Lucas 4

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kɔ Yesu ender kəyɛfɛ Yurdɛn, pəlarɛ Amera Ŋecempi ŋa Kanu. Kɔ Amera ŋeŋkekərɛ kɔ nde dətɛgbərɛ,
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 nde Ŋɔŋk Ŋɛlɛc ŋɛnawakəs kəsɔŋɛ kɔ kəciya mata wəco maŋkəlɛ (40) disrɛ mɔ. Ali paka ɛnadi fɛ mataka mamɔkɔ disrɛ, ntɛ mataka mamɔkɔ melip mɔ, kɔ dor dɔyɔ kɔ.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Kɔ Ŋɔŋk Ŋɛlɛc ŋoloku kɔ: «Kɔ tɔyɔnɛ a Wan ka Kanu məyɔnɛ-ɛ, məloku oŋ tasar tantɛ tɔyɔnɛ kəcom.»
3 Então o diabo disse a Jesus: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra se transforme em pão.
4 Kɔ Yesu oloku sentani: «Ancic ti dəbuk ba sariyɛ sa Kanu: ‹Bafɔ kəcom gbəcərəm kəŋsɔŋɛ fum kəyi ka doru.›»
4 Mas Jesus lhe respondeu:
5 Kɔ sentani səmpɛnɛ kɔ sɔ tofo teŋeci kəroŋ, tɛm tepic kɔ səmentər Yesu tɔf ya doru fəp.
5 Então o diabo o levou para um lugar mais alto e num instante lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Kɔ səloku kɔ: «Indesɔŋ əm kətam fəp kɔ da tɔf yayɛ fəp, bawo anasɔŋ im yi, ina sɔ ictam kəsɔŋ yi nwɛ o nwɛ iŋfaŋ mɔ.
6 E disse: — Eu lhe darei todo este poder e a glória destes reinos, porque isso me foi entregue, e posso dar a quem eu quiser.
7 Awa, kɔ məna məntontnɛn'em fɔr kiriŋ-ɛ, yayɛ fəp yam yɔ yɔŋyɔnɛ.»
7 Portanto, se você me adorar, tudo isso será seu.
8 Kɔ Yesu oloku sentani: «Ancic dəYecicəs yosoku: ‹Mariki Kanu kam pəmar məctontnɛnɛ fɔr kiriŋ, nkɔn gbəcərəm pəmar məcsalɛnɛ.›»
8 Mas Jesus respondeu:
9 Kɔ sentani səŋkekərɛ kɔ sɔ Yerusalɛm, kɔ səŋkɔ səcəmbər kɔ nde dətelempan pa kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu kəroŋ. Kɔ səloku Yesu: «Kɔ pəyɔnɛ a Wan ka Kanu məyɔnɛ-ɛ, məyokɛ oŋ ma nnɔ dəntɔf. Bawo dəYecicəs Yosoku ancicəs:
9 Então o diabo levou Jesus a Jerusalém, colocou-o sobre o pináculo do templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 ‹Kanu kəndesom mɛlɛkɛ ɔn aŋɛ ŋande kəcbum əm mɔ.›
10 porque está escrito: “Aos seus anjos ele dará ordens a seu respeito, para que o guardem.”
11 K'ancic sɔ: ‹Ŋandetɔmpər əm dəwaca ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta məmpət tasar mɔ.›»
11 E: “Eles o sustentarão nas suas mãos, para que você não tropece em alguma pