Gálatas 4
Anötö ndê Yom Lêŋsêm Wakuc (BUK) vs VC
1 Aö wawhê gêŋ dau sa têŋ mac bocdec bu. Balê naŋ damba gic bata bu kêŋ ndê wapa lêŋsêm têŋ iŋ, naŋ oc wêkaiŋ gêŋ dau yomandô. Magoc damba bu mbac ndu têŋ ndoc iŋ mbo balê, dec iŋ oc kôc wapa dau sep dom, ma iŋ oc mbo gitôm damba ndê ŋgac akiŋ ŋambwa daŋ.
1 Explico-me: enquanto o herdeiro é menor, em nada difere do escravo, ainda que seja senhor de tudo,
2 Ma lau ŋatô oc sêyob iŋ ti ndê wapa lêŋsêm e iŋ ndê yala gitôm naŋ damba sôm tidôŋ gwanaŋ su.
2 mas está sob tutores e administradores, até o tempo determinado por seu pai.
3 Ma yac bocdinaŋ. Muŋ-ŋga yac dakêŋ whiŋ su dom, naŋ dambo datôm balêkoc sauŋ, ma datôm lau akiŋ ŋambwa naŋ dambo yomsu ti ŋagôliŋ nom-ŋga ŋapu.
3 Assim também nós, quando menores, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo.
4 Magoc têŋ ndoc naŋ Anötö sôm gwanaŋ su, naŋ meŋ sa, goc iŋ kêŋ ndê Atuŋgac meŋ mbo nom. Iŋ dinda kôc iŋ ti ŋamalac nom-ŋga naŋ mbo yomsu ŋapu,
4 Mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, que nasceu de uma mulher e nasceu submetido a uma lei,
5 bu êŋgapwêc yac lau naŋ dambo yomsu ŋapu, naŋ su, ma yac dati Anötö ndê balêkoc.
5 a fim de remir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a sua adoção.
6 Ma Anötö kêŋ ndê Atu ndê Ŋalau sip yac hoŋ neŋ ŋalôm, dec tôc asê bu mac lau gameŋ apa-ŋga ati Anötö ndê balêkoc awhiŋ yac lau Israel-ŋga. Ma Ŋalau dau gêm yac sa dec data Anötö ti atac pa su, ma dasam iŋ bu, “Damaŋ, Damaŋ.”
6 A prova de que sois filhos é que Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Bocdinaŋ kwahic dec yac lau akiŋ tiyham dom, magoc yac Anötö ndê balêkoc solop. Ma yac dati Anötö ndê balêkoc, dec dawêkaiŋ gêŋ lêŋsêm naŋ gic waê iŋ ndê balêkoc.
7 Portanto já não és escravo, mas filho. E, se és filho, então também herdeiro por Deus.
8 Muŋ-ŋga mac am gauc Anötö, ma am akiŋ gêŋ nom-ŋga ŋambwa naŋ Anötö ŋandô dom.
8 Outrora, é certo, desconhecendo a Deus, servíeis aos que na realidade não são deuses.
9 Magoc kwahic dec mac aŋyalê Anötö, ma gêŋ atu daŋ whiŋ bocdec bu, Anötö dau kêyalê mac su. Ma bocke dec mac bu akac daôm kwi, ma ambu andi asôc yomsu ŋapu, dec ambo atôm lau akiŋ tiyham? Bu yomsu hoŋ, naŋ ŋagôliŋ nom-ŋga ŋambwa naŋ ŋa-ŋaclai ti ŋandô mbasi.
9 Agora, porém, conhecendo a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos rudimentos fracos e miseráveis, querendo de novo escravizar-vos a eles?
10 Tu sake-ŋga mac bu aŋkuc ŋagôliŋ ŋambwa naŋ hêganôŋ bêc ti ayô, ma yala ti têm ŋatô?
10 Observais dias, meses, estações e anos!
11 Aö gatöc dauŋ tu mac-ŋga bu mboe gweleŋ naŋ aö gakôm têŋ mac, naŋ oc ŋandô mbasi.
11 Temo que os meus esforços entre vós tenham sido em vão. Voltemos à nossa confiança cordial
12 O asidôwai. Muŋ-ŋga mac lau apa ambo yomsu ŋapu dom, ma aö gahu lêŋ yomsu-ŋga siŋ tu bu wambo watôm mac. Magoc kwahic dec lau ŋatô sêŋsau mac, dec mac ambo atôm lau akiŋ tiyham tu yomsu-ŋga. Bocdinaŋ dec wateŋ mac bu ahu lêŋ dinaŋ siŋ ma ambo atôm aö. Ma alic aö ŋayham tôm muŋ-ŋga naŋ aö gambo gawhiŋ mac, naŋ mac akôm aö sac dom.
12 Irmãos, sede como eu, pois também eu me tornei como vós. Não tenho nenhum motivo de queixa contra vós.
13 Têŋ têm dinaŋ gêmbac kôm aö, dec gambo teŋ gawhiŋ mac, ma gahoc ŋawaê ŋayham asê têŋ mac. Mac aŋyalê gêŋ dau su.
13 Estais lembrados de como eu estava doente quando, pela primeira vez, vos preguei o Evangelho
14 Aneŋ gêmbac dau kêŋ ŋawapac têŋ mac bu ayob aö, magoc mac apu aö me alic aö sac dom. Mba. Mac akôc aö sa gitôm Anötö ndê aŋela daŋ, me tôm mac akôc Yisu Kilisi dau sa.
14 e fui para vós uma provação por causa do meu corpo. Mas nem por isto me desprezastes nem rejeitastes, antes me acolhestes como um enviado de Deus, como Cristo Jesus.
