Rute 2

Kitabu ka Kanu (BSP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Noyemi ɛnayɔ wəkomɛnɛ ka wos wəlɔma. Fum wəka fənɔntər ɛnayi, pəyɔ sɔ daka. Bɔs b'ancwe kɔ.
1 Noêmi tinha um parente, por parte de seu marido, homem poderoso e rico da família de Elimelec, chamado Booz.
2 Kɔ Rut wəMohab oloku kɔncəra kɔn Noyemi: «Məwos'em ikɔ nde dalɛ ikɔ icgbɛtəs wətɛl nwɛ ɔŋkɔwos'em kəyi kɔ darəŋ mɔ.» Kɔ Noyemi oloku Rut: «Məkɔ, wan kem wəran.»
2 Rute, a moabita, disse a Noêmi: Peço-te que me deixes ir respigar nos campos de quem me quiser acolher favoravelmente. Vai, minha filha, respondeu-lhe ela.
3 Kɔ Rut ɔŋkɔ dəkəgbɛtəs nde dalɛ atɛl tadarəŋ. Kɔ tɔyɔnɛ dalɛ ndɛ ɛncgbɛtəs mɔ da Bɔs dɔ, Bɔs nwɛ ɛnayɔnɛ wəkomɛnɛ ka Elimɛlɛk mɔ.
3 Rute partiu, pois, e entrou num campo, atrás dos segadores. Ora, aconteceu que aquele era justamente o campo de Booz, parente de Elimelec.
4 Pəwon fɛ kɔ Bɔs ɛmbɛrɛ kəyɛfɛ ka Bet Lɛhɛm. Kɔ Bɔs eyif atɛl ɔn, k'oloku ŋa: «MARIKI pəsolɛ nu!» K'atɛl ŋantolanɛ kɔ ntɛ: «Awa! Məna sɔ, MARIKI pəpoc'am pətɔt!»
4 Booz acabava de voltar de Belém, e disse aos segadores: O Senhor esteja convosco! Deus te abençoe, responderam eles.
5 Kɔ Bɔs eyif fum wəkɔ ɛnayɔnɛ wəbɛ ka atɛl ɔn mɔ: «An'ɔyɔ wəyecəra nwɛ-ɛ?»
5 Booz dirigiu-se ao servo que tomava conta dos segadores: De quem é esta moça?
6 Kɔ wəbɛ ka atɛl ɔn oloku: «Wan wəran wəMohab ɔfɔ, nwɛ ŋander kɔ Noyemi, kəyɛfɛ ka dalɛ da Mohab mɔ.
6 Esta é uma jovem moabita, respondeu ele, que veio com Noêmi da terra de Moab.
7 Ntɛ oloku mɔ: ‹Nəwos'em icəmɛ atɛl darəŋ icgbɛtəs, icwɛtsɛnɛ sɔ mɛŋgbɛn min min mɔkɔ mɛntɛmpɛnɛ toka dacɔ mɔ.› Kəyɛfɛ ntɛ enderna nnɔ bətbət a k'ɛncəmɛ mɔ, haŋ ndɛkəl. Pəpic p'eŋesəmna nde dəkəlɔ.»
7 Pediu-nos que a deixássemos respigar entre os feixes de trigo e apanhar as espigas atrás dos segadores. Está, aí, sempre de pé, desde a manhã até agora. Neste momento ela descansa um pouco sob a tenda.
8 Kɔ Bɔs oloku Rut: «Məcəŋkəl im belbel wan kem: Ta məkɔ sɔ dəkəgbɛtəs tofo tocuru. Ta məbɔlɛ sɔ nnɔ dalɛ dem, ta nəbɔlɛnɛ sɔ abəc em.
8 Booz disse a Rute: Ouve, minha filha: não vás respigar em outro campo; não te afastes daqui, mas junta-te com minhas servas.
