Atos 21
A SLURLKA AA LANGINKA AMA IAMESKA (BYX) vs NTLH
1 Baip maget de uut mit namen na ra vet ma Militis. Be uut mit dama sipki ma seserl be uut men pet ma Kuus. De mas per auut. Be aip bigia de uut mit be uut men pet ma Raut. Baiv ianai de uut mit savet ma Patra.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Be vet ma Patra dai uut lu iaiq ama sipki i diip kia tit savet ma Pinisia Provins. Taqurla de uut pan sedem ki de uut mugun dem ki.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 De uut tit, be uut tit, be uur aang sere ma Saipras per ama ruarligl. Dav uut mit savet ma Siria. Baiv uut men pet ma Siria, de uur aang imanau dengerlking savet ma Taia, sagel diiv ama boskruqena ta ter ama quvang nade ama sipki.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 De vet ma Taia dai uut lu iari ama Kristenkena de qurl uut gel ta se ama niirl ama ngeriqit ngen a iam. De ama Qevepka ama Glasingaqa qa qurl a ra te ama lengi ip tel sil barek ma Paulus ip kuasik mager ip ka iit savet ma Jarusalem.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Baip perleset lungera ama niirl ama ngeriqit ngen a iam de uut mit. De ama Kristenkena te ne araa ngerlvik ngen araa uis ta mit se uut sedarliik ne luqia ama luqupki dengerlking. Be uur aan auur a buum de uure raring.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Baip maget de vrlesprles na uut de uut sarl auur a ngerik kana. De uut sik sede ama sipki dap ta dai ra guirl sev araa vet.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Baiv aa de saqiaskerlka uut mit ianai navet ma Taia dama sipki be savet ma Tolmais. Baiv uut men pet ma Tolmais de uut ne ama Kristenkena uut sarl auur a ngerik-kana. De mas per a uut gel ta se iaq ama nirlaqa.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Baip bigia ver iaq ama nirlaqa de uut mit dama sipki savet ma Sisaria. Baiv uut men pet ma Sisaria de qurl uut pe ma Pilip aa vetki. I luqa dai ai de qa drlem sal sil ne ama Lengi ama Atlunget. I qa navet lura ama ngeriqit ngen a iam na ra i murl ama Maatpitta na ra, ra mak na ra ip ta tat naver ama sauakta vet ma Jarusalem.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 I luqa dai aa uis ama lugutta ama nankina ama rlatpes na ra. I ra dai sa ama Qevepka ama Glasingaqa qa mak na ra iv ama Slurlka aa aamki na ra.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 — ausente —
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 — ausente —
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Baiv uut narli liina de uut ne iari navet luqia ama luqupki dai uut taqen per a qa ne ama arlemigl ip maikka qula qa iit savet ma Jarusalem.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Dap ma Paulus ka guirltik ba ra ma’,
