Rute 3

Kitabu ka Kanu (BSP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Noyemi kɔncəra ka Rut, oloku kɔ: «Wan kem, ifaŋ kəsɔŋ əm wərkun pənɛnc'am, məna sɔ məŋesəm, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəbɔt sɔ məna mɔ.
1 Noêmi, sua sogra disse-lhe: Minha filha, é preciso que eu te assegure uma existência tranqüila, para que sejas feliz.
2 Ndɛkəl oŋ, Bɔs nwɛ ɛsak əm məcbəc kɔ abəc ɔn mɔ, məlaŋ ti oŋ a fum kosu ɔfɔ? Məncərɛ sɔ a pibi pa mɔkɔ p'aŋkɔfoy nde kur kɔn mɛgbɛn ma ɔrs mamɔkɔ anatɛlɛ kɔ mɔ.
2 Este Booz, nosso parente, cujas servas seguiste, deverá joeirar esta tarde a cevada de sua eira.
3 Məyɛfɛ, məsopɛ moro, məbɛrnɛ duma məkɔ dəndo aŋkɔsɛpərɛ kɔ mɔ! Ta məwurər kɔ ta ɛntalip kədi yeri kɔ kəmun de!
3 Lava-te, unge-te, põe tuas melhores vestes e desce à eira, mas não te deixes reconhecer por ele antes que ele tenha acabado de comer.
4 K'endena pəckɔ dəkəfəntərɛ-ɛ, məgbɛkərɛ da ɛŋfəntərɛ mɔ. Kɔ məyɛfɛ-ɛ, məkɔ məfeni kɔ kəloto nde dəwɛcək, məfəntərɛ. Nkɔn Bɔs yati ɔŋkɔlok'əm tɔkɔ pəmar a məyɔ mɔ.»
4 Quando for dormir, observa o lugar em que dorme. Entra, então, levanta a cobertura de seus pés e deita-te; ele mesmo te dirá o que deves fazer.
5 Kɔ Rut oloku kɔncəra kɔn: «Iŋkɔyɔ tantɛ məlok'im mɔ fəp.»
5 Farei, disse ela, tudo o que me indicas.
6 Kɔ Rut ɔŋkɔ nde dəkur, k'ɔyɔ tɔkɔ kɔncəra kɔn ɛnaloku kɔ mɔ fəp.
6 Ela desceu à eira e fez tudo o que sua sogra lhe tinha recomendado.
7 Kɔ Bɔs endi yeri, k'omun, kɔ pəmbɔt kɔ dəris. K'ɔŋkɔ pəfəntərɛ nde kur kələpsər mɔ. Kɔ Rut ɔŋkɔ pəfeni kɔ kəloto dəwɛcək, k'ɛmbɛrɛ, k'ɛfəntərɛ.
7 Booz comeu e bebeu, e o seu coração tornou-se alegre; depois disso, foi e deitou-se junto de um monte de feixes. Rute aproximou-se de mansinho, afastou a cobertura de seus pés e deitou-se também.
8 Pəndeyi cɛk-cɛk, kɔ wərkun nwɛ oyokərnɛ, endekafəlɛ: K'ɛmbəp wəran pəfəntərɛ kɔ wɛcək tantɔf!
8 Pelo meio da noite o homem despertou espavorido; voltou-se e viu uma mulher deitada a seus pés.
9 K'eyif: «An'ɔfɔ-ɛ?» Kɔ Rut oloku kɔ: «In'ɔfɔ, ina Rut, wəcar kam. Məkump wəcar kam dobol da duma dam, bawo wəcəmɛ kem dəntɔf məyɔnɛ.»
9 Quem és tu?, disse-lhe ele. Eu sou Rute, tua serva, respondeu ela. Estende o teu manto sobre a tua serva, porque tens o direito de resgate.
10 Kɔ Bɔs oloku: «MARIKI pəpoc'am pətɔt wan kem wəran! Məmentər sɔ nɔnɔfɔr nnɔ akomɛnɛ a kɔncəra kam ŋayi mɔ pətas dɔkɔ mənamentər tɔcɔkɔ-cɔkɔ mɔ. Bawo məncəmɛ fɛ atɛmp darəŋ ŋayɔ daka, ŋayɔ fɛ daka.
