João 11
Anötö ndê Yom Lêŋsêm Wakuc (BUK) vs BKJ
1 — ausente —
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Goc Maria lu Mata sêkêŋ yom têŋ Yisu bocdec bu, “Pômdau, ŋgac naŋ am atac whiŋ dec gêmbac.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Yisu ŋgô yom dau ma sôm, “Iŋ gêmbac tu bu mbac ndu ŋambwa-ŋga dom. Iŋ gêmbac bu tôc Anötö ndê ŋaclai ti waê asê, ma bu Anötö ndê Atu tap waê sa whiŋ.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yisu tac whiŋ Maria lu Mata ma Lasarus.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Tigeŋ têŋ ndoc iŋ ŋgô ŋawaê bu Lasarus gêmbac, naŋ iŋ têŋ iŋ gi ŋagahô dom. Iŋ gacgeŋ mbo gameŋ dinaŋ gitôm bêc lu.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Goc iŋ sôm têŋ iŋ ndê ŋgacsêŋomi, “Dalhö dambu datêŋ gameŋ Judia-ŋga dandi.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Magoc ŋac sêsôm, “Kêdôhôŋwaga, mba! Ŋasawa apê lec lau bata Israel-ŋga naŋ sêmbo dindê, naŋ tac whiŋ bu sêtuc am ŋa hoc. Bocke dec am bu mbu ndi tiyham?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Ma Yisu ô yom ŋa yom gôliŋ daŋ, ma sôm, “Têŋ bêc hoŋ ac pô gameŋ gitôm acgatu ŋasawa 12, ma tiŋambu ŋasec sa. Ŋamalac daŋ bu êŋsêlêŋ têŋ ndoc ac-ŋga, dec iŋ oc tiŋ gahi dom, bu iŋ gêlic ŋawê nom dindec-ŋga.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Magoc iŋ bu êŋsêlêŋ têŋ ôbwêc, dec iŋ oc tiŋ gahi, bu iŋ ndê ŋawê mba.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Goc Yisu gic têku yom ma sôm, “Yac neŋ silip Lasarus yêc bêc. Aö watêŋ iŋ wandi bu wauŋ iŋ sa.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Ma ŋgacsêŋomi sêsôm, “Pômdau, iŋ bu yêc bêc yêc, dec iŋ dau oc ŋayham sa.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Ŋac gauc gêm bu Yisu sôm bu Lasarus mbo tali ma yêc bêc, magoc iŋ ndê yom dau ŋahu bu Lasarus mbac ndu su.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Goc Yisu sôm yom yêc awê têŋ ŋac bu, “Lasarus mbac ndu.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Tu mac-ŋga dec aö atac ŋayham bu aö gambo g awhiŋ iŋ dom, bu kwahic dec mac oc akêŋ whiŋ tu gêŋ naŋ aö bu wakôm-ŋga. Bocdinaŋ yac datêŋ iŋ dandi.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Ma Tomas, ŋgacsêŋom naŋ sêsam bu Lôcmpôŋ, naŋ sôm têŋ ŋgacsêŋomi ŋatô, “Ayôc! Dawhiŋ iŋ dandi, ma dambac ndu dawhiŋ iŋ.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Yisu hôc asê gameŋ Judia-ŋga ma tap sa bu sêkêŋ Lasarus ndê ŋamlaŋ yêc hocsuŋ daŋ gitôm bêc hale su.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Malac Betani yêc suŋ sa têŋ Jerusalem, seŋ ŋasawa gitôm kilometa tö.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Ma lau Israel-ŋga daêsam sêsa akêŋ Jerusalem sêmeŋ, ma sêndöc sêwhiŋ Mata lu Maria, bu sênem malô iŋlu tu lhuŋgac hu iŋlu siŋ-ŋga.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Mata ŋgô bu Yisu kêsêlêŋ meŋ, goc sa gi bu lic iŋ, magoc Maria ndöc andu.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Têŋ ndoc Mata hôc asê Yisu, naŋ iŋ sôm têŋ iŋ, “O Pômdau, am bu mbo, dec aö lhuŋgac oc mbac ndu dom.