Atos 9
A SLURLKA AA LANGINKA AMA IAMESKA (BYX) vs ARA
1 — ausente —
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 — ausente —
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 — ausente —
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 — ausente —
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 De ma Saul ka snanpet ma’, “Gua Barlka nema na ngi?”
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Dap ngia raarlviit de ngia iit savet ma Damaskas. De diiv iak ke sil ba ngi aip diip ngi rekmet nanaa.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Dap lura i re ne ma Saul dai den pem ta, be maikka kuasik mager ip te taqen. De ra mai ra narli iaq aa lengi dap kuasik tet lu qa.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Baiv aa de ma Saul ka maarlviit de qa siquat ip kem ngim dap maikka ama arlenki ver aa saqang. De aa rluavik ta raneng de aa rik. De ra mit savet ma Damaskas.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Be se ama niirl ama depguas dai quasik mager ip kem ngim. Be qurli qa naik i qa tiirl ama asmes ngen ama kainaqi.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Dap pet lungera ama niirl dai qurli iak pet ma Damaskas. I aa rlenki ma Ananias. I luqa dai qa tu aa qevep sevet ma Iesus. Dai ver iaiq ama arlenki de ama Slurlka ka men sagel ka. Be qa tis ka ma’,
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 De ama Slurlka ka ruqun na qa ma’,
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 Be sa qa lu ngi de kat drlem gia rlenki ma Ananias. I ngia man sep ma vetki be ngia mu gia ngerik per a qa ip mager ip kem ngim.”
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 De ma Ananias ka guirltik ma’, “Dap maikka gua Barlka, sa ngua narli ama lengi sevet luqa i ama vuqa. I sa qa lenges ne gia qaqer i buup na ra vet ma Jarusalem.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Dai sa qa men iara se ama lengi nagel ama Barlta nep ma Lautu ip kep kuap pet lura i ra tis gia rlenki.”
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Dap ma Iesus ka ruqun na qa ma’,
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 De maikka diip ngu su qa sever ama merlen-iirang i diip ke tal iirang bareq a ngua.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Baip maget de ma Ananias ka mit sep ma Judas aa vetki sagel kurli ma Saul. Be qa mu aa ngerik per a qa de qa sil ba qa ma’,
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Baip ka taqen be verleset de raquarl ama dedelitnem i masna iitnem nge aat namen ma Saul aa sakngaiam. Baip maget de saqiaskerlka kem ngim. Baiv aa de masna ma Ananias ka ukmestem ka taquarl ma Iesus ka taqen sagel aa risura.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Baip maget de qa mes be verleset de saqi ama dlek per a qa.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Aiv aa de nakka masna ma Saul ka sil sevet ma Iesus ai qa dai ama Ngemumaqa aa Uimka.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 De lura dai re narli liina ama lengiini de ngemerl a ra de ra ruqun ma’,
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Dav ama Ngemumaqa dai as maikka qe sem madlek ne ma Saul aa tuaqevep. Be qel sil ne ama lengi ama dlek-pem-nget sagel ama Judaqena i qurli ra vet ma Damaskas. Taqurla de maikka ma Saul ke taqal sil ai luqa ma Iesus dai qatikka murl ama Ngemumaqa ka mak na qa iv ama Judaqena araa Maatpitka na qa. De lura ama Judaqena vet ma Damaskas dai maikka quasik mager ip ta taqen.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 — ausente —
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 — ausente —
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Dap katiaskerl aip men iaiq ama arlenki de maikka ma Saul aa rluavik ta mit se qa sev iaiq ama vetki men ama surlka. Be ra quav ama kasiq ama ainkul nget de ama segenaqi ara ngerik, de ma Saul ka mugun met ki. Baiv aa de ra raqa taneng ama kasik se ama segenaqi manep se ma Saul be sedarliik ne ama surliit.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Baiv aa de ma Saul ka mit savet ma Jarusalem. De qe siquat ip kurli qa men ma Iesus aa Aposelkena. Dap maikka kuasik maget. I lura dai reng ning me qa. I ra tu araa qevep ai qe kaaq ai qa namen ma Iesus aa liinka.