Mateus 17
Kitabu ka Kanu (BSP) vs VC
1 Ntɛ mata camət-tin mencepər mɔ, kɔ Yesu ɛlɛk Piyɛr, Sak kɔ wɛnc Isaŋ, k'eŋkekərɛ ŋa kəsək tɔrɔ teŋeci kəroŋ.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, seu irmão, e conduziu-os à parte a uma alta montanha.
2 Kɔ Yesu ɔŋkɔ pətəŋkəlɛ kəro fɔr yaŋan kiriŋ: Kɔ kəro kɔn kəncop kəmotər-motər pəmɔ dec, kɔ yamos yɔn pəmɔ pəwaŋkəra.
2 Lá se transfigurou na presença deles: seu rosto brilhou como o sol, suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
3 Gbəncana babɔkɔ kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋanəŋk Aŋnabi Musa kɔ Aŋnabi Eli ŋawurər Yesu ŋaclok-loku.
3 E eis que apareceram Moisés e Elias conversando com ele.
4 Kɔ Piyɛr oloku Yesu: «Mariki, pəntesɛ su kəyi nnɔ! Kɔ məwosɛ-ɛ, incəmbər nnɔ ŋgbancan maas, ŋin ŋa məna, ŋin ŋa Musa kɔ ŋin ŋa Eli.»
4 Pedro tomou então a palavra e disse-lhe: Senhor, é bom estarmos aqui. Se queres, farei aqui três tendas: uma para ti, uma para Moisés e outra para Elias.
5 Ntɛ Piyɛr eyi kəlok-loku mɔ, gbəncana babɔkɔ kɔ kəp kəmotər-motər kəŋgbəpərnɛ ŋa. Awa kɔ dim dowur dəkəp kaŋkɔ docloku: «Wəkawɛ, wan kem nwɛ imbɔtər mɔ ɔfɔ, nkɔn ɔbɔt im mes belbel. Nəcəŋkəl kɔ!»
5 Falava ele ainda, quando veio uma nuvem luminosa e os envolveu. E daquela nuvem fez-se ouvir uma voz que dizia: Eis o meu Filho muito amado, em quem pus toda minha afeição; ouvi-o.
6 Ntɛ acɛpsɛ darəŋ a Yesu ŋane moloku mamɔkɔ mɔ, kɔ ŋantɛmpɛnɛ ŋagbəpsɛ ntɛ kənesɛ kəpɔŋ kəsumpər ŋa mɔ.
6 Ouvindo esta voz, os discípulos caíram com a face por terra e tiveram medo.
7 Mba kɔ Yesu ɔlɔtərnɛ, k'oŋgbuŋɛnɛ ŋa kəca kɔn k'oloku: «Nəyɛfɛ, ta nənesɛ!»
7 Mas Jesus aproximou-se deles e tocou-os, dizendo: Levantai-vos e não temais.
8 Ntɛ ŋayekti fɔr mɔ, ŋanəŋk fɛ fum nwɛ o nwɛ mɛnɛ Yesu sona.
8 Eles levantaram os olhos e não viram mais ninguém, senão unicamente Jesus.
9 Ntɛ ŋanctor dətɔrɔ mɔ, kɔ Yesu osom ŋa ntɛ: «Ta nəloku nwɛ o nwɛ ntɛ nənəŋk mɔ haŋ Wan ka Wərkun pəfɔtɛ afi dacɔ.»
9 E, quando desciam, Jesus lhes fez esta proibição: Não conteis a ninguém o que vistes, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos.
10 Kɔ acɛpsɛ darəŋ a Yesu ŋayif kɔ toloku ntɛ: «Ta ake tɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif ŋaŋlokɛ a mɛnɛ Aŋnabi Eli pənuŋkɛnɛ kəder kərɛsna a wəyɛk-yɛk pədeder-ɛ?»
10 Em seguida, os discípulos o interrogaram: Por que dizem os escribas que Elias deve voltar primeiro?
11 Kɔ Yesu oluksɛ ŋa: «Kance kɔ, a mɛnɛ Eli pənuŋkɛnɛ pəder kədelompəs mes fəp.
11 Jesus respondeu-lhes: Elias, de fato, deve voltar e restabelecer todas as coisas.
12 Mba icloku nu a Eli elip kəder: Ŋanɛpəl fɛ kɔ, kɔ ŋayɔ kɔ pəmɔ tɔkɔ ŋafaŋ mɔ. Itɔ ŋandetɔrəs sɔ Wan ka Wərkun.»
12 Mas eu vos digo que Elias já veio, mas não o conheceram; antes, fizeram com ele quanto quiseram. Do mesmo modo farão sofrer o Filho do Homem.
13 Kɔ acɛpsɛ darəŋ a Yesu ŋancərɛ oŋ a teta Saŋ Batis tɔ Yesu eyi kəloku.
13 Os discípulos compreenderam, então, que ele lhes falava de João Batista.
14 Ntɛ Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋalɔtərnɛ kənay ka afum mɔ, kɔ wərkun wəlɔma ender pəcəpɛ kɔ suwu fɔr kiriŋ,
14 E, quando eles se reuniram ao povo, um homem aproximou-se deles e prostrou-se diante de Jesus,
15 pəcloku: «Mariki, məyɔnɛ wan kem nɔnɔfɔr, nwɛ ɔyɔ docu da kətɛmpɛnɛ mɔ, tɔntɔrəs kɔ belbel. Dənɛnc kɔ dəromun ɛlasnɛ kətɛmpɛnɛ.
