Mateus 13

Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yɨrɨka sarɨkɨ angevɨdaaꞌnyɨ Jizaazai walyuna yaka aalɨbunyavɨna wɨna yaka maangebaarɨ walamwaaina.
1 Mais tarde, naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e sentou-se à beira-mar.
2 Walamwaaina yadɨꞌnyɨ gamɨnyawɨnna kwala bwaꞌnaanya naanga yɨꞌbwaꞌnaabɨna. Sara yesaꞌna botɨya pukɨ yɨladɨkwosɨꞌna yaka yɨlamwaaina yadɨꞌnyɨ aalɨbumaangebaarɨ kwala bwaꞌnaanya yuyaꞌ daavɨna.
2 Logo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco, sentou-se e ensinou o povo que permanecia na praia.
3 Daavɨna yadapi keꞌbaꞌnanyangɨ yagaala kwalaalya dara wɨjɨwaakɨna “Yɨthaanyi, gannya wawɨnyavɨ aꞌmwe pwai witɨzɨla pɨraihɨrakyaꞌnei wɨna.
3 Jesus contou várias parábolas, como esta: “Um lavrador saiu para semear.
4 Wɨna yaka pɨraihɨrakadaaꞌnyɨ witɨzɨla pɨnɨ tutaanyavɨ bwalaraawɨna. Sarengɨ yusara bamaranyɨna.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Nabaai pɨba amwi sɨla naangejɨꞌ waꞌdɨꞌnyɨ aꞌba kwaaka maalɨkejɨꞌ warɨkeba witɨzɨla pɨnɨ bwalaraawɨna. Kwaaka samwinariꞌ maayabanneꞌna sa yarai yɨrɨꞌna.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Kɨrɨꞌ nyɨlyai bilyɨrɨꞌna yada baihinyɨna. Sara yadaaꞌnyɨ sa pwipula dɨragɨnya maaya warɨna yadevɨ yɨnahu yawaka baidaaꞌnyɨna yada baihɨꞌna.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Kwaakevɨ lannake waꞌdɨꞌnyɨ aꞌba witɨzɨla pɨnɨ bwalaraawɨna yaka yɨrɨꞌna kyaꞌ lange yɨrɨꞌna yaka langa sabara naanga bilaawɨna yada witɨzɨla yɨrɨꞌdengɨ dathɨwaaina.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos.
8 Kɨrɨꞌ witɨzɨla pɨnɨ kwaaka mɨnarɨnaka nawɨꞌnyavaakɨ bwalaraawɨna yɨna yada tɨka munne yɨmaꞌnyɨna. Yɨ pɨnɨ 100 yɨmaꞌnyɨna, yɨ pɨnɨ 60 yɨmaꞌnyɨna, yɨ pɨnɨ 30 yɨmaꞌnyɨna.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada.
9 Aꞌmwe kadɨꞌnakei kadɨka wɨꞌnana!”
9 Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
10 Gamɨnyawɨnna gamɨre mɨdɨdɨvɨsara yɨkabɨna yeva dara buthɨna “Aꞌmweraavɨ keꞌbaꞌnanya beꞌna wɨdɨvanɨgɨna?”
10 Os discípulos vieram e lhe perguntaram: “Por que o senhor usa parábolas quando fala ao povo?”.
11 Sara buthɨna kyeꞌ sai wɨdɨna “Sɨgunyavɨ mwaalɨkei aꞌmweraavɨ maremwaaidevɨne yoimavajalɨkurakyanna Gotɨyai mena yɨhivwarɨdaakuwakeꞌnanyɨ. Kɨrɨꞌ sahwaraavɨ yawɨta saꞌ mujaayɨwakeꞌnanyɨ.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino dos céus, mas a outros não.
12 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Pwai nɨmɨnyɨne sɨmunya kɨnɨnnakei nɨmɨnyɨna nayaa yawɨrojɨyarɨ Gotɨyai sɨmunya kwalaalya kujaavojɨ sahwai sɨmunya nawɨꞌnya naanga naanga kɨnɨnnakei yɨmaꞌnadeꞌnanyɨ. Pwai kadɨka nyuꞌnajai nɨmɨnyɨna navɨka mwaalojɨ nɨmɨnyɨne sɨmunya maayarɨ Gotɨyai sɨmunya maalɨka daza kɨmɨlɨꞌ marasɨꞌnadeꞌnanyɨ.