15 Têŋ ndoc dinaŋ mac atac whiŋ bu anem aö sa êŋlêc, e tôm mac bu akip nem tanôm ŋakôp sa ma akêŋ têŋ aö. Yomandô. Magoc kwahic dec mac nem atac ŋayham tu aö-ŋga giŋga su.
15 Onde está agora aquele vosso entusiasmo? Asseguro-vos que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos para mos dar!
16 Bocke? Tu aö gasôm yom ŋandô asê têŋ mac-ŋga, dec kwahic mac alic aö tôm nem ŋacyo, a?
16 Tornei-me, acaso, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Ŋac lau tasaŋ dinaŋ sêkôm ŋaŋga bu sêkac mac kwi asôc yomsu ŋapu tiyham. Magoc sêkôm tu mac atap ŋandô ŋayham daŋ sa-ŋga dom. Ŋac atac whiŋ bu mac ahu aö siŋ ma akêŋ daôm sambuc tu aŋkuc ŋac-ŋga.
17 Eles vos testemunham amizade com má intenção, e querem separar-vos de mim, para captar a vossa amizade.
18 Iŋ lêŋ ŋayham bu mac akêŋ daôm sambuc tu bu akôm gêŋ naŋ ŋahu ŋayham yêc. Ma aö bu wambo wawhiŋ mac, me aö bu wambo dom, magoc akôm bocdinaŋ ŋapaŋ.
18 É maravilhoso receber demonstrações de boa amizade, mas que seja em todas as circunstâncias, e não somente quando estou convosco.
19 O aneŋ balêkoc awhê ma ŋgac. Kwahic dec aö kasahê ŋandê atu tiyham tu mac-ŋga, gitôm awhê naŋ balêkoc tuŋ iŋ. Ŋahu bu aö tac whiŋ ndu andô bu Kilisi ndê yom tidôŋ yêc mac nem ŋalôm, e andi atôm iŋ dau.
19 Filhinhos meus, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 Aö neŋ ŋalôm ŋawapac atu tu mac-ŋga, ma seŋ daŋ bu hôc pi aö, dec aö atac whiŋ kêlêc bu wambo wawhiŋ mac, ma wasôm yom ŋayham-ŋayham têŋ mac, ô yom ŋaŋga naŋ kwahic dec gato têŋ mac.
20 quem me dera estar agora convosco, para descobrir o tom que convém à minha linguagem, visto que eu me encontro extremamente perplexo a vosso respeito.
21 Mac lau naŋ atac whiŋ bu ambo yomsu ŋapu, aö bu wandac mac bocdec bu. Mac aŋyalê seŋ naŋ yomsu bu wê mac atêŋ andi, me mba?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sujeitos a uma lei: não ouvis a lei?
22 Gauc nem yom naŋ sêto yêc pi balêkoc ŋgac lu naŋ Abraham kwê asê. Balê daŋ dinda Haga iŋ awhê akiŋ ŋambwa, ma balê daŋ dinda Sara iŋ awhê akiŋ dom, iŋ Abraham nawhê solop.
22 A Escritura diz que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Haga kôc balêkoc kêkuc ŋamalac nom-ŋga si lêŋ ŋambwa. Magoc Sara kôc balêkoc kêkuc yom naŋ Anötö gic bata têŋ Abraham.
23 O da escrava, filho da natureza; e o da livre, filho da promessa.
24 — ausente —
24 Nestes fatos há uma alegoria, visto que aquelas mulheres representam as duas alianças: uma, a do monte Sinai, que gera para a escravidão, é Agar.
25 — ausente —
25 {O monte Sinai está na Arábia.} Corresponde à Jerusalém atual, que é escrava com seus filhos.
26 Magoc Sara ti dôhôŋ malac Jerusalem wakuc naŋ yêc undambê, ma iŋ gitôm yac neŋ dinaŋ ŋandô naŋ awhê akiŋ ŋambwa dom.
26 Mas a Jerusalém lá do alto é livre e esta é a nossa mãe,
27 Bu sêto yom daŋ yêc bocdec bu:
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não davas à luz; rejubila e canta, tu que não tinhas dores de parto, pois são mais numerosos os filhos da abandonada do que daquela que tem marido {Is 54,1}.
28 Aneŋ asidôwai. Tu Kilisi-ŋga dec mac ati balêkoc pwac mwasiŋ-ŋga gitôm Aisak, balêkoc naŋ hôc asê kêkuc yom naŋ Anötö gic bata têŋ Abraham.
28 Como Isaac, irmãos, vós sois filhos da promessa.
29 Muŋ-ŋga Ismael, balêkoc naŋ hôc asê kêkuc ŋamalac si lêŋ, naŋ kêŋ kisa Aisak, naŋ hôc asê ŋa Ŋalau Dabuŋ ndê ŋaclai. Ma kwahic dec mac aŋsahê kisa ŋalêŋ kaiŋ tigeŋ yêc lau naŋ sêsap lêŋ yomsu-ŋga dôŋ.
29 Como naquele tempo o filho da natureza perseguia o filho da promessa, o mesmo se dá hoje.
30 Magoc gauc nem yom naŋ sêto yêc bocdec bu:
30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque o filho da escrava não será herdeiro com o filho da livre {Gn 21,10}.
31 Bocdinaŋ asidôwai, akôc gauc ŋaŋga bocdec bu. Yac awhê akiŋ Haga ndê balêkoc dom, magoc yac ŋadauwê Sara ndê balêkoc solop.
31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas sim da que é livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.