Atos 27

A SLURLKA AA LANGINKA AMA IAMESKA (BYX) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Baip maget de ra ruqun iv uut tit savet ma Rom pet ma Italia Provins. Taqurla de ra nem ma Paulus ke ne iari ama karabuskena sagel ma Julias i luqa dai ama Opisa i ama barlka na qa navet ma Rom i qe uas te ma Sisa aa soldiaqena.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Baip maget de uut sik sede ama sipki, i ki navet ma Adramitiam. I luqia ama sipki dai diip kia tit savet ma Aisia Provins, ip qit lu ama luquviirang dengerlking. Taqurla de uut mit dama sipki, de quasik ngua drlem dap ma Aristakas i qa navet ma Tisalanikka pet ma Masadonia Provins dai qe nauut.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 I uut tit be uut tit, baip bigia de uut men pet ma Saidan. Be vet luqia ama luqupki de ma Julias dai qe tekmet ne ama atlu sagel ma Paulus be qa ruqun na qa ip mager ip ke paikmet gel aa rluavik ip ta tat never a qa.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Baiv uut mit ianai navet ma Saidan be sede ama kaska aa rlan, de ama laurlka ama slurlka ka men be qe sis auur a sipki. Taqurla de uut mit per ama ailanki ma Saipras arla garli ip ki pesdet ser ama laurlka.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Baiv uur aang pet ma Saipras arla garli be naqatiaskerl uut tit de ama kaska aa rlan be uut tit, be uur aang pet ma Silisia Provins de ma Pampilia Provins de uut mit, be uut men pet ma Maira pet ma Laisia Provins.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Baip pet ma Maira dai ma Julias ka lu ama Sipki i qi navet ma Aleksandria. I luqia i diip kia tit savet ma Italia Provins. Taqurla de qa mu uut dem ki.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 De uut mit navet ma Maira be maikka luqia ama sipki dai maikka qi taqa palu se uut i raquarli ama laurlka qe sis sev auut kames. Taqurla be qatias iang ama niirl nge mit dap kuasiq ai masna uut aang pet ma Naidas. I qatikka ama laurlka qe tekmet taqurla be quasik mager iv uut tit ma seserl. Taqurla de uut mit i manep saver ama ailanki ma Kriit.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Be uut tit dengerlking dap maikka ama alkuil bareq auut i maikka ama valeng ama slurlnget. Dav uut tit be baing se uut de ama briski ara aam i ra tis ki ma’, “A Basiska ama Atluqa.” I luqia ama briski gelna ne ma Laisia.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Baiv iasai de qurl uut se iang ama niirl. Dav aip pet lungera ama niirl ama vunget i lua i ama laurl be nge taarl ne ama valeng be mager ip ngere lenges ne ama sipkina, dai sa nge men. Taqurla de ma Paulus ka meraqen sagel uut ma’,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Guariqena, ngene narli. Sa nguat drlem ai diiv uut tit nanari per ama kaska dai diip mavik bareq auut, de diip lenges ne ama sipki ngen ama tekmeriirang dama sipki are rlan.
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Dap ma Julias i luqa i qe uas te ma Paulus dai quasik ka narli gel ma Paulus, dap ka narli gel luqa i qe tal ama sipki ke ne luqa ama sipki are mam.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Dai maikka iane ne ama boskruqena te tuqun ai luqa ama basiska dai ama vuqa vet lungera ama iaquan i aiv ama qaik ngen ama laurl. Taqurla de buup ne iari ra ruqun ip diiv uure siquat iv uut tit savet ma Pinikis. I maikka luqa ama basiska dai ai de qurl ama sipkina maget, i quasiq ama laurl ngere lenges na nget. I luqa ama basiska dai qa vet luqia ama ailanki ma Kriit.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Baip maget de ama laurlka ke taqa sis be mager iv uut tit savet ma Pinikis. De maikka ama arlias per ama boskruqena i ra tu araa qevep ai diip luqa ama nirlaqa dai diiv ama atluqa. Taqurla de ra qiat ne ama sipki ara angka se dem ki de uut tit de ama sipki gelna ne ama rlanges.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Dap kuasiq ama ainkules de ama laurlka ama slurlka qa men i qa men nep ma qevel i ra tis ka ma’, A lenges-ne-quvang-ka.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Be maikka qe sis maden be qe sis ama sipki sede ama kaska aa rlan, be ai de uure siquat iv uurerl guirl ama sipki saver ama ailanki ma Klauda dai quasik maget. Taqurla de ama laurlka ka iis ama sipki be uut tit maden.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 — ausente —
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 — ausente —
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Dap katikka lungera ama qaik ama laurl vem nget dai as maikka nget den be maikka ama slurlnget. Taqurla baip bigia de ra rlu ne iang ama asmes nade ama sipki.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Be saqiaskerlka aip bigia ver iaq ama nirlaqa de ra rlu ne ama sipki ara tekmeriirang ne araa ngerik ip kuasiq ama merlenka ver ama sipki.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Be qatikka se ama niirl i buup dai quasiq uut lu ama nirlaqa ngen ama ualdang i maikka ama qaik i ama laurl vem nget nge vesdet. Be maikka uut dai maget-maget na uut. I ai de uut tu auur a qevep ai diip kuasik mager iv uure iames.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Baiv uut miirl ama asmes se ama ainkules de ma Paulus ka maarl de qa taqen sagel ama boskruqena ma’,
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Dav iara ngua taqen na ngen ma’, Ai diip kuasik mager iv a qek naver auut ke ngip dap katikka diiv ama sipki naik dai lenges na qi.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 I ama Ngemumaqa i ai de ngu Lautu sagel ka de ngut matna aa rletki dai laa de ama arlenki-aris de qa nem aa Angeluqa be qa maarl gel ngua.
