Atos 23
A SLURLKA AA LANGINKA AMA IAMESKA (BYX) vs NVT
1 De ma Paulus ka maarl de qe taqam ngim sagel lura ama barlta nep ma Lautu, de qa ruqun ma’,
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Be ma Paulus ka taqen taqurla, de maikka ama barlka nev ama Lautu Juda i aa rlenki ma Ananaias, dai qa ruqun lura i qurli ra gelna ne ma Paulus ma’, “Ngene vukdeng met ka.”
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Dap ma Paulus dai quasik ka drlem ai ma Ananaias dai araa barlka be qa taqen sagel ka ma’, “Diiv ama Ngemumaqa qe vukdeng met ngi. I naqerl kuatta i ai de ngia tu ama luan ama atlunget, dav imuk de gia rlan dai maikka ama vu. De maikka ngi dai ngit lu ai ngi taqat mit naset ma Moses aa lengi de ngil sil se ngua ne ama aiska ama seserlka. Dap ngu lu nanaa be ngia merarlik ma Moses aa lengi be ngia ruqun luqa ip ke uamet na ngua?”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Dav iak navet lura i qa maarl gelna ne ma Paulus dai qa ruqun na qa ma’, “Ngu lu nanaa be ngia tuqut luqa ama Barlka i ama Ngemumaqa qa mak na qa?”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 De ma Paulus ka guirltik ma’, “Guariqena maikka quasik nguat drlem ai luqa dai ama Barlka nep ma Lautu Juda. Dav arik nguat drlem dai vadarli quasik maget ip ngua taqen na qa raqurla. I raquarli nguat drlem ai ve ama Langinka dai ama lengi nge taqen taqurliani ma’, “Kuasik maget ip ngen druqut a ngen a Barlta.”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Ma Paulus ka taqen taqurla baip maget de qa raqam ngim sevet lura per ama kaivung dai qat drlem ai ama liiniam ama quanasiam na ra. I iaq ama liinka dai ne ama Parasiqena i araa tuaqevep dai nget taquarlna. De iaq ama liinka dai ne ama Sadusiqena i saqikka araa tuaqevep taquarlna, dap katti nget muqas.
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Baip ma Paulus ka taqen be verleset de lura ama Parasiqena ngen ama Sadusiqena te rarles i re serlin a na be deng i matmet liiam aa ama liiniam.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 I ama Sadusiqena dai ra tu araa qevep ai quasik mager iv ariq iak ka raarl naver ama aapngipki. De re tuqun ai quasiq ama Angeluqena de ngen ama Iaus. I re tuqun ai diip naser ama aapngipki dai ama qaqet ta verleset mas. Dav ama Parasiqena dai ra tu araa qevep sever ama maarlvitki, de ra tu araa qevep ai nasat de ama qaqet ta raarl naver ama aapngipki. De ra tu araa qevep ai qurl ama Angeluqena ngen ama ngipta araa nem.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Dap liiam aa ama liiniam dai maikka re karlu de iari ama tiksiqena i ra naver ama Parasiqena dai ra maarl de ra taqen madlek nade araa rlan ma’, “Katikka luqa dai maikka quasik ka rekmet ne a nge ama viini. Kuasiq uut drlem aip kua ama Angeluqa dap kua ama qevepka qa sil ba qa?”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Baip maget de ai de re lalangmet maden i re serlin a na de luqa i ai de qe uas te ama Amiqena dai qet lu raqurla de qeng ning se ma Paulus i arik ma ra qiarlet sena na qa. Taqurla de qa nem aa soldiaqena ip ta iit te ma Paulus ne varlen me ra ip ta iit se qa semer araa baniski.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 De ra mit se qa semer araa baniski. Baiv aa de dama arlenki ara rlan de ama Slurlka ma Iesus ka maarl gel ma Paulus de qa taqen ma’, “Maikka maget ip ngia taarl malkuil. I sa ngia sil sever a ngua bareq ama qaqet iara vet ma Jarusalem dai saqikka maget ip diip ngi sil bareq ama qaqet taqurla vet ma Rom.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 — ausente —
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 — ausente —
