e' a̱ ta̱ imí di' kí̱ tsu̱k iyiwak a̱. Es iwé̱itö kameio ulitane a̱.
20 Também com presteza despejou o seu cântaro no bebedouro e, correndo outra vez ao poço, tirou água para todos os camelos dele.
21 E' dalewa Abraham kanè méso tso' isa̱u̱k bë̀rë, wà dör tö ie' ki̱ ikiane jche̱nowa̱ yësyësë tö Jehová tö ie' ki̱mé ì dalërmik ie' shkö̀ e' wa a̱s idöttsa̱ buaë ö au.
21 E o homem a contemplava atentamente, em silêncio, para saber se o Senhor havia tornado próspera a sua jornada, ou não.
22 Mik kameio di'yé o̱ne, eta̱ ie' tö ula'tsio sù̱ e̱s dör gramo teröl ese tkéwa̱ busi yik a̱. Ñies ulaio méitö böt, e' e̱s dör cien gramos tsa̱ta̱.
22 Depois que os camelos acabaram de beber, tomou o homem um pendente de ouro, de meio siclo de peso, e duas pulseiras para as mãos dela, do peso de dez siclos de ouro;
23 Eta̱ ie' tö iché ia̱:
23 e perguntou: De quem és filha? dize-mo, peço-te. Há lugar em casa de teu pai para nós pousarmos?
24 Ie' iiu̱té:
24 Ela lhe respondeu: Eu sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu a Naor.
25 Sa' u a̱ a' chö̀mi. Ñies a' kameio a̱ chkè tso'.
25 Disse-lhe mais: Temos palha e forragem bastante, e lugar para pousar.
26 Eta̱ Abraham kanè méso e̱' tkéwa̱ kuchë ki̱ Jehová dalöiök
26 Então inclinou-se o homem e adorou ao Senhor;
27 ta̱ ichéitö: “Jehová dör ye' wökir Abraham e' Këköl. E' ki̱kökka̱ ye' tso'. Ke̱kraë ie' tö ye' wökir Abraham ki̱meke buaë. Ke̱kraë ie' e̱r buaë chöke ye' wökir a̱. Ie' wa̱ ye' debitu̱ buaë ñala̱ ki̱ dö̀ í̱e̱ ye' wökir yamipa u a̱. E' kue̱ki̱ iki̱kèka̱yö.”
27 e disse: Bendito seja o Senhor Deus de meu senhor Abraão, que não retirou do meu senhor a sua benevolência e a sua verdade; quanto a mim, o Senhor me guiou no caminho à casa dos irmãos de meu senhor.
28 Rebeca tu̱nemi shka̱la̱la̱ë imì u a̱ ì ko̱s tka ie' ta̱ e' pakök.
28 A donzela correu, e relatou estas coisas aos da casa de sua mãe.
29 — ausente —
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, cujo nome era Labão, o qual saiu correndo ao encontro daquele homem até a fonte;
30 — ausente —
30 porquanto tinha visto o pendente, e as pulseiras sobre as mãos de sua irmã, e ouvido as palavras de sua irmã Rebeca, que dizia: Assim me falou aquele homem; e foi ter com o homem, que estava em pé junto aos camelos ao lado da fonte.
31 Eta̱ Labán tö iché ia̱:
31 E disse: Entra, bendito do Senhor; por que estás aqui fora? pois eu já preparei a casa, e lugar para os camelos.
32 Es Abraham kanè méso bite̱a̱ ie' ta̱. Ee̱ ie' tö dalì tso' kameio ki̱ e' éwa ta̱ itiéitö. E' ukuöki̱ ta̱ ie' wa̱ di' debitu̱ Abraham kanè méso a̱ ena iwapiepa a̱ klö̀ skuoie.
32 Então veio o homem à casa, e desarreou os camelos; deram palha e forragem para os camelos e água para lavar os pés dele e dos homens que estavam com ele.
33 Mik ie'pa tö itié, eta̱ Abraham kanè méso tö iché:
33 Depois puseram comida diante dele. Ele, porém, disse: Não comerei, até que tenha exposto a minha incumbência. Respondeu-lhe Labão: Fala.
34 Ie' tö iché:
34 Então disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 Jehová tö iki̱mé tai̱ë. Ie' tö iblu'wé̱ tai̱ë. Obeja, baka, orochka, inukölchka, kanè mésopa wëpa ena alakölpa, kameio ena burro, e' ko̱s méitö ia̱ tai̱ë.
35 O Senhor tem abençoado muito ao meu senhor, o qual se tem engrandecido; deu-lhe rebanhos e gado, prata e ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Ñies ilaköl Sara e' tö alà mé ia̱ eköl wák wëm ikënewa̱tke eta̱. Ì ko̱s tso' ye' wökir wa̱ e' méitö ilà a̱.
36 E Sara, a mulher do meu senhor, mesmo depois, de velha deu um filho a meu senhor; e o pai lhe deu todos os seus bens.
37 Ie' tö ye' ké ttè muk ie' a̱. Ye' a̱ ichéitö: ‘Ye' alà kë̀ kar se̱nukwa̱ Canaán wé̱ ye' se̱rke e' alékölpa ta̱.
37 Ora, o meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás mulher para meu filho das filhas dos cananeus, em cuja terra habito;
38 Be' yú wé̱ ye' yë́pa tso' ee̱ ta̱ alaköl yulö́ eköl ye' yàkie ye' ditséwö shu̱a̱.’
38 irás, porém, à casa de meu pai, e à minha parentela, e tomarás mulher para meu filho.
39 Ye' tö iiu̱té: ‘A ye' wökir Abraham, ¿dö' alaköl kë̀ bitu̱ ye' ta̱?’
39 Então respondi ao meu senhor: Porventura não me seguirá a mulher.
40 Ie' tö ye' iu̱té: ‘Ke̱kraë ye' se̱rke buaë Jehová wöa̱, e' kue̱ki̱ ie' tö ibiyöchökwak patkeraë be' ta̱ a̱s be' ka̱wö tkö̀ buaë ñala̱ ki̱, ñies a̱s alaköl kù̱bö ye' yàkie ye' yamipa ye' yë́ wa e'pa shu̱a̱.
40 Ao que ele me disse: O Senhor, em cuja presença tenho andado, enviará o seu anjo contigo, e prosperará o teu caminho; e da minha parentela e da casa de meu pai tomarás mulher para meu filho;
41 Erë ye' yamipa kë̀ é̱na ilà busi patkak be' ta̱, e' ta̱ kë̀ be' tkinuk. Kë̀ ì tté ta̱'ia̱ be' ki̱.’
41 então serás livre do meu juramento, quando chegares à minha parentela; e se não te derem, livre serás do meu juramento.
42 — ausente —
42 E hoje cheguei à fonte, e disse: Senhor, Deus de meu senhor Abraão, se é que agora prosperas o meu caminho, o qual venho seguindo,
43 — ausente —
43 eis que estou junto à fonte; faze, pois, que a donzela que sair para tirar água, a quem eu disser: Dá-me, peço-te, de beber um pouco de água do teu cântaro,
44 — ausente —
44 e ela me responder: Bebe tu, e também tirarei água para os teus camelos; seja a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.
45 Mik e' chekeyö e' e̱rketke, eta̱ ye' isué̱ tö Rebeca datse̱ ikakö' bune ikuli' ki̱.
45 Ora, antes que eu acabasse de falar no meu coração, eis que Rebeca saía com o seu cântaro sobre o ombro, desceu à fonte e tirou água; e eu lhe disse: Dá-me de beber, peço-te.
46 Mik ie' di' yinetke eta̱ ye' tö ie' a̱ iché: ‘Be' we'ikèyö, di' dami be' wa̱ e' kakmú ña yè.’ E' bet ikakö' éwaitö ta̱ ichéitö: ‘Be' di' yö́. Ñies imekeyö be' kameio a̱.’ Ie' ye' a̱ di' mé ñies ye' kameio a̱.
46 E ela, com presteza, abaixou o seu cântaro do ombro, e disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; assim bebi, e ela deu também de beber aos camelos.
47 E' ukuöki̱ ta̱ ye' tö ie' a̱ ichaké: ‘¿Yi alà busi be' dör?’ Ie' iiu̱té: ‘Ye' dör Betuel alà busi e' dör Nahor ena Milcá alà.’ Eta̱ ula'tsio sù̱ e' tkéwa̱yö iyik a̱ ena ulaio tkéwa̱yö böt iulà a̱.
47 Então lhe perguntei: De quem és filha? E ela disse: Filha de Betuel, filho de Naor, que Milca lhe deu. Então eu lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras sobre as mãos;
48 E' ukuöki̱ ta̱ ye' e̱' tkéwa̱ kuchë ki̱ ta̱ Jehová dalöiéyö. Ie' dör ye' wökir Abraham e' Këköl e' ki̱kéka̱yö. Ie' wa̱ ye' debitu̱ buaë yësyësë busi shu̱kititö ye' wökir yamipa shu̱a̱ ilà a̱ e' ska'.
48 e, inclinando-me, adorei e bendisse ao Senhor, Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido pelo caminho direito para tomar para seu filho a filha do irmão do meu senhor.
49 Es ¿a' e̱r buaë chöke ye' wökir a̱? ¿A' e̱' chöke iki̱muk e̱r bua' wa? Ichö́ ña i' ta̱ yësyësë i̱ma a' tö ichè, es ye' é̱na ia̱rmi tö ì wè̱miyö.”
49 Agora, pois, se vós haveis de usar de benevolência e de verdade para com o meu senhor, declarai-mo; e se não, também mo declarai, para que eu vá ou para a direita ou para a esquerda.
