Mateus 13
Veren's Contemporary Bible (BULVEREN) vs ACF
1 В същия ден Иисус излезе от къщата и седна край езерото.
1 Tendo Jesus saído de casa, naquele dia, estava assentado junto ao mar;
2 И при Него се събраха големи множества, така че Той влезе и седна в един кораб, а цялото множество стоеше на брега.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 И им говореше много с притчи, като казваше: Ето, сеячът излезе да сее;
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 и като сееше, някои зърна паднаха край пътя; и птиците дойдоха и ги изкълваха.
4 E, quando semeava, uma parte da semente caiu ao pé do caminho, e vieram as aves, e comeram-na;
5 А други паднаха на каменистите места, където нямаше много пръст; и твърде скоро поникнаха, защото нямаше дълбока почва,
5 E outra parte caiu em pedregais, onde não havia terra bastante, e logo nasceu, porque não tinha terra funda;
6 а като изгря слънцето, прегоряха и понеже нямаха корен, изсъхнаха.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se, e secou-se, porque não tinha raiz.
7 Други пък паднаха между тръните; и тръните пораснаха и ги задушиха.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 А други паднаха на добра земя; и дадоха плод – кое стократно, кое шестдесет, кое тридесет.
8 E outra caiu em boa terra, e deu fruto: um a cem, outro a sessenta e outro a trinta.
9 Който има уши (да слуша), нека слуша.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Тогава се приближиха Неговите ученици и Му казаха: Защо им говориш с притчи?
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 А Той в отговор им каза: Защото на вас е дадено да знаете тайните на небесното царство, а на тях не е дадено.
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Защото, който има, на него ще се даде и ще му се преумножи; а който няма, от него ще се отнеме и това, което има.
12 Porque àquele que tem, se dará, e terá em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Затова им говоря с притчи, защото гледат, а не виждат; слушат, а не чуват и не разбират.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e, ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 В тях се изпълнява пророчеството на Исая, което казва: ?С уши ще чуете, а никак няма да разберете; и с очи ще гледате, а никак няма да видите.
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz:Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis,e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 Защото сърцето на този народ е надебеляло, и с ушите си тежко чуват, и очите си затвориха, да не би да видят с очите си, и да чуят с ушите си, и да разберат със сърцето си, и да се обърнат, и Аз да ги изцеля.“
15 Porque o coração deste povo está endurecido,E ouviram de mau grado com seus ouvidos,E fecharam seus olhos;Para que não vejam com os olhos,E ouçam com os ouvidos,e compreendam com o coração,e se convertam,e eu os cure.
16 А вашите очи са блажени, защото виждат, и ушите ви – защото чуват.
16 Mas, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Защото, истина ви казвам, че мнозина пророци и праведници са желали да видят това, което вие виждате, но не видяха; и да чуят това, което вие чувате, но не чуха.
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
18 И така, вие чуйте притчата за сеяча.
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 При всеки, който чуе словото на царството и не го разбира, идва лукавият и грабва посятото в сърцето му: той е посятото край пътя.
19 Ouvindo alguém a palavra do reino, e não a entendendo, vem o maligno, e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho.
20 А посятото на каменистите места е онзи, който чува словото и веднага с радост го приема;
20 O que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 корен обаче няма в себе си, а е кратковременен; и когато настане скръб или гонение заради словото, начаса отпада.
21 Mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição, por causa da palavra, logo se ofende;
22 А посятото между тръните е онзи, който чува словото, но светските грижи и примамката на богатството заглушават словото и той става безплоден.
22 E o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo, e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 А посятото на добра земя е онзи, който чува словото и го разбира, който и дава плод и принася – кой стократно, кой шестдесет, кой тридесет.
23 Mas, o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Друга притча им предложи, като каза: Небесното царство се уподобява на човек, който е посял добро семе на нивата си;
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeia a boa semente no seu campo;
25 но когато хората спяха, неприятелят му дойде и пося плевели между пшеницата, и си отиде.
25 Mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 И когато поникна посевът и завърза плод, тогава се появиха и плевелите.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 А слугите на домакина дойдоха и му казаха: Господине, не пося ли ти добро семе на нивата си? Но тогава откъде са плевелите?
27 E os servos do pai de família, indo ter com ele, disseram-lhe: Senhor, não semeaste tu, no teu campo, boa semente? Por que tem, então, joio?
28 Той им каза: Някой враждебен човек е направил това. А слугите му казаха: Като е така, искаш ли да отидем да ги оплевим?
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres pois que vamos arrancá-lo?
29 А той каза: Не искам; да не би като плевите плевелите, да изскубете заедно с тях и пшеницата.
