Salmos 39
Veren's Contemporary Bible (BULVEREN) vs VC
1 (По слав. 38) За първия певец. За Едутун. Псалм на Давид. Аз казах: Ще внимавам в пътищата си, за да не съгреша с езика си. Ще възпирам устата си като с юзда, докато е пред мен безбожният.
1 Ao mestre de canto, a Iditum. Salmo de Davi. Disse comigo mesmo: Velarei sobre os meus atos, para não mais pecar com a língua. Porei um freio em meus lábios, enquanto o ímpio estiver diante de mim.
2 Онемях в мълчание, въздържах се да говоря за доброто и болката ми се възбуди.
2 Fiquei mudo, mas sem resultado, porque minha dor recrudesceu.
3 Сърцето ми се разпали вътре в мен, в размишлението ми пламна огън. Заговорих с езика си:
3 Meu coração se abrasava dentro de mim, meu pensamento se acendia como um fogo, então eu me pus a falar:
4 Изяви ми, ГОСПОДИ, края ми и каква е мярката на дните ми, за да зная колко съм преходен.
4 Fazei-me conhecer, Senhor, o meu fim, e o número de meus dias, para que eu veja como sou efêmero.
5 Ето, направил си дните ми като педя и времето на живота ми е като нищо пред Теб; наистина всеки човек, колкото и здраво да стои, е само лъх. (Села.)
5 A largura da mão: eis a medida de meus dias, diante de vós minha vida é como um nada; todo homem não é mais que um sopro.
6 Наистина всеки човек ходи като сянка, наистина те вдигат шум за нищо — трупа, а не знае кой ще го събира.
6 De fato, o homem passa como uma sombra, é em vão que ele se agita; amontoa, sem saber quem recolherá.
7 И сега, Господи, какво чакам? Надеждата ми е във Теб!
7 E agora, Senhor, que posso esperar? Minha confiança está em vós.
8 Избави ме от всичките ми престъпления; не ме правй за присмех на безумния.
8 Livrai-me de todas as faltas, não me abandoneis ao riso dos insensatos.
9 Онемях, не отворих устата си, понеже Ти извърши това.
9 Calei-me, já não abro a boca, porque sois vós que operais.
10 Отдалечи от мен Своя удар! Чезна от поражението на ръката Ти.
10 Afastai de mim esse flagelo, pois sucumbo ao rigor de vossa mão.
11 Когато с изобличения наказваш човека за беззаконието, разваляш като молец красотата му. Наистина всеки човек е лъх. (Села.)
11 Quando punis o homem, fazendo-lhe sentir a sua culpa, consumis, como o faria a traça, o que ele tem de mais caro. Verdadeiramente, apenas um sopro é o homem.
12 Чуй молитвата ми, ГОСПОДИ, и дай ухо на вика ми; недей да мълчиш при сълзите ми, защото съм чужденец при Теб и пришълец, като всичките мои бащи.
12 Ouvi, Senhor, a minha oração, escutai os meus clamores, não fiqueis insensível às minhas lágrimas. Diante de vós não sou mais que um viajor, um peregrino, como foram os meus pais.
13 Отвърни погледа Си от мен, за да се съвзема, преди да си отида и да ме няма вече.
13 Afastai de mim a vossa ira para que eu tome alento, antes que me vá para não mais voltar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.