50 Eta̱ Labán ena Betuel e'pa tö iiu̱té:
50 Então responderam Labão e Betuel: Do Senhor procede este negócio; nós não podemos falar-te mal ou bem.
51 I' Rebeca. Itsú̱mi be' wökir a̱ se̱nukwa̱ ilà ta̱ we̱s Jehová ki̱ ikiane es.
51 Eis que Rebeca está diante de ti, toma-a e vai-te; seja ela a mulher do filho de teu senhor, como tem dito o Senhor.
52 Mik Abraham kanè méso tö ttè e' ttsé, eta̱ ie' e̱' tkéwa̱ kuchë ki̱ iwötsa̱ méwa̱ íyök ki̱ Jehová dalöiök.
52 Quando o servo de Abraão ouviu as palavras deles, prostrou-se em terra diante do Senhor:
53 E' ukuöki̱ ta̱ ie' tö íyi yöule orochka wa ena inukölchka wa ñies datsi' bua'bua e' tai̱ë yélur méitö Rebeca a̱. Ñies ie' tö ikakmé Rebeca akë a̱ ena imì a̱.
53 e tirou o servo jóias de prata, e jóias de ouro, e vestidos, e deu-os a Rebeca; também deu coisas preciosas a seu irmão e a sua mãe.
54 E' ukuöki̱ ta̱ ie' ena iwapiepa chké di'yé ta̱ ikapere ee̱. Bule es ta̱ iti̱'nerak ta̱ Abraham kanè méso tö iché:
54 Então comeram e beberam, ele e os homens que com ele estavam, e passaram a noite. Quando se levantaram de manhã, disse o servo: Deixai-me ir a meu senhor.
55 Erë Rebeca akë ena imì e'pa tö iché ia̱:
55 Disseram o irmão e a mãe da donzela: Fique ela conosco alguns dias, pelo menos dez dias; e depois irá.
56 Erë ie' tö iché ie'pa a̱:
56 Ele, porém, lhes respondeu: Não me detenhas, visto que o Senhor me tem prosperado o caminho; deixai-me partir, para que eu volte a meu senhor.
57 Ie'pa tö iiu̱té:
57 Disseram-lhe: chamaremos a donzela, e perguntaremos a ela mesma.
58 Eta̱ Rebeca kiérakitö ta̱ ichakérakitö ia̱:
58 Chamaram, pois, a Rebeca, e lhe perguntaram: Irás tu com este homem; Respondeu ela: Irei.
59 Es ie'pa tö Rebeca ena alaköl tso' ie' kkö'nuk ke̱kraë e'pa a̱ ka̱wö mé a̱s imi'rak. Ñies Abraham kanè méso ena iwapiepa ko̱s e'pa a̱ ka̱wö mérakitö a̱s imi'rak.
59 Então despediram a Rebeca, sua irmã, e à sua ama e ao servo de Abraão e a seus homens;
60 Ie'pa mitke ta̱ Rebeca yamipa e̱r buaë ché ie' a̱ ttè i' wa:
60 e abençoaram a Rebeca, e disseram-lhe: Irmã nossa, sê tu a mãe de milhares de miríades, e possua a tua descendência a porta de seus aborrecedores!
61 Eta̱ Rebeca ena ikanè mésopa e̱' tuléka̱ ie'pa kameio ki̱ ta̱ imíyal Abraham kanè méso itöki̱.
61 Assim Rebeca se levantou com as suas moças e, montando nos camelos, seguiram o homem; e o servo, tomando a Rebeca, partiu.
62 E' ké̱wö ska' ta̱ Isaac se̱rke Négueb wé̱ di' tum biule tso' kiè “Skëköl tso' e' tö ye' sue̱ke” ee̱, e' dene iyë́ ska'.
62 Ora, Isaque tinha vindo do caminho de Beer-Laai-Rói; pois habitava na terra do Negebe.
63 Tsá̱li̱ ta̱ Isaac e̱' yéttsa̱ shkök ka̱bikeitsörami. E' wösha̱ ta̱ ie' isué̱ tö kameio datse̱ tseë.
63 Saíra Isaque ao campo à tarde, para meditar; e levantando os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 E' wösha̱ Rebeca tö ie' sué̱ ñies ta̱ ie' e̱' éwa kameio ki̱.
64 Rebeca também levantou os olhos e, vendo a Isaque, saltou do camelo
65 Rebeca tö ichaké Abraham kanè méso a̱:
65 e perguntou ao servo: Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? respondeu o servo: É meu senhor. Então ela tomou o véu e se cobriu.
66 Abraham kanè méso tö ì ko̱s tka ie' ta̱ e' paké Isaac a̱.
66 Depois o servo contou a Isaque tudo o que fizera.
67 E' ukuöki̱ ta̱ Rebeca mítse̱r Isaac wa̱ imì Sara blënewa̱ e' u a̱. Es Isaac se̱néwa̱ ie' ta̱. Isaac é̱na Rebeca dalër tai̱ë, es ie' e̱r pabléne imì blënewa̱ e' kue̱ki̱.
67 Isaque, pois, trouxe Rebeca para a tenda de Sara, sua mãe; tomou-a e ela lhe foi por mulher; e ele a amou. Assim Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.