29 Ele, porém, lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Оставете да растат и двете заедно до жетва. А във време на жетва ще кажа на жетварите: съберете първо плевелите и ги вържете на снопове за изгаряне, а житото приберете в житницата ми.
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Colhei primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; mas, o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 Друга притча им предложи, като каза: Небесното царство прилича на синапено зърно, което човек взе и го пося на нивата си;
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao grão de mostarda que o homem, pegando nele, semeou no seu campo;
32 което наистина е по-малко от всичките семена, но когато порасне, е по-голямо от тревите и става дърво, така че небесните птици идват и се подслоняват по клончетата му.
32 O qual é, realmente, a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas, e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Друга притча им каза: Небесното царство прилича на квас, който една жена взе и замеси в три мери брашно, докато вкисна цялото.
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento, que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 Всичко това Иисус каза на множеството с притчи, и без притчи не им говореше,
34 Tudo isto disse Jesus, por parábolas à multidão, e nada lhes falava sem parábolas;
35 за да се изпълни реченото чрез пророка, който казва: ?Ще отворя устата Си в притчи; ще изкажа скритото още от създанието на света.“
35 Para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a minha boca; Publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Тогава Той остави множеството и дойде вкъщи. И учениците Му се приближиха до Него и казаха: Обясни ни притчата за плевелите на нивата.
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 А в отговор Той каза: Сеячът на доброто семе е Човешкият Син;
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente, é o Filho do homem;
38 нивата е светът; доброто семе са синовете на царството; а плевелите – синовете на лукавия;
38 O campo é o mundo; e a boa semente são os filhos do reino; e o joio são os filhos do maligno;
39 неприятелят, който ги пося, е дяволът; жетвата е свършекът на света; а жетварите са ангелите.
39 O inimigo, que o semeou, é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 И така, както събират плевелите и ги изгарят в огън, така ще бъде и при свършека на света.
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 Човешкият Син ще изпрати ангелите Си, които ще съберат от царството Му всички съблазни и онези, които вършат беззаконие;
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo o que causa escândalo, e os que cometem iniqüidade.
42 и ще ги хвърлят в огнената пещ; там ще бъде плач и скърцане със зъби.
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Тогава праведните ще блеснат като слънцето в царството на своя Отец. Който има уши (да слуша), нека слуша.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 Небесното царство прилича на имане, скрито в нива, което човек, като го намери, го скрива и в радостта си отива, продава всичко, което има, и купува онази нива.
44 Também o reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido num campo, que um homem achou e escondeu; e, pelo gozo dele, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Небесното царство прилича още на търговец, който търсеше хубави бисери,
45 Outrossim o reino dos céus é semelhante ao homem, negociante, que busca boas pérolas;
46 и като намери един скъпоценен бисер, отиде, продаде всичко, което имаше, и го купи.
46 E, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 Небесното царство прилича още на мрежа, хвърлена в езерото, която събра риби от всякакъв вид;
47 Igualmente o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanha toda a qualidade de peixes.
48 и като се напълни, я изтеглиха на брега, седнаха и прибраха добрите в съдове, а лошите изхвърлиха.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia; e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Така ще бъде и при свършека на света: ангелите ще излязат и ще отлъчат злите измежду праведните,
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos, e separarão os maus de entre os justos,
50 и ще ги хвърлят в огнената пещ; там ще бъде плач и скърцане със зъби.
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 (И Иисус им каза:) Разбрахте ли всичко това? Те Му казаха: Да, (Господи).
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 А Той им каза: Затова, всеки книжник, който е ��чил за небесното царство, прилича на домакин, който изважда от съкровището си ново и старо.
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo o escriba instruído acerca do reino dos céus é semelhante a um pai de família, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Тогава Иисус, като свърши тези притчи, си замина оттам.
53 E aconteceu que Jesus, concluindo estas parábolas, se retirou dali.
54 И когато дойде в родния Си град, ги поучаваше в синагогата им, така че те се чудеха и казваха: Откъде е на Този тази мъдрост и тези чудеса?
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este a sabedoria, e estas maravilhas?
55 Не е ли Той син на дърводелеца? Майка Му не се ли казва Мария, а братята Му – Яков и Йосиф, Симон и Юда?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 И сестрите Му не са ли всички при нас? Откъде е тогава на Този всичко това?
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? De onde lhe veio, pois, tudo isto?
57 И се отвърнаха от Него. А Иисус им каза: Никой пророк не е без почит, освен в родния си град и в дома си.
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 И не извърши там много чудеса поради неверието им.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.