Hebreus 6

Akoose NT (BSS_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Né-ɔɔ́ dékɛɛne adúbe áʼsō nɛ̂ŋgáne bad ábe bémáá dyam abíi. Deetə̂ŋgɛnɛɛ́ nɛ́ɛ détédɛɛ́ póndé ámpē âyə́ge mam ḿme bén'yə̄gēdtē syánē tə̂ŋgɛne Krǐstəə se á mbooted. Demmǎd ayə́ge, debíí-ʼɛ nɛ́n bán bad bétə́ŋgɛ́né békúné mbíd, bétɛ̄dē abɛl dé mekan mé mbéb ḿme mépɛɛneʼ kwééd. Demmǎd-tɛ abíi nɛ́n bán bétə́ŋgɛ́né Dyǒb adúbe,
1 Pelo que, transpondo os ensinamentos elementares da doutrina de Cristo, procuremos alcançar-lhe a plenitude. Não queremos agora insistir nas noções fundamentais da conversão, da renúncia ao pecado, da fé em Deus,
2 béyə̄gtē bad tə̂ŋgɛne edusɛnne tə̂ŋgɛne abán á bad mekáá á nló. Debíí-ʼɛ nɛ́n bán bétə́ŋgɛ́né bad ayə́ged tə̂ŋgɛne mpuu ne tə̂ŋgɛne mbakú e nkáásé echě ěbɛ̄ abɛ́ ne abɛ́.
2 a doutrina dos vários batismos, da imposição das mãos, da ressurreição dos mortos e do julgamento eterno.
3 Deétɛdté ḿmɛ́n mekan. Dékag áʼsō nzé Dyǒb ábágé etə́l.
3 Isto faremos, se Deus o permitir.
4 Nhɔ́be nɛ́n áyə̄le nzé bad bétɛ́dté ádab adúbe, mod éēhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ ápɛ̄ɛ̄n bɔ́ ámbīd ámpē, bétɛ̄dē ḿmab mbéb bétimɛn Dyǒb. Nhɔ́be bad ábe bênkǔd eʼnyínɛn bé ekíde, béwóglɛ́n nnam ń Dyǒb, békūd-tɛ Edəə́dəŋ éche Ésáá nɛ́ɛ bad bémpēe.
4 Porque aqueles que foram uma vez iluminados saborearam o dom celestial, participaram dos dons do Espírito Santo,
5 Béwóglɛ́né eʼboŋ bé eyale é Dyǒb, bényín-nɛ ngíne echě ěbɛ̄ á póndé eche Dyǒb dɛ́kamlɛ́nné.
5 experimentaram a doçura da palavra de Deus e as maravilhas do mundo vindouro e, apesar disso, caíram na apostasia,
6 Nzé ábê bad bémáá-ʼɛ ḿmê mekan anyín boŋ bétíme bétɛ́dté ádab adúbe, mod eéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ ápɛ̄ɛ̄n bɔ́ ámbīd ámpē âtɛde mbéb âhíd Dyǒb. Abáŋ áde bébáaʼɛ́ Mwǎn a Dyǒb áyə̄l, ébɛlé ébɛ́ byánán bébommeʼ mɔ́ á awɔg ámpē, békwāgtē-ʼɛ mɔ́ áʼsō éʼ bad bémpēe.
6 é impossível que se renovem outra vez para a penitência, visto que, da sua parte, crucificaram de novo o Filho de Deus e publicamente o escarneceram.
7 Ndɔɔb eche mbúú éyɔ́gké achóoted boŋ mendíb mésɔ́l ásē, ebɛle bwěm éʼkwog bwâm. Ábê bwěm éʼbɛlé éʼwōŋgān bad ábe béwéné bɔ́. Nê álûmte bán Dyǒb ánamteʼ ene ndɔɔb.
7 O terreno que recebe chuvas freqüentes e fornece ao agricultor boas searas, é abençoado por Deus.
8 Boŋ nzé ene ndɔɔb ekwogteʼ mekɔ̂d ne eʼsum bé mbéb bémpēe, né eésaá dyam de abɛlɛn. Né kə́ə́ŋ ne á asóg bɛ́hyāād-tɛ chɔ́.
8 O que produz só espinhos e abrolhos, é abandonado, não demora que será amaldiçoado e acabará sendo incendiado.
9 A-baányaŋ, kénɛ́ɛ ńlâŋgɛɛ́ nyé nɛ́n, ndúbpé nɛ́n mɛɛ́ nyêbɛleʼ mekan nyaa eche nyɛ́kudté mekan mé bwâm mé eʼsoósoŋ.
9 Embora vos falemos desse modo, caríssimos, temos a melhor idéia a vosso respeito e de vossa salvação.
10 Dyǒb ábɛleʼ ḿmē mekan nyaa echě etə́ŋgɛ́né. Eéchatánné nsɔ́n ké nhɔ́g ḿme mod ábɛ́lé, éechatán-naá edəŋge éche mod álúmté mɔ́ ngáne nyédíi nyébɛnlɛɛ́ bad bé Dyǒb bémpēe.