9 Məgbətnɛ belbel nde abəc em ŋantɛl mɔ, məcəmɛ aran akɔ ŋaŋgbɛtəs mɔ darəŋ. Mənəŋk iloku abəc em, ta ŋagbuŋɛn'am. Kɔ domun dendenabas əm-ɛ, məkɔ nde dətɔbɔl, məkɛt domun ndɛ abəc em ŋaŋkɛt mɔ.»
9 Olha em que campo vão ceifar, e segue-as. Proibi aos meus servos que te molestassem. Se tiveres sede, vai à bilha e bebe da água que eles tiverem buscado.
10 Kɔ Rut ontontnɛnɛ Bɔs haŋ k'ɛfəntərɛ dəntɔf. K'oloku Bɔs: «Cəke c'iyɔ-ɛ, ntɛ məndeyɔn'em mamɛ, ina nwɛ iyɔnɛ wəcikəra mɔ?»
10 Rute, caindo aos seus pés, prostrou-se por terra: De onde me vem a dita, disse ela, de que te interesses por mim, uma estrangeira?
11 Kɔ Bɔs oloku kɔ: «Alɔmər im mi tin tin tin mes mmɛ məyɔ kɔncəra kam, kəyɛfɛ ntɛ wos əm efi mɔ, tɔkɔ məsak papa kam, iya kam, k'atɔf ŋam nŋɛ aŋkom əm mɔ, məcder nnɔ nda afum aŋɛ mənatɔcərɛ tɔcɔkɔ-cɔkɔ mɔ.
11 Contaram-me, replicou Booz, tudo o que fizeste por tua sogra depois que morreu o teu marido, como deixaste teu pai, tua mãe e a tua pátria, e vieste para um povo que antes não conhecias.
12 MARIKI pəlukus'am tɔkɔ məyɔ mɔ! MARIKI pəsɔŋ'am ti kəway, nkɔn Kanu ka Yisrayel nkɛ mənder məndɛ katəkəp kɔn dəntɔf mɔ.»
12 O Senhor te remunere pelo bem que fizeste, e recebas uma plena recompensa do Senhor, Deus de Israel, sob cujas asas te acolheste!
13 Kɔ Rut oloku: «Məmbaŋ im belbel, məna wəbɛ kem! Moloku mam mɔsɔŋ'em abəkəc kəfəntərɛ, kɔ məŋkɔ məmɔmən ti-ɛ, ali wəbəc kam wəkin səfɔtəŋnɛnɛ.»
13 Ela respondeu: Encontre eu graça diante dos teus olhos, meu senhor, pois me consolaste e encorajaste a tua serva, ainda que eu não seja como uma de tuas escravas.
14 Ntɛ tɛm ta kədi yeri tendebəp mɔ, kɔ Bɔs oloku Rut: «Məcɔŋnɛ mədi yeri nnɔ səyi mɔ, məbaŋ kəcom, məctɛm ki nnɔ dəmɛnc.» Kɔ Rut ɔŋkɔ pəndɛ atɛl kəsək. Kɔ Bɔs ɔsɔŋ kɔ kəcom, k'ɔsɔm ki, k'ɛnɛmbərɛ, k'ɛmɛŋkərnɛ kəlpəs.
14 À hora de comer, Booz disse-lhe: Vem, come tua parte do pão, e molha o teu bocado no vinagre. Ela assentou-se ao lado dos segadores, e Booz ofereceu-lhe grão torrado; ela comeu até ficar satisfeita e guardou o resto. Levantou-se em seguida e recomeçou a respigar.
15 Kɔ Rut ɛyɛfɛ sɔ kəgbɛtəs, kɔ Bɔs oloku abəc ɔn: «Nəce kɔ sɔ pəgbɛtəs nde dətoka, ta nəmɔmənɛnɛ kɔ.
15 Booz disse aos seus servos: Deixai-a respigar mesmo entre os feixes e não a molesteis.
16 Nəcwak kəcsul-sulu səbomp sa mɛŋgbɛn mɔlɔma yati nəcgbalɛ kɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəcwɛtəs si mɔ, ta nəcmɔmənɛnɛ kɔ, ta nəloku kɔ tɔlɔm o tɔlɔm.»