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 De qa sil ba ngua ma’, “Paulus maikka qula nging ning. I maikka mager ip laip ngia raarl gel ma Sisa vet ma Rom. De ama Ngemumaqa i aa ngimsevetki be qa narligel gia raring be diip ke iames na ngen mai.”
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Guariqena a revan, maikka mager iv uut taarl malkuil. I raquarli ngua tu gua qevep ai diiv ama Ngemumaqa qe rekmet ba uut ip taquarl luqa qa sil ba ngua.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Dap diiv auur a sipki qi nis a nge ama ailanki.”
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Baip naser ama niirl ama malepka ngen ama rlatpes, de qatiaskerl kurl uut de ama kaska aa rlan i ra tis ka ma Adria. I maikka ama valeng ngere uane auur a sipki maden. Baip de ama arlenki are rlan de iari ama boskruqena ta narli ama valeng ngere uaigil. De ra tu araa qevep ai sa qurl uut gelna ne iaiq ama qerlingki.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Taqurla de ra serlek ne ama kasikka i ra quap se ama ainem de aam. De ra serlek na qa manep be deng per ama quan ip tet lu aip kua saimanep. Be qatiaskerlka tet lu ai saimanep (40 mita). Baiv aa de ra aang imanau quarla de saqiaskerlka ra serlek ne ama kasikka ip te siquat. Ta siquat dai ra lu ai quasiq ai saimanep (30 mita).
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Taqurla de maikka ama boskruqena teng ning i ariq auur a sipki qi nis a nge ama rlanges pet luqia ama qerlingki. Taqurla de ra serlek ne ama ainaav ama rlatpes na aap seq ama sipki ara rleng. De re raring i re narliip masna ama nirlaqa qa ren.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Baip maget de ama boskruqena ra serlek ne ama bauraarl dama sipki ara aam, i re narliip te qiuaik na de ama sipki. Dai ra qaak tem uut ai ra tit sede ama sipki ara aam ip te serlek ne ama ainaap.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Dap ma Paulus ka ruqun ma Julias ke ne aa Amiqena ma’,
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Baiv ama Amiqena ta narli liina de ra dikmet ne ama kasikka se ama bauraarl, be aarl nge mit naik per ama kaska.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Be aip ma qares iv ama sipsipka de ma Paulus ka taqen na ra madlek ip mager ip ta tes a nge ama asmes i qa taqen na ra ma’,
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Dai ngu tekgel ngen ip mager iv uut tes a qerang ip mager ip diiv ama Ngemumaqa qe iames na uut. De maikka diip kuasik mager ip lenges na uut bak.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Baip ma Paulus ka taqen taqurla be verleset de qa mer ama asmes de qa taqen ne ama atlu sagel ama Ngemumaqa saver araa asmes. Baip maget de qa bingmet ne ama asmes de qa tes.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Baip tet lu qe tekmet taqurla de maikka ama arlias per a ra de ra mai ra tes.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 I uut mai i qurl uut dama sipki dai ama 276 na uut.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Baiv uut mai uut mes be maget na uut de iari ra rlu ne ama bikkina, i ama wit met nget, i lungera i ai de re tekmet ne ama bret na nget. I ra rlu na nget sev ama kaska. I re tekmet taqurla iv ama seq ama sipki.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Baip se bingbigia de ama boskruqena rem ngim miqet dai ret lu ama qerlingki dap kuasik te taqat drlem se qi. Dav iari ret lu ama basiska de ret lu ama qunka dengerlking. De ra ruqun iv uure rekmet se ama sipki saimuk.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Taqurla de iari ta verik se ama puliim ip mager ip te taqa nging ama sipki samer ama basiska. Dav iari ra tu ama siilki iv ama laurlka qa tuqun pem ki. Dav iari ta dik se ama ainaap i ai de aap ngere taneng ama sipki. Taqurla de auur a sipki qi qiuaik sa dengerlking.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Dav uut tit be iasai sagel ai de ama valeng ngere raat metna. De ama sipki qia nis ama qunka be den pemki. Be ama sipki ara aamki dai ran se qi be raqurla de ama valeng ngere uaming per ara arlimbiit be rlingrlingmet ne ama sipki.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Taqurla de ama Amiqena ra ruqun ip diip te peleng ama karabuskena ip kuasik mager ip te kiarl sa dengerlking ip te qiuaik.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Dap ma Julias dai qe narliip ke iames ne ma Paulus, be qa qel ta ip kuasik mager ip te tekmet taqurla. Dap maiki qa ruqun ma’,
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Dap lu ngen aa i quasik ngen drlem sarl kiarl dai mager ip diip ngene taneng ama palangaap de ngen ama mungaap never ama sipki, ip diip ngene taneng aap de ngenet kut naser a nas ip sa dengerlking.”
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.