Marcos 13
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs BKJ
1 Yesuɛ ambíd á Ndáb-e-Dyǒb. Áde ábídɛɛ́ nɛ̂ dɔ́ɔ awě mbapɛɛ nhɔ́g álâŋgɛɛ́ mɔ́ aá, “A-meléed nɔnéʼ, meláá ne nlóŋtéd ń Ndáb-e-Dyǒb mɛ́n ḿbóó bwâmbwam.”
1 E, quando ele saía do templo, disse-lhe um dos seus discípulos: Mestre, vê que tipo de pedras e que construções estão aqui!
2 Yesuɛ ankwɛntɛ́n mɔ́ aá, “Enyíneʼ échɛ́n ngíne é nlóŋtéd-ɛ? Aláá ké ahɔ́g déelyəgké ámīn e waáb, bɛ́pāŋtēd mɔ́ áte mésyə̄ə̄l.”
2 E, respondendo Jesus, disse-lhe: Vês estas grandes construções? Não se deixará aqui uma pedra sobre outra que não seja derrubada.
3 Yesuɛ ankɛ̌ adyɛɛ á ekone é Menzab mîn. Échê Ekone ébédé á mǔdɛ ń Ndáb-e-Dyǒb. Áhed dɔ́ɔ Petro, Jemsɛ, Jɔnɛ ne Andreya bépédé boŋ bélāŋgē mɔ́ wɛ́ɛ bɔ́bɔ̄ɔ běnpɛn bébédé bán,
3 E, assentando-se ele no monte das Oliveiras, defronte do templo, Pedro, e Tiago, e João e André lhe perguntaram em particular:
4 “Láá sé póndé echě ḿmɛ́n mam mɛ́bɛnlédté, éláa-ʼɛ sé eʼchemléd ábe bɛ́lūmēd bán póndé echě mɛ́bɛnlédté epedé.”
4 Dize-nos, quando serão essas coisas? E qual será o sinal quando todas estas coisas estiverem para se cumprir?
5 Yesuɛ anláá bɔ́ aá, “Nyétêd póndé nyéēmwāg-kɛ se modmod ádog nyé.
5 E Jesus, respondendo-lhes, começou a dizer: Acautelai-vos para que nenhum homem vos engane;
6 Bad híin bɛ́pɛ̌ á dǐn ádêm béhɔ̄bē bán, ‘Mɛ-ɛɛ́ ndé Ane-awě-Béwɔ́gté.’ Bɛ́dǒg-kɛ bad híin.
6 porque muitos virão em meu nome, dizendo: Eu sou o Cristo; e enganarão a muitos.
7 Nzé nyêwógé bán nzum éwanteʼ kéʼɛ nyêwógé nzunze é nzum, nyéētāgē áte. Nɛ́n átə́ŋgɛ́né abɛnled, boŋ nɛ̂ déēlūmtɛ̄ɛ̄ nɛ́n bán asóg ámáá apɛ.
7 E, quando ouvirdes de guerras e de rumores de guerras, não vos perturbeis; porque todas essas coisas necessitam acontecer, mas ainda não será o fim.
8 Aloŋ ahɔ́g dɛ́tyēēmɛ̄n ádíníí nzum. Nkamlɛn nhɔ́g-kɛ ńtyēēmɛ̄n ḿmíníí. Ndɔɔb eénəŋnéd mebwɔ́g ne mebwɔ́g, nzaa-ʼɛ ěbɛ̄. Nɛ́n dɛ́bɛ̄ nɛ̂ŋgáne mewɛ méʼsō ḿme mmwaád áwógɛɛ́ nzé ahɛde achyáa.
8 Pois nação se levantará contra nação, e reino contra reino; e haverá terremotos em vários lugares, e haverá fomes e tribulações; essas coisas são o princípio das dores.
9 Nzé ḿmɛ́n mam mébóótédé-ʼɛ abɛnled, nyétédɛn yə̌l póndé áyə̄le bɛ́kōb nyé, bébɛ nyé á mekáá mé bad bé kóte. Bɛ́wanɛ́n nyé á ndáb é mekáne, nyêtyéém-mɛ á nkáásé áʼsō éʼ benkamlɛnɛ ne kə̂ŋ é bad á yə̌l echêm. Nɛ́n dɛ́bɛnléd âbɛl nyékale bɔ́ nkalaŋ ḿ bwâm.
9 Mas fiquem atentos por vós mesmos; porque eles vos entregarão aos conselhos, e nas sinagogas sereis açoitados; e sereis levados perante governadores e reis por minha causa, para um testemunho contra eles.
10 Bétə́ŋgɛ́né nɛ́ɛ bésébpé nkalaŋ ḿ bwâm akal meloŋ mé nkǒŋsé áte mésyə̄ə̄l, boŋ asóg dɛ́pɛ̌.
10 E o evangelho deve ser primeiramente pregado entre todas as nações.
11 Nzé békóbé-ʼɛ nyé boŋ bépɛ́ɛ́né nyé á kóte, nyéētāgē áte, áyə̄le dyam áde nyéhɔ̄bpē. Nzé ene póndé epedé, nyéhɔ̂b kéchéé echě ébagnéd nyé, áyə̄le dyam áde nyɛ́hɔ̄bpē dɛ́bīd ne Edəə́dəŋ éche Ésáá saké ne nyé.
11 Mas quando eles vos conduzirem e vos entregarem, não penseis de antemão sobre o que haveis de falar, nem premediteis; mas, o que vos for dado naquela hora, isso falai; porque não sois vós que falais, mas sim o Espírito Santo.
12 Bad bɛ́bagé baányaŋ á mekáá mé bad bémpēe âwúu bɔ́. Besáá-bé-bǎn bɛ́bɛ̌l melemlem ne ábab bǎn. Bǎn-nɛ ámpē bɛ́kunnɛ́n besáá bɔ́ɔbɛ benyaá yə̌l âbɛl béwúu bɔ́.
12 Ora, o irmão entregará à morte o irmão, e o pai ao filho; e levantar-se-ão os filhos contra os seus pais, e eles farão com que sejam entregues à morte.
13 Moosyəə́l ǎkɔɔ́ nyé áyə̄l e dǐn ádêm. Boŋ kénzɛ́ɛ́ awě ǎkaán ḿmê metake nlém kə́ə́ŋ ne á asóg, ǎkǔd eʼsoósoŋ.”
13 E sereis odiados de todos os homens por causa do meu nome; mas aquele que perseverar até ao fim será salvo.
14 “Nyɛ́ɛ̄nyīn nɛ́ɛ ekúkú é akan éche épɛɛne eʼsôn áʼsō éʼ Dyǒb édíí wɛ́ɛ énkêntə́ŋgɛ́nné abɛ́.” (Nyé ábe nyêláaʼ ḿmɛ́n mekan nyésôŋtɛn mɔ́ bwâm.) “Nzé nyênyíné nɛ̂, bad ábɛ̄ bédé á Judeya bétôm mehélé, békɛ bésɔɔm á eʼkone mîn.
14 Mas, quando vós virdes a abominação da desolação, predita pelo profeta Daniel, de pé onde não deveria (quem lê, compreenda), então os que estiverem na Judeia fujam para os montes;
15 Mod awě adé á nnoŋ ń ndáb mîn eétɔgné akɛ á ndáb-te âtéd chǒmchǒm.
15 e não deixai o que estiver sobre o telhado descer para a casa, nem entrar nela, para levar alguma coisa de sua casa;
16 Mod awě mɔ́-ʼɛ adé á nzag-tê, eétīmē ámbīd âtéd eche sɔ́te.
16 e não deixai voltar o que estiver no campo para buscar o seu manto.
17 Ébɛ̄ ebébtéd ne bebaád ábe bɛ́bē nkog ne ábe bɛ́mwāŋtē ḿmê mesú.
17 Mas ai das grávidas e das que amamentarem naqueles dias!
18 Nyékânne nɛ́n bán, nɛ́n déebɛnlád ne nyé á póndé e nkóg áde ahéb ádíí ngíne bwâmbwam,
18 E orai para que a vossa fuga não seja no inverno.
19 áyə̄le ndəŋge echě ěbɛ̄ ábê eʼpun, ěbɛ̄ ndín echě eébédé mbêd bootya Dyǒb áhəge nkǒŋsé apɛ epun éʼchii. Dyamdyam nɛ́ɛ ádê déebɛnléd-taá ámpē mbêd.
19 Porque naqueles dias haverá aflição, tal como nunca houve desde o princípio da criação que Deus criou, até agora, nem haverá jamais.
20 Boŋ Sáŋgwɛ́ɛ́ amaá ábê eʼpun éʼ metake asɛ́l áte. Nzé énkêmbɛ́ nɛ̂, né modmod éechoŋgé. Boŋ á etútú é bad ábe ápwɛ́dé, asɛ́lé ábɛ̂ eʼpun áte.
20 E, se o Senhor não abreviasse aqueles dias, nenhuma carne se salvaria; mas, por causa dos eleitos, que ele escolheu, abreviou aqueles dias.
21 Ene póndé nzé mod aláŋgé nyé aá, ‘Nyénɔneʼ, Ane-awě-Béwɔ́gté mɔ̂nɛ́n’ káa, ‘Nɔnéʼ mɔ̂níníí,’ nyéedúbpéʼ.
21 E então, se algum homem vos disser: Eis que o Cristo está aqui; ou: Ele está ali; não o acrediteis.
22 Bad híin bɛ́bīd, bɔ́ mod tɛ́ ákalé metóm aá mɔ́ɔ mɔ́dē Ane-awě-Béwɔ́gté. Bekal béʼdəə́dəŋ bé metóm ámpē bɛ́bīd. Bɛ́bɛlé menyáké, bélūmtē-ʼɛ eʼchemléd híin. Bɛ́bɛl nɛ́n âbɛl boŋ bédog bad ábe Dyǒb ápwɛ́dé, nzé nzii edé âdog bɔ́.
22 Porque se levantarão falsos Cristos, e falsos profetas, e farão sinais e maravilhas, para seduzir, se possível fora, até os eleitos.
23 Nyétêd póndé. Nláŋgé nyé ḿmɛ́n mam mésyə̄ə̄l áʼsō éʼ póndé.
23 Ficai atentos: Eis que eu tenho predito todas as coisas.
24 “Ábê eʼpun-nɛ, áde póndé e ndəŋge ne étómmé tómɛ́n
24 Mas naqueles dias, após a tribulação, o sol se escurecerá, e a lua não dará a sua luz,
25 betintinɛ bɛ́bīd ámīn béhūn ásē,
25 e as estrelas cairão do céu, e os poderes que estão no céu serão abalados.
26 Ene póndé dɔ́ɔ bɛ́nyīnnē nɛ́ɛ Mwǎn-a-Moonyoŋ áhúɛʼɛ́ á mbag-tê ne ngum ne ehúmé é ngíne.
26 E, então verão vir o Filho do homem nas nuvens, com grande poder e glória.
27 Ǎlōm éche ángɛl á metóŋgé mé nkǒŋsé mésyə̄ə̄l méniin, âlad bad ábe Dyǒb ápwɛ́dé áte, bootya atóŋgé dé nkǒŋsé ahɔ́g âpɛ ádíníí.
27 E, então ele enviará os seus anjos, e ajuntará os seus eleitos, desde os quatro ventos, da extremidade da terra até a extremidade do céu.
28 “Nyétêd eláŋsɛ́n ne alín á ngəl. Nzé ngɛn ébóótédé byaá békɔ̄ɔ̄lē abíded, nyêbɛle nyêbíí bán nchoŋ ńdé bɛnbɛn.
28 Mas aprendei da parábola da figueira: Quando o seu ramo já está tenro, e brotam folhas, sabeis que está próximo o verão.
29 Melemlem nzé nyênyíné ḿmɛ́n mekan mésyə̄ə̄l mébɛnlad, nyébíi nɛ́n bán, Mwǎn-a-Moonyoŋ akwogé apɛ, adé-ʼɛ bɛnbɛn.
29 Assim também vós, quando virdes acontecer estas coisas, sabei que está perto, às portas.
30 Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, enɛ́n nyoŋgɛl e bad ědīi ebɛ́ ámīn boŋ ḿmɛ́n mekan mésyə̄ə̄l mébɛnlád.
30 Na verdade eu vos digo que não passará esta geração, até que todas essas coisas sejam feitas.
31 Nkoŋ ḿ mín ne nkǒŋsé bɛ́maá boŋ ábêm eʼyale bɛ́bē abɛ́ ne abɛ́.
31 O céu e a terra passarão, mas as minhas palavras não passarão.
32 “Modmod eebíiʼɛ́ epun pɛn kéʼɛ póndé echě ḿmɛ́n mam mɛ́bɛnlédté. Ké ángɛl éche édé ámīn éebíiʼɛ́, ké Mwǎn ámpē eebíiʼɛ́. Titɛ́ɛ mwěmpɛn mɔ́ abíí póndé eche ḿmɛ́n mekan mɛ́bɛnlédté.
32 Mas daquele dia e hora nenhum homem sabe, nem os anjos que estão no céu, nem o Filho, senão o Pai.
33 Nyétêd póndé, nyéboŋsɛn, áyə̄le nyéebíiʼɛ́ áde ene póndé épɛɛ́.
33 Tomem cuidado, vigiai e orai; porque não sabeis quando chegará o tempo.
34 Ébɛ̄ nɛ̂ŋgáne mod awě anlédé ekɛ akɛ, boŋ alyə́gnéd ábē bembəledɛ ndáb, ábɛ nhɔ́g-tɛ́ɛ́ ḿme nsɔ́n, aláá-ʼɛ mod awě anɔneʼ mmwɛ mé eʼkɛ́ aá ábɛle nsɔ́n bwâm.
34 Porque o Filho do homem é como um homem viajando para longe, que deixou a sua casa, e deu autoridade aos seus servos, e a cada homem seu trabalho, e ordenou ao porteiro que vigiasse.
35 Né-ɔɔ́, nyétêd póndé áyə̄le nyéebíiʼɛ́ pondé echě Sáŋgwɛ́ɛ́ a ndáb ápɛɛ́. Ahɛle ápɛ̄ ngukɛ́l, kéʼɛ melúde, kéʼɛ epɔg é mbwɛmbwɛ, kéʼɛ mbwɛmbwɛ.
35 Vigiai, portanto; porque não sabeis quando virá o senhor da casa, à tarde, ou à meia-noite, ao cantar do galo, ou pela manhã;
36 Nzé apedé təléd eetə́ŋgɛnɛɛ́ nɛ́ɛ átáné nɛ́ɛ nyékúnɛɛ́.
36 para que, vindo ele subitamente, não vos encontre dormindo.
37 Né-ɔɔ́, saké nyé běnpɛn ńlâŋgɛɛ́ ádɛ́n dyam boŋ nlâŋge moosyəə́l mɛɛ́, ‘Nyétêd póndé.’ ”
37 E o que eu digo a vós, a todos digo: Vigiai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.