16 Deixai cair de vossos feixes, como por descuido, algumas espigas, e deixai-as para que ela as apanhe; sobretudo, não a censurais de forma alguma.
17 Kɔ Rut ɛŋgbɛtəs haŋ dɔfɔy, k'ɛsɛpər mɛŋgbɛn mɔkɔ ɛnagbɛtəs mɔ, k'ɔsɔtɔ mɛŋgbɛn ma ɔrs abɛk ŋin.
17 Rute esteve, pois, respigando no campo até a tarde; tendo depois batido as espigas que tinha colhido, encontrou quase um efá de cevada.
18 Kɔ Rut ɛlɛk mɛŋgbɛn mmɛ k'ɛsarɛ, k'eŋkekərɛ mi, k'ɔŋkɔ pəmentər kɔncəra kɔn. K'owurɛ sɔ yeri yɔn yɛlpəs, k'ɔsɔŋ kɔ.
18 Carregando a cevada, entrou na cidade, e sua sogra viu o que ela tinha colhido. Rute tirou então o que lhe sobrou de seu almoço e deu-lho.
19 Kɔ kɔncəra kɔn eyif kɔ: «Deke məŋgbɛtəs mɛŋgbɛn mmɛ fəp mɔkɔ-ɛ? Dalɛ d'ana dɔ məmbəcna-ɛ? Kanu kəmar nwɛ ɛŋkɛkəsən'am mɔ!»
19 Onde respigaste hoje?, perguntou-lhe Noêmi; onde trabalhaste? Bendito seja quem te acolheu! Ela contou à sua sogra em que propriedade tinha trabalhado. O homem, disse ela, em cuja terra trabalhei hoje, chama-se Booz.
20 Kɔ Noyemi oloku wəran ka wan kɔn: «Inəŋk MARIKI nwɛ ɔsɔrɔlasɛ səna ayi doru nɔnɔfɔr, pəmɔ akɔ ŋafi mɔ. Kanu kəpocɛ wərkun wəkawɛ pətɔt.» Kɔ Noyemi oloku kɔ sɔ: «Wərkun wəkakɔ, wəkomɛnɛ kosu ɔfɔ! Ŋa ŋɔ pəmar ŋacəmɛ su dəntɔf.»
20 Bendito seja ele do Senhor, respondeu Noêmi, porque mostrou-se misericordioso tanto para com os vivos como para com os mortos. E acrescentou: Esse homem é nosso próximo parente, um dos que têm direito de resgate sobre nós.
21 Kɔ Rut wəMohab oloku sɔ: «Olok'im sɔ, məlɔtərnɛ abəc em haŋ ŋalip kətɛl'em fəp.»
21 Ele disse-me também, continuou Rute, a moabita, que ficasse com os seus servos até que se acabasse toda a ceifa.
22 Kɔ Noyemi oloku Rut wəran ka wan kɔn: «Wan kem pəntesɛ ti tatɔkɔ, nəsumpərɛnɛ kɔ abəc ɔn, ta mətor dalɛ da nwɛ o nwɛ nde aŋkɔtɔrs'əm mɔ.»
22 Noêmi respondeu-lhe: É melhor, minha filha que sigas as suas servas, e que não te encontrem noutro campo.
23 Kɔ Rut ŋasumpərɛnɛ kɔ abəc a Bɔs kəgbɛtəs haŋ kɔ kətɛl ka mɛŋgbɛn ma ɔrs kɔ cəgbay kəlip kɔ mɛŋgbɛn ma dəmɔrɔ. Ŋasɔrɔyi kəfo kin kɔ kɔncəra kɔn.
23 Ela ficou, pois, com as servas de Booz, respigando até ao fim da ceifa da cevada e do trigo. E morava com a sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.