Marcos 4
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ACF
1 Yesuɛ ambootéd bad ayə́ged ámpē á nkəg mé edib é Galilia. Bad ábe bênləŋnéd mɔ́ béntōmtɛ̄n abuu áte, nɛ̂ dêmbɛ̌l asɔ́l á bɔ̌lɛ-tê ádyɛ̄ɛ̄ áwēd-te. Ábê bɔ̌lɛ bémbɛ̄ á edib-tê. Ene ndun e mod chɔ́-ʼɛ enlyə̌g á nkin mé edib.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Abɛ̌nládtáá ngan âyə́ged bɔ́ mekan híin. Ankalé bɔ́ ngan aá,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Nyéwóglɛn! Nkwɛl-é-nzag nhɔ́g ankɛ̌ mbə́l asob á nzag-tê.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Áde ásobɛɛ́ mɔ́ nɛ̂, doŋge dénhūn á nzii-tê, menɔn mêmpɛ̌ mémad mɔ́ asɔ̂mted.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Doŋge dénhūn á meláá-tê wɛ́ɛ ndɔɔb énkêmbuúʼɛ́ áte. Énwāmsɛ̄n abíd ásē ngáne ndɔɔb énkênchabpé ásē.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Boŋ nɛ́ɛ enyɛn é ngíne épédé énhyāād ábê bwěm éʼwɛ́-ʼɛ, áyə̄le nkaŋ ménkênsɔ́nlé bɔ́ á ndɔɔb-tê bwâm.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Mbə́l mémpēe ménhūn wɛ́ɛ mekɔ̂d médíí. Nɛ́ɛ mekɔ̂d mê mékwógé, mékáŋ akwog áde ábɛ̂ bwěm, nɛ̂ ábɛl bénkênchyááʼɛ́.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Boŋ doŋge dé mbə́l dénhūn á ndɔɔb e bwâm. Ḿmɛ́n mbə́l mémbīd ásē bwâm, ńkwōg, ńchyáá-ʼɛ. Doŋge dé eʼsɔ́g dénwālē móom mé mbum méláán, doŋge móom ntóób, ábíníí-ʼɛ, mbwɔ́kɛl.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Yesuɛ ansógéd enɛ́n ngan aá, “Kénzɛ́ɛ́ awě awóó metúu, áwógeʼ.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Áde Yesuɛ ályə́gé mwěmpɛn, ábē bembapɛɛ dyôm ne bébɛ ne bad ábe bémbɛ̄ ne mɔ́, bénlāā mɔ́ bán átógned bɔ́ échê ngan.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Hɛ́ɛ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Dyǒb ábágé nyé kunze âbíi kun e nkamlɛn ḿmē, boŋ ne bad bémpēe abɛle aá béwógeʼ ḿmɛ́n mekan mésyə̄ə̄l dásɔ̄ á ngan-tê.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 Abɛlé nɛ̂, âbɛl boŋ,
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Dɔ́ɔ Yesuɛ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ aáken, “Nɛ́dē nyéesôŋtɛnɛɛ́ enɛ́n ngan-ɛ? Nzé nyéesôŋtɛne chɔ́ chán-nɔ̄ nyɛ́mwɛɛ́ échíníí ngan asôŋtɛn?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Nsob-a-mbə́l awéne eyale é Dyǒb.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Doŋge á bad bédé nɛ̂ŋgáne mbə́l ḿme ńhúné á nzii-tê. Nzé béwógé eyale é Dyǒb ábwɔ̄g-ábwɔ̄g Satanɛ abɛlé áhyɛ ahúd bɔ́ chɔ́ á nlém-tê.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Ábíníí bédé nɛ̂ŋgáne mbə́l ḿme ńhúné á meláá-tê. Béwógeʼ eyale é Dyǒb, ábwɔ̄g-ábwɔ̄g békōb-pɛ chɔ́ ne menyiŋge.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Boŋ échê eyale éēwēnnāādtē bɔ́ á nlém-tê, bédúbpe-ʼɛ chɔ́ dásɔ̄ á esóŋ é póndé. Né-ɔɔ́, nzé ndutul ne metake bépédé áyə̄le échê eyale bédol yə̌l ámbīd ábwɔ̄g-ábwɔ̄g.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ábíníí-ʼɛ bédíí nɛ́ɛ mbə́l ḿme ńhúné á mekɔ̂d-te. Bédíi bad ábe béwóge eyale é Dyǒb,
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 boŋ mpúlé mé nkǒŋsé ne adəŋ dé abud á bwěm awóŋ, ne ahɛd á bwěm bémpēe ákáŋ bɔ́ nlém áte nyaa echě béehɛlɛ́ɛ́ eʼpum achyáa.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Boŋ bad ábe bédé nɛ̂ŋgáne mbə́l ḿme ńhúné á ndɔɔb echě eboó yə̌l, bédíí bad ábe béwógeʼ eyale é Dyǒb, békōb-pɛ chɔ́, béchyāā-ʼɛ eʼsɔ́g ábɛ éʼwánlé mesoŋgé mé mbum móom méláán, móom ntóób ne mbwɔ́kɛl.”
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Hɛ́ɛ Yesuɛ ásɛdtɛɛ́ ene ndun e mod aáken, “Mod asɔ́nlɛɛ́ etrúkáŋ échě ámáá achod á ndáb-te, ábānē chɔ́ á ebwɔg-sɛ́ kéʼɛ á anoŋ sé-yɛ? Saá á atii dé etrúkáŋ mîn dɔ́ɔ ábɛlé ábānē chɔ́?
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Chǒm ké éhéé éche ékóŋnédé ébīd á enyɛn. Ké éhéé-ʼɛ éche békútɛ́né bɛ́dibé chɔ́.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Kénzɛ́ɛ́ awě awóó metúu, áwógeʼ.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 “Nyétôŋ chǒm-ɛ́ɛ nyéwógɛɛ́ anɔn áte bwâm! Melemlem mé nhəgtéd ḿme ébɛ́nlédé wɛ́ɛ wɛ̌n mɔ́ɔ Dyǒb dɔ́mpē dɛ́bɛnlédté, ǎbɛnléd-tɛ mɔ́ tómaa ngáne wêmbɛnlédté wɛ́ɛ wɛ̌n.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Kénzɛ́ɛ́ awě awóó nsôŋtɛn ń kun é nkamlɛn ḿ mín, Dyǒb dɛ́bād mɔ́ ḿmê nsôŋtɛn abɛ. Ane awě mɔ́-ʼɛ eewóo, Dyǒb dɛ́kobɛ́n mɔ́ kə́ə́ŋne mwǎmpīn awě awóó.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yesuɛ ambɛ́ áhɔ́be aá, “Nkamlɛn ń Dyǒb ńdíi nɛ̂ŋgáne mod awě akií mbə́l-e-bǔ asob á nzag-tê,
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 átīm ámbīd á ndáb, nkuu ákūneʼ, mǔte ábɛlé ḿme nsɔ́n. Ene póndé esyəə́l, mbə́l ébíde ásē, ékwɔgeʼ ésebán abíɛʼ ngáne nɛ̂ ábɛnladté.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ndɔɔb chěn-ɛɛ́ ebɛle boŋ bwěm éʼkwogéʼ, éʼchyāā-ʼɛ eʼpum. Nlɔ́m ḿ byaá mɔ́ɔ ńsēbpe abíd, ámbīd e póndé mbwéem kə́ə́ŋne ásōg, eʼsɔ́g bɔ́mpē éʼbíd.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Boŋ nzé eʼsɔ́g éʼmáá awúu, ábwɔ̄g-ábwɔ̄g ane mod abɛlé atéd páá âkɛ dé apád áyə̄le póndé echě bépadɛɛ́ epedé.”
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Hɛ́ɛ Yesuɛ áhɔ́bɛɛ́ ámpē aáken, “Cheé déhɛlɛɛ́-sɛ déhəgtɛ́n nkamlɛn ń Dyǒb-ē? Ngan ehéé dɛ́bɛnlédté echě ělūmēd ngáne ḿmê nkamlɛn ńdíí-yɛ?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Ńdíi nɛ̂ŋgáne mbwɛ́ e mbə́l-e-bǔ echě mod átédé boŋ ásob á nzag-tê. Mbə́l-e-bǔ edé mwǎmpīn bwâmbwam nzé béhə́gtɛ́né chɔ́ ne mbə́l mémpēe ḿme ńdé á nkǒŋsé.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Boŋ nzé ékwógé, ékəleʼ tómaa eʼsum éʼsyə̄ə̄l, éwóo-ʼɛ ngɛn éche menɔn méhyagké mǔm alóŋ áte.”
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Yesuɛ akǎnléʼáá bad eyale é Dyǒb, ábɛnláád ekud é ngan émpēe nɛ̂ŋgáne échɛ́n. Akǎnléʼáá bɔ́ nyaa echě bɛ́sōŋtɛ̄nnē.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Eékanleʼaá bɔ́ áde éebɛnlédɛɛ́ ngan, boŋ nzé anlyə̌g mwěmpɛn ne ábe bembapɛɛ aláá bɔ́ mam mésyə̄ə̄l ḿme échê ngan éhɔ́bɛɛ́.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Échê epun děn ngukɛ́l, dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ ábē bembapɛɛ aá, “Syáā déchabe pɛd e edib eníníí.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Hɛ́ɛ ábē bembapɛɛ béchénné ene ndun e mod boŋ bésɔ̄lē á bɔ̌lɛ-tê wɛ́ɛ Yesuɛ ámbɛ̄ɛ̄ boŋ békɛɛné mɔ́. Myɔ̌lɛ mémpēe mémbɛ̄ áhed.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Ábwɔ̄g-ábwɔ̄g dɔ́ɔ ekukud é ngíne ébóótédé atóm, boŋ mendíb mésɔ̄lē á bɔ̌lɛ-tê nyaa echě bɔ̌lɛ bêmponné asú á mendíb sɛ́.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Yesuɛ ambɛ́ á bɔ̌lɛ-tê á pɛd e mbíd. Annaá ásē ábānē nló á mbóŋgé mîn, ákūneʼ. Hɛ́ɛ bényemɛɛ́ mɔ́ ásē, boŋ bélāŋgē mɔ́ bánken, “A meléed, weewóoʼɛ́ wɛ póndé ɛ́ɛ syánē dédíí á kwééd-te-yɛ?”
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Hɛ́ɛ Yesuɛ átyéémé ámīn boŋ ákānnē échê ekukud áte aá éhɔ́ɔ, aláá-ʼɛ mendíb aá mésud. Ekukud énsōg awan, ekíde-ʼɛ éhɔ́ɔ́téd áte.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Hɛ́ɛ Yesuɛ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ aáken, “Cheé ékə́ə́ boŋ nyéwōgē mbwɔ́g? Nyéewóoʼɛ́ adúbe kə́ə́ŋ ne bɔɔb-ɛ?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Boŋ mbwɔ́g ménkōb bɔ́ bwâmbwam, bésɛdté nhɔ́g ne aníníí bánken, “Ebə́l e mod éhéé chɛ́n éche kə́ə́ŋne ekukud ne mendíb béwógnɛɛ́?”
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.