Marcos 15

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ntɛ bətbət bɛmbəp mɔ, aloŋnɛ apɔŋ kɔ abeki, atəksɛ sariyɛ kɔ aboc kiti aSuyif fəp, ŋaloŋkanɛ kəkɔtəŋnɛ ntɛ andeyɔ Yesu mɔ. Ntɛ ŋalip kəkot kɔ mɔ, kɔ ŋambɛr kɔ Pilat dəwaca.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Kɔ Pilat eyif kɔ: «Mən'ɔyɔnɛ wəbɛ ka aSuyif ba?» Kɔ Yesu oluksɛ kɔ: «Mən'oloku ti.»
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Aloŋnɛ apɔŋ ŋanatɔmpərɛ kɔ meyemsɛnɛ mɛlarəm.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Kɔ Pilat eyif kɔ sɔ: «Məfɔloku ntɛ o ntɛ? Məne mamɛ ŋambonc am mɔ fəp!»
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Mba Yesu ɛnaluksɛ fɛ kɔ sɔ toloku ntɛ o ntɛ, ti tɛnawosəs Pilat kusu pəpɔŋ.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Awa kəren o kəren kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ Medif, Pilat ɛncsakɛ afum yɛŋən wəyi dəbili wəkin nwɛ ŋaŋfaŋ mɔ.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Tɛm tatɔkɔ fum wəlɔma ɛnayi dəbili pacwe kɔ Barabas nwɛ anabɛr dəbili teta kədif fum, ntɛ ŋanayɛfɛ kəyeŋkər abɛ a dɔtɔf səbomp mɔ.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Kɔ kənay ka afum kəmpɛ, kɔ ŋayɛfɛ kəyifət a payɔnɛ ŋa tɔkɔ ambɔt kəyɔnɛ ŋa mɔ.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Kɔ Pilat eyif ŋa: «Isakərɛ nu wəbɛ wəka aSuyif ba?»
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Bawo Pilat ɛnacərɛ a kəraca ka aloŋnɛ apɔŋ kənasɔŋɛ ŋa kəlɛk Yesu ŋabɛr kɔ dəwaca.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Mba kɔ aloŋnɛ apɔŋ ŋagbiŋər kənay ka afum, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pasakɛ ŋa yɛŋən Barabas mɔ.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Kɔ Pilat ɔŋgbɔkərɛ sɔ: «Cəke cɔ nəfaŋ a iyɔ nwɛ nəŋwe wəbɛ ka aSuyif mɔ-ɛ?»
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Kɔ ŋayɛfɛ kəkulɛ-kulɛ: «Məcaŋ kɔ dətɔk yɛpəmpəl!»
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Kɔ Pilat eyif ŋa: «Pəlɛc pere p'ɔyɔ-ɛ?» Mba kɔ afum ŋanaŋkanɛ kəkulɛ-kulɛ pəpɔŋ: «Məcaŋ kɔ dətɔk yɛpəmpəl!»
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Kɔ Pilat ɛncɛm-cɛmnɛ kəyɔ tɛfaŋ ta kənay ka afum: K'ɛsakɛ ŋa yɛŋən Barabas. Ntɛ elip kəsom pasutɛ Yesu tɔrɔŋkɔn mɔ, k'ɛmbɛr kɔ afum dəwaca a pacaŋ kɔ dətɔk yɛpəmpəl.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Kɔ asɔdar ŋaŋkekərɛ Yesu nde abaŋka ŋa kəlɔ kəpɔŋ ka Pilat, kɔ ŋawe dɛŋgbɛŋk dadɔkɔ fəp.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 K'asɔdar ŋambɛr Yesu duma d'abɛ deyim, kɔ ŋandeŋər kɔ dəromp aŋgbɔŋkəlɔ ŋa bɛŋk yodu.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Kɔ ŋayɛfɛ kəfani kɔ ŋacyif: «Iŋyif əm, wəbɛ ka aSuyif.»
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Kɔ ŋasutɛ Yesu domp kəgbo, kɔ ŋayukər kɔ lin, ŋanut suwu teta kəfani kɔ.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Ntɛ ŋalip kəfani kɔ mɔ, kɔ ŋawurɛ kɔ duma d'abɛ deyim kɔ ŋambɛr kɔ yamos yɔn. Kɔ ŋaŋkekərɛ kɔ kəkɔcaŋ kɔ dətɔk yɛpəmpəl.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Kɔ asɔdar ŋawe fum wəlɔma nwɛ ɛnayɛfɛ dalɛ mɔ, pacwe wəkayi Simɔŋ wəka dare da Sirɛn, papa ka Alɛksandər kɔ Rifis, kəkɔgbaŋnɛ tɔk yɛpəmpəl nyɛ anakɔ kəcaŋ Yesu mɔ.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Kɔ ŋaŋkekərɛ Yesu kəfo nkɛ aŋwe Kolkota mɔ, itɔ tatɔkɔ «Kəfo ka Kəmbɛmbəlɛ».
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Kɔ asɔdar ŋafaŋ kəsɔŋ Yesu wɛn wɔnɔŋkəl acɔl nŋɛ aŋwe «mir» mɔ, mba Yesu ɛnawosɛ fɛ wi kəmun.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Kɔ asɔdar ŋancaŋ Yesu dətɔk yɛpəmpəl, kɔ ŋayerɛnɛ yamos yɔn, ŋakotɛ ti yampuŋpuŋ nyɛ nwɛ o nwɛ eŋkekərɛ nde ndɔrɔn mɔ.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Walaha wɛnayi ntɛ ŋanccaŋ Yesu dətɔk yɛpəmpəl mɔ.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Tecicəs ntɛ tɔ ŋanacic kəmentər ka tes ntɛ tɛnasɔŋɛ k'andif kɔ mɔ: «Wəbɛ ka aSuyif.»
