Apocalipse 12
Anötö ndê Yom Lêŋsêm Wakuc (BUK) vs ARIB
1 Têŋ dinaŋ gêŋ dalô atu daŋ hôc asê yêc undambê, ma kôm aö gasö. Aö galic awhê daŋ, ma ac kêgihi iŋ ahuc gitôm ŋakwê. Ayô yêc iŋ gahi ŋapu, ma tata 12 sac iŋ ŋagôlôŋ gitôm kiŋ si sanem.
1 E viu-se um grande sinal no céu: uma mulher vestida do sol, tendo a lua debaixo dos seus pés, e uma coroa de doze estrelas sobre a sua cabeça.
2 Awhê dau daê, ma iŋ ndê ndoc kôc balêkoc-ŋga meŋ sa. Tu dinaŋ-ŋga dec iŋ kêsahê ŋandê atu, ma taŋ asê.
2 E estando grávida, gritava com as dores do parto, sofrendo tormentos para dar à luz.
3 Ma gêŋ dalô daŋ tiyham hôc asê yêc undambê. Aö galic gêŋ kokoc atu gitôm akô daŋ. Iŋ ndê ŋagôlôŋ 7, ma ŋapo 10. Ma sanem kiŋ-ŋga 7 sac iŋ ndê ŋagôlôŋ 7.
3 Viu-se também outro sinal no céu: eis um grande dragão vermelho que tinha sete cabeças e dez chifres, e sobre as suas cabeças sete diademas;
4 Ma iŋ ndê ŋaŋguc gic tata umboŋ-ŋga daêsam sa, ma kêbalip ŋac sêsip nom si. Tata toŋ lu gacgeŋ sêlhac umboŋ, ma toŋ daŋ iŋ kêbalip sip nom gi. Goc iŋ gi kalhac awhê dau aŋgô-ŋga, ma hôŋ bu iŋ kôc balêkoc su, goc iŋ neŋ.
4 a sua cauda levava após si a terça parte das estrelas do céu, e lançou-as sobre a terra; e o dragão parou diante da mulher que estava para dar à luz, para que, dando ela à luz, lhe devorasse o filho.
5 Ma awhê dau kôc balêkoc ŋgac daŋ. Iŋ ŋgac naŋ oc nem gôliŋ lau nom-ŋga hoŋ ti ŋaclai atu, gitôm iŋ kôc tôc kiŋ-ŋga ain tu êmatôc ŋac-ŋga. Akô tac whiŋ bu neŋ balêkoc dau, tigeŋ gitôm dom. Ŋahu bu sêŋgaho balêkoc dau su pi undambê gi, bu mbo whiŋ Anötö naŋ ndöc pôŋ atu.
5 E deu à luz um filho, um varão que há de reger todas as nações com vara de ferro; e o seu filho foi arrebatado para Deus e para o seu trono.
6 Ma balê dinda kölhö kêti gi mbo gameŋ sawa. Anötö kêyaliŋ gameŋ sa gwanaŋ yêc dindê, bu yob awhê dau gitôm bêc 1,260.
6 E a mulher fugiu para o deserto, onde já tinha lugar preparado por Deus, para que ali fosse alimentada durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Têŋ dinaŋ aö galic siŋ atu yêc undambê. Anötö ndê aŋela ŋamata-ŋga Maikel ti iŋ ndê aŋela sic siŋ têŋ akô, ma akô ti ndê aŋela sac sic siŋ ô.
7 Então houve guerra no céu: Miguel e os seus anjos batalhavam contra o dragão. E o dragão e os seus anjos batalhavam,
8 Magoc akô ndê ŋaclai gitôm dom, dec iŋ ti ndê aŋela sac si mala sêmbo undambê-ŋga mba.
8 mas não prevaleceram, nem mais o seu lugar se achou no céu.
9 Anötö ndê aŋela sêsoc ŋac su ma sêmbaliŋ ŋac sêsip nom si. Iŋ akô akwa dinaŋ, naŋ dasam iŋ ndê ŋaê bu Sadaŋ me ŋgac yeyec. Iŋ êlêmê kêsau lau nom-ŋga ma kêtôm ŋac bu sêkôm mêtê sac.
9 E foi precipitado o grande dragão, a antiga serpente, que se chama o Diabo e Satanás, que engana todo o mundo; foi precipitado na terra, e os seus anjos foram precipitados com ele.
