1 Tessalonicenses 2
Tsarigrad Edition (BULCARIGRADNT) vs NAA
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Защото вие сами знаете, братие, нашето при вас влизане че не бе напраздно;
1 Irmãos, vocês sabem muito bem que a nossa chegada no meio de vocês não foi em vão.
2 но като бехме от по-напред, както знаете, пострадали и обезчестени във Филипи, дързнахме в Бога нашего да проповедаме вам евангелието Божие с голем подвиг.
2 Pelo contrário, apesar de maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, tivemos ousada confiança em nosso Deus para anunciar a vocês o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Защото нашето увещание не бе от прелъгване, нито от нечистота, нито с измама;
3 Pois a nossa exortação não procede de erro ou de intenções impuras, nem se baseia no engano.
4 но както бехме удобрени от Бога да ни повери благовествуването, така говорим, не като че угождаваме на человеци, но на Бога който изпитва сърдцата ни.
4 Pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de ele nos confiar o evangelho, assim falamos, não para agradar as pessoas, e sim para agradar a Deus, que prova o nosso coração.
5 Защото, както знаете, нито ласкателно слово употребихме некога, нито причина за лихоимство; Бог е свидетел;
5 A verdade, como vocês sabem, é que nunca usamos de linguagem de bajulação, nem de pretextos gananciosos. Deus é testemunha disso.
6 нито поискахме слава от человеци, нито от вас нито от други; (ако и да можехме да сме в тежкост като Христови апостоли;)
6 Também jamais andamos buscando elogios das pessoas, nem de vocês, nem de outros.
7 но бехме тихи посред вас, както кърмилница се грижи нежно за чадата си.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter feito exigências, preferimos ser carinhosos quando estivemos aí com vocês, assim como uma mãe que acaricia os próprios filhos.
8 Така, като имахме гореща любов КЪ вас, имахме благодарение да ви предадем не току евангелието Божие, но и душите си, защото станахте любезни нам.
8 Assim, com muito afeto, estávamos prontos a lhes oferecer não somente o evangelho de Deus, mas até mesmo a própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Защото вие, братие, помните нашия труд и мъка, понеже, дене и ноще като работехме за да не отеготим ни едного от вас, проповедахме вам евангелието Божие.
9 Pois vocês com certeza se lembram, irmãos, do nosso esforço e fadiga, e de como, trabalhando de noite e de dia para não vivermos à custa de nenhum de vocês, proclamamos a vocês o evangelho de Deus.
10 Вие сте свидетели и Бог как свето и праведно и неукоризнено се обходихме с вас верващите;
10 Vocês e Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira piedosa, justa e irrepreensível em relação a vocês, os que creem.
11 както знаете как всекиго от вас, като отец чадата си, увещавахме, и утешавахме, и строго ви заръчахме
11 E vocês sabem muito bem que tratamos cada um de vocês como um pai trata os seus filhos,
12 да ходите достойно Богу който ви призва в своето царство и слава.
12 exortando, consolando e admoestando vocês a viverem de uma maneira digna de Deus, que os chama para o seu Reino e a sua glória.
13 За туй, и ние благодарим Богу непрестанно че, като приехте словото Божие което чухте от нас, приехте го, не като слово человеческо, но (като е наистина,) слово Божие, което и действува между вас верващите.
13 Temos mais uma razão para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, ao receberem a palavra que de nós ouviram, que é de Deus, vocês a acolheram não como palavra humana, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual está atuando eficazmente em vocês, os que creem.
14 Защото вие, братие, станахте подражатели на Божиите в Христа Исуса църкви които са в Юдея, понеже и вие пострадахте истото от своите си съплеменници както и те от Юдеите,
14 Tanto é assim, irmãos, que vocês se tornaram imitadores das igrejas de Deus que se encontram na Judeia e que estão em Cristo Jesus; porque também vocês sofreram, da parte de seus patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 които и Господа Исуса убиха и своите си пророци, и нас разпъдиха, и Богу не угодяват, и на всичките человеци са противни;
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, não agradam a Deus e são adversários de todos,
16 и възбраняват ни да говорим на езичниците да се спасят, за да изпълнят греховете си винаги; но постигна ги гневът до край.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, caiu sobre eles, definitivamente.
17 А ние, братие, като осиротехме от вас за малко време, с лице а не със сърдце, още повече с големо желание се постарахме дано видим лицето ви.
17 E nós, irmãos, estando separados de vocês por breve tempo, ficando longe dos olhos, mas perto do coração, com muito mais empenho e com grande desejo procuramos ir vê-los pessoalmente.
18 За това, поискахме да дойдем при вас (и аз Павел) и веднъж и дваж; но направи ни пречка Сатана.
18 Por isso, quisemos ir até vocês — pelo menos eu, Paulo, por mais de uma vez —, porém Satanás nos barrou o caminho.
19 Защото коя е нашата надежда, или радостта ни, или венецът на похвалата ни? Не сте ли вие пред Господа нашего Исуса Христа в пришествието негово?
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou a coroa em que nos gloriamos na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não é verdade que são vocês?
20 Защото вие сте нашата слава и радост.
20 Sim, vocês são realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.