Atos 19
Tte Pa̱'a̱li̱ Me' Skëköl tö Se' a̱ (BZDNTPO) vs ARA
1 Apolo tso'ia̱ Corinto e' dalewa Pablo tkami ka̱bata wa demi Éfeso. Ee̱ ie' tö Jesús ttökatapa we̱lepa kué̱.
1 Aconteceu que, estando Apolo em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Ie' tö ie'pa a̱ ichaké:
2 perguntou-lhes: Recebestes, porventura, o Espírito Santo quando crestes? Ao que lhe responderam: Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 Pablo tö ie'pa a̱ ichaké:
3 Então, Paulo perguntou: Em que, pois, fostes batizados? Responderam: No batismo de João.
4 Ie' tö iché ia̱rak:
4 Disse-lhes Paulo: João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que vinha depois dele, a saber, em Jesus.
5 Ttè e' ttsérakitö ta̱ iwöskuélor Skëkëpa Jesús ttö̀ wa.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados em o nome do Senhor Jesus.
6 Pablo ulà méka̱ ie'pa ki̱ ta̱ Wiköl Batse'r debitu̱ ie'pa ki̱ ta̱ ie'pa ttémi ttö̀ kua̱'ki̱ kua̱'ki̱ wa. Ñies ì mé Skëköl tö ie'pa a̱ chè, e' ché ie'pa tö.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Se̱raa̱ ie'pa döka̱ dabom eyök kí̱ böl (12) wëpa.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Si' mañat Pablo shkére judiowak ñì dapa'wo̱ wé a̱, ee̱ Jesús tté pakéitö kë̀ suane. Ie' tö ie'pa pableke tai̱ë a̱s ie'pa e̱' tiù̱wa̱ ì blúie Skëköl tso' e' tté diki̱a̱.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, dissertando e persuadindo com respeito ao reino de Deus.
9 Erë ie'pa we̱lepa wökir darërëë, e' kue̱ki̱ ie'pa kë̀ wa̱ ttè e' klöne. Ie'pa tö Jesús dör se' ñala̱ e' tté ché suluë sulitane kukua. Eta̱ Pablo e̱' skéttsa̱ ie'pa yöki̱. Wé̱pa detke Jesús ttökatapaie e'pa tsé̱mi e̱' ta̱ dö̀ wé̱ wëm kiè Tirano e' wa̱ u tso' s'wöbla'wo̱ie ee̱. Ee̱ Jesús tté pakeke Pablo tö ke̱kraë.
9 Visto que alguns deles se mostravam empedernidos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo, apartando-se deles, separou os discípulos, passando a discorrer diariamente na escola de Tirano.
10 Es iwé̱itö dö̀ duas bök. Sulitane se̱rke Asia, judiowak ena pë' kë̀ dör judiowak, e'pa tö Skëkëpa Jesús tté ttsé.
10 Durou isto por espaço de dois anos, dando ensejo a que todos os habitantes da Ásia ouvissem a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 — ausente —
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 — ausente —
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Erë judiowak we̱lepa shkörami ñala̱ ki̱ wimblupa sulusi yökulur pë' a̱. E'pa tö iché ‘ima'ù̱sö Skëkëpa Jesús ttö̀ wa.’ Ie'pa ichémi wimblupa sulusi a̱ i' es: “¡A' e̱' yö́lur Jesús pakeke Pablo tö, e' ttö̀ wa!”
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre possessos de espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Es wëm kiè Esceva e' ala'r döka̱ kul e'pa tö ima'wé̱mi ñies. Esceva dör judiowak sacerdotepa wökirpa e' eköl.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Erë etökicha ta̱ wimblu sulusi tö ie'pa iu̱té: “Yi dör Jesús e' jche̱r ye' wa̱. Ñies yi dör Pablo e' jche̱r ye' wa̱. Erë ¿a' dör yi?”
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: Conheço a Jesus e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 E' wösha̱ë wëm a̱ wimblu sulusi tso', e' u̱neka̱ ie'pa ki̱. Ie' e̱' aléka̱ ie'pa ki̱ idiché tai̱ë wa. Ie'pa ppéitö sia̱rë. Ie'pa e̱' yélur tkayal sume shka̱'ule tai̱ë.
16 E o possesso do espírito maligno saltou sobre eles, subjugando a todos, e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, desnudos e feridos, fugiram daquela casa.