12 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Sarevɨ keꞌbaꞌnanya wɨdɨvanɨge. Dara dɨnɨꞌ
13 É por isso que uso parábolas: eles olham, mas não veem; escutam, mas não ouvem nem entendem.
14 Sareraavɨna Pɨropetɨya Aazaayare yagaala pɨrɨꞌ wɨjaakeꞌ nebulyaꞌna yuneꞌna yɨmaꞌnɨnɨkesɨ. Dara dɨnɨkesɨ. Gotɨyai dara wɨjaaꞌ
14 “Cumpre-se, desse modo, a profecia de Isaías que diz: ‘Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
15 Aꞌmwe dazaraavɨre sɨmunya mena jɨnnɨnɨkeꞌnanyɨ.
15 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
16 Kɨrɨꞌ sarɨmɨ yɨlaaya yɨpɨneihɨlyɨ. Sarɨmɨre tɨnnyai yawɨrangamanɨgasaꞌnanyɨ. Yɨ sarɨmɨre kadɨkiꞌ wɨꞌnamaaꞌmanɨgasaꞌnanyɨ. Sareꞌna yɨlaaya yadɨvɨꞌ tewaanaanga yɨnɨkeihɨlyɨra.
16 “Felizes, porém, são seus olhos, pois eles veem; e seus ouvidos, pois eles ouvem.
17 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Nebulyaꞌna yɨhɨthɨvanɨge. Kɨgaakuna Gotɨyarɨ wɨꞌnawɨjɨwakyaata pɨropetɨya kwalaalyarajɨ aꞌmwe yɨdaꞌmaraanga kwalaalyarajɨ tɨnna wanganyaꞌneraavɨ wɨvuꞌnakera tɨnna mwanganyɨ. Sarɨmɨ tɨnna wangamanɨgasangɨ tɨnna mwanganyɨ. Nabaai sarɨmɨ kadɨka wɨꞌnɨvanɨgasangɨna sahwaraavɨ wɨvuꞌnakera kadɨka muꞌnyaasare. Tɨnna sara wangamanɨgasaꞌnajɨ kadɨka sara wɨꞌnɨvanɨgasaꞌnajɨ yɨlaaya yɨpɨneihɨlyɨ.
17 Eu lhes digo a verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam.
18 Sarevɨdaaꞌnyɨ sarɨmɨ keꞌbaꞌnanya witɨzɨla pɨraihɨrakamaryadevɨ aaya kaavɨlyavɨ duꞌnamaarila!
18 “Agora, ouçam a explicação da parábola sobre o lavrador que saiu para semear.
19 Witɨzɨla tusavɨnya daresɨ. Gazaizai, Gotɨyai maremwaalade yagaalyaꞌ kadɨka yaasɨwaꞌna wɨꞌnada aaya kaavɨlyaꞌ myawɨramaaryaderyawɨnna Kayaaꞌnanyai widaavada gamɨre sɨmunyavɨ yagaala wɨlaburɨnnɨkeꞌ yarai yɨpalamarasɨꞌdelyɨ.
19 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem sobre o reino e não a entendem. Então o maligno vem e arranca a semente que foi lançada em seu coração.
20 Witɨzɨla sɨla naanga kɨnɨnnakebanne daresɨ. Pwai yagaalyaꞌ wɨꞌnada yɨlaaya yɨna yada yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ maarɨna.
20 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
21 Kɨrɨꞌ sahwai witɨya pwipula dɨragɨnya maaya waayɨkabaaibɨꞌ dɨragɨmaayai maalɨkegaaꞌ yagaalyaꞌ yagalyaꞌmaꞌna. Pwara nɨmɨre yagaalyaꞌna maanga wɨdɨna, taanginya wɨjaavɨna. Kayaaꞌna yadɨvɨsaꞌna yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ yagalyaꞌmaꞌdelyɨ.
21 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
22 Witɨzɨla lannakebanne daresɨ. Pwai yagaalyaꞌ wɨꞌnyɨna yada lɨmwanna yada dahaaꞌne sɨmunya kwalaalya kuna yawɨꞌda Kwaakevakɨya gɨlyɨvɨsanna nɨgwia kwalaalya mariꞌbwarakyaꞌna yawɨꞌda yɨ daza nɨmɨre yagaalyavɨ dathɨvaidelyɨ. Yɨ sareꞌna tɨka munne yɨꞌnade mɨꞌ.
22 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida e pela sedução da riqueza, de modo que não produzem fruto.