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Magoc kwahic dec am mweŋ hôc asê su, ma aö kayalê bu gêŋ bocke naŋ am bu ndac têŋ Anötö, naŋ iŋ oc kôm.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Ma Yisu sôm, “Am lhômŋgac oc tisa ma mbo tali tiyham.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Dec Mata ô yom ma sôm, “Aêc! Aö kayalê bu iŋ oc tisa têŋ bêc ŋambu-ŋga naŋ lau batê hoŋ oc sêtisa.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Goc Yisu sôm, “Ŋamalac si sêtisa ma sêmbo tali ŋahu, naŋ aö dauŋ. Asa naŋ kêŋ whiŋ aö ma mbac ndu su, naŋ oc mbo tali tiyham.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Ma asa naŋ mbo tali ma kêŋ whiŋ aö, naŋ oc niŋga têŋ têm ŋambu-ŋga dom, iŋ oc gacgeŋ mbo tali. Am kêŋ whiŋ yom dindec, me mba?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Ma Mata sôm, “Aêc Pômdau! Aö gakêŋ whiŋ bu am Mesaya, ma Anötö ndê Atu naŋ iŋ gic bata bu êŋkiŋ sip nom meŋ.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Mata sôm yom dinaŋ su, goc mbu gi ma ta Maria têŋ iŋ meŋ. Ma iŋ sôm têŋ iŋ, “Kêdôhôŋwaga meŋ su, ma iŋ ndac am.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Maria ŋgô su, goc tisa ŋagahô bu sa têŋ Yisu ndi.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Têŋ ndoc dinaŋ Yisu hôc asê Betani su dom, iŋ gacgeŋ mbo gameŋ naŋ Mata hôc pi iŋ.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Lau Israel-ŋga naŋ sêmbo andu sêwhiŋ Maria tu bu sênem malô iŋ, naŋ sêlic iŋ tisa ŋagahô ma kölhö gi. Ŋac gauc gêm bu iŋ oc têŋ sêhô ndi bu taŋ lhuŋgac mbo dindê, ma bocdinaŋ sêsa si ma sêŋkuc iŋ.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Têŋ ndoc Maria hôc asê gameŋ naŋ Yisu mbo ma gêlic iŋ, naŋ iŋ hu dau sip nom yêc iŋ gahi-ŋga, ma sôm, “O Pômdau, am bu mbo, dec aö lhuŋgac oc mbac ndu dom.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yisu gêlic Maria taŋ, ma gêlic lau Israel-ŋga naŋ sêwhiŋ iŋ, naŋ sêtaŋ bocdinaŋ, dec kêsahê ŋawapac atu yêc ndê ŋalôm.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Ma iŋ ndac, “Mac aŋsuhuŋ iŋ yêc nde?” Ma sêsôm, “Mweŋ Pômdau, ma lic.”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Têŋ dinaŋ Yisu tasulu sa.
35 Jesus chorou.
36 Ma lau Israel-ŋga dinaŋ sêsôm, “Alic, iŋ atac whiŋ Lasarus ndu andô.”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Magoc ŋatô sêsôm, “Iŋ kôm ŋgac tapec tandô po asê. Bocke dec iŋ kôm Lasarus ŋayham sa dom, ma iŋ mbac ndu?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Têŋ dinaŋ Yisu ndê ŋalôm ŋawapac atu tiyham, ma iŋ kêsêlêŋ têŋ sêhô gi. Ŋac sêkêŋ ŋgac batê dau ndê ŋamlaŋ yêc hocsuŋ daŋ, ma sêmpi hoc daŋ gi ndöc sê awha ahuc.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Têŋ ndoc Yisu hôc asê, naŋ iŋ sôm têŋ lau naŋ sêwhiŋ iŋ bu, “Mac ampi hoc dau sa.” Magoc ŋgac batê ndê lhuwê Mata sôm, “Pômdau! Iŋ yêc gitôm bêc hale su. Oc ŋamaniŋ sa su.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Dec Yisu sôm, “Aö gasôm têŋ am su, bu kêŋ whiŋ, dec am oc lic Anötö ndê ŋaclai ti ŋawasi.”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Iŋ sôm yom dinaŋ su, goc lau sêmpi hoc dau sa. Ma Yisu tatac undambê ma sôm, “Damaŋ, aö wanem daŋge am, bu am ŋgô aneŋ yom.