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Dap ma Banabas ka uirl se qa sagel ma Iesus aa Aposelkena. Be qa raqa teviktem mer ama lengi sevet ma Saul. I qa sil sever a qa ai ama Slurlka qa men sagel ka men ama aiska. Be qa taqen sagel ka ne ama lengi. De ma Banabas ka sil ba ra ma’, “Maikka medu vet ma Damaskas de ngu narli ma Saul ke taqat mit per ama lengi sever auur a Barlka ma Iesus.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Baip maget de ama arlias per a ra navet ma Saul de qurli qa, ke na ra pet ma Jarusalem. De maikka qa taqen ne ama dlek sagel ama qaqet ne ma Iesus aa rlenki.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 De ver iang ama niirl de qe siquat ip ke su lura ama Judaqena navet ma Korin. Dap katias ta taarl metna, te na qa. Be re narliip te peleng ka.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Baip lua i ma Iesus aa risura ta lu sevet liina de ra mit se ma Saul savet ma Sisaria. De ra nem ka dama sipki savet ma Tasas.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Baip maget de ma Iesus aa risura i qurli ra vet ma Judia, de vet ma Galili, de vet ma Samaria dai maikka qurli ra maget, i quasiq araa a nge ama qumespik ta lenges na ra. De ama Qevepka ama Glasingaqa ka sem madlek na ra. Dav as maikka ngen ne iari i buup na ra i ra tu araa qevep ip ta tit naset ma Iesus. De maikka ra manep nas i raquarli ma Iesus ke ruirl se ra.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Baiv aa de ma Pita ka tit nev ama aiska savet ma Lida ip ket lu ma Iesus aa risura. De ver ama aiska dai ka tas gel iari ama risura.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Be vet ma Lida dai ma Pita ka lu iak i aa rlenki ma Inia. I luqa dai ama ding ne aa ngerik ngen aa ilaing, i luqa dai qatikka ai de qurli qa ver aa bit taqurla be deng per ama ages ama ngeriqit ngen a depguas.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Ma Pita qa ruqun ma Inia ma’, “Iara dai ma Iesus Kristus ka rekmet de maget na ngi. Ngia raarlviit de ngi urlisnas de ngia tit ne gia ilaing.”
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Be lura ama qaqer i ra navet ma Lida de navet ma Saron dai ra lu luqa i qa tit de maikka guirltik per araa tuaqevep sagel ama Slurlka.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 De ver iaiq ama luqupki i araa rlenki ma Jopa, dai qurli iaiq ama risuqi i araa rlenki ma Tabita. (Ara rlenki ne ama Grikkena araa lengi dai ra tis ki ma Dokas.) Luqia ama nanki dai maikka ai de qi narliip se ma Iesus. Be qatikka ai de vetpet kia tat naver iari ama nankina. De kin ban ama qaqet te ama asmes de ngene iarang taqurla i quasik iirang gel ta.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 De vet lungera ama niirl dai ama arlemki qia men per a qi be kia ngip. De ama nankina ta ukmes te araa serlapki de ra mu qi mer iaiq ama rumki pevanau.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 De lura i ra ukmes tem ki dai ra narli ai qurli ma Pita pet ma Lida. De ra nem ama quariam savet ma Lida i naqatikka qi gelna ne ma Jopa. De liiam aa ian tuqun ma Pita ma’, “Maikka masna ngi na uun savet ma Jopa!”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 De masna ma Pita qa maarlviit de ke na iam. Baip ta men pet ma Jopa de ra mit se qa samer ama rumki pevanau. Be qa men gel lura ama sauakta i rek nak pet luqia ama nanki. De ra reqerl a qa ne ama kloskina ngen ama luan i ai de medu ma Dokas kit kut per a nget bareq a ra.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Baiv aa de as ma Pita ka nem ta sedarliik ip diip ke raring. Baiv aa de qa aan aa buum be qe raring. Baip maget de ka ngim sagel ara qetdingki de qa ruqun ma’, “Tabita ngia raarlviit.”
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 De qa raneng araa ngerik de ka maarl na qi. Be saip ka maarl na qi de qa nes te ama Kristenkena ngen ama sauakta de qa qurl a ra tem ki, i sa qi iames.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 De ama qaqet mai vet ma Jopa ta narli sevet liina de buup ne iari ra quarl temiis sagel ama Slurlka.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 De qurli ma Pita se iang ama niirl pet ma Jopa gel iak i aa rlenki ma Saimon i luqa i qa bisnis ne ama aurl arla qetdeng.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.