Atos 22
A SLURLKA AA LANGINKA AMA IAMESKA (BYX) vs NVT
1 I qa taqen sagel ta taqurliani ma’, “Gua rluavik de ngene gua lavu, ngene narli. Ngu narliip ngu sil ba ngen ip ngen drlem ai quasiq ai ngua lenges ne a qeni!”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Baip te narli ma Paulus ka taqen sagel ta taqurla ne araa lengiqa, de maikka sung na ra de re taqa narli ma Paulus ka taqen.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 I ma Paulus ka taqen ma’,
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 De murl ngu lenges ne lura i ra tu araa qevep sevet ma Iesus ip saqikka raquarl ngua iara i ngua tu gua qevep sevet ma Iesus. I ai de ngu narliip ngu peleng lura ama quatta ngen ama nankina. De ai de ngu kuap per a ra de ngua tu ra ve ama karabus.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 I auur a barlka de ngen ama Kaunsil-kena nev ama Judaqena araa Lautu, dai saqikka mager ip te sil ba ngen sevet liina i quasiq ai ngu kaak. I lura dai mekai ta iil pe ama Langinka de ra qurl a ngua rem ka ip ngua iit se qa sagel auur ari vet ma Damaskas. Taqurla de ngua mit savet ma Damaskas ip ngu karabus ne lura ama qaqet i ra tit naset ma Iesus. De ngu narliip nguat den se ra savet ma Jarusalem i ra quap mer araa ngerik iv ama Judaqena re uamet na ra.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 De ngua tit, be aip sagel na ne ma Damaskas, de ama nirlaqa qa guirltik sever a ngua de maikka masna ama nirlaqi kia men navuk be qia qut gua sakngaiam.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Be ngu aat men ama aivet de ngu narli iak ka taqen sagel ngua ma’,
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 De ngua snanpet ma’, “Gua Barlka nema na ngi?”
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Dap gua rluavik i re na ngua dai ra lu ama nirlaqi de ra narli iak ka taqen dap kuasik ta drlem aa qenem.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Baip maget de ngua snanpet na qa ma’, “Gua Barlka ngi narliip ngu sana?”
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 I ngua dai maikka ngua meng, i luqia ama nirlaqi qia qut gua sakngaiam be lura i re na ngua dai ra raneng de gua ngerik de ra mit nanaik ngua be savet ma Damaskas.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Dap pet ma Damaskas dai qurl iak i aa rlenki ma Ananaias, i luqa dai maikka ka tu aa qevep sevet ma Iesus dai de qe narligel ma Moses aa lengi. De ama Judaqena vet ma Damaskas dai maikka ai de re palu gel ka.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Dai qa men be qa maarl pet gua garli de qa ruqun ma’,
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Baiv aa de qa ruqun na ngua ma’,
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 De diip ngi teqerl ama qaqet na qa i sa raquarli ngia lu qa, de ngi narli aa lengi.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Dap kula ngi palu dap masna ngia raarlviit ip ngu ukmestem ngi. De mager ip ngi raring sagel ma Iesus dai diip ke suqup gia viirang mai.”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Baip maget de ngua guirl savet ma Jarusalem de ngua mit be ngua man sev ama Lautu-vem-ki ama Slurlki ip ngu raring. Baip lua i ngu raring dai ngua lu gua vinki.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 I ngut lu ama Slurlka i qa taqen sagel ngua. I qa taqen ma’, “Ngi narli, maikka mager iv iara ngia iit navet ma Jarusalem, i raquarli ama qaqet nanari dai diip kuasik te narligel ngi i ariq aip ngil sil sever a ngua.”
