Mateus 20

Anötö ndê Yom Lêŋsêm Wakuc (BUK) vs BKJ

Sair da comparação
1 Goc Yisu sôm, “Aŋgô yom gôliŋ dindec pi Anötö ndê gôliŋ, oc whê aneŋ yom dinaŋ sa. Ŋgac daŋ mbo, naŋ wêkaiŋ ôm wain-ŋga atu daŋ. Iŋ tisa têŋ bêbêc ganduc ma sôc malac lôm gi, ma kêsalê lau tu sênem gweleŋ yêc iŋ ndê ôm-ŋga.
1 Porque o reino do céu é semelhante a um homem que é um chefe de família, que saiu de manhã cedo para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Iŋ tap lau ŋatô sa, ma sôm bu iŋ oc nemlhi ŋac ŋa mone gitôm †denarias tigeŋ tu gweleŋ bêc tigeŋ-ŋga. Goc iŋ kêkiŋ ŋac sêsôc iŋ ndê ôm si.
2 E, tendo acordado com os trabalhadores um denário por dia, mandou-os para a sua vinha.
3 Ma têŋ acgatu gitôm 9 kilok, iŋ sa gi gêlic lau ŋatô sêlhac ŋambwa sêlhac malac lôm.
3 E ele saindo perto da hora terceira, viu outros que estavam ociosos no mercado,
4 Ma iŋ sôm têŋ ŋac, ‘Andi akôm gweleŋ yêc aneŋ ôm wain-ŋga, ma aö oc wakêŋ ŋaôli solop têŋ mac ô nem gweleŋ.’
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram pelo caminho.
5 Goc sêsôc ôm si ma sem gweleŋ. Ma iŋ kôm bocdinaŋ têŋ ac kalhac lhu ma têŋ 3 kilok telha-ŋga. Iŋ gi tap lau sa, ma kêkiŋ ŋac si sêkôm gweleŋ.
5 Ele saindo outra vez, cerca da hora sexta e da nona, fez da mesma forma.
6 Ma têŋ 5 kilok telha-ŋga iŋ sa gi tap lau ŋatô sa, naŋ sêlhac ŋambwa. Ma iŋ sôm têŋ ŋac, ‘Tu sake-ŋga mac ambo ŋambwa têŋ acsalô sambuc dindec?’
6 E, ele saindo cerca da hora undécima, encontrou outros que estavam ociosos, e disse-lhes: Por que estais ociosos todo o dia?
7 Ma sêsôm, ‘Lau daŋ sêmeŋ sêkêŋ gweleŋ têŋ yac tu akôm-ŋga dom.’ Goc iŋ sôm, ‘Mac andi anem gweleŋ yêc aneŋ ôm.’
7 Eles disseram-lhe: Porque nenhum homem nos contratou. Ele disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e tudo quanto for justo, vós recebereis.
8 “Têŋ ac gi sip, goc ôm ŋadau sôm têŋ iŋ ndê ŋgac ŋamata-ŋga, ‘M bwêc lau naŋ sem gweleŋ sêmbo, naŋ sêmeŋ, ma kêŋ ŋac si ŋaôli têŋ ŋac. Nemlhi lau naŋ sêmeŋ têŋ 5 kilok telha-ŋga naŋ muŋ, goc tiŋambu nemlhi lau naŋ sêmeŋ têŋ bêbêc.’
8 Assim, vindo a tarde, o senhor da vinha disse ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até aos primeiros.
9 Ma lau naŋ ŋadau kôc ŋac sa têŋ 5 kilok, naŋ sêkôc denarias tigeŋ-tigeŋ ti ŋac si ŋaôli tôm gi.
9 E, vindo os que foram cerca da hora undécima, receberam cada homem um denário.
10 Tu dinaŋ-ŋga dec lau naŋ sic hu gweleŋ têŋ bêbêc, sêkêŋ bata bu oc sêkôc ŋaôli hôc gêlêc denarias tigeŋ su. Magoc ŋac hoŋ sêkôc denarias tigeŋ.
10 Vindo, então, os primeiros, eles pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo recebeu cada homem um denário.