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Aö kayalê bu am kêŋ daŋam aö ŋapaŋ, magoc kwahic dec aö bu wanem daŋge am, bu lau naŋ sêlhac dec oc sêŋgô aneŋ yom, ma sêkêŋ whiŋ bu am kêkiŋ aö gameŋ.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Goc iŋ mbwêc awha atu, “Lasarus! Sa mweŋ!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Dec Lasarus sa meŋ, ma po naŋ sêmpaŋ iŋ gahi ti amba, ma po daŋ naŋ sêhi pi iŋ ŋagôlôŋ, naŋ gacgeŋ sêyêc iŋ. Ma Yisu sôm têŋ ŋac, “Akôc po su yêc iŋ, ma akêŋ iŋ lhö ndi.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Tu gêŋ atu dinaŋ-ŋga dec lau Israel-ŋga daêsam naŋ sêmbo sêwhiŋ Maria ma sêlic gêŋ naŋ Yisu kôm, naŋ sêkêŋ whiŋ iŋ.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Magoc ŋatô sêtêŋ lau Palêsai si, ma sic miŋ pi gêŋ naŋ Yisu kôm.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Goc dabuŋsiga atu-tu ti lau Palêsai sêmbwêc lau †Sanedrin-ŋga sêpitigeŋ, ma sêndac ŋac, “Yac oc dakôm gêŋ sake? Ŋgac dinaŋ kôm gêŋ dalô daêsam.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Yac bu dalhac iŋ ahuc dom, dec lau hoŋ oc sêkêŋ whiŋ bu iŋ Mesaya dau. Ma lau Rom-ŋga oc sêmeŋ ma sêseŋ yac neŋ gameŋ danem akiŋ Anötö-ŋga ti yac lau Israel-ŋga hoŋ su.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Têŋ yala dinaŋ Kayapas iŋ †dabuŋsiga ŋamata-ŋga. Ma iŋ sôm têŋ lau Sanedrin-ŋga, “Mac nem gauc sa dom!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Iŋ mbac ndu maŋ! Yham dom bu lau Israel-ŋga hoŋ sêniŋga. Ŋgac tigeŋ bu mbac ndu ô lau hoŋ, naŋ oc ŋayham hôc gêlêc su.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Kayapas sôm yom dinaŋ ŋa iŋ dau ndê gauc dom. Magoc têŋ yala dinaŋ iŋ dabuŋsiga ŋamata-ŋga, dec iŋ sôm yom dau gitôm propet daŋ. Ma yom dau ŋahu bocdec bu. Yisu oc mbac ndu tu lau Israel-ŋga hoŋ.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Ma tu ŋac tawasê-ŋga dom. Iŋ oc mbac ndu tu Anötö ndê lau hoŋ naŋ sêmbo gameŋ nom-ŋga tidau-tidau, tu bu ndic ŋac hoŋ sa sêpitigeŋ.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Bocdinaŋ têŋ bêc dinaŋ lau bata Israel-ŋga dinaŋ sic hu sêŋsalê lêŋ bu sêndic Yisu ndu.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Ma tu dinaŋ-ŋga Yisu kêsêlêŋ mbo awê yêc lau Israel-ŋga ŋalôm dom. Iŋ kölhö gi mbo malac Eprayim, naŋ yêc gameŋ sawa ŋamakê. Ma iŋ ndê ŋgacsêŋomi sêmbo gameŋ dinaŋ sêwhiŋ iŋ.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Têŋ ndoc lau Israel si om atu Mwasiŋ Pasowa-ŋga meŋ kêpiŋ, n aŋ lau daêsam yêc gameŋ ŋamakê-ŋga sêpi Jerusalem si. Ŋac bu sêŋkuc lau Israel si lêŋ sêmasaŋ dau ŋawasi sa yêc Anötö aŋgô-ŋga muŋ su naŋ goc Pasowa ŋabêc hôc asê.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ma ŋac sêŋsalê Yisu ŋapaŋ. Têŋ ndoc sêkac sa sêmbo lôm dabuŋ, naŋ sêndac dandi, “Mac gauc gêm bocke? Iŋ oc meŋ tu Mwasiŋ Pasowa-ŋga, me mba?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Tigeŋ dabuŋsiga atu-tu ti lau Palêsai sic atu lau bu asa bu tap gameŋ naŋ Yisu mbo, naŋ sa, naŋ kêŋ ŋawaê têŋ ŋac, ma ŋac oc sêkôc iŋ dôŋ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.