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Baip kuasik ka narligel uut de naqatti a den uut se qa. De uur ruqun ma’, “Katikka mager iv ama Slurlka qe uirl se uut se liina.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Baip naser iang ama niirl de uut muvem ne auur a tekmeriirang de uut ne iari ama Kristenkena navet ma Sisaria uut mit savet ma Jarusalem.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Be lura navet ma Sisaria ta men se uut sep ma Nason aa vetki ip kurl uut gel ka. I qatikka luqa ma Nason dai qa navet ma Saipras. I naqasaqerl murl trlas tem ka mene ma Iesus.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Baip puk sa uut pet ma Jarusalem de ama Kristenkena ra taqen ne ama atlu sagel uut.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Baip bigia de ma Paulus ke ne auut iv uuret lu ma Jems kena i auur a barlta. I maikka ra mai dai ra iing demna.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Baiv aa de ma Paulus ka maarl de qa taqen ne ama atlu sagel ta de qa sil ba ra sever ama tekmeriirang mai i ama Ngemumaqa qet matna na qa varlen lura i quasiq ai ra navet ma Isrel.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Baip ta narli aa lengi be verleset de maikka ra taqen ne ama atlu sagel ama Ngemumaqa. Baip maget de ra ruqun ma’,
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 I sa ra narli sever a ngi ai i ai de ngi su ama Kristenkena i ama Judaqena na ra, ip tem ngim temanau ne ma Moses aa lengi. Be ngi su ra ip kuasik mager ip te sesik per araa uis ama quatta be quasik mager ip ta tit kur ama Judaqena araa gamansena.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Dap mager ip ngi uas temiis i diip lura re narli ai sa ngia men de diip te mali rem ngi. A revan diiv uure rekmet nanaa iv uur raat never a ngi.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Dap katikka mager ip ngi rekmet taqurliani. Iara dai, qurl iari aa ama quatta ama rlatpes na ra i sa ra muvuusep ip te tekmet ne araa qerang sagel ama Ngemumaqa.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Dai diip ngi na ra sep ma Lautu-vem-ki ama Slurlki, de diip ngen mai ngene lemerl nas ip taquarl ma Moses aa lengi ngerel sil. De diip ngi van ama Lautu-vem-ta ip te rliimes pet lura ama rlatpes na ra araa ning. I ariq aip ngi tekmet taqurla, dai diip gia qumespik tet lu ai i ai de ngia tit naset ma Moses aa lengi. De diip ta tu araa qevep ai ama lengi i medu ra narli sever a ngi dai quasiq ai ama revan nget.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Dap lura i quasiq ai ra navet ma Isrel i sa rlas tem ta men ma Iesus dai quasik mager ip ngia tu gia qevep maberl sever a ra. I sa uut nem ama langinka sagel ta, iv uure tuqun a ra ip te tekmet taqurliani. “Maikka quasik mager ip ta tes ama asmes i sa ra qurl ama Slurlnget ama kaak nget de ngen ama Iaus tem nget. Be quasik mager ip ta tes liirang aa. De quasik ta srluuv ama qerekka, de quasik mager ip ta tes ama aurl i ra vesdet ser angera qenak. De quasik mager ip ta ngangses de ra bingmet ne ama berlim de iarang taqurla ama viirang.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Baiv aa de matmet na ra. Baip bigia de ma Paulus ke ne lura ama rlatpes na ra ta lemerl nas ip taqua ma Moses a lengi ngerel sil. Baip maget de qa man sev ama Lautu-vem-ki ama Slurlki ip ke sil bareq ama Lautuvem-ta sever a ra i ra arles i ra lemerl nas. I qa sil ba ra ma’, “Katikka diiv ama atlu uut dama Ngemumaqa aa saqang naser ama niirl ama ngeriqit ngen a iam. Baip naset lungera ama niirl de diiv uuren bandemiis ne iarang sagel ama Ngemumaqa.”
