Mateus 10
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARA
1 Ámbīd e nɛ̂ Yesuɛ anlǎd ábē bembapɛɛ dyôm ne bébɛ áte. Ambɛ bɔ́ kunze âbíded bad eʼdəə́dəŋ bé mbéb áte, âchood bad bé nkole ne nyaa é nkole ésyə̄ə̄l.
1 Tendo chamado os seus doze discípulos, deu-lhes Jesus autoridade sobre espíritos imundos para os expelir e para curar toda sorte de doenças e enfermidades.
2 Mǐn ḿme bembapɛɛ bé nlómag dyôm ne bébɛ ábe Yesuɛ mɔ̂mɛ́n: Aʼsó, Simɔnɛ awě béchə́géʼáá bán Petro ne mwǎnyaŋ Andreya. Jemsɛ bɔ́ mwǎnyaŋ Jɔnɛ, bǎn ábe Zɛbɛdiɛ,
2 Ora, os nomes dos doze apóstolos são estes: primeiro, Simão, por sobrenome Pedro, e André, seu irmão; Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão;
3 Filibɛ ne Batolomyo, Tɔmasɛ ne Matyo nsaad-a-táásɛ, Jemsɛ mwǎn awě Alfɔsɛ, ne Tadiosɛ,
3 Filipe e Bartolomeu; Tomé e Mateus, o publicano; Tiago, filho de Alfeu, e Tadeu;
4 Simɔnɛ awě ambɛ́ á epepé é kə́n e aloŋ, ne Judas Iskariɔdɛ awě antǐm Yesuɛ asóm.
4 Simão, o Zelote, e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
5 Ábɛ̂ bad dyôm ne bébɛ bɔ́ɔ Yesuɛ ánlōmmē. Anláá bɔ́ aá, “Nyéēkāg á myad ḿme méesɛ̌ myad mé aloŋ á Israɛl, nyéēkāg-kɛ dyad ké ahɔ́g á aloŋ á Samaria.
5 A estes doze enviou Jesus, dando-lhes as seguintes instruções: Não tomeis rumo aos gentios, nem entreis em cidade de samaritanos;
6 Boŋ nyékag wɛ́ɛ bad bé Israɛl. Bédé nɛ́ɛ ńdyɔŋ ḿ mbód ḿme ḿbɔ́ɔ́.
6 mas, de preferência, procurai as ovelhas perdidas da casa de Israel;
7 Nyékag, ngáne nyékagké, nyéhə̂ŋte nɛ́n bán, ‘Nkamlɛn ḿ mín ńdé bɛnbɛn.’
7 e, à medida que seguirdes, pregai que está próximo o reino dos céus.
8 Nyéchoŋte bad bé nkole, nyépuudte bad ábe béwédé, nyéchoŋte bad ábe békonle nkole mé meləŋ âbɛl bésâŋ, nyébídte-ʼɛ bad eʼdəə́dəŋ bé mbéb áte. Mbagé nyé ngíne âbɛl ḿmɛ́n mésyə̄ə̄l, meéhɛdnɛɛ́ nyé nsábe. Né-ɔɔ́ nyémpē nyékɛ nyébɛle melemlem nyéēhɛ̄dnē bad nsábe.
8 Curai enfermos, ressuscitai mortos, purificai leprosos, expeli demônios; de graça recebestes, de graça dai.
9 Nyéewánlé mɔné ké nhɔ́g áyə̄l.
9 Não vos provereis de ouro, nem de prata, nem de cobre nos vossos cintos;
10 Nyéewánlé ekwɛ, kéʼɛ mbɔ́té ébɛ áyə̄l. Nyéewánlé metámbé, kéʼɛ ntóŋ. Áyə̄le mod a nsɔ́n atə́ŋgɛ́né ndyééd akud wɛ́ɛ mod awě ábɛnlɛɛ́ nsɔ́n.
10 nem de alforje para o caminho, nem de duas túnicas, nem de sandálias, nem de bordão; porque digno é o trabalhador do seu alimento.
11 Nzé nyêsɔ́lé dyad ké ahéé, nyéhɛ̄d mod awě akwɛ̌ntɛ́né nyé nken akob, nyédyɛ̄ɛ̄ áwe ndáb kə́ə́ŋ ne póndé éche nyéhidtɛɛ́ ádê dyad.
