Atos 1

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Á-Tiofilos, mod a edúbé, á kálag echě ńsébpé atel, mentěl mekan ásē ḿme Yesuɛ âmbɛnlé ne ḿme áyə́gtéʼáá bad. Ambɛ̌l ḿmɛ́n mekan bootya á póndé echě âmbootédté ḿme nsɔ́n,
1 Em meu livro anterior, Teófilo, escrevi a respeito de tudo o que Jesus começou a fazer e a ensinar,
2 kə́ə́ŋne, á póndé eche Dyǒb dêmbɛnlé boŋ ápūmē. Byánán ǎpumé, ambɛnléd ngíne e Edəə́dəŋ éche Ésáá, âláa bad ábe âmpwɛdté nɛ̂ŋgáne ábē bembapɛɛ bé nlómag mekan ḿme bétə́ŋgɛ́né abɛl.
2 até o dia em que foi elevado ao céu, depois de ter dado instruções por meio do Espírito Santo aos apóstolos que havia escolhido.
3 Bootya áde Yesuɛ áwédé, âpɛ móom mé eʼpun méniin, anlúméd ábē bembapɛɛ bé nlómag yə̌l ngen ne ngen, âlúmed nɛ́n aá ne mbále mɔ́dē á aloŋgé. Bényínnáá mɔ́ dǐd ákanlé-ʼɛ bɔ́ tə̂ŋgɛne nkamlɛn ń Dyǒb.
3 Depois do seu sofrimento, Jesus apresentou-se a eles e deu-lhes muitas provas indiscutíveis de que estava vivo. Apareceu-lhes por um período de quarenta dias falando-lhes acerca do Reino de Deus.
4 Póndé pɔ́g áde bɔ́ɔ̄bɔ̄ɔ bédyágkē ndyééd, ansím bɔ́ etúu áte aláá bɔ́ aá, “Nyéēhīdtē á dyad á Jerusalɛm. Nyésineʼ ndɛ echě Titɛ́ɛ awêm áláŋgé nyé aá mɔ́hɔ̄bē aá mɔ́ɔ̄bɛ̌ nyé. Ene ndɛ chɔ́ɔ ménlāāʼɛ́ nyé.
4 Certa ocasião, enquanto comia com eles, deu-lhes esta ordem: "Não saiam de Jerusalém, mas esperem pela promessa de meu Pai, da qual lhes falei.
5 Jɔnɛ adǔsánnáá bad ne mendíb, boŋ ámbīd e nguse e eʼpun bɔɔb, bɛ́dusɛ́n nyé ne Edəə́dəŋ éche Ésáá.”
5 Pois João batizou com água, mas dentro de poucos dias vocês serão batizados com o Espírito Santo".
6 Póndé pɔ́g bembapɛɛ bé nlómag bɔ́ɔbɛ Yesuɛ bênladɛ́n hǒm ahɔ́g. Hɛ́ɛ bésɛdtɛɛ́ mɔ́ bánken, “A-Sáŋ, láá sé. Ḿmɛ́n mesú dɔ́ɔ wɛ́bɛnlé boŋ bad bé Israɛl béwóŋ ngíne ámpē âkamlɛn echab yə̌l-ɛ?”
6 Então os que estavam reunidos lhe perguntaram: "Senhor, é neste tempo que vais restaurar o reino a Israel? "
7 Hɛ́ɛ Yesuɛ átimtanné bɔ́ aá, “Titɛ́ɛ mɔ́ abɛnlad eche ngíne âtíi póndé ne mekag ḿme kéchéé ébɛnlédté. Nyéewóoʼɛ́ kunze âbíi póndé eche ḿmɛ́n mekan mɛ́bɛnlédté.
7 Ele lhes respondeu: "Não lhes compete saber os tempos ou as datas que o Pai estabeleceu pela sua própria autoridade.
8 Boŋ áde Edəə́dəŋ éche Ésáá épiíʼɛ́ nyé nyɛ́ɛ̄kǔd ngíne, hɛ́-ʼaá nyɛ́kanlɛ́ɛ́ bad mekan ḿme nyényíné tə̂ŋgɛne mɛ á dyad á Jerusalɛm, á mbwɔ́g é Judeya, ne e Samaria ésyə̄ə̄l kə́ə́ŋ nyépɛ̄ á metóŋgé mé nkǒŋsé mésyə̄ə̄l.”
8 Mas receberão poder quando o Espírito Santo descer sobre vocês, e serão minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judéia e Samaria, e até os confins da terra".
9 Yesuɛ amaá-ʼaá bɔ́ aláa nɛ̂, dɔ́ɔ Dyǒb ábɛ́lé boŋ ápūmē ámīn. Áde bédíi bénɔnɛɛ́ mɔ́ nɛ̂, mbag énkūtɛ̄n mɔ́, bénkênnyín-naá mɔ́ ámpē.
9 Tendo dito isso, foi elevado às alturas enquanto eles olhavam, e uma nuvem o encobriu da vista deles.
10 Bembapɛɛ bémbɛ̄ bétānē mǐd áte bénɔnéʼ ngáne Yesuɛ ákagké ámīn, dɔ́ɔ bad bébɛ ábe béhédé mbɔ́té éche épúbeʼ bébídé təléd, bétyéém bɔ́ á nkəg.Yesuɛ apumme ámīn áde ábe Bembapɛɛ bédíi bénɔnɛɛ́ mɔ́|src="CN01883C.tif" size="col" ref="1.9-10"
10 E eles ficaram com os olhos fixos no céu enquanto ele subia. De repente surgiram diante deles dois homens vestidos de branco,
11 Hɛ́ɛ ábê bad bébɛ bésɛdtɛɛ́ bɔ́ bánken “Á-bad bé Galilia, cheé nyétyéémé hɛ́n, nyénɔnɛɛ́ ámīn? Anɛ́n Yesuɛ awě Dyǒb ábɛ́lé boŋ áhīdē átîntê echɛ̂n, ápūmē ámīn, ǎtǐm ámbīd melemlem ngáne nyényíné akag ámīn.”
11 que lhes disseram: "Galileus, por que vocês estão olhando para o céu? Este mesmo Jesus, que dentre vocês foi elevado ao céu, voltará da mesma forma como o viram subir".
12 Hɛ́ɛ bembapɛɛ bé nlómag béhídté á Ekone é Menzab, bétím ámbīd á Jerusalɛm. Échê ekɛ ébédé dyam epɛd é Máyl ehɔ́g.
12 Então eles voltaram para Jerusalém, vindo do monte chamado das Oliveiras, que fica perto da cidade, cerca de um quilômetro.
13 Áde bésɔ́lé á dyad-tê, bênkɛ̌ bésɔ́l á toŋ eche bédyɛ́ɛ́ʼáá áte. Ene toŋ ebédé á esóŋ é ndáb éche édé ámīn. Ábê bembapɛɛ bé nlómag bébédɛ́ɛ Petro, Jɔnɛ, Jemsɛ ne Andreya, Filibɛ ne Tɔmasɛ, Batolomyo ne Matyo, Jemsɛ, mwǎn awe Alfɔsɛ ne Simɔnɛ awě anwóŋ kə́n e aloŋ, ne Judasɛ mwǎn awě Jemsɛ.
13 Quando chegaram, subiram ao aposento onde estavam hospedados. Achavam-se presentes Pedro, João, Tiago e André; Filipe, Tomé, Bartolomeu e Mateus; Tiago, filho de Alfeu, Simão, o zelote, e Judas, filho de Tiago.
14 Ábɛ́n bembapɛɛ béyɔ́gkéʼáá aladɛn áte hǒm ahɔ́g âkáne nchoo ne bebaád, Maria, Yesuɛ nyaa, ne Yesuɛ baányaŋ.
14 Todos eles se reuniam sempre em oração, com as mulheres, inclusive Maria, a mãe de Jesus, e com os irmãos de Jesus.
15 Ḿmê mesú měn, bad ábe béndūbē Yesuɛ bênladɛ́n áte. Bébédé dyam mbwɔ́kɛl ne móom mé bad mébɛ. Hɛ́ɛ Petro átyéémé ámīn átîntê echâb boŋ áhɔ̄bē aá,
15 Naqueles dias Pedro levantou-se entre os irmãos, um grupo de cerca de cento e vinte pessoas,
16 “A-baányaŋ, mekan ḿme méténlédé á kálag e Dyǒb métə́ŋgɛ́né alón. Edəə́dəŋ éche Ésáá énhɔ̄b áʼsō é póndé á nsəl ḿme Dabidɛ tə̂ŋgɛne Judasɛ awě antómɛ́n bad ábɛ bênkɛ̌ Yesuɛ akób.
