Mateus 8
Kitabu ka Kanu (BSP) vs VC
1 Ntɛ Yesu ontor kəyɛfɛ dətɔrɔ mɔ, kɔ kənay ka afum kəncəmɛ kɔ darəŋ.
1 Tendo Jesus descido da montanha, uma grande multidão o seguiu.
2 Awa kɔ wəcunɛ sen ender pətontnɛnɛ kɔ fɔr kiriŋ pəcloku: «Mariki, kɔ məfaŋ ti-ɛ, məntam kəsɔkəs im.»
2 Eis que um leproso aproximou-se e prostrou-se diante dele, dizendo: Senhor, se queres, podes curar-me.
3 Kɔ Yesu ɛntɛnc kəca, k'oŋgbuŋɛnɛ kɔ, k'oloku: «Ifaŋ ti, məsɔk.» Gbəncana babɔkɔ kɔ sen sɔn səntamnɛ.
3 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero, sê curado. No mesmo instante, a lepra desapareceu.
4 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Məkɛmbərnɛ kəloku ti fum, mba məkɔ məmentərnɛ wəloŋnɛ, pəmɔmən əm teta kəsɔkəsnɛ kam, məkekərɛ poloŋnɛ pəmɔ tɔkɔ Musa encic ti mɔ. Tendeyɔnɛ afum fəp kəcərɛ a məntamnɛ.»
4 Jesus então lhe disse: Vê que não o digas a ninguém. Vai, porém, mostrar-te ao sacerdote e oferece o dom prescrito por Moisés em testemunho de tua cura.
5 Ntɛ Yesu ɛmbɛrɛ dare da Kaparnam mɔ, kɔ wəbɛ k'asɔdar wəRom ender pəloku kɔ.
5 Entrou Jesus em Cafarnaum. Um centurião veio a ele e lhe fez esta súplica:
6 Kɔ wəsɔdar nwɛ ɛlɛtsɛnɛ Yesu: «Mariki, wəbəcɛ kem ɛfəntərɛ nde kəlɔ kem, ɔfɔtam kəkɔt, kɔ pəcuy pɔpɔŋ peyi kɔ.»
6 Senhor, meu servo está em casa, de cama, paralítico, e sofre muito.
7 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Indekɔ ndaram kətaməs kɔ.»
7 Disse-lhe Jesus: Eu irei e o curarei.
8 Kɔ wəbɛ k'asɔdar oloku Yesu: «Mariki, isɔtɔ fɛ dofum dɛfaynɛn'am nde kəlɔ kem disrɛ, mba məloku toloku tin gbəcərəm, wəbəcɛ kem pətamnɛ.
8 Respondeu o centurião: Senhor, eu não sou digno de que entreis em minha casa. Dizei uma só palavra e meu servo será curado.
9 Bawo ina yati kətam ka abɛ em k'iyi dəntɔf, k'iyɔ sɔ asɔdar aŋɛ ŋayi kətam ka ina sɔ dəntɔf mɔ. K'iloku wəkin: ‹Məkɔ,› wəkayi ɔŋkɔ. K'iloku wəkɔ: ‹Məder,› wəkayi ender. K'iloku wəcar kem: ‹Məyɔ ntɛ-ɛ,› ɔŋyɔ ti.»
9 Pois eu também sou um subordinado e tenho soldados às minhas ordens. Eu digo a um: Vai, e ele vai; a outro: Vem, e ele vem; e a meu servo: Faze isto, e ele o faz...
10 Ntɛ Yesu ɛncəŋkəl moloku mɔn mɔ, kɔ teta wəsɔdar nwɛ tenciyanɛ kɔ, k'oloku akɔ ŋanacəmɛ kɔ darəŋ mɔ: «Icloku nu kance: Inəŋkɛ fɛ fum o fum aYisrayel dacɔ kəlaŋ pəmɔ kaŋkɛ!
10 Ouvindo isto, cheio de admiração, disse Jesus aos presentes: Em verdade vos digo: não encontrei semelhante fé em ninguém de Israel.
11 Iloku nu: Afum alarəm ŋandeder kəyɛfɛ kəca nkɛ dec dɛmpɛ kɔ nkɛ dɛŋkalɛ mɔ, ŋandɛ dɛmɛsa nde dɛbɛ da dəKɔm dəntɔf kɔ Abraham, Siyaka kɔ Yakuba.
11 Por isso, eu vos declaro que multidões virão do Oriente e do Ocidente e se assentarão no Reino dos céus com Abraão, Isaac e Jacó,
12 Mba afum aŋɛ pənamar ŋalɛk kɛ ka di mɔ, andeləm ŋa dəkubump. Difɔ kəbok kɔ kəŋaŋərɛnɛ sek kəndekɔyi.»
12 enquanto os filhos do Reino serão lançados nas trevas exteriores, onde haverá choro e ranger de dentes.
13 Kɔ Yesu oloku wəsɔdar wəkakɔ: «Məlukus nde ndaram, tɔkɔ məŋgbɛkər kəlaŋ mɔ teder əm.» Tɛm tatɔkɔ yati tɔ wəbəcɛ kɔn ɛnatamnɛ.
13 Depois, dirigindo-se ao centurião, disse: Vai, seja-te feito conforme a tua fé. Na mesma hora o servo ficou curado.
14 Kɔ Yesu ɔŋkɔ nda Piyɛr, k'ɔŋkɔ pənəŋk iya ka wəran ka Piyɛr pəfəntərɛ ta ɛntamnɛ-ɛ. Fiba fənayi kɔ.
14 Foi então Jesus à casa de Pedro, cuja sogra estava de cama, com febre.
15 Kɔ Yesu oŋgbuŋɛnɛ kɔ kəca, kɔ fiba fəsak kɔ, kɔ wəran nwɛ ɛyɛfɛ, k'osumpər kəbəcɛ Yesu.
15 Tomou-lhe a mão, e a febre a deixou. Ela levantou-se e pôs-se a servi-los.
16 Dɔfɔy dendebəp, k'aŋkɛrɛ Yesu afum alarəm aŋɛ yɔŋk yɛlɛc yɔnctɔrəs mɔ. Kɔ Yesu ɛmbɛlsɛ moloku mɔn yɔŋk yɛlɛc, k'ɛntaməs acuy fəp.
16 Pela tarde, apresentaram-lhe muitos possessos de demônios. Com uma palavra expulsou ele os espíritos e curou todos os enfermos.
17 Tatɔkɔ tɔ mes mɛnalarɛ, mmɛ Sayibɛ Esayi ɛnaloku mɔ: «Ɛnaliŋ tɔkɔ tɔnctɔrəs su mɔ, k'ɛsarɛ docu dosu.»
17 Assim se cumpriu a predição do profeta Isaías: Tomou as nossas enfermidades e sobrecarregou-se dos nossos males {Is 53,4}.
18 Ntɛ Yesu ɛnəŋk kənay kəkɛl kɔ mɔ, k'osom acɛpsɛ ɔn darəŋ a ŋacali kɔ nkɔn ntende mokuru ma kəba kaŋkɔ.
18 Certo dia, vendo-se no meio de grande multidão, ordenou Jesus que o levassem para a outra margem do lago.
19 Kɔ wətəksɛ sariyɛ sa aSuyif ɔlɔtərnɛ Yesu, k'oloku kɔ: «Wətəksɛ, ifaŋ kəyɔnɛ wəcepsɛ kam, indecəm'am darəŋ nnɔ o nnɔ məndekɔ mɔ.»
19 Nisto aproximou-se dele um escriba e lhe disse: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Mɔsɔŋk mɔyɔ bi dəkədirɛ kɔ bɛmp yɔyɔ wɔlɔ dəkədirɛ. Mba ina Wan ka Wərkun, iyɔ fɛ kəfo nkɛ intam kəboc domp dem mɔ.»
20 Respondeu Jesus: As raposas têm suas tocas e as aves do céu, seus ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde repousar a cabeça.
21 Kɔ fum wəlɔma acɛpsɛ ɔn darəŋ dacɔ oloku kɔ: «Mariki, məwos'em kərɛsna kəkɔ, ikɔ iwup papa kem.»
21 Outra vez um dos seus discípulos lhe disse: Senhor, deixa-me ir primeiro enterrar meu pai.
22 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Məcɛps'em darəŋ, məce afi ŋawup afi aŋan.»
22 Jesus, porém, lhe respondeu: Segue-me e deixa que os mortos enterrem seus mortos.
23 Kɔ Yesu ɛmbɛkɛ debil kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ.
23 Subiu ele a uma barca com seus discípulos.
24 Pəwon fɛ kɔ afef ŋɔpɔŋ ŋɛyɛfɛ kəwur dəkəba. Ntɛ yam yeyi kəgbəpərnɛ abil mɔ, Yesu pəcdirɛ.
24 De repente, desencadeou-se sobre o mar uma tempestade tão grande, que as ondas cobriam a barca. Ele, no entanto, dormia.
25 Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋalɔtərnɛ, kɔ ŋantimi kɔ ŋacloku: «Mariki, məyac su! Kəfi kɔ sənder!»
25 Os discípulos achegaram-se a ele e o acordaram, dizendo: Senhor, salva-nos, nós perecemos!
26 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Ta ake tɔ nəŋnesɛnɛ-ɛ? Nəyɔ fɛ kəlaŋ kəpɔŋ!» Kɔ Yesu ɛyɛfɛ k'ɛŋgbəŋ-gbəŋər afef kɔ kəba, kɔ pəyɔ yeŋ.
26 E Jesus perguntou: Por que este medo, gente de pouca fé? Então, levantando-se, deu ordens aos ventos e ao mar, e fez-se uma grande calmaria.
27 Kɔ cusu cəwos acɛpsɛ ɔn darəŋ, kɔ ŋaloku: «Ake wərkun ɔfɔ wəkawɛ-ɛ, ntɛ afef kɔ domun yɛncəmɛ tɛfaŋ tɔn darəŋ mɔ?»
27 Admirados, diziam: Quem é este homem a quem até os ventos e o mar obedecem?
28 Ntɛ Yesu ɛncali mokuru ntende atɔf ŋa Kadara mɔ, kɔ afum mɛrəŋ ŋawur nde cufu dacɔ, kɔ ŋander ŋacəmɛ kɔ fɔr kiriŋ. Afum akaŋɛ yɔŋk yɛlɛc yɛnayi ŋa, ŋanayɔ wɛywɛy, ali fum ɛnctam fɛ kəcepər dɔpɔ dadɔkɔ.
28 No outro lado do lago, na terra dos gadarenos, dois possessos de demônios saíram de um cemitério e vieram-lhe ao encontro. Eram tão furiosos que pessoa alguma ousava passar por ali.
29 Awa kɔ ŋayɛfɛ kəkulɛ-kulɛ: «Wan ka Kanu, ake məfaŋər su-ɛ? Mənder nnɔ kədetɔrəs su a tɛm tɛcbəp ba?»
29 Eis que se puseram a gritar: Que tens a ver conosco, Filho de Deus? Vieste aqui para nos atormentar antes do tempo?
30 Awa, ŋanabɔlɛnɛ fɛ kɔ sɔp yɛlarəm nyɛ yɔncsɔmət mɔ.
30 Havia, não longe dali, uma grande manada de porcos que pastava.
31 Kɔ yɔŋk yɛlɛc yɛlɛtsɛnɛ Yesu, yocloku: «Kɔ məfaŋ kəbɛləs su-ɛ, məkekərɛ su dəsɔp yɛlarəm yayɛ!»
31 Os demônios imploraram a Jesus: Se nos expulsas, envia-nos para aquela manada de porcos.
32 Kɔ Yesu oloku: «Nəkɔ dəndo!» Kɔ yɔŋk yɛlɛc yowur afum akaŋɛ kɔ yɔŋkɔ yɛbɛrɛ dəsɔp. Gbəncana babɔkɔ kɔ sɔp yayɛ yɛyɛfɛ tɔrɔ kəroŋ kɔ yontor dəkəba, kɔ yɛŋgbətsɛ, kɔ yefis-fis fəp dəromun.
32 Ide, disse-lhes. Eles saíram e entraram nos porcos. Nesse instante toda a manada se precipitou pelo declive escarpado para o lago, e morreu nas águas.
33 Kɔ akɛk a sɔp yayɔkɔ ŋayɛksɛ kəkɔ dare. Kɔ ŋalɔm tɔkɔ tɛnacepər mɔ fəp kɔ tɔkɔ tɔsɔtɔ afum mɛrəŋ akakɔ yɔŋk yɛlɛc yɛnayi mɔ.
33 Os guardas fugiram e foram contar na cidade o que se tinha passado e o sucedido com os endemoninhados.
34 Awa, kɔ aka dare fəp ŋawur kəkɔnəŋk Yesu. Ntɛ ŋambəp kɔ mɔ, kɔ ŋalɛtsɛnɛ Yesu a pəbɔlɛ atɔf ŋaŋan.
34 Então a população saiu ao encontro de Jesus. Quando o viu, suplicou-lhe que deixasse aquela região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.