Atos 25

Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Festo demi Cesarea kaneblök s'wökirie e' ki̱ ká̱ de mañat ta̱ imía̱ Jerusalén.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Ee̱ ta̱ sacerdotepa wökirpa ena judiowak wëpa kibipa, e'pa tö Pablo kkaté Festo a̱.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Ie'pa tö ikié ie' a̱: “Sa' ki̱mú e̱r bua' wa. Ka̱wö mú Pablo tso̱bitu̱ í̱e̱ Jerusalén.” E' dör Pablo ttowa̱ ñala̱ ki̱.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Erë Festo tö iiu̱té:
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Ì sulu wamblé ie' tö, e' ta̱ a̱s a' wökirpa mi' ye' ta̱ Cesarea ie' kkatök ee̱.
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Festo se̱né Jerusalén ká̱ pàköl (8) ká̱ dabom (10) e' ulatök ta̱ imía̱ne Cesarea. E' bule es ta̱ ie' e̱' tkéka̱ ikula' ki̱ ttè shu̱lo wé a̱. Eta̱ Pablo tsu̱k patkéitö shu̱lè.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Mik Pablo dewa̱, eta̱ judiowak datse̱ Festo ta̱ Jerusalén, e'pa dewa̱ ie' o̱'mik ta̱ ikkaté íyi suluë tai̱ë ese ki̱. Erë ie'pa kë̀ a̱ iwöklönuk yës tö e' dör moki̱.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 E' ukuöki̱ ta̱ Pablo tté e̱' tsa̱tkoie. Ie' tö iché ia̱:
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Erë Festo a̱ta̱k buaë judiowak ta̱, e' kue̱ki̱ ie' tö Pablo a̱ ichaké:
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Ie' tö iiu̱té:
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Erë ilè sulu wambléyö, ese kué̱ a' tö, e' ki̱ ye' ka̱wöta̱ ttèwa̱, e' ta̱ ye' ttö́wa̱. Erë ì ko̱s ki̱ ie'pa tö ye' kkateke, e' kë̀ yëne, e' ta̱ kë̀ yi ka̱wöta̱ ye' muktsa̱ ie'pa ulà a̱. E' kue̱ki̱ ye' tö ikié tö Roma wökir kibi a̱s e' wák tö ye' shu̱lö̀
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Eta̱ Festo tté ipattökwakpa ta̱ eta̱ ichéitö Pablo a̱:
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Ká̱ tka we̱kkë alè e' ukuöki̱ ta̱ blu' kiè Agripa e' demi Cesarea ikutà kiè Berenice e' ta̱ Festo tkëneka̱ ká̱ wökirie e' ké̱wö tkö'u̱k.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Ie'pa e̱' tsé̱a̱t ká̱ tai̱ë. E' dalewa Festo tö ì tköke Pablo ta̱ e' paké blu' Agripa a̱: Ie' tö iché ia̱:
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Mik ye' bak Jerusalén, eta̱ sacerdotepa wökirpa ena judiowak kue̱blupa, e'pa debitu̱ wëm e' kkatök ye' a̱. Ye' a̱ ikiérakitö a̱s ye' iwömùttsa̱ ttèwa̱.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Ye' tö ie'pa iu̱té tö romawak wökirpa kë̀ yi tteta̱'wa̱, ka̱m ie̱' tsa̱tkö̀ ikkatökwakpa ta̱ ñì wösha̱ë e' yöki̱.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 E' kue̱ki̱ mik ie'pa debitu̱ í̱e̱, eta̱ kë̀ ye' ka̱wö chöo̱ne. E' bule es ta̱ ye' e̱' tkéka̱ ye' kula' ki̱ ttè shu̱lo wé a̱ ta̱ wëm e' tsu̱k patkéyö.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Erë mik ikkatökwakpa debitu̱, eta̱ ie'pa kë̀ wa̱ ikkatëne íyi sulu ki̱ we̱s ye' ibikeits es.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Ie'pa tö ikkaté we̱s ie'pa Skëköl dalöieke ese ki̱. Ñies wëm köte̱wa̱ kiè Jesús, e' ché Pablo tö tö itso' ttsë'ka, ese ë̀ ki̱ ie'pa tö ikkaté.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Ye' kë̀ wa̱ ijche̱r we̱s yö ttè e' wè̱, e' kue̱ki̱ ye' tö Pablo a̱ ichaké: “¿Be' shkak Jerusalén a̱s ee̱ be' shu̱lir ttè i' ki̱?”
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Erë ie' ikié tö a̱s se' wökir kibi tö ishu̱lö̀. E' kue̱ki̱ ye' tö iké̱wö mé tö a̱s itkër wötëule dö̀ mik ye' tö ipatkekemi eta̱.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Eta̱ Agripa tö iché Festo a̱:
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Bule es ta̱ Agripa ena Berenice, e'pa debitu̱, tkawa̱ u a̱ shkörami we̱s këkë tai̱ë es. Ñippökwakpa wökirpa ena ká̱ e' këkëpa dalöiërta̱' tai̱ë, esepa debitu̱ ie'pa ta̱ ñies. Eta̱ Festo tö Pablo tsu̱k patké
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 ta̱ ichéitö:
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Erë ye' a̱ ta̱ ie' kë̀ wa̱ ì wamblëne ì ki̱ yö ittökwa̱ ipatkèmi. Erë ie' wák tö ikié a̱s Roma wökir kibi tö ishu̱lö̀. E' kue̱ki̱ ye' tö ibikeitsbak patkèmi ee̱.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Erë kë̀ ì ku̱ne ye' wa̱ shtèmi yëkkuö ki̱ mèmi s'wökir kibi a̱ ikkatoie. A Agripa, e' kue̱ki̱ ye' wa̱ idebitu̱ a' wörki̱, bua'ie be' wörki̱, a̱s be' ichakö̀. I̱ma be' ichè, e' ukuöki̱ ta̱ iyëkkuö shtèmiyö.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 ¿We̱s ye' tö yi patkemimi shu̱lè kë̀ wayëule tö ì ki̱ ikkatërke?
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.