17 Éfeso wakpa ko̱s, judiowak ena kë̀ judiowak, e'pa wa̱ ijche̱newa̱. Tai̱ë ie'pa suane. Es Skëkëpa Jesús tté kí̱ buneka̱ tai̱ë.
17 Chegou este fato ao conhecimento de todos, assim judeus como gregos habitantes de Éfeso; veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Tai̱ë pë' e̱rblé Jesús mik esepa debitu̱ ì ko̱s wamblë'rakitö suluë e' chökka̱ sulitane kukua.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 E'pa shu̱a̱ tai̱ë ie'pa awápa tso'ñak. E'pa ko̱s wa̱ iyëkkuö tso'rak iwa̱ wakanewè̱, ese debitu̱ ta̱ iña'wé̱wa sulitane wösha̱ë. Ie'pa tö iyéttsa̱ ko̱s yëkkuö e' ské dör ta̱ idettsa̱ inuköl tai̱ë. E' dör ie'pa inuköl döka̱ 50.000 ekkë.
19 Também muitos dos que haviam praticado artes mágicas, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculados os seus preços, achou-se que montavam a cinquenta mil denários.
20 Es Skëkëpa Jesús tté kí̱ buneka̱ tai̱ë. Sulitane tö isué̱ tö ttè e' diché ta̱' tai̱ë. |src="13 CNT6183b.tif" size="col" ref="Hch 19.20"
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 E' ukuöki̱ ta̱ Pablo ibikeitsé: “Ye' mi'ke ká̱ kiè Macedonia ena Acaya e' wakpa pakök. E' ukuöki̱ ta̱ ye' michoë dö̀ Jerusalén. Ee̱ ta̱ ye' ka̱wöta̱ shkök dö̀ Roma ñies.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia, considerando: Depois de haver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 E' ukuöki̱ ta̱ ie' ki̱mukwakpa böl, Timoteo ena Erasto, e'pa patkémiitö dö̀ Macedonia, e' dalewa ie' a̱te̱ia̱ Asia ekuölö.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que lhe ministravam, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na Ásia.
23 E' ké̱wö ska' Éfeso wakpa shu̱ti̱neka̱ tai̱ë Jesús dör Se' ñala̱ e' tté kue̱ki̱.
23 Por esse tempo, houve grande alvoroço acerca do Caminho.
24 Wëm tso' eköl kiè Demetrio e' dör íyi diököl yuök inukölchka wa e' stë́. E' tö Éfeso wakpa Këköl kiè Artemisa wak dör alakölie, e' wé diököl yueke inukölchka wa. Kanè e' wa ie' ena ikanè mésopa inuköl klö'u̱ke tai̱ë.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Ikanè mésopa dapa'wé̱ka̱itö imale̱pa kaneblöke kanè ese ë̀ a̱ e'pa ta̱, ta̱ ichéitö: “A këkëpa, a' wa̱ ijche̱r tö kanè i' wa se' inuköl klö'u̱ke.
25 convocando-os juntamente com outros da mesma profissão, disse-lhes: Senhores, sabeis que deste ofício vem a nossa prosperidade
26 Erë a' isué̱, a' ittsé tö Pablo e' tso' ichök tö íyi diököl yuekesö dalöiè skëkölie, e' kë̀ dör skëköl moki̱. Tai̱ë pë' tö ttè e' klö'wé̱tke í̱e̱ Éfeso ñies Asia ko̱s e' a̱.
26 e estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 E' dör suluë. E' tö se' kanè sulu'wè̱miwa̱. Ñies Artemisa, se' këköl tai̱ë, e' wé dalöse̱wè̱wa̱miitö. Se' këköl tai̱ë dalöiërta̱' tai̱ë Asia ena ká̱ wa'ñe, e' dalöse̱we̱wa̱raitö.”
27 Não somente há o perigo de a nossa profissão cair em descrédito, como também o de o próprio templo da grande deusa, Diana, ser estimado em nada, e ser mesmo destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Mik ttè e' ttsérakitö, eta̱ iluneka̱rak tai̱ë. Eta̱ ia̱neka̱rak: “Artemisa dör Éfeso wakpa këköl, e' dör këköl tai̱ë.”
28 Ouvindo isto, encheram-se de furor e clamavam: Grande é a Diana dos efésios!
29 Eta̱ Éfeso wakpa ko̱s aláneka̱ tai̱ë. Wëpa datse̱ böl Macedonia. Eköl kiè Gayo iëköl kiè Aristarco, e'pa dör Pablo wapiepa, e'pa tso'ñak ee̱. Éfeso wakpa tö ie'pa böl klö'wé̱wa̱ kué̱mi dö̀ wé̱ ie'pa ñì dapa'u̱ke e' wé a̱.
29 Foi a cidade tomada de confusão, e todos, à uma, arremeteram para o teatro, arrebatando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Eta̱ Pablo shkakwa̱ ee̱ ttök ie'pa ta̱, erë Jesús ttökatapa male̱pa kë̀ wa̱ ianemi.
30 Querendo este apresentar-se ao povo, não lhe permitiram os discípulos.
31 Ñies Asia wökirpa we̱lepa é̱na Pablo dalër tai̱ë, e'pa tö ttè patké Pablo a̱: “Kë̀ be' minukwa̱ ee̱.”
31 Também asiarcas, que eram amigos de Paulo, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse indo ao teatro.
32 E' dalewa Éfeso wakpa daparke e'pa shu̱ti̱neka̱ tai̱ë. Ie'pa a̱rkeka̱rak tai̱ë. Ikibiiepa kë̀ é̱na iwà a̱ne iö́k ie̱' dapa'wé̱rak. E' kue̱ki̱ eköltëpa a̱rke kua̱'ki̱, iëköltëpa a̱rke kua̱'ki̱.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia caíra em confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Eta̱ judiowak tö wëm kiè Alejandro e' tsé̱mi patkëule duése̱r sulitane wörki̱, e' kue̱ki̱ pë' we̱lepa tö ibikeitsé tö ie' wöki̱ iwërke. Eta̱ ie' tö ikkaché ulà wa tö “A' siwa̱'blö́. Ye' ttöke judiowak tsa̱tkoie.”
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Erë mik ie'pa wa̱ ijche̱newa̱ tö ie' dör judiowak, eta̱ ie'pa skà e̱' kéka̱ne a̱nuk: “Artemisa dör Éfeso këköl. E' dör këköl tai̱ë.” Es ie'pa a̱rkerak dö̀ hora böt.
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 E' ukuöki̱ ta̱ ká̱ wökirpa yëkkuö shtökwak, e' tö pë' ké siwa̱'blökwa̱. Ie' tö iché ie'pa a̱: “A Éfeso wakpa, ká̱ ulitane wakpa wa̱ ijche̱r tö se' dör Éfeso wakpa e'pa dör se' këköl tai̱ë Artemisa e' wé kkö'nukwakpa, ñies ie' diököl anebitu̱ ká̱ jaì a̱, e' kkö'nukwakpa.
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: Senhores, efésios: quem, porventura, não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Kë̀ yi a̱ iyërpa tö kë̀ idör es. E' kue̱ki̱ a' siwa̱'blö́lur. Kë̀ ì wamblar kë̀ bikeitsule buaë.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos mantenhais calmos e nada façais precipitadamente;
37 Wëpa i' debitu̱ a' wa̱, e'pa kë̀ wa̱ ì blëulewa̱ se' këköl wé a̱. Ie'pa kë̀ wa̱ se' këköl yëule suluë.
37 porque estes homens que aqui trouxestes não são sacrílegos, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 E' kue̱ki̱ Demetrio ena ikanè mésopa, ie'pa é̱na yile kkatak, e' ta̱ a̱s imi'rak ikkatök ttè shu̱lökwakpa a̱ ena s'wökirpa a̱. E'pa tso' kaneblök ttè shu̱lo wé a̱. Ee̱ ie̱' tsa̱tkömirak ñì wösha̱ë.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, há audiências e procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Erë ì skà kianeia̱ a' ki̱ yënoie, e' ta̱ e' choie a' ka̱wöta̱ mik se' daparke we̱s ikanewe̱kesö es eta̱.
39 Mas, se alguma outra coisa pleiteais, será decidida em assembleia regular.
40 Ì tka í̱e̱rö i̱'ñe, e' ki̱ s'wökirpa tö se' kkatèmi. Kë̀ iwà ta̱' moki̱ë, e' kue̱ki̱ ie'pa tö se' kkaté iki̱, e' ta̱ kë̀ se' a̱ e̱' tsa̱tkënuk iyöki̱.”
40 Porque também corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 Ie' tté o̱ne ta̱ ichéitö ie'pa a̱, “A' yúshka.” |src="14 mapa del tercer viaje de Pablo del NT cabecar.b.tif" size="col" ref="Hch 19.41"
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.