10 Têŋ ndoc dinaŋ aö gaŋgô awha atu daŋ yêc undambê, naŋ sôm, “Kwahic dec Anötö ndê ndoc bu nem gôliŋ nom sambuc-ŋga, naŋ hôc asê su, ma iŋ tôc iŋ ndê ŋaclai asê yêc awê. Iŋ ndê gweleŋ nem lau si-ŋga kwahic dec ŋandô sa, ma lau hoŋ oc sêlic †Mesaya ndê ŋaclai. Têŋ ŋamata-ŋga Sadaŋ kalhac Anötö aŋgô-ŋga têŋ acsalô ma ôbwêc hoŋ, ma kêgôliŋ yom pi yac neŋ asidôwai. Magoc kwahic dec Anötö kêmasuc iŋ su yêc undambê.
10 Então, ouvi uma grande voz no céu, que dizia: Agora é chegada a salvação, e o poder, e o reino do nosso Deus, e a autoridade do seu Cristo; porque já foi lançado fora o acusador de nossos irmãos, o qual diante do nosso Deus os acusava dia e noite.
11 Dac naŋ Anötö ndê Domba kêc siŋ, naŋ puc yac neŋ asidôwai dôŋ, ma sêhoc Anötö ndê yom ŋandô asê. Ma tu dinaŋ-ŋga ŋac sêku Sadaŋ dulu. Sêlhac ŋaŋga ma sêtöc dau dom bu lau sêndic ŋac ndu.
11 E eles o venceram pelo sangue do Cordeiro e pela palavra do seu testemunho; e não amaram as suas vidas até a morte.
12 Bocdinaŋ mac lau undambê-ŋga, atac ŋayham ma atisambuc. Tigeŋ ŋawapac atu gic mac lau nom ti gwêc-ŋga ŋawaê. Oyaê. Sadaŋ sip têŋ mac meŋ, ma iŋ tac ŋandê atu andô. Ŋahu bu iŋ kêyalê bu iŋ ndê têm tiapê su.”
12 Pelo que alegrai-vos, ó céus, e vós que neles habitais. Mas ai da terra e do mar! porque o Diabo desceu a vós com grande ira, sabendo que pouco tempo lhe resta.
13 Têŋ ndoc akô gêlic bu sêsoc iŋ su sip nom gi, naŋ iŋ gic hu kêbulu awhê naŋ kôc balêkoc ŋgac naŋ.
13 Quando o dragão se viu precipitado na terra, perseguiu a mulher que dera à luz o filho varão.
14 Tigeŋ Anötö kêŋ ŋamakê lu têŋ awhê dau gitôm macmpoŋ atu daŋ ndê, bu hu sa ndi mbo iŋ ndê mala naŋ Anötö kêyaliŋ sa su yêc gameŋ sawa. Yêc dinaŋ Anötö oc yob iŋ tôm yala tö ma ayô 6, bu akô dau kôm iŋ tisac dom.
14 E foram dadas à mulher as duas asas da grande águia, para que voasse para o deserto, ao seu lugar, onde é sustentada por um tempo, e tempos, e metade de um tempo, fora da vista da serpente.
15 Têŋ dinaŋ akô kac whasuŋ sa ma guluc bu atu sa bu hêc awhê dau su.
15 E a serpente lançou da sua boca, atrás da mulher, água como um rio, para fazer que ela fosse arrebatada pela corrente.
16 Magoc Anötö gêm awhê dau sa ma kôm nom hôc kôc, e bu naŋ sa akêŋ akô whasuŋ naŋ sip nom ŋalôm gi.
16 A terra, porém acudiu à mulher; e a terra abriu a boca, e tragou o rio que o dragão lançara da sua boca.
17 Têŋ dinaŋ akô tac ŋandê têŋ awhê dau, ma hu iŋ siŋ sa gi, bu ndic siŋ têŋ iŋ ndê lau wakuc ŋatô. Ŋac lau naŋ daŋga wambu Anötö ndê yomsu ti sêsap Yisu ndê yom ŋandô dôŋ.
17 E o dragão irou-se contra a mulher, e foi fazer guerra aos demais filhos dela, os que guardam os mandamentos de Deus, e mantêm o testemunho de Jesus.
18 M a akô dau gi kalhac kêpiŋ gwêc ŋadali.
18 E o dragão parou sobre a areia do mar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.