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Dav aiv ama qares ip perlverleset ne lungera ama niirl ama ngeriqit ngen a iam, de iari ama Judaqena navet ma Aisia Provins ta lu ma Paulus pe ama Lautu-vem-ki ama Slurlki. De ra maarl ne ama qaqet araa rut i ama a buurlemki na ra be ra uurut pet ma Paulus.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Taqurla de res nes ma’, “Ai! Lu ngen aa, i ngen navet ma Isrel, dai maikka mager ip ngen dat naver a uut. I uut mai uut drlem sever iak i ai de qe su ama qaqet per ama luqup mai, i qa taqen a uut mavik, de ngene ma Moses aa lengi, de ngene luqia iara a uur a Lautu-vem-ki ama Slurlki. I maikka luqa iara. I iara dai mager ip ngenet lu qa i qe tekmet ne ama viirang, i raquarli ra tu araa qevep ai qa men se iari ama qaqet i quasiq ai ama Judaqena na ra. I qa men se ra sev auur a Lautu-vem-ki ama Slurlki. Be sa iara dai ra lenges ne auur a Lautu-vem-ki, be vemki dai quasiq ai ama atlu, de ama Ngemumaqa aa saqang.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Lura i re tekmet taqurla sagel ma Paulus i raquarli medu ret luqa i qe ne ma Tropimas i iane paikmet. Dap luqa ma Tropimas dai quasiq ai qa navet ma Isrel. I ra tu araa qevep ai ma Paulus ka man se qa sev ama Lautu-vem-ki.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Baip taqurla de masna revik se ama lengi sevet ma Paulus gel ama buurlemki mai ne ama qaqet pet ma Jarusalem de masna ra iing demna. De raqurla de ra uurut pet ma Paulus de ra rlutdem met ka per ama aivet be sedarliik ne ama Lautu-vem-ki ama Slurlki. Aip ta rlutdem met ka be sedarliik de masna ta ves mer ama tarl per ama Lautu-vem-ki.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Taqurla de ai de re tekmet ip te peleng ma Paulus. Dap sa luqa ama Barlka i ai de qe uas te ama Amiqena i qa nev ama Gaman pet ma Jarusalem, dai qa narli sever ama buurlemki ne ama qaqet i ra iing demna ip te peleng ma Paulus.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Taqurla de masna qa mer iari i ai de re uas te ama Amiqena, de ngen iari ama Amiqena, de masna ra men sagel ama buurlemki ne ama qaqet. Be aiv ama buurlemki ne ama qaqet ta lu luqa ama Amiqena araa barlka qe ne iari ama Amiqena, de rik dem ta be quasiq ai re uamet ne ma Paulus.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 De luqa i ai de qerl uirl se ama Amiqena dai qa aang imanau be qa uurut ma Paulus de qa ruqun iari ama Amiqena ma’,
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Taqurla de lura ama qaqer ama buurlemki na ra, dai maikka ai de re karlu. Be ai de re karlu de iari res nes ne iang ama tuaqevep muqas de saqikka iari. Taqurla be luqa i ai de qerl uirl se ama Amiqena dai maikka quasik kat drlem aip ngu lu ama rarlimini nanaa? Taqurla de qa ruqun iari ama Amiqena ip ta iit se ma Paulus samer ama Amiqena araa baniski i maikka ama dlek per a qi.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 — ausente —
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 — ausente —
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Baip lua iv ama Amiqena ta tit ip tat dan se ama Paulus sa mer araa baniski, de ma Paulus ka taqen ne ama Grikkena araa lengi sagel araa Barlka. I qa taqen ma’, “Kua mager ip ngua taqen kuarla sagel ngi?”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Ngua tu gua qevep ai ngi navet ma Isip, i murl ngia iing demna ne iari ip gia Amiqena na ra ip ngen iing auur a Gaman aa lengi. De ngia uaik ngi ne lura ama qaqer ama 4,000 na ra, be ai de re peleng ama qaqet i quasiq ai ra tit naser ama Gaman Rom. De ra mit be qurli ra ver ama qerlingki i ama ausaqi na qi.”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 De ma Paulus ka guirltik ma’, “Ngua dai qatti quasik tem ngua, dap naqatti ngua dai navet ma Juda. I maikka gua luquviini ma Tasas pet ma Silisia Provins. De gua rlenki dai qurli qi ve ama langin pet luqia ama qerlingki, dap iara dai ngu narliip ngu snanpet na ngi. I maikka ngu narliip ngua taqen sagel lura iara ama qaqet.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 I ma Paulus ka meraqen taqurla de luqa iai de qerl uirl se ama Amiqena ka ruqun ai mager ip ma Paulus ka taqen. Baip maget de ma Paulus ka quarl ne aa ngerik piit ip sung ne ama qaqet de diip ka taqen. Taqurla de maikka sung na ra ip diip ma Paulus ka taqen, i qatikka qa taqen sagel ta ne ama Judaqena araa lengi.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.