11 E, em qualquer cidade ou povoado em que entrardes, indagai quem neles é digno; e aí ficai até vos retirardes.
12 Ndáb ké ehéé echě nyésɔ́lé áte, nyélɛ̄lēd bad ábe bédé áwēd-te nɛ́n bán, ‘Nsaŋ ḿbɛ̂ ne nyé.’
12 Ao entrardes na casa, saudai-a;
13 Nzé bad ábe bédé áwēd-te békóbé nyé nken, ḿmɛ̄n melɛntɛn mé nsaŋ ń Dyǒb ḿbɛ̂ ne bɔ́. Boŋ nzé béekobe nyé nken, ḿmɛ̄n melɛntɛn ńsû ne nyé.
13 se, com efeito, a casa for digna, venha sobre ela a vossa paz; se, porém, não o for, torne para vós outros a vossa paz.
14 Boŋ nzé nyêpedé ndáb kéʼɛ dyad ké áhéé, boŋ béekwɛntɛne nyé awóglɛn, nyékūd ebumbú á mekuu áde nyéhidtɛɛ́ áhed, âlúmed nɛ́n bán, Dyǒb déekobɛɛ́ bɔ́.
14 Se alguém não vos receber, nem ouvir as vossas palavras, ao sairdes daquela casa ou daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés.
15 Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́ á Epun é Nkáásé, nkɔ́gsɛn ḿme myad mé Sodom ne Gomora bɛ́nyīnnē mɛ́bɛ̄ mwǎmpīn tómaa ḿme bad ábe bédé ádê dyad.”
15 Em verdade vos digo que menos rigor haverá para Sodoma e Gomorra, no Dia do Juízo, do que para aquela cidade.
16 Yesuɛ ambád aá, “Nyénɔneʼ, nlóme nyé nɛ́ɛ ńdyɔŋ ḿ mbód átîntê e ngə. Né-ɔɔ́ nyébɛ̂ mekínzɛ́ nɛ́ɛ nyə̌, nyépwiited-tɛ nɛ́ɛ élə̄ə̄.
16 Eis que eu vos envio como ovelhas para o meio de lobos; sede, portanto, prudentes como as serpentes e símplices como as pombas.
17 Nyétêd póndé, áyə̄le bad bɛ́bē ábe bɛ́kɛɛ́n nyé á kóte, béswādtēd nyé eʼtaŋgú áwab ndáb é mekáne.
17 E acautelai-vos dos homens; porque vos entregarão aos tribunais e vos açoitarão nas suas sinagogas;
18 Áyə̄l e echêm bɛ́pɛɛ́n nyé áʼsō éʼ benkamlɛnɛ ne éʼ kə̂ŋ. Bɛ́bɛ̌l nɛ̂ âbɛl nyékale bɔ́ nkalaŋ ḿ bwâm, nyékale-ʼɛ bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl.
18 por minha causa sereis levados à presença de governadores e de reis, para lhes servir de testemunho, a eles e aos gentios.
19 Nzé bépɛ́ɛ́né nyé ké ahéé ákáad nyé, mod eétāgēʼ áte áyə̄le chǒm-ɛ́ɛ áhɔ̄bpē kéʼɛ ngáne áhɔ̄bpē chɔ́. Áde póndé épɛɛ́, chǒm ébɛ̄ éche áhɔ̄bpē.
19 E, quando vos entregarem, não cuideis em como ou o que haveis de falar, porque, naquela hora, vos será concedido o que haveis de dizer,
20 Eʼyale ábe áhɔ̄bpē béebáá ábē, bɛ́hūū ne Edəə́dəŋ éche eche Sáŋ awě ǎhɔ̄bpē mɔ́.
20 visto que não sois vós os que falais, mas o Espírito de vosso Pai é quem fala em vós.
21 Mod ǎbɛ mwǎnyaŋ á mekáá mé bad bémpēe âbɛl béwúu mɔ́. Sɛ́ɛ mwǎn ámpē ǎbɛ̌l melemlem ne mwǎn. Mwǎn ǎkunnɛ́n sáá ne nyaŋ yə̌l ábɛ̄l béwúú-ʼɛ bɔ́.
21 Um irmão entregará à morte outro irmão, e o pai, ao filho; filhos haverá que se levantarão contra os progenitores e os matarão.