10 Ele disse: Deus te abençoe, minha filha. Esta tua última bondade vale mais que a primeira, porque não buscaste jovens, pobres ou ricos.
11 Ndɛkəl oŋ wan kem wəran ta mənesɛ, ntɛ o ntɛ tɔ məloku, iŋyɔn'am ti, bawo dare fəp dɛncərɛ a wəran wəka dəkəcəmɛ dɔpɔŋ məyɔnɛ.
11 Agora, minha filha, não temas; tudo o que disseres eu te farei, porque todos em Belém sabem que és uma mulher virtuosa.
12 Ndɛkəl oŋ, kance kɔ pəmar a icəm'am dəntɔf, mba wəlɔma eyi nwɛ ɔlɔtərnɛ dokom kɔ wos əm pətas ina mɔ.
12 Tenho, realmente, o direito de resgate, mas há outro mais próximo parente do que eu.
13 Məcepərɛnɛ nnɔ pibi. Bətbətana, k'ɛfaŋ kəlɛk kəcəm'am dəntɔf-ɛ, tentesɛ, pəcəm'am dəntɔf. Mba k'ɔntɔfaŋ kəcəm'am dəntɔf-ɛ, ina incəm'am dəntɔf, kɔ MARIKI owosɛ-ɛ! Məfəntərɛ haŋ dec dɔcsɔk.»
13 Passa aqui esta noite. Amanhã, se ele quiser usar de seu direito de resgate sobre ti, está bem, que o faça; do contrário, eu o farei; juro pelo Senhor! Dorme, pois até pela manhã.
14 Kɔ Rut ɛfəntərɛ kɔ wɛcək tantɔf haŋ kɔ dec dɔsɔk, k'ɛyɛfɛ pəpan-pan, tɛm ntɛ antɔtam kəcnɛpəlɛnɛ mɔ. Kɔ Bɔs oloku kɔ: «Ta pacərɛ a məndersa nnɔ dəkur de!»
14 Ela ficou deitada aos seus pés até de madrugada; e levantou-se quando ainda não se podiam distinguir as pessoas. Booz tinha dito: Não é bom que se saiba ter este mulher entrado na eira...
15 Kɔ Bɔs oloku kɔ: «Məcipi kəfakəl nkɛ məncəpnɛ mɔ, məsumpər ki belbel.» Kɔ Rut osumpər kəfakəl, kɔ Bɔs ɛmbɛrɛ kɔ mɛŋgbɛn ma ɔrs tafala camət-tin, k'onuŋkər kɔ, kɔ Bɔs ɔŋkɔ dare.
15 E acrescentou: Estende o manto que tens sobre ti e segura-o. Ela estendeu-o e Booz encheu-o com seis medidas de cevada, que lhe pôs às costas. Em seguida entrou na cidade.
16 Kɔ Rut ɔŋkɔ ndena kɔncəra kɔn Noyemi. Kɔ wəkakɔ eyif kɔ: «Cəke cɔ tencepərna-ɛ, wan kem wəran?»
16 Rute voltou para junto de sua sogra, que lhe disse: Como vais, minha filha? Rute contou-lhe então tudo o que aquele homem fizera por ela. E acrescentou:
17 Kɔ Rut oloku: «Ɔsɔŋ im ɔrs kəfala camət-tin, pəcloku: ‹Ta məlukus waca wɔsɔkər ndena kɔncəra kam!›»
17 Ele deu-me estas seis medidas de cevada, dizendo-me: Não voltarás com as mãos vazias para a tua sogra.
18 Kɔ Noyemi oloku Rut: «Məyi nnɔ, wan kem wəran, haŋ məccərɛ tɔkɔ mes mamɛ mendeləpsər mɔ, bawo wərkun wəkawɛ, ɔfɔsɔtam kəndɛ k'ɔntɔlip mes mamɛ mɔkɔ-ɛ!»
18 Espera, minha filha, retomou Noêmi, até sabermos como vai terminar tudo isto. Esse homem não descansará enquanto não tiver resolvido esse assunto, e o fará hoje mesmo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.