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Be aip prleser araa kaivung de ra mit sagel ama Barlta nep ma Lautu ngen ne lura i re uas te ama Lautu, de ra ruqun ma’, “Sa iara uut muvuusep iv uure veleng ma Paulus de qatikka quasik mager iv uut tes ip deng i ma Paulus ke ngip.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Taqurla dai maget iv iara ngen, de ngen ne lura i re uas te ama Lautu ngene snanpet ne luqa i ai de qe uas te ama Amiqena. I ngene snanpet na qa ip ke nem ma Paulus sagel ngen ip saqiaskerlka ngene narliip ngene narli aa lengi. Dav uut dai diip kurl uut men ama aiska ip diiv uure veleng ka. Be diip kuasik maget ip ngen ne lu qa.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Dap pet luqa ama nirlaqa de ma Paulus aa ningamki are uimka qa narli liina ai diip lura te veleng ma Paulus. Taqurla de qa mit be ka man semer araa baniski de qa sil barek ma Paulus sevet liina.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 De masna ma Paulus ka nes te iaq i qe uas te iaq ama liinka. De qa ruqun na qa ma’, “Ngi iit se gua verliqa sagel gia barlka, i a nge ama lengi gel ka ip ke sil ba qa na nget.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Baiv aa de qa mit se qa sagel luqa i qe uas te ama Amiqena de qa ruqun ma’,
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Taqurla de luqa ama barlka qa raneng de luqa i aa riq ama gilka de ngerek se iam ian mit. De qa snanpet ne luqa ama gilka ma’, “Ngu lu ngi narliip ngi sil ba ngua ne a nge ama lengi nanaa?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 De ama gilka qa ruqun ma’, “Ngu narliip ngu sil ba ngi sever ama Judaqena araa Barlta. I sa ra kaivung de ra ruqun ip diip te ruqun na ngi ip bigia ngia ren se ma Paulus saver araa kaivung. I diip te kaaq ai lura ver ama kaivung te narliip tet lu qa ip saqias-kerlka re snanpet na qa ne iang ama lengi.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Dap gua barlka maikka qurla ngi narli gel ta i raquarli diip buup ne iari ama quatta i ama 40 na ra i diip te trles per ama aiska naa na qa. I sa ra muvuusep ip diip kula ra tes de qula re srluup ip deng i re veleng ka. I sa iara dai ra muvem nanas ip diip te tekmet taqurla. Dap kurli ra de ver a ngi ip diip ngi nem ma Paulus.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Baip luqa ama barlka qa narli raqurla de qa ruqun ma’, “Diip kula ngi sil bareq aret ai sa ngia sil ba ngua sevet liina.” Ka meraqen taqurla de qa nem luqa ama gilka.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 — ausente —
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 — ausente —
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Baip ka taqen be verleset de qa iil ama Langinka i qa iil taqurliani, ma’,
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 Atlu Pilikis i ngi dai ngi taqa uas te auur a Gaman. Katikka ngua ma Klaudias Lisias i ngu lil sagel ngi.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Katikka luqa iara ma Paulus i ngua nem ka sagel ngi dai medu ama Judaqena ta uuret per a qa be ama qares ip te peleng ka. Dap ngu narli ai qa dai qurl aa rlenki ve auur a Gaman aa Langinka. Taqurla de masna ngu ne gua maatpitta uut iames na qa.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 De ngua mit se qa saver ama Judaqena araa Barlta araa Kaivung i ngu narliip ngua drlem ama rarlimini aip ta taarl na qa per ama lengi, i nanaa.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 De qurli ngua ver araa kaivung i ra taarl na qa ne ama lengi nep ma Moses aa Langinka, dap maikka quasik ngua lu a qeni i maget ip te peleng ka, de qua ra tu qa ve ama Karabus sever iini arle ves.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Dav aip ngu narli ama lengi ai diiv ama Judaqena te ratnas per ama aiska naa na qa. Taqurla de masna ngua nem qa sagel ngi. De ngua ruqun ma Paulus aa qumespik ip diip ta iit ip te sil se qa gel ngi. Katikka liina de verleset.”
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Baip maget de ama Soldiaqena ta narligel araa barlka de ra tit se ma Paulus de ama arlenki ara rlan, de ra tit be ra men pet ma Antipatris.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Baip bigia de ama soldiaqena ta guirl savet ma Jarusalem dap lura i ra tuqun per ama Hos angera rleng, dai re ne ma Paulus ta tit i ra tit, be ra tit, be savet ma Sisaria.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Baip ta men pet ma Sisaria de ra qurl ama barlka ma Pilikis te ama langinka, de ra nem ma Paulus sagel ka.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Baip ma Pilikis ka mis pe ama langinka be verleset de qa snanpet ne ma Paulus aip ka naver ama Qerlingki nemki. De ma Paulus ka virliit ai qa navet ma Silisia Provins.
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 De ma Pilikis ka ruqun ma’,
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.