23 Witɨzɨla nawɨꞌnyavaakɨne daresɨ. Pwai yagaala kadɨka wɨꞌnada aaya kaavɨlyaꞌ nayaa yawɨrangada tɨka munne yɨꞌnadevaaibɨꞌ tewaanya naanga yadelyɨ. Pwai waanɨ aadɨretɨyai wana nawɨꞌnyaanga yadelyɨ. Pwai sɨkɨzɨtiyai wana nawɨꞌnya yadelyɨ. Pwai tetiyai nawɨꞌnya yadelyɨ.”
23 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e entendem a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
24 Keꞌbaꞌnanya pɨrɨꞌ wɨjaavada dara wɨdɨna “Sɨgunyavɨya maremwaaideꞌ aꞌmwe pwai sɨla nawɨꞌnya gannya wawɨnyavɨ pɨraihɨrakakabaaibɨꞌnesɨ.
24 Esta foi outra parábola que Jesus contou: “O reino dos céus é como um agricultor que semeou boas sementes em seu campo.
25 Kɨrɨꞌ aꞌmwera se waꞌdapiyavɨ sarɨne yɨkamaangei bɨna yaka kurɨvaarɨya kayaaꞌnanyangɨre sɨla witɨyangɨ aꞌba bwasɨꞌna yaka kaanna wɨna.
25 Enquanto os servos dormiam, seu inimigo veio, semeou joio no meio do trigo e foi embora.
26 Kaanna wɨna kyaꞌ dɨvi witɨya yɨrɨꞌna yaka sɨla yɨꞌnyɨna kyaꞌ dara wanganesaꞌ ‘O! kurɨya kayaaꞌnanyajɨ waayɨke daaka!’
26 Quando a plantação começou a crescer, o joio também cresceu.
27 Miꞌna deva yaasɨwaꞌwawɨnyara wɨna yeva gyakwarɨ wɨdɨna ‘Maremwaaidɨnyaigɨ, gɨnnya wawɨnyavɨ sɨla nawɨꞌnya pɨraihɨrakagɨnya midaaka! Sarevɨdaaꞌnyɨ kurɨvaarɨya kayaaꞌnanya wangamwoya gawɨdaaꞌnyangaka?’
27 “Os servos do agricultor vieram e disseram: ‘O campo em que o senhor semeou as boas sementes está cheio de joio. De onde ele veio?’.
28 Wɨdɨna kyeꞌ sai wɨdɨna ‘Yɨkamaanga pwai kyakɨra.’ Wɨdɨna kyaꞌ yaasɨwaꞌwawɨnyara wɨdɨna ‘Wawaajɨ kurɨvaarɨya yuya daza guvɨlayɨꞌbwarakɨna yaajɨwona?’
28 “‘Um inimigo fez isso’, respondeu o agricultor. “‘Devemos arrancar o joio?’, perguntaram os servos.
29 Kɨrɨꞌ sai wɨdɨna ‘Aala. Sarɨmɨ kurɨvaarɨya mariꞌbwarakɨpɨjaꞌ witɨyajɨ nyelaapɨdɨka!
29 “‘Não’, respondeu ele. ‘Se tirarem o joio, pode acontecer de arrancarem também o trigo.
30 Waayana! Yuyawaai mena kirɨvamwannakɨlyɨ sɨla yune yabwaryagaaꞌnannengɨra. Witɨzɨla yabwaryagaaꞌ aꞌmwe wawɨnya dazavɨyaraavɨ wɨdɨdeinyɨra “Sɨnnawɨ sarɨmɨ kurɨvaarɨya kayaaꞌnanya mena mariꞌbwarakapɨjɨ dɨka marirayaꞌne wɨla dɨmaramurɨtawakyi! Kɨrɨꞌ witɨya mariꞌbwarapɨjɨ anga wɨlaryaꞌnevɨ nɨmɨre tɨka munne dɨmarakyidengɨ,” wɨdɨde,’ wɨdaꞌ.”
30 Deixem os dois crescerem juntos até a colheita. Então, direi aos ceifeiros que separem o joio, amarrem-no em feixes e queimem-no e, depois, guardem o trigo no celeiro’”.
31 Keꞌbaꞌnanya pɨrɨꞌ wɨjaavɨna. Sɨgunyavɨya maremwaaideꞌ daꞌbɨsasɨ. Maazɨtetɨya yɨsɨkɨdaaꞌnyɨ yɨsɨla yɨrɨꞌda saamɨnyɨꞌ gɨryadevaaibɨꞌ sɨnnawɨ Gotɨyai pwara pwaraavɨ maarɨna yojɨ dɨvi aꞌmwe kwala naanga naanga wɨmaremwaaladevɨnanyɨ. Aꞌmwe pwai yɨta maazɨtetɨya sɨkɨdaaꞌnyɨ yɨsɨlyamɨlɨꞌ maarɨna yaka gannya wawɨnyavɨ maraburɨnna.