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 De ngua guirltik ma’, “Gua Slurlka, sa ra, dai re taqat drlem se ngua. I rat drlem ai mekai ngua tit de nguat dan sev ama Judaqena araa Lautu-vem-nget de mekai ngua lenges ne lura i rlas tem ta men na ngi i ngua karabus na ra, de ngua uamet na ra.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 De murl lua i re peleng ma Stiven, i luqa i ai de qel sil sever a ngi dai murl aa de gel ngua. Be ngua dai vem ngua se liina, i ai de qurli ngua i ngu uas te lura i araa serlap i re rlumet ne ma Stiven ne ama dul ip te peleng ka.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 De ma Iesus ka ruqun na ngua ma’, “Maikka mager iv iara ngia tit i raquarli ngu narliip ngum nem ngi sa sangis ip ngia tat navet lura i quasiq ai ra navet ma Isrel.”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 De qatikka ama buurlem ne ama qaqet ta narli ma Paulus aa lengi be deng aa, dav aip ta narli liina ai diiv ama Iameska qe nem ka ip ka tat naver ama nangista, de maikka res nes slep ma’,
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 De qatikka ai de res nes taqurla de ai de ra taqen ne ama lengi i nget muqas muqas taqurla. De qatikka re tekmet ne ama tekmeriirang taquarl ai da, i ama qurek per a ra. Taqurla de maikka re taneng ama serlap de ngen araa luan de re iam a nget. Be ai de iari dai ra ter ama ianemaqa de re rlu na qa maden.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 De raqurla de ama Amiqena araa barlka dai qa ruqun lura i ai de qerl uirl se ra ma’, “Ngen dan se ma Paulus semer auur a baniski. De ngene quap per a qa de ngen urlistik per a qa, ip mager ip ke sil ba uut ne a nge ama rarlimini aip maikka slep slev ama Judaqena ip te peleng ka i qa rekmet nanaa.”
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Taqurla de ra quap pet ma Paulus mer araa baniski. De sa ra tuvem nanas ip diip te rurlistik per a qa. Dap ma Paulus dai qa maarl gelna ne iak i ai de qerl uirl se iaq ama liinka ne iari ama Amiqena. Dai ma Paulus ka ruqun na qa ma’, “Ngi lu ariq aip kurli iaq aa rlenki ve ama Gaman Rom aa Langinka, dai ama Gaman aa lengi nge taqen taqurliani ma’,
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Baip luqa i ai de qe uas te luqa ama liinka ne iari ama Amiqena dai qa narli lungera ama lengi, de masna qa mit sagel luqa i maikka ai de qe ruirl se ama liin mai ne ama Amiqena. De qa ruqun ma’, “Mager ip ngi taqa mu gia qevep nauirl iv aip maget de ngi tekmet ne ama vu sagel luqa, i raquarli luqa dai aa rlenki ve ama Gaman Rom aa Langinka.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Taqurla de luqa i ai de qe uas te ama Amiqena mai dai qa mit sagel ma Paulus de qa snanpet na qa ma’,
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 De luqa i qe uas te ama Amiqena dai qa ruqun ma’, “Murl ngua van ama Gaman te ama qelaing i qatias peviit, be ra mu gua rlenki ve ama Gaman Rom aa Langinka.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 De lura ama Amiqena i ra muvem nanas ip te rurlistik pet ma Paulus dai re snanpet na qa te ama rarlimini ve liina angera rleng i ama Judaqena re narliip te peleng ka. Dai ra narli lungera ama lengi.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Baip bigia de luqa i ai de qe uas te ama Amiqena dai qa verik pet ma Paulus de qatikka qurli qa mer araa baniski. De luqa i ai de qe uas te ama Amiqena dai maikka qe narliip kat drlem ama rarlimini ve liina angera rleng, i ama Judaqena te narliip te kot se ma Paulus. Taqurla de qa ruqun ama Amiqena ip te iit te ama Barl-iam, i iam nev ama Judaqena araa Lautu-vem-ki, i ian ne lura naver ama Kaunsil nev ama Judaqena araa Lautu. Be sa aip lura ra mai ra iing demna, de luqa i ai de qe uas te ama Amiqena dai qa mit se ama Paulus savet lungera ama kaivung.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.