22 Mod asyəə́l ǎkɔɔ́ nyé, áyə̄l echêm, boŋ kénzɛ́ɛ́ awě ǎkaán ḿmē metake nlém kə́ə́ŋ ne a asóg, ǎkǔd eʼsoósoŋ.
22 Sereis odiados de todos por causa do meu nome; aquele, porém, que perseverar até ao fim, esse será salvo.
23 Nzé bétágté nyé á dyad ahɔ́g, nyényəged nyékɛ ádíníí. Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, nyéepaá nsɔ́n amad á myad mé aloŋ á Israɛl mésyə̄ə̄l, boŋ Mwǎn-a-Moonyoŋ ápag.
23 Quando, porém, vos perseguirem numa cidade, fugi para outra; porque em verdade vos digo que não acabareis de percorrer as cidades de Israel, até que venha o Filho do Homem.
24 Mwǎn-a-ayə́ge eetómɛɛ́ mod awě ayə́gte mɔ́. Mbəledɛ-ʼɛ eetómɛɛ́ eche sáŋ.
24 O discípulo não está acima do seu mestre, nem o servo, acima do seu senhor.
25 Né-ɔɔ́ mwǎn-a-ayə́ge eetə̂ŋgɛnɛɛ́ nɛ́ɛ áhɛdɛɛ́ edúbé éche étómé éche mod awě ayə́gte mɔ́. Mbəledɛ-ʼɛ ámpē eetə̂ŋgɛnɛɛ́ nɛ́ɛ áhɛdɛɛ́ edúbé éche étómé éche eche sáŋ. Nzé béchúúdé sáá-a-mbwɔ́g bán Bɛlzɛbulɛ, né bɛ́chuú bad ábe bédé áwe ndáb mǐn ḿme mébébé tómaa nɛ̂.
25 Basta ao discípulo ser como o seu mestre, e ao servo, como o seu senhor. Se chamaram Belzebu ao dono da casa, quanto mais aos seus domésticos?
26 “Né-ɔɔ́ nyéebááʼ moonyoŋ. Áyə̄le dyamdyam déesaá á eʼkoŋnéd-te áde déebíd áwed. Ké ahɔ́g-kɛ déesaá, áde ásɔ́ɔ́mé boŋ bán déebyɛ́ɛ́nné.
26 Portanto, não os temais; pois nada há encoberto, que não venha a ser revelado; nem oculto, que não venha a ser conhecido.
27 Mam mésyə̄ə̄l ḿme ńlâŋgɛɛ́ nyé á ehíntɛ́n-tê, nyéhɔ̂b mɔ́ á eʼnyínɛn bé ekíde. Mésyə̄ə̄l-lɛ ḿme nyéwógé á kun-tê, nyékal mɔ́ á nhɛ́né.
27 O que vos digo às escuras, dizei-o a plena luz; e o que se vos diz ao ouvido, proclamai-o dos eirados.
28 Nyéewógé mbwɔ́g ne moonyoŋ awě ahɛle awúú ekob é yə̌l, boŋ eéhɛ̄lēʼ edəə́dəŋ awúu. Boŋ nyébáa Dyǒb áde áhɛle ábébéd ekob é yə̌l, abébéd-tɛ edəə́dəŋ á dǔ-á-muú.
28 Não temais os que matam o corpo e não podem matar a alma; temei, antes, aquele que pode fazer perecer no inferno tanto a alma como o corpo.
29 Éesaá mbále nɛ́n bán, bésómeʼ ndun ébɛ áyə̄le kábpe pɔ́g-ɛ? Ké nɛ̂, ké pɔ́g eehúnɛ́ɛ́ á ndɔɔb ésebɛ́ á nkwɛntɛn ḿme echɛn Sáŋ Dyǒbɛ.
29 Não se vendem dois pardais por um asse? E nenhum deles cairá em terra sem o consentimento de vosso Pai.
30 Boŋ ne nyé, Dyǒb ábíí kə́ə́ŋne mesoŋgé mé eʼsid ábe éʼdé nyé á nló.
30 E, quanto a vós outros, até os cabelos todos da cabeça estão contados.
31 Né-ɔɔ́, nyéewógé mbwɔ́g, nyêdé etógnɛ́n tómaa ndun, ké êmbuú ké áte.
31 Não temais, pois! Bem mais valeis vós do que muitos pardais.
32 “Kénzɛ́ɛ́ awě ǎbīd mɛ mbóŋ áʼsō éʼ baányoŋ, mɛ-ʼɛ mɛ̌bīd mɔ́ mbóŋ áʼsō wɛ́ɛ echem Sáŋ awě adé ámīn.