31 Então Jesus contou outra parábola: “O reino dos céus é como a semente de mostarda que alguém semeia num campo.
32 Maazɨtetɨyɨkɨre yɨsɨlyaꞌ, yɨsɨla tɨka munne pukaavɨrebɨta mɨꞌ. Aawa. Saꞌ wana maalɨkesɨ. Kɨrɨꞌ dɨvidaaꞌnyɨ yɨsɨꞌ naanga yɨmaꞌnyɨna, yuya tɨka munne wawɨnya savɨya sangɨ wavɨlaꞌna yadikɨra. Yɨsɨꞌ yɨmaꞌnadaaꞌna yadɨꞌnyɨyɨkɨ yusara sɨgunyavɨyara gamɨre taanyabaraavɨ bamwaaina yesɨkɨra.
32 É a menor de todas as sementes, mas se torna a maior das hortaliças; cresce até se transformar em árvore, e vêm as aves e fazem ninho em seus galhos”.
33 Keꞌbaꞌnanya pɨrɨꞌ wɨdɨna “Sɨgunyavɨya maremwaaideꞌ yɨzɨyaꞌbɨsasɨ. Aꞌmwe pɨrɨꞌ yɨzɨya dazaꞌ maarɨna yojɨ gɨrɨkulyaꞌne pɨlawaaya naanga yegɨnyɨwanna. Dɨvidaaꞌnyɨ gɨrɨkula yuya daza lɨwɨnya mɨlamakina yakesɨ.”
33 Jesus também contou a seguinte parábola: “O reino dos céus é como o fermento usado por uma mulher para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
34 Yagaala yuya sa Jizaazai kwala bwaꞌnaanyangɨ yune keꞌbaꞌnanya yagaalyavɨna wɨjɨwaakakengɨ. Yagaala aane pɨrɨꞌ kɨrɨꞌ kuꞌmaayaba wɨjalɨkurakakei mɨꞌ. Aawa. Yune keꞌbaꞌnanyavɨna wɨjɨwaakaꞌ.
34 Jesus sempre usava histórias e comparações como essas quando falava às multidões. Na verdade, nunca lhes falava sem usar parábolas.
35 Sarevɨdaaꞌnyɨ pɨropetɨyai dɨnɨkeꞌ yunebanna yɨꞌmwannyɨna. Jizaazarɨna dara dɨnɨkesɨ.
35 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito por meio do profeta: “Eu lhes falarei por meio de parábolas; explicarei coisas escondidas desde a criação do mundo”.
36 Sagaaꞌ Jizaazai kwala bwaꞌnaanyangɨ yagalyaꞌmaꞌna yaka angevɨ wɨlɨna. Wɨlɨna kyaꞌ gamɨre mɨdɨdɨvɨsara gamɨnyawɨnna yɨkabɨna yeva wɨdɨna “Keꞌbaꞌnanya dazavɨne aaya kaavɨlyaꞌ wawɨnyavɨ kurɨvaarɨya kayaaꞌnanya pwaꞌnɨka dazaꞌna dɨnejɨwaakya!”
36 Em seguida, deixando as multidões do lado de fora, Jesus entrou em casa. Seus discípulos lhe pediram: “Por favor, explique-nos a história do joio no campo”.
37 Sara wɨdɨna kyeꞌ dara wɨrɨvɨkɨꞌna “Aꞌmwei witɨzɨla nawɨꞌnya pɨraihɨrakakei sai Aꞌmweraavɨne Kaimɨraayainyɨ.
37 Jesus respondeu: “O Filho do Homem é o agricultor que planta as boas sementes.
38 Wawɨnya saꞌ Kwaaka davakɨ. Yɨ witɨzɨla nawɨꞌnya sa maremwaaidevɨne kaimɨraayarera. Yɨ kurɨvaarɨya kayaaꞌnanya sa Kayaaꞌnanya Saataanɨmɨre kaimɨraayarera.