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Kɔ ŋancaŋ Yesu dətɔk yɛpəmpəl kɔ calbante mɛrəŋ, wəkin pəyi kɔ kəca kətɔt, wəkɔ pəyi kɔ kəca kəmeriya.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 []
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Acepər ŋaclɔməs Mariki Yesu, ŋacfɛk kɔ domp. Ŋacloku: «Məna nwɛ məncekəli kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu, məcəmbər sɔ ki mata maas disrɛ mɔ,
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 məyacnɛ mənasərka, mətor dətɔk yɛpəmpəl yayɛ!»
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Aloŋnɛ apɔŋ kɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif, ŋa sɔ ŋancfani Yesu ŋacloku: «Ɛnayac alɔma, mba ɔfɔtam kəyacnɛ nkɔnsərka!
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Krist, wəbɛ ka Yisrayel pətor oŋ ma dətɔk yɛpəmpəl, ntɛ tɔŋsɔŋɛ sənəŋk səlaŋ sɔ ti mɔ!» Afum akɔ anacaŋ kɔ Yesu mɔ, ŋanclɔməs kɔ sɔ.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Pəndeyi daŋ, dec dosurɛnɛ afum dəsəbomp, kɔ kubump kəntor dəntɔf fəp, tɛnabɔlɛ kətɛnc haŋ salifana.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Salifana səndebəp, kɔ Yesu oŋkulɛ-kulɛ: «Eloyi, Eloyi, lema sabaktani?» Itɔ tatɔkɔ: «Kanu kem, Kanu kem, ta ake tɔ məsak'em-ɛ?»
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Afum alɔma akɔ ŋanayi di mɔ ŋanane kɔ dim. Ŋancloku kəfɔtɔ disrɛ: «Məcəŋkəl, Aŋnabi Eli eyi kəwe tatɔkɔ.»
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Kɔ fum wəlɔma ɛyɛksɛ, k'ɔŋkɔ pəpuk yaŋgba dəməncɔncɔ, k'ɛnɛpsər yi dəkəmota, k'ɔsɔŋ Yesu a pəmun, pəcloku: «Nəkar ma, pamɔmən belbel kɔ tɔyɔnɛ a Eli endeder kədetorɛ kɔ-ɛ.»
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Mba kɔ Yesu owurɛ dim dɔpɔŋ, k'eŋgbiŋ kifir.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Kɔ kəloto kəlel nkɛ kəŋkəŋk tɔksɔ ta kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu mɔ kəŋgbɛrɛ dacɔ, kəyɛfɛ takəroŋ haŋ tantɔf.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Ntɛ anəŋk Yesu kəgbiŋ kɔn kifir mɔ, kɔ wəbɛ k'asɔdar wəRom nwɛ ɛnayi di pətɛfərnɛ kɔ mɔ, oloku: «Fum wəkawɛ, Wan ka Kanu yati ɛnayi.»
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Aran sɔ ŋanacəmɛ pəbɔlɛ ŋacmɔmən. Aran akaŋɛ dacɔ: Mari wəka Makdala, Mari iya wəka Sak wəfɛt kɔ Yoses, kɔ wəran wəlɔma nwɛ ancwe Salome mɔ.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Aran akakɔ ŋanacəmɛ Yesu darəŋ, ŋacbəcɛ kɔ ntɛ ɛnayi Kalile mɔ, kɔ aran alarəm alɔma aŋɛ ŋanapɛ kɔ nkɔn Yesu Yerusalɛm mɔ.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Dɔfɔy dɛmbəp, mba ntɛ pənayɔnɛ dɔsɔk da kəlompəsnɛnɛ simiti dɔsɔk da kəŋesəm mɔ,
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 wəka Arimate wəlɔma nwɛ ancwe Isifu mɔ ɛmbəknɛ, k'ɔŋkɔ ndena Pilat kəkɔtola kɔ kəbel ka Yesu ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəwup ki mɔ. Isifu, fum wəpɔŋ ɛnayi aboc kiti aSuyif dacɔ, nwɛ kəder ka dɛbɛ da Kanu kənabas mɔ.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Kɔ pənciyanɛ Pilat kəne a Yesu elip kəfi katəna. Kɔ Pilat ewe wəbɛ wəsɔdar k'eyif kɔ, kɔ tɔyɔnɛ a Yesu efina pəwon-ɛ?
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Ntɛ wəbɛ wəsɔdar oloku kɔ tɔkɔ tɛnayi mɔ, kɔ Pilat owosɛ Isifu kəlɛk kəbel ka Yesu.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Kɔ Isifu ɛway arɔfən ŋa kəloto kətelər, k'ontorɛ Yesu dətɔk yɛpəmpəl, k'ɛnɛpsər kɔ ŋi, k'omboc kɔ dəkufu nkɛ anayɔk dətasar mɔ. Ntɛ elip mɔ, k'embiŋkəli tasar mpɛ ɛnasuncɛ dəkəbɛrɛ da kufu kaŋkɔ mɔ.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Mari wəka Makdala kɔ Mari, iya ka Yoses, ŋacgbɛkərɛ nde kəfo nkɛ anabɛr kɔ mɔ.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.