16 e disse: "Irmãos, era necessário que se cumprisse a Escritura que o Espírito Santo predisse por boca de Davi, a respeito de Judas, que serviu de guia aos que prenderam Jesus.
17 Judasɛ abédé nhɔ́g átîntê e syánē. Yesuɛ ampwɛ̌d mɔ́ âbɛl ḿmɛ́n nsɔ́n melemlem nɛ̂ŋgáne âmpwɛdté syánē.
17 Ele foi contado como um dos nossos e teve participação neste ministério".
18 (Mɔné ḿme ânkudté áyə̄le ebébtéd éche âmbɛnlé, anchanɛ́n mɔ́ etúú. Á etúú-te wɛ̂ děn-naá ânsoŋgé dúu, awɛ́-ʼɛ, abum ákán mɔ́, mmii ḿbíd-tɛ mɔ́ áwed.
18 ( Com a recompensa que recebeu pelo seu pecado, Judas comprou um campo. Ali caiu de cabeça, seu corpo partiu-se ao meio, e as suas vísceras se derramaram.
19 Bad bésyə̄ə̄l á Jerusalɛm bénwōg ádɛ́n akan, né-ɔɔ́ bênchə̌g ádê hǒm áwab ehɔ́b-te bán Akɛldama, nɛ́dē, ‘Ndɔɔb e mekií.’) ”
19 Todos em Jerusalém ficaram sabendo disso, de modo que, na língua deles, esse campo passou a chamar-se Aceldama, isto é, campo de Sangue. )
20 Petro ambád ahɔ́b aá, “Nɛ́n ábɛ́nlédé ngáne éténlédé a kálag e ngəse é Dyǒb nɛ́n bán,
20 "Porque", prosseguiu Pedro, "está escrito no Livro de Salmos: ‘Fique deserto o seu lugar, e não haja ninguém que nele habite’; e ainda: ‘Que outro ocupe o seu lugar’.
21 “Né-ɔɔ́, éhɛdneʼ nɛ́n bán dépwɛd mod nhɔ́g. Ane mod atə́ŋgɛ́né abɛ́ mod awě abágáá ne syánē póndé esyəə́l eche echɛd Sáŋ Yesuɛ ne syánē dékágéʼáá mebwɔ́g ne mebwɔ́g,
21 Portanto, é necessário que escolhamos um dos homens que estiveram conosco durante todo o tempo em que o Senhor Jesus viveu entre nós,
22 bootyaa á póndé echě Jɔnɛ ádúsánnáá bad âpɛ á póndé echě Dyǒb dêmbɛnlé boŋ Yesuɛ ápūmē. Mɔ́mpē atə́ŋgɛ́né abɛ́ mod awě ambɛ́ mbóŋ áde Yesuɛ âmpuúʼɛ́.”
22 desde o batismo de João até o dia em que Jesus foi elevado dentre nós às alturas. É preciso que um deles seja conosco testemunha de sua ressurreição".
23 Hɛ̂ dɔ́ɔ bépwɛ́dé bad bébɛ, Josɛbɛ awě bépwáŋtánnáá bán Basabasɛ (béchə́géʼáá mɔ́mpē bán Justusɛ) bɔ́ Matiasɛ.
23 Então indicaram dois nomes: José, chamado Barsabás, também conhecido como Justo, e Matias.
24 Dɔ́ɔ békânnɛɛ́ bán, “A-Sáŋ ebíí mod asyəə́l nlém áte. Lúméd sé mod awě épwɛ́dé átîntê e ábɛ́n bad bébɛ,
24 Depois oraram: "Senhor, tu conheces o coração de todos. Mostra-nos qual destes dois tens escolhido
25 âtéd etə́l nɛ́ɛ mod a nlómag, éche Judasɛ átɛ́dté boŋ mwěn átiméʼ éche epɛd éche éboŋnédé mɔ́.”
25 para assumir este ministério apostólico que Judas abandonou, indo para o lugar que lhe era devido".
26 Né-ɔɔ́, bênsǐd mbambú âlúmed bɔ́ mod awě bɛ́pwɛdté. Dɔ́ɔ mbambú élúmté bɔ́ âpwɛd Matiasɛ. Né-ɔɔ́, bémbād Matiasɛ á mesoŋgé mé bembapɛɛ bé nlómag ábíníí dyôm ne nhɔ́g.
26 Então tiraram sortes, e a sorte caiu sobre Matias; assim, ele foi acrescentado aos onze apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.