Números 11
Kitabu ka Kanu (BSP) vs VC
1 Aka Yisrayel ŋaccɔpəsnɛ pəlarəm fɔr ya MARIKI kiriŋ. Ntɛ ene ti mɔ, kɔ pəntɛlɛ kɔ. Kɔ nɛnc da MARIKI dowur ŋa dacɔ, kɔ dɔncɔf saŋka kəyɛfɛ toŋkubut haŋ pa mɛrəŋ.
1 O povo pôs-se a murmurar amargamente aos ouvidos do Senhor. O Senhor, ouvindo isso, irou-se: o fogo do Senhor acendeu-se entre eles e devorou a extremidade do acampamento.
2 Kɔ aka Yisrayel ŋaŋkulɛ-kulɛ kəwe Musa kədemar ŋa. Kɔ Musa ɛlɛtsɛnɛ MARIKI, kɔ nɛnc denimɛ.
2 O povo clamou a Moisés; Moisés orou ao Senhor e o fogo extinguiu-se.
3 K'awe kəfo kaŋkɔ tewe ta Tabera, ti tɔyɔnɛ «Kətɛyɛ», bawo nɛnc da MARIKI dɛnacɔf afum ŋa dacɔ.
3 Deu-se àquele lugar o nome de Tabeera, porque o fogo do Senhor se tinha acendido no meio deles.
4 Dɔsɔk dɔlɔma sɔ, afum alɔma ŋanayi aYisrayel dacɔ sɛm yɛbas ŋa, kɔ aka Yisrayel yati ŋancop kəbok, ŋacloku: «An'endesɔŋ su sɛm yɔsɔm-ɛ?
4 A população que estava no meio de Israel foi atacada por um desejo desordenado; e mesmo os israelitas recomeçaram a gemer: "Quem nos dará carne para comer?, diziam eles.
5 Səncɛm-cɛmnɛ lop nyɛ səncsɔm kifəli Misira mɔ, kamkumbus, cəmbasoso, mɛrkɛt, ces kɔ yowurɛnɛ ya yi!
5 Lembramo-nos dos peixes que comíamos de graça no Egito, os pepinos, os melões, os alhos bravos, as cebolas e os alhos.
6 Ndɛkəl oŋ kəfi kɔ sənder! Yeri yɔlɔma yɛmbas su, mba fɔr yosu yɔfɔnəŋk paka o paka mɛnɛ yeri ya man gbəcərəm!»
6 Agora nossa alma está seca. Não há mais nada, e só vemos maná diante de nossos olhos."
7 Awa, man mɛnawurɛnɛ kɔ mɛŋgbɛn mefer.
7 O maná assemelhava-se ao grão de coentro e parecia-se com o bdélio.
8 Aka Yisrayel ŋancsamsər kəwɛtəs ka mi, ŋagbifəlɛ mi masar kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ dəkirir. Dəkarɔrɔ anccoŋ mi, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ palompsɛ mi cəcom, mencyi dəkusu pəmɔ biskit mbɛ bɔyɔ moro mɔ.
8 O povo dispersava-se para colhê-lo; moía-o com a mó ou esmagava-o num pilão, cozia-o numa panela e fazia bolos com ele, os quais tinham o sabor de um bolo amassado com óleo.
9 Kɔ kibi kənde kəctufər afum pibi dəsaŋka-ɛ, man moctuf.
9 Enquanto de noite caía o orvalho no campo, caía também com ele o maná.
10 Kɔ Musa ene tɔkɔ afum ŋancbokɛnɛ mɔ, nwɛ o nwɛ nde kor kɔn, nde dəkəbɛrɛ d'abal ŋɔn. Kɔ pəntɛlɛ MARIKI pəpɔŋ, kɔ pəntɔbɔt sɔ Musa.
10 Ouviu Moisés o povo que chorava, agrupado por famílias, cada uma à entrada de sua tenda. A cólera do Senhor acendeu-se com violência. Moisés entristeceu-se.
11 Kɔ Musa eyif MARIKI: «Ta ake tɔ mənuŋksərɛ ina, wəcar kam pəlɛc pelel pampɛ-ɛ? Ta ake tɔ məntɔyɔn'em nɔnɔfɔr-ɛ, ntɛ məlɛk mes ma afum akaŋɛ fəp kɔ məsarsər im mɔ?
11 E disse ao Senhor: "Por que afligis vosso servo? Por que não acho eu favor a vossos olhos, vós que me impusestes a carga de todo esse povo?
12 In'olompəs afum akaŋɛ fəp ba? In'okom ŋa ntɛ məlok'im: ‹Məgbɔsnɛ ŋa pəmɔ ntɛ wəkombəra ɔŋgbɔsnɛ kənaka mɔ, haŋ nde atɔf ŋɔkɔ mənadɛrmɛ atem aŋan kəsɔŋ ŋa mɔ?›
12 Porventura fui eu que concebi esse povo? Ou acaso fui eu que o dei à luz, para me dizerdes: leva-o em teu seio como a ama costuma levar o bebê, para a terra que, com juramento, prometi aos seus pais?
13 Deke iŋkɔlɛk sɛm nyɛ indesɔŋ afum akaŋɛ fəp mɔ? Bawo ŋambokər im ŋacloku: ‹Məsɔŋ su sɛm səsɔm!›
13 Onde encontrarei carne para dar a todo esse povo que vem chorar perto de mim, dizendo: dá-nos carne para comer?
14 Ifɔtam ina sona kəsarɛ mes ma afum akaŋɛ fəp. Mes maŋan melelər im, ifɔtam mi kəsarɛ.
14 Eu sozinho não posso suportar todo esse povo; ele é pesado demais para mim.
15 Kɔ tɔyɔnɛ pəlɛc pelel pampɛ pɔ məndenuŋksər im-ɛ, kɔ tɔyɔnɛ məyɔn'em nɔnɔfɔr-ɛ, ilɛtsɛn'am mədif im oŋ, tɔsɔŋ'em kətɔnəŋk pəlɛc pampɛ məyi kəcəmbər im mɔ.»
15 Em lugar de tratar-me assim, rogo-vos que antes me façais morrer, se achei agrado a vossos olhos, a fim de que eu não veja a minha infelicidade!
16 Kɔ MARIKI oloku Musa: «Məloŋkan'em abeki wəco camət-mɛrəŋ (70) aka Yisrayel, aŋɛ məncərɛ kəyɔnɛ abeki kɔ atubuc mes a afum mɔ. Məkɛrɛ ŋa nnɔ aŋgbancan ŋɛbəpɛnɛ kɔ Kanu, ŋade ŋacəmɛ nnɔ kɔ məna.
16 O Senhor respondeu a Moisés: "Junta-me setenta homens entre os anciãos de Israel, que sabes serem os anciãos do povo e tenham autoridade sobre ele. Conduze-os à tenda de reunião, onde estarão contigo.
17 Indetor di ilok-lokər əm, indebelər əm Amera ŋem ŋepic, iyer ŋa ŋi, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋamar əm kəsarɛ mes ma afum akaŋɛ mɔ, tɔsɔŋ'am kətɔsɔsarɛ mi sona sam.
17 Então descerei e ali falarei contigo. Tomarei do espírito que está em ti e o derramarei sobre eles, para que possam levar contigo a carga do povo e não estejas mais sozinho.
18 Ntɛ tɔyɔnɛ ta afum mɔ, məloku ŋa: Nəpusnɛ teta alna, nəndesɔsɔm sɛm, bawo nəmbokər MARIKI, nəcloku: ‹An'endesɔŋ su sɛm nyɛ səndesɔm mɔ? Sənayinɛ pətɔt Misira!› MARIKI endesɔŋ nu sɛm nəsɔm.
18 Dirás ao povo: santificai-vos para amanhã, e tereis carne para comer, pois chorasses aos ouvidos do Eterno, dizendo: Quem nos dará carne para comer? Estávamos tão bem no Egito!... O Senhor vos dará carne, e comereis.