11 Têŋ dinaŋ ŋac sic hu sêtucdiŋ ŋadau,
11 E, recebendo-o, murmuravam contra o dono da casa,
12 ma sêsôm, ‘Lau naŋ sêmeŋ tiŋambu, naŋ sem gweleŋ gitôm ŋasawa apê, ma yac am gweleŋ atu ma ac pec yac acsalô sambuc dindec. Magoc yac hoŋ akôc ŋaôli kaiŋ tigeŋ.’
12 dizendo: Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os fizestes iguais a nós, que suportamos o fardo e o calor do dia.
13 Magoc ŋadau sôm têŋ ŋac si daŋ, ‘O aneŋ silip! Bocke dec am sôm bu aö gakôm gêŋ so têŋ am? Bêbêc lec am gôlôc bu kôc denarias tigeŋ ti am nem ŋaôli gweleŋ-ŋga.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, eu não te faço injustiça; tu não combinastes comigo um denário?
14 Boc-dinaŋ kôc nem ŋaôli sa, ma lhö ndi. Aö tac whiŋ bu wakêŋ ŋaôli têŋ lau ŋambu-ŋga gitôm aö gakêŋ têŋ am.
14 Toma o que é teu, e vai-te pelo caminho; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Mone dindec aneŋ gêŋ, ma wakôm tôm aö atac whiŋ. Bocke dec am gêlic sac bu aö ŋgac wamwasiŋ lau-ŋga.’”
15 Não me é lícito fazer o que eu quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Goc Yisu sôm têŋ ndê ŋgac-sêŋomi, “Bocdinaŋ, lau ŋambu-ŋga oc sêti lau ŋamata-ŋga, ma lau ŋ amata-ŋga oc sêti lau ŋambu-ŋga.”
16 Assim os últimos serão os primeiros, e os primeiros os últimos; porque muitos são chamados, mas poucos os escolhidos.
17 Tiŋambu Yisu ma lau naŋ sêŋkuc iŋ, sêŋsêlêŋ sêmbo seŋ bu sêpi malac Jerusalem sêndi. Ma Yisu wê ŋgacsêŋomi 12 sêsa si sêmbo dau-ŋga, ma sôm têŋ ŋac,
17 E, subindo Jesus para Jerusalém, tomou à parte os seus doze discípulos no caminho, e disse-lhes:
18 “Kwahic dec yac oc dapi malac Jerusalem dandi, ma ŋgac daŋ oc kêŋ Ŋamalac ndê Atu sip dabuŋ-siga atu-tu ti kêdôhôŋwaga yomsu-ŋga amba. Ŋac oc sêkic yom bu sêndic iŋ ndu,
18 Eis que nós subimos para Jerusalém, e o Filho do homem será traído aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 ma sêkêŋ iŋ sip lau Rom-ŋga amba. Ma lau Rom-ŋga oc sêsu iŋ susu, ma sêndic iŋ ŋamlic ŋandê atu, goc sêndic iŋ ndu pi a gicso dau. Ma têŋ bêc titö-ŋga, Anötö oc uŋ iŋ sa mbo tali tiyham.”
19 e o entregarão aos gentios para que dele zombem, e o açoitem e crucifiquem, e ao terceiro dia ele ressuscitará.
20 Têŋ ndoc dinaŋ Jems lu Jon dinda bu teŋ gêŋ daŋ têŋ Yisu nem iŋlu awha, goc kôc Sebedi ndê atu lu dinaŋ sa sêtêŋ Yisu si, ma pôŋ haduc yêc iŋ aŋgô-ŋga.
20 Então se aproximou dele a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, adorando-o, e desejando uma certa coisa.
21 Ma Yisu ndac, “Am tac whiŋ sake?” Goc awhê dau sôm, “Aö tac whiŋ bu am toc aneŋ atuŋ lu dindec sa, ma sôm bu iŋlu sêndöc sêwhiŋ am têŋ ndoc am ndöc nem pôŋ kiŋ-ŋga ma nem gôliŋ lau. Kêŋ daŋ ndöc amam andô-ŋga, ma daŋ ndöc gasê-ŋga.”
21 E ele disse para ela: O que tu queres? Ela disse: Concede que estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Dec Yisu sôm têŋ iŋlu, “Amlu aŋyalê gêŋ naŋ amlu andac, naŋ dom. Amlu atôm bu anôm gêŋ sip laclhu ŋawapac-ŋga naŋ aö wanôm, a?” Ma iŋlu sêsôm, “Aêc, alu atôm.”