15 dizendo: Senhor, tem piedade de meu filho, porque é lunático e sofre muito: ora cai no fogo, ora na água...
16 Iŋkenɛ kɔ acɛpsɛ am darəŋ mba ŋantam fɛ kətaməs kɔ.»
16 Já o apresentei a teus discípulos, mas eles não o puderam curar.
17 Kɔ Yesu oŋkulərnɛ: «Nəna afum a dɛtɛmp da tɛm tantɛ dɛkafəlɛ-kafəlɛ, dɔtɔlaŋ Kanu, ake tɛm t'indesɔyi kɔ nəna-ɛ, icəmɛ nu dəntɔf haŋ tɛm tere-ɛ? Nəkɛr'em kɔ nnɔ.»
17 Respondeu Jesus: Raça incrédula e perversa, até quando estarei convosco? Até quando hei de aturar-vos? Trazei-mo.
18 Kɔ Yesu ɛŋgbəŋ-gbəŋər ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋaŋɔkɔ, kɔ ŋowur wan wərkun nwɛ, k'ɛntamnɛ gbəncana babɔkɔ.
18 Jesus ameaçou o demônio e este saiu do menino, que ficou curado na mesma hora.
19 Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋander ŋayif Yesu yɔkyɔk: «Ake’sɔŋɛ ntɛ səna səntɔtam kəbɛləs ŋi sənasərka mɔ-ɛ?»
19 Então os discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsar este demônio?
20 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Bawo kəlaŋ konu kəmpicɛ. Kance, icloku nu, kɔ kəlaŋ konu kəyi pəmɔ tɛŋgbɛn tɛfɛt-ɛ, nəŋloku tɔrɔ tantɛ: ‹Məcepɛ nnɔ, məkɔ nde,› pencepɛ di. Tes o tes tɔfɔyi ntɛ nəntɔtam mɔ.» [
20 Jesus respondeu-lhes: Por causa de vossa falta de fé. Em verdade vos digo: se tiverdes fé, como um grão de mostarda, direis a esta montanha: Transporta-te daqui para lá, e ela irá; e nada vos será impossível.
21 ]
21 Quanto a esta espécie de demônio, só se pode expulsar à força de oração e de jejum.
22 Dɔsɔk dɔlɔma ntɛ acɛpsɛ a Yesu darəŋ ŋanaloŋkanɛ Kalile mɔ. Kɔ Yesu oloku ŋa: «Andelɛk Wan ka Wərkun, pabɛr kɔ arkun dəwaca.
22 Enquanto caminhava pela Galiléia, Jesus lhes disse: O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos homens.
23 Akakɔ ŋandedif kɔ, mba tataka ta maas ta defi dɔn pəfɔtɛ afi dacɔ.» Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋamɔncnɛ haŋ kɔ tɔntɔrəs ŋa dəbəkəc.
23 Matá-lo-ão, mas ao terceiro dia ressuscitará. E eles ficaram profundamente aflitos.
24 Ntɛ Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋambɛrɛ dare da Kaparnam mɔ, k'abaŋəs dut da kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu ŋander ŋayif Piyɛr: «Wətəksɛ konu ɔfɔsɔŋ dut da kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu ba?»
24 Logo que chegaram a Cafarnaum, aqueles que cobravam o imposto da didracma aproximaram-se de Pedro e lhe perguntaram: Teu mestre não paga a didracma?
25 Kɔ Piyɛr owosɛ, «Ɛy, ɔŋsɔŋ di.» Tɛm ntɛ Piyɛr ɛncbɛrɛ kəlɔ disrɛ mɔ, kɔ Yesu onuŋkɛnɛ kəlɛk moloku, k'eyif: «Simɔŋ, cəke cɔ məncɛm-cɛmnɛ-ɛ? Are ŋɔ pəmar kəcsɔŋ abɛ a doru dandɛ dut da teren kɔ dɔkɔ ambaŋsər arkun tɛm tɔlɔma mɔ: Afum aka tɔf yaŋan, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti acikəra ba?»
25 Paga sim, respondeu Pedro. Mas quando chegaram à casa, Jesus preveniu-o, dizendo: Que te parece, Simão? Os reis da terra, de quem recebem os tributos ou os impostos? De seus filhos ou dos estrangeiros?
26 Kɔ Piyɛr oloku: «Acikəra ŋɔ pəmar ŋasɔŋ di.» Kɔ Yesu oloku kɔ: «Afum aka dɔtɔf ŋa ŋafɔsɔŋ dut.
26 Pedro respondeu: Dos estrangeiros. Jesus replicou: Os filhos, então, estão isentos.
27 Mba ta payamsər abaŋəs dut aŋɛ. Itɔ məndekɔnɛ nde dəkəba məfɛkəs, alop ŋɔcɔkɔ-cɔkɔ ŋɔkɔ mənkɔsumpər mɔ, məmepi ŋi kusu. Məŋkɔbəp ŋi disrɛ pəsam, məlɛk pi məsɔŋ dut dem kɔ dam.»
27 Mas não convém escandalizá-los. Vai ao mar, lança o anzol, e ao primeiro peixe que pegares abrirás a boca e encontrarás um estatere. Toma-o e dá-o por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.