19 Nəndesɔm yi, bafɔ dɔsɔk din, bafɔ mata mɛrəŋ, bafɔ mata kəcamət, bafɔ mata wəco, bafɔ mata wəco mɛrəŋ,
19 E comereis não só um dia, nem dois, nem cinco, nem dez, nem vinte,
20 mba ŋof ŋin camcam haŋ sɛm yayɔkɔ yocwur nu dəloləm, haŋ yɛgbəf nu, bawo nənce MARIKI nwɛ eyi nu dacɔ, kɔ nəmbok fɔr yɔn kiriŋ nəcloku: ‹Ta ake tɔ səwurɛnɛ Misira-ɛ?›»
20 mas durante um mês inteiro, até que ela vos saia pelas narinas e vos cause nojo: porque rejeitasses o Senhor que está no meio de vós e dissestes-lhe chorando: por que saímos nós do Egito?"
21 Kɔ Musa oloku: «Afum akaŋɛ ŋaŋkɛl im mɔ ŋambəp arkun wul masar camət-tin (600.000), kɔ məloku: ‹Indesɔŋ ŋa sɛm yɔsɔm ŋof ŋin camcam!›
21 Moisés disse: "Este povo, no meio do qual estou, conta seiscentos mil homens de pé, e dizeis que lhes dareis carne para que comam um mês inteiro!
22 Ali padifɛ afum akaŋɛ ŋkesiya, cir, kɔ cəna cosu, sɛm ya yi yɛntəŋnɛ ŋa ba? Andesɔŋ ŋa lop ya dəkəba fəp, a yɛtəŋnɛ ŋa ba?»
22 Porventura matar-se-á tanta quantidade de ovelhas e bois até que tenham bastante? Ou juntar-se-ão todos os peixes do mar para fartá-los?"
23 Kɔ MARIKI eyif Musa: «Kəca ka MARIKI kəndebumpsɛnɛ oŋ ba? Məndenəŋk tɔkɔ ilok'əm mɔ kɔ tɔyɔnɛ tendeyi kɔ pəyɔnɛ tɔfɔdesɔyi-ɛ.»
23 O Senhor respondeu a Moisés: "Acaso será impotente a mão do Senhor? Verás sem demora se se fará ou não o que eu te disse."
24 Kɔ Musa owur, k'oloku afum moloku ma MARIKI. K'oloŋka abeki a Yisrayel aŋɛ wəco camət-mɛrəŋ (70), k'ɛncəmbər ŋa ŋakɛl aŋgbancan.
24 Moisés saiu e referiu ao povo as palavras do Senhor. Reuniu setenta homens dos anciãos do povo e os colocou em volta da tenda.
25 Kɔ MARIKI ontor dəkəp, k'olok-lokər Musa. Kɔ MARIKI ɛlɛk dəMusa Amera ŋɔkɔ ɛnabɛr kɔ mɔ, k'eyerəs ŋi abeki aŋɛ wəco camət-mɛrəŋ (70). Ntɛ Amera nŋɛ ŋendegbuŋɛnɛ ŋa mɔ, kɔ ŋayɛfɛ kəlok-loku cəsayibɛ, mba katin kaŋkɔ gbəcərəm kɔ tɛnasɔtɔ ŋa.
25 O Senhor desceu na nuvem e falou a Moisés; tomou uma parte do espírito que o animava e a pôs sobre os setenta anciãos. Apenas repousara o espírito sobre eles, começaram a profetizar; mas não continuaram.
26 Arkun mɛrəŋ, pacwe wəkin Eldad, kɔ wəkɔ Medad, ŋaŋyi dəsaŋka, kɔ Amera nŋɛ ŋɔŋkɔ ŋogbuŋɛnɛ ŋa, afum ŋɔ, analɔm ŋa abeki a Yisrayel dacɔ, mba ŋanawur fɛ ŋakɔ dəndo aŋgbancan ŋosoku dɔsɔk dadɔkɔ, kɔ ŋayɛfɛ kəlok-loku cəsayibɛ dəndo dəsaŋka.
26 Dois homens tinham ficado no acampamento: um chamava-se Eldad e o outro, Medad, e o espírito repousou também sobre eles, pois tinham sido alistados, mas não tinham ido à tenda; e profetizaram no acampamento.
27 Kɔ wətɛmp wəlɔma ɛyɛksɛ kəkɔloku ti Musa: «Eldad kɔ Medad ŋayi kəlok-loku cəsayibɛ nde dəsaŋka!»
27 Um jovem correu a dar notícias a Moisés: "Eldad e Medad, disse ele, profetizam no acampamento."
28 Kɔ Yosuwe wan ka Nun nwɛ ɛnayɔnɛ wəmarsɛnɛ ka Musa kəyɛfɛ dɛtɛmp dɔn mɔ, oloku: «Musa mariki mem, məmɔnɛ ŋa!»
28 Então Josué, filho de Nun, servo de Moisés desde a sua juventude, tomou a palavra: "Moisés, disse ele, meu senhor, impede-os."
29 Kɔ Musa eyif kɔ: «Kəraca kɔ məŋyɔn'em ba? Ah, MARIKI pəyerəs afum ɔn fəp Amera ŋɔn, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋayɔnɛ sayibɛ mɔ!»
29 Moisés, porém, respondeu: "Por que és tão zeloso por mim? Prouvera a Deus que todo o povo do Senhor profetizasse, e que o Senhor lhe desse o seu espírito!"
30 Kɔ Musa olukus nde dəsaŋka kɔ abeki aka Yisrayel akaŋɛ.
30 E Moisés retirou-se do acampamento com os anciãos de Israel.
31 Kɔ MARIKI owurɛ afef nŋɛ ŋɛnayɛfɛ nde dəkəba mɔ, kɔ ŋender ŋɛgbalɛ aka Yisrayel bakɔrnɛ nde dəsaŋka kɔ cəsək ca si kəkɔt ka pəwaŋkəra pin camcam kəsək o kəsək, bɛmp yɛnadeŋsərɛnɛ dəntɔf deŋeci da kururu kəmɛrəŋ.
31 Um vento mandado pelo Senhor, vindo das bandas do mar, trouxe consigo codornizes, e derramou-as sobre o acampamento, numa extensão de cerca de um dia de caminho para ambos os lados em volta do acampamento; e cobriam o solo, cerca de dois côvados de alto sobre a superfície da terra.
32 Dɔsɔk dadɔkɔ fəp, kɔ pibi fəp kɔ dɔckɔsɔk, afum ŋacwɛtəs bakɔrnɛ. Nwɛ ɛnapicɛ bɛmp yɛwɛtəs mɔ, ɛnasɔtɔ tɔn tin pəcepər. Kɔ ŋancɛ yi saŋka kəsək haŋ kənɔŋkər ntɛ tɔŋsɔŋɛ yowos mɔ.
32 Levantou-se então o povo, e ajuntou durante todo aquele dia, toda a noite e todo o dia seguinte tantas codornizes, que aquele que menos ajuntou conseguiu encher dez homeres. E estenderam-nas, para si mesmos, em toda a volta do acampamento.
33 Ntɛ sɛm yɛnasɔrɔyi ŋa dəcusu ta ŋantacɔkəm yi mɔ, kɔ pəntɛlɛ MARIKI nnɔ aka Yisrayel ŋayi mɔ. Kɔ MARIKI osutɛ ŋa pucuy pɔpɔŋ.
33 Ainda a carne estava nos seus dentes, e ainda não estava mastigada, quando a cólera do Senhor se inflamou contra o povo e o Senhor feriu o povo com um grande flagelo.
34 K'awe kəfo kaŋkɔ Kibərot Tawa, ti tɔyɔnɛ «Kufu ka tɛbas», bawo dəndo anawup afum akɔ kəsɔm sɛm kənabas mɔ.
34 Chamou-se àquele lugar Quibrot-Hataava, porque ali sepultou-se o povo que se deixara dominar pelo desordenado.
35 Kɔ aka Yisrayel ŋayɛfɛ Kibərot Tawa kəkɔ ka Hacerot, kɔ ŋancəmbər di saŋka.
35 De Quibrot-Hataava, partiu o povo para Haserot, onde se deteve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.