Lucas 15
Veren's Contemporary Bible (BULVEREN) vs ARA
1 А всичките бирници и грешници се приближаваха при Него да Го слушат.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 А фарисеите и книжниците недоволстваха, като казваха: Този приема грешниците и яде с тях!
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 И Той им разказа тази притча:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 Кой от вас, ако има сто овце и му се изгуби една от тях, не оставя деветдесет и деветте в пустинята и не отива след изгубената, докато я намери?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 И като я намери, я вдига на рамената си радостен.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 И като си дойде у дома, свиква приятелите си и съседите си и им казва: Радвайте се с мен, защото си намерих изгубената овца.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Казвам ви, че също така ще има повече радост на небето за един грешник, който се кае, отколкото за деветдесет и девет праведници, които нямат нужда от покаяние.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Или коя жена, ако има десет драхми и изгуби една драхма, не запалва светило, не помита къщата и не търси грижливо, докато я намери?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 И като я намери, свиква приятелките и съседките си и казва: Радвайте се с мен, защото намерих драхмата, която бях изгубила.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Също така, казвам ви, има радост пред Божиите ангели за един грешник, който се кае.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Каза още: Някой си човек имаше двама сина.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 И по-младият от тях каза на баща си: Тате, дай ми дела, който ми се пада от имота. И той им раздели състоянието.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 И не след много дни по-младият син си събра всичко и отиде в далечна страна, и там пропиля имота си с разпуснатия си живот.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 А след като пропиля всичко, настана голям глад в онази страна и той изпадна в лишение.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 И отиде и се свърза с един от гражданите на онази страна, който го прати на полетата си да пасе свине.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 И желаеше да се насити с рошковите, от които ядат свинете; но никой не му даваше.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 А като дойде на себе си, каза: Колко наемници на баща ми имат хляб и в излишък, а пък аз умирам от глад!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Ще стана да отида при баща си и ще му кажа: Тате, съгреших против небето и пред теб;
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 не съм вече достоен да се наричам твой син; направи ме като един от наемниците си.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 И стана и отиде при баща си. А когато беше още далеч, баща му го видя, смили се и като се затича, се хвърли на врата му и го целуваше.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 А синът му каза: Тате, съгреших против небето и пред теб; не съм вече достоен да се наричам твой син.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Но бащата каза на слугите си: Бързо изнесете най-хубавата премяна и го облечете, сложете пръстен на ръката му и сандали на краката му;
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 и докарайте угоеното теле и го заколете и нека ядем и се веселим,
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 защото този мой син беше мъртъв и оживя, изгубен беше и се намери. И започнаха да се веселят.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 А по-старият му син беше на нивата; и като си идваше и се приближи до къщата, чу песни и игри.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 И повика един от слугите и попита какво е това.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 А той му каза: Брат ти си дойде; и баща ти закла угоеното теле, защото го прие здрав.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 И той се разсърди и не искаше да влезе; а баща му излезе и започна да го моли.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 А той в отговор каза на баща си: Ето, толкова години ти работя и никога не съм престъпил някоя твоя заповед, но на мен не си дал дори едно яре някога, за да се повеселя с приятелите си;
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 а щом си дойде този твой син, който изпояде имота ти с блудниците, за него ти закла угоеното теле.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 А той му каза: Синко, ти си винаги с мен и всичко мое е твое.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Но подобаваше да се развеселим и да се зарадваме; защото този твой брат беше мъртъв и оживя, и изгубен беше и се намери.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.