38 O campo é o mundo, e as boas sementes são o povo do reino. O joio são as pessoas que pertencem ao maligno,
39 Yɨkamaanga kurɨvaarɨyangɨre pɨraihɨrakaka dazai Kotɨya Maryadelyɨ. Tɨka munne yabwaryaꞌnegaaꞌ, Kwaaka davaꞌ aayagaaꞌnesɨ. Wawɨnya wɨdaayadɨvɨsara yabwaryaꞌnera sahwara Gotɨyare mamaayarera.
39 e o inimigo que plantou o joio no meio do trigo é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Sarevɨdaaꞌnyɨ kurɨvaarɨya kayaaꞌnanya mariꞌbwarapɨjɨ dɨkevɨ marirapɨꞌdevaaibɨꞌ Kwaaka davakɨ yɨrɨka aayarɨkɨ yuna sasara yɨpɨꞌdere.
40 “Da mesma forma que o joio é separado e queimado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Aꞌmweraavɨne Kaimɨraayainyɨ nɨnnya ejelɨyaraavɨ maryasaabɨdeinyɨ. Kwaaka davakɨ nɨmɨre maremwaaidɨnyaba pwaraavɨre sɨmunya kayaaka yɨgaidɨvɨta yuyaraavɨjɨ yaasɨwaꞌna kayaaꞌna yadɨvɨta kwaraavɨjɨ maryɨꞌbwarapɨjɨ
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, e eles removerão do reino tudo que produz pecado e todos que praticam o mal
42 dɨka naangevɨ marasɨpɨꞌdere. Dɨka dazavɨ kɨnna naanga dadɨvɨꞌ kunnya maangerɨka kɨdɨkɨvainya yɨpɨꞌdere.
42 e os lançarão numa fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Dazagaaꞌ Kuvɨnɨmaangere maremwaaidevɨ aꞌmwe yɨdaꞌmaraangera nyɨlyaibɨꞌ baaka naanga bavɨwɨna yɨpɨꞌderera. Aꞌmwe kadɨꞌnakei kadɨka padaꞌgalawɨꞌnana!
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”
44 Sɨgunyavɨya maremwaaideꞌ, nɨgwɨbukuta pɨrɨꞌ wawɨnya pɨrɨvɨ lɨka yulyakɨnɨkabaaibɨsasɨ. Aꞌmwe pwai wawɨnya savɨ lɨkɨna yaka ‘Nɨgwɨbukusaꞌ daaka!’ daka ayɨna lɨka yulyakɨna. Sai yɨlaaya naanga yɨna, gamɨre gɨlyɨvɨsangɨna kale mwi yakei yuya marayaasɨna yaka nɨgwia naanga maaraka nɨgwɨbukusaꞌ maaryaꞌnei wawɨnya sajɨꞌ yasaawɨna.
44 “O reino dos céus é como um tesouro escondido que um homem descobriu num campo. Em seu entusiasmo, ele o escondeu novamente, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou aquele campo.”
45 Nabaai Sɨgunyavɨya maremwaaideꞌ aꞌmwei kwaalɨturyaanga nawɨꞌnyanna nawɨꞌnyanna mubada ayɨna mubade sabaaibɨsasɨ.
45 “O reino dos céus também é como um negociante que procurava pérolas da melhor qualidade.
46 Sai bɨrɨna bɨrɨna yada kwaalɨturyaanga wana nawɨꞌnyaanga pɨrɨꞌ tɨnna wanganna yaka nɨgwia naanga wɨgainakei gamɨre gɨlyɨvɨta yuya marayaasɨna yaka kwaalɨturyaanga nawɨꞌnya dazaꞌ mubaawɨna, ‘Nɨmɨresɨra,’ dɨna.
46 Quando descobriu uma pérola de grande valor, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou a tal pérola.”
47 Nabaai Sɨgunyavɨya maremwaaideꞌ saalaalyavɨ jawɨgɨlya naangeꞌ waketabaaibɨsasɨ. Sara yadɨvɨꞌ kusawɨ jawɨnya dala nabinabinya wɨlamwaaina yeva
47 “O reino dos céus é, ainda, como uma rede de pesca que foi lançada ao mar e pegou peixes de todo tipo.
48 yune warɨna kyeꞌ aalɨmaangebaarɨ tɨyawɨnna makulaabɨna. Makulaabɨna yeva jawɨnya nawɨꞌnyanna nawɨꞌnyanna tɨwɨnya naangevɨ marakɨna. Kɨrɨꞌ jawɨnya kayaaꞌnanya marasɨꞌna.
48 Quando a rede estava cheia, os pescadores a arrastaram até a praia, sentaram-se e juntaram os peixes bons em cestos, jogando fora os ruins.