22 Mas Jesus respondendo disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu hei de beber, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado? Dizem-lhe eles: Nós podemos.
23 Ma Yisu sôm, “Yomandô, amlu oc ahôc ŋawapac gitôm aö wahôc. Magoc aö dec oc waŋyaliŋ lau sa bu sêndöc aö amaŋ andô-ŋga me gasê-ŋga, naŋ dom. Aneŋ Damaŋ ti ŋadau bu êŋyaliŋ lau sa bu sêndöc dinaŋ.”
23 E diz-lhes ele: Na verdade bebereis o meu cálice e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado, mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence dá-lo, mas o será dado àqueles para quem meu Pai o tem preparado.
24 Têŋ ndoc ŋgacsêŋomi amaŋlu sêŋgô yom dau ŋawaê, dec kôm ŋac atac ŋandê têŋ Jems lu Jon.
24 E, quando os dez ouviram isso, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Goc Yisu mbwêc ŋac sêtêŋ iŋ si, ma sôm, “Mac aŋyalê bu lau sambuc si gôliŋwaga sêtoc dau sa têŋ ŋac si lau, ma ŋac si lau bata sêŋgwiniŋ lau naŋ sêmbo ŋac ŋapu.
25 Mas Jesus chamando-os, disse: Sabeis que os príncipes dos gentios exercem domínio sobre eles, e os seus grandes exercem autoridade sobre eles.
26 Tigeŋ mac aŋkuc ŋac si mêtê dau dom. Mba! Mac nem asa naŋ tac whiŋ bu ti ŋamalac tiwaê yêc Anötö aŋgô-ŋga, naŋ nem akiŋ mac.
26 Mas não será assim entre vós; mas quem dentre vós deseja ser grande, seja o vosso servidor;
27 Aêc! Asa naŋ bu ti mac nem ŋamalac ŋamata-ŋga, naŋ êŋgwiniŋ dau ma ti mac nem ŋgac akiŋ ŋambwa.
27 e, quem deseja ser o primeiro, seja o vosso servo.
28 Ŋalêŋ tigeŋ Ŋamalac ndê Atu meŋ bu lau sênem akiŋ iŋ dom. Iŋ meŋ bu nem akiŋ lau, ma bu kêŋ dau ti da bu nemlhi lau daêsam si sac ŋatôp.”
28 Assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Têŋ ndoc Yisu ti iŋ ndê ŋgac-sêŋomi sêhu malac Jeriko siŋ, naŋ lau daêsam sêŋkuc iŋ.
29 E, partindo eles de Jericó, uma grande multidão o seguia.
30 Ŋgac tapec lu sêndöc seŋ ŋamakê, ma sêŋgô ŋawaê bu Yisu kêsêlêŋ meŋ, goc sêmbwêc, “Pômdau, Dawid ndê Atu, tamwalô alu.”
30 E eis que dois homens cegos, assentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Tem misericórdia de nós, ó Senhor, Filho de Davi!
31 Goc lau sêsôm iŋlu bu sênem dau dôŋ. Magoc iŋlu sêmbwêc ti ŋaŋga, “Pômdau, Dawid ndê Atu, tamwalô alu.”
31 E a multidão os repreendia, para que se calassem; mas eles gritavam ainda mais, dizendo: Tem misericórdia de nós, ó Senhor, Filho de Davi.
32 Yisu kwê dôŋ kalhac ma ta iŋlu sêmeŋ. Ma iŋ ndac, “Amlu atac whiŋ bu wakôm sake têŋ amlu?”
32 E Jesus, parando, chamou-os, e disse: O que quereis que eu vos faça?
33 Ma sêô yom ma sêsôm, “Pômdau, alu atac whiŋ bu tanôŋ ŋayham sa.”
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que os nossos olhos possam ser abertos.
34 Dec Yisu tawalô iŋlu, ma kêmasec iŋlu tandô. Ma ŋagahô iŋlu tandô ŋayham sa, ma sêŋkuc iŋ.
34 Então Jesus teve compaixão deles, e tocou seus olhos; e imediatamente seus olhos receberam visão, e eles o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.