10 Deus não é injusto e não esquecerá vossas obras e a caridade que mostrastes por amor de seu nome, vós que servistes e continuais a servir os santos.
11 Ḿmɛd nlém ńdíi nɛ́n bán nyé mod tɛ́ɛ́ nyébɛ̂ nyéwôŋ ene kə́n kə́ə́ŋ ne á asóg âbɛl boŋ nyékudeʼ chǒm ésyə̄ə̄l éche nyésúmé nlém áyə̄l bán Dyǒb dɛ́bɛ nyé.
11 Desejamos, apenas, que ponhais todo o empenho em guardar intata a vossa esperança até o fim,
12 Séēhɛ̄dɛ̄ɛ̄ bán nyébɛ̂ bad ábe béehɛdé chǒmchǒm abɛl. Boŋ sêhɛdeʼ bán nyébɛ̂ bad ábe béhídeʼ mekuu ḿme bad ábe béwɛsan áyə̄le bédúbpé Dyǒb. Échê ndín é bad ékǔd chǒm ésyə̄ə̄l éche Dyǒb áhɔ́bé aá mɔ́ɔ̄bɛ̌ bɔ́.
12 e que, longe de vos tornardes negligentes, sejais imitadores daqueles que pela fé e paciência se tornam herdeiros das promessas.
13 Seʼ bɔɔ́d áde Dyǒb dénhɔ̄bpē aá mɔ́ɔ̄bɛlé Abrahamɛ dyam, ammwɛ́ melɛ̌ aá mɔ́tə̄ŋgɛ̄nē áde akag alóned. Áde dǐn děn dɔ́ɔ ámmwɛ̄ɛ̄nnē melɛ̌ áyə̄le nɛ́n modmod eebédɛɛ́ awě atómé mɔ́ awě áhɛ́léʼáá-sɛ amwɛ́ melɛ̌ áwe dǐn.
13 Quando Deus fez a promessa a Abraão, como não houvesse ninguém maior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 Anhɔ́b aá,
14 dizendo: Em verdade eu te abençoarei, e multiplicarei a tua posteridade {Gn 22,16s}.
15 Abrahamɛ anwɛsɛ́n ásūm-mɛ nlém, né-ɔɔ́ ankǔd chǒm éche Dyǒb dêmbɛɛ́nné mɔ́ akag.
15 E Abraão, esperando com paciência, alcançou a realização da promessa.
16 Nzé mod amwâg melɛ̌ abɛnlad dǐn áde mod awě atómé mɔ́. Mpentɛn ké ńhéé-ʼɛ ḿmě bad béwóoʼɛ́, melɛ̌ mɔ́ɔ méyânleʼ.
16 Os homens, com efeito, juram por quem é maior do que eles, e o juramento serve de garantia e põe fim a toda controvérsia.
17 Dyǒb áhɛ́déʼáá ábê bad ábe ámbɛɛ́ akag alúmed áte nɛ́n aá, mɔ́ɔhúdté dyam áde mɔ́hɔ́bé ásē. Né-ɔɔ́ amwɛ́ melɛ̌ âsógtɛn akag áde ábágé.
17 Por isso, querendo Deus mostrar mais seguramente aos herdeiros da promessa a imutabilidade da sua resolução, interpôs o juramento.
18 Né-ɔɔ́ Dyǒb ábágé syánē mekan mébɛ ḿmě méehəŋlán áyə̄le Dyǒb déehɛlɛ́ɛ́-sɛ ákal metóm. Abagé syánē akag, amwɛ́-ʼɛ melɛ̌. Abɛlé nɛ̂ âbɛl syánē awě dekií áwē âbɛl ákəə syánē, déwôŋ eʼwéd bé nlém, désum-mɛ nlém ne mekan ḿme áhɔ́bé aá mɔ́ɔ̄bɛ̌ syánē.
18 Por este ato duplamente irrevogável, pelo qual o próprio Deus se proibia de desdizer-se, encontramos motivo de profunda consolação, nós que pusemos nossa perspectiva em alcançar a esperança proposta.
19 Ábê eʼlyə́g bé nlém éʼdíi nɛ́ɛ chǒm éche ébɛ́lé aloŋgé ádɛ̄d ásúmnédé, ákoŋnéd-tɛ. Ébê eʼlyə́g bé nlém bɔ́ɔ bɛ́kə̌ŋ boŋ detóm abad dé mmwɛ ámīn, dépɛ á abwɔ́g á hǒm áde ásáá wɛ́ɛ Dyǒb ádíí.
19 Esperança esta que seguramos qual âncora de nossa alma, firme e sólida, e que penetra até além do véu, no santuário
20 Yesuɛ mɔ́ asébpé asɔ́l áhed á nló ḿme syánē âboŋsɛn syánē eʼdii. Bɔɔb atimé prisɛ ambáámbáa awɛ̂d awě adé á ngíndé melemlem nɛ́ɛ Mɛlkizɛdɛgɛ.
20 onde Jesus entrou por nós como precursor, Pontífice eterno, segundo a ordem de Melquisedec.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.