49 Kwaaka davakɨya yɨrɨka aayarɨkɨ sasara yɨmaꞌnadehaakɨ. Gotɨyare mamaayara walaabapɨjɨ aꞌmwe yɨdaꞌmaraangeraavɨ tɨnnyawɨ mwaaihata aꞌmwe kayaaꞌnanyaraavɨ jaapaina yapɨjɨ
49 Assim será no fim dos tempos. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 kayaaꞌnanyaraavɨ dɨka naangevɨ maralɨvarabɨꞌdere. Dɨka dazavɨ kɨnna naanga dadɨvɨꞌ kunnya maangerɨka kɨjɨvainɨpɨꞌdere.”
50 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Sara wɨdɨna yaka gamɨreraavɨ yɨdaanganna “Yagaala yuya dangɨne aaya kaavɨlyaꞌ mena dahayawɨꞌmwaava?” Sagaaꞌ kumɨ wɨdɨna “Yo, yawɨꞌmwona.”
51 Vocês entendem todas essas coisas?” “Sim”, responderam eles.
52 Sai wɨdɨna “Sarevɨ Kɨwɨja gazaizai Sɨgunyavɨya maremwaaidevɨne mɨdɨdei yɨmaꞌnyɨna yakei angevɨ gyakwalaanga pwai mwaalakabaaibɨsalyɨ. Angevɨ gyakwai gannya yovɨravemwaalyavɨ wɨlɨna yaka gɨlyɨvɨta aya pɨnɨjɨ mudɨka pɨnɨjɨ makwalyaabɨna. Sabaaibɨꞌ nɨmɨrei Kɨwɨnyavɨ sɨduꞌnakei Gotɨyare yagaala ayajɨ nɨmɨre yagaala mudɨkejɨ yawɨramaaꞌdelyɨra.” Jizaazai sara wɨdaꞌ.
52 Então ele acrescentou: “Todo mestre da lei que se torna discípulo no reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro verdades preciosas, tanto novas como velhas”.
53 Jizaazai keꞌbaꞌnanya sa mena wɨdɨna yaka anga dazaba yagalyaꞌmakuna.
53 Quando Jesus terminou de contar essas parábolas, deixou aquela região
54 Sara yaka gannya angebanna wɨlaawɨna yaka kumɨre lotuangevɨ wɨlɨna yaka wɨjɨwaakɨna. Sarevɨdaaꞌnyɨ lɨka yɨwainɨgulaawɨna yɨna yeva dɨna “Yawɨta dazajɨ dɨragɨnya dazajɨ aꞌmwe dazai gawɨ maarakengaka!
54 e voltou para Nazaré, cidade onde tinha morado. Enquanto ensinava na sinagoga, todos se admiravam e perguntavam: “De onde lhe vêm a sabedoria e o poder para realizar milagres?
55 Aꞌmwe dazai kaaꞌmadaayarei midaaka! Nabaai Maarɨyaaꞌ ganaangeꞌ midaaka! Jemɨzalyɨ Jozepɨyalyɨ Saaimonɨjɨ Juthaazalyɨ gamɨnyɨ gahwaalaangera midaaka!
55 Não é esse o filho do carpinteiro? Conhecemos Maria, sua mãe, e também seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas.
56 Nabaai gamɨre gyaꞌmwe yuya nemɨjɨ myeꞌmwannemwaalyadɨvɨsa daaka! Sarevɨdaaꞌnyɨ sɨduta dazasɨ dɨragɨnya dazajɨ yuya gawɨ maarakengaka?”
56 Todas as suas irmãs moram aqui, entre nós. Onde ele aprendeu todas essas coisas?”.
57 Sara dɨna yevegaaꞌ sahwarɨna jɨkurya yɨna yadɨvɨsare. Jɨkurya yadɨvɨsaraavɨ Jizaazai wɨdɨna “Pɨropetɨyarɨna anga yuyabanna ‘Aꞌmwe naangelyɨ,’ dɨdɨvɨkɨ. Kɨrɨꞌ gannya angebannajɨ gannya angevɨnajɨ ‘Aꞌmwe naangelyɨ,’ majadɨvɨkɨ.”
57 E sentiam-se muito ofendidos. Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre sua própria família”.
58 Sagaaꞌ anga dazaba dɨragɨnya ya kwalaalya myaꞌ kumɨ sahwarɨ malɨmwagyadaapiyaꞌna.
58 E, por causa da incredulidade deles, realizou ali apenas uns poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.