32 Portanto, todo aquele que me confessar diante dos homens, também eu o confessarei diante de meu Pai, que está nos céus;
33 Boŋ kénzɛ́ɛ́-ʼɛ awě ǎbāŋ mɛ áyə̄l áʼsō éʼ baányoŋ, mɛ-ʼɛ mɛ̌bāŋ mɔ́ áyə̄l áʼsō wɛ́ɛ echem Sáŋ awě adé ámīn.
33 mas aquele que me negar diante dos homens, também eu o negarei diante de meu Pai, que está nos céus.
34 “Nyéewémtán nɛ́n bán, nhyedé á nkǒŋsé âpɛɛn nsaŋ. Aáy, meépedɛɛ́ âpɛɛn nsaŋ, boŋ ngabɛ́n.
34 Não penseis que vim trazer paz à terra; não vim trazer paz, mas espada.
35 Mpedé âkón mwǎn a mwɛnchóm âtə́ŋgɛn sáá, mwǎn a mmwaád âtə́ŋgɛn nyaá, mmwaád-tɛ âtə́ŋgɛn nyǎŋ-kə́lé.
35 Pois vim causar divisão entre o homem e seu pai; entre a filha e sua mãe e entre a nora e sua sogra.
36 Bad bé ekoyí bé mod bɛ́bīd áwe ndáb-te děn.
36 Assim, os inimigos do homem serão os da sua própria casa.
37 “Kénzɛ́ɛ́ awě adəə́ nyaá kéʼɛ sáá tómaa mɛ eékwognedɛɛ́ awêm mbapɛɛ abɛ́. Kénzɛ́ɛ́-ʼɛ awě adəə́ awe mwǎn a mwɛnchóm kéʼɛ awe mwǎn a mmwaád tómaa mɛ, eékwognedɛɛ́ awêm mbapɛɛ abɛ́.
37 Quem ama seu pai ou sua mãe mais do que a mim não é digno de mim; quem ama seu filho ou sua filha mais do que a mim não é digno de mim;
38 Kénzɛ́ɛ́-ʼɛ awě éepém ádē awɔg se áhīdnē mɛ, eékwognedɛɛ́ âbɛ́ awêm mbapɛɛ.
38 e quem não toma a sua cruz e vem após mim não é digno de mim.
39 Kénzɛ́ɛ́ awě ahɛde ádē aloŋgé asoŋ, ǎbɔ̄d dɔ́. Boŋ kénzɛ́ɛ́-ʼɛ awě ǎbɔ̄d ádē aloŋgé áyə̄le echêm, ǎkud aloŋgé áde déemaáʼ.
39 Quem acha a sua vida perdê-la-á; quem, todavia, perde a vida por minha causa achá-la-á.
40 “Kénzɛ́ɛ́ awě akobé nyé nken, né mɛ-ɛɛ́ ákóbé nken. Kénzɛ́ɛ́-ʼɛ awě akobé mɛ nken né echem Sáŋ awě alómé mɛ mɔ́ɔ̄ ákóbé nken.
40 Quem vos recebe a mim me recebe; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
41 Kénzɛ́ɛ́ awě akobé nkal éʼdəə́dəŋ nken áyə̄le ádíí nkal éʼdəə́dəŋ, ǎkud nsábe mé nkal éʼdəə́dəŋ. Kénzɛ́ɛ́-ʼɛ awě akobé mod awě asáá nken áyə̄le ásáá, ǎkud nsábe ḿme mod awě asáá.
41 Quem recebe um profeta, no caráter de profeta, receberá o galardão de profeta; quem recebe um justo, no caráter de justo, receberá o galardão de justo.
42 Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, kénzɛ́ɛ́ awě abagé ké mendíb mámwɛ́ ngɛ̂n wɛ́ɛ anɛ́n nhɔ́g awě ahíde mɛ, ké ane awě eébude etógnɛ́n abɛ́, atə́ŋgɛ́né nɛ́ɛ ákúdé nsábe ń Dyǒb.”
42 E quem der a beber, ainda que seja um copo de água fria, a um destes pequeninos, por ser este meu discípulo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.