Marcos 6

Na Alangaia Falu 'ana Baea 'i Baegu (BVD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Sa Disas fainia toa kwairooi nia ki kera faasia 'i seeri, daka lea lau uri maefera nia bae 'ua guu 'i Naasaret.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Kera too lelea ka dao naa 'afa dani Sabat, nia ka safali toolangaidoo naa laona beu ni ofu laa kera nai. Ma toaa 'oro nai da fafurongo nia, kera daka kwele 'asia naa 'ani nia. Ma daka ledi 'urii, “Rigitaa sa tii faa fatai 'ana fua sa wala nee ne nia toolangaidoo ai ma ka ilia 'ana doo kwaibalatana neki nee?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Sa wala nee, waa bae kolu saitoma diana gwakolu 'ani nia ne. Tee sa nia kaa waa bae ni saungai luma gwana nee! Gaa nia gu ne ni Meri nee. Ma nia toolana sa Demes, ma sa Diosef, ma sa Diudas, ma sa Saemon gwana ne. Waiwane nia ki gu ne kolu too kwaimani gwakolu 'i seki nee!” Si manata laa nai 'e adea kera daka ote kera manata fifii gu 'ani nia.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Ma sa Disas ka bae 'urii fuada, “Na waa ne brofet, toaa 'ana maefera 'e'ete neki da sae'inito 'ani nia lelea ka sui, taifilia toaa 'ana maefera nia tala'ana gu ne 'afitai daka manata fifii gu 'ani nia.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Ma ka nao si bobola na fua sa Disas uri ka ilia lau tai doo kwaibalatana 'oro 'i seeri. Si doo nia ilia gwana ne nia alu 'aba faafia ta bara waa 'ana toaa da matai ki ma nia ka faa 'akwaa kera.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Ma nia ka kwele 'asia naa 'ani kera ne nao dasi manata faamamane.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Nia ka 'ai uria na akwala ma roo wane 'ana waa kwairooi nia ki siana, ma nia ka falea naa rigitaa fuada uri tari lana na anoedoo ta'aa ki, ma ka odu kera tiifau daka lea too roo waa.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Ma sa Disas ka bae fifii fuada ka 'urii, “Nao kamolu si ngalia ta doo fai kamolu 'ana leaa nee, taifilia fa kubau guu ne molu kai dau ai. Ma ka nao molu si ngali fanga lau, ma ta wai, ma ta malefo.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Molu ka ruufia na sadol ki, sui ta nao molu si ngali roo si maku lau.
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Ma lea ta waa nia talai kamolu 'i luma nia, molu ka too fainia lelea ka dao 'ana kada kamolu faasia luma nai.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Ma lea kamolu dao 'ana ta maefera, ma na toaa 'i seeri ka nao dasi talai kamolu 'i fera, ma kera dasi dooria guu rongo lamolu, molu ka lea 'amolu faasida. Ma molu ka usua lolo 'ana saegano fasi 'aemolu uri 'u'uirodo lae fuada ne God kai kwae kera, suli kera ote kera 'ana rongo lana bae lana God.”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Ma kera daka lea, ma daka faatalongainia naa faarongoa diana nee fuana toae ki uri daka bulasi manataa.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Ma kera daka taria naa anoedoo ta'aa 'oro ki, ma daka gwaia naa toaa matai 'oro ki 'ana gwai 'ana gura lada.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Iuka, sa Herod na waa 'inito, nia 'e rongoa ununua 'oro sulia sa Disas ne nia toolangaidoo ma ka guraa toaa 'oro. Ma sa Disas, satana ka talo lao maefera nai ki sui guu. Ma toae ki daka saea, “'Oo sa Dion waa ni faasiuabu bae loko nia tatae lau fasi maea, ma ka ilia naa doo kwaibalatana 'oro ki!”
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Ma tai toaa ki daka bae lau gu 'urii, “Sa 'Ilaeja naa loko!”
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Si kada sa Herod nia rongoa doo nai ki toae ki da saea sulia sa Disas, nia ka bae 'urii, “Sa Dion waa bae ku siki muusia sui na gwauna, nia 'ua ne tatae lau faasia maea nai!”
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 — ausente —
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 — ausente —
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 — ausente —
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 — ausente —
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 'Uri nai guu, ni Herodias ka dao tona naa tii si kada diana nia fua saungi lana sa Dion. 'Ana fa dani ni futa nia sa Herod nia ka saungainia fafangaa fuana toa baita nia ki 'ana omee, ma toa gwaungai ki ne kera too 'i laona bali lolofaa 'i Galilii.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Ma kada ne, saari ni Herodias nia ruu mai ma ka wae, sa Herod fainia na toaa nia ki ne kera fanga kwaimani, kera daka ele 'asia naa sulia. Ma sa Herod ka bae 'urii fuana saari nai, “Tasi tee gwana ne 'oe gani nau uria lao 'initoaa nee, nau kwai falea fuamu.”
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Ma nia ka bae alangai ka bae 'urii, “Tasi tee ne 'oe 'o gania siaku, sui boroi 'ana lea sa ta bali 'ana 'initoaa nee, nau kwai falea fuamu.”
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Ma na saari nai ka ruu kau 'i maa ka lea naa siana gaa nia, ka ledia ka 'urii, “Ta tee ne 'oe dooria nau kwai gania?”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Ma na saari nai ka oli 'ali'ali siana sa Herod, ma ka gani ka 'urii, “Nau ku dooria 'oe falea mai na gwauna sa Dion waa ni faasiuabu fuaku 'i fafona ta reba doo 'asi kada nai 'ua guu.”
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Ma sa Herod liona ka dila 'asia naa sulia si doo nai. Sui boroi 'ana, suli na bae alangaia nia ilia naa 'i maana toae, nia 'afitai ka luia naa faasia.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Ma nia ka odua tii waa ni fofolo fua ngali lana mai gwauna sa Dion. Ma na waa nai ka lea 'i laona lookafo, ma ka sigimuusia naa luana sa Dion,
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 ka ngalia mai gwauna 'i fafona reba doo tiutiua, ka falea naa fuana saari nai. Ma nia ka ngali ka falea naa fuana gaa nia.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Ma kada ne waa kwairooi sa Dion ki kera rongoa si doo nai, kera lea mai daka ngalia naa nonina, lea daka saufinia naa.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Na 'aboosol ki kera daka oli na mai, ma daka koni tiifau mai siana sa Disas, ma kera daka faarongoa 'ana doo neki kera ilia ki mai, ma doo neki kera toolangaidoo sulia ki mai.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Sa Disas fainia toa kwairooi nia ki, kera daka 'abarua 'asia naa, suli toaa 'oro nai ki kera dao ma daka oli naa uri kula nai kera too ai. Ma sa Disas fainia toa kwairooi nia ki, ka nao dasi too naa 'ana ta kada fua fanga lae boroi. Ma sa Disas ka bae 'urii fuada, “Molu lea mai kolu lea 'akolu uria tasi kula banitai, uri kolu ka momola fasi 'akolu.”
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Ma kera daka lea naa taifili kera 'ana baru uria si kula aroaro nai.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Ka 'uri nai boroi 'ana, na toaa 'oro ki faasia na maefere ki tiifau kera ka lio saitomada gwada, ma daka fita naa 'i nao 'ani kera, ma daka eta dao 'ada 'i seeri.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Ma kada sa Disas nia koso faasia na baru, nia ka liotoi na konia baita nai, ma nia ka manatai kera 'asia naa, suli kera ilingia naa sifsif ki ne nao ta waa ni sua lae sulida. Ma nia ka toolangainia naa si doo 'e 'oro siada.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Ma si kada na sato nia tio folo naa, waa kwairooi nia ki kera daka lea mai siana, ma daka bae 'urii, “Kula nee nao ta waa si too gu ai ne, ma sato boroi ka tio folo naa.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 'Oe odua toaa nee kera lea daka foli fanga 'ada 'ana maefera loko ki.”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Boroi ma nia luu kera ka 'urii, “Kamolu gu ne molu kai fale 'ada tasi fanga.”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Ma sa Disas ka ledi kera ka bae 'urii, “Ta fita fa beret ne kamolu too ai? Lea kau molu suai fasi.”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 'Uri nai sa Disas ka saea fuana waa kwairooi nia ki uri kera ka saea fuana toae ki daka gooru 'i saegano 'ana 'aebara ki 'i fafona gras mamarakwaa nai.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Ma kera ka gooru 'i saegano 'ana talangee wane ki ma tai 'aebara na lima akwala ki.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Ma sa Disas ka ngalia na lima fa beret nai ki ma roo gwa sakwari nai ki, ma ka lio 'alaa uria 'i langi, ma ka tangoa God. Ma nia ka niia fa beret nai ki, ma ka falea fuana waa kwairooi nia ki, fasi uri kera ka tolingia fuana toaa nai. Ma nia ka tolingia lau guu na roo gwa sakwari nai ki fuada.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Ma na toaa 'oro nai ki kera daka fanga, ma daka abusu tiifau naa.
42 Todos comeram à vontade,
43 'Uri guu, na toa kwairooi nia ki kera daka konia naa orengana beret ma na sakwari nai ki, ma kera daka faafungua tii taafuli kukudu ma roo kukudu sarenga ki.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Na lima tooni wane ki ne kera fanga.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Ma 'i burina si doo nai, sa Disas nia ka odua toa kwairooi nia ki kera daka eta na 'i nao uria ta bali 'ana 'osi nai laona baru uria maefera 'i Betsaeda. Ma nia ka 'aruburi uri ka olitainia konia nai ma ka alualu 'ani kera.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Ma 'i burina nia alualu 'ani kera ka sui, nia ka lea naa 'i gwauna tii fa uo nai uri ka foa 'ana.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Ma 'i saulafi rodo naa, na baru bae lea ka nii naa laona tofungana gwa 'osi bae, ma sa Disas ka too 'ua gwana kau taifilia 'i sara.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Ma nia ka liotoi na toa kwairooi nia ki, kera ulafu 'asia naa 'ana faluta lae, suli kera naofia naa koburu. Ma 'ana si kada rodo 'i 'uubongi, sa Disas ka talau fafona kafo ka lea na kau siada. Si kada nia lea kau karangi kai talu kera naa,
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 kera daka suana nia talau kau fafona kafo, kera daka saea nia ta akalo. Ma kera daka akwa baita,
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 suli kera da mau 'asia naa si kada kera liotoi nia talau kau fafona kafo.
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 'Uri nai guu, nia ka raa 'i laona baru fai kera, ma na koburu ka aroaro naa. Ma kera daka kwele 'asia naa,
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 suli nao kera dasi saitomana filo lana rigitaa sa Disas nia too ai fua saare lana lima tooni wane baki 'ana lima fa beret ki guu. Suli manata lada 'e sadi ka nao dasi filoa doo ne kera liotoi.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Kera da toofolo 'ana 'osi nai, daka koso 'ana bali fera 'i Genesaret, ma kera daka gwalua na baru 'i seeri.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Ma si kada kera faasia na baru, na toaa 'i seeri ki, kera 'ali'ali daka lio saitomana sa Disas.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Ma na toae ki kera daka fita lao matangana bali fera nai, ma kera daka ngalia mai na toaa matai ki 'i fafona gwegele ki uri kula ki ne kera rongoa sa Disas nia kai nii ki ai.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Ma maefere ki tiifau ne sa Disas nia lea uria, na toae ki kera da ngalia mai na toaa matai ki uria lao usie ki, ma kera daka ledia sa Disas uri wane matai ki kera daka samo tona tatagwarana maku tikwa nia. Ma na toaa neki tiifau kera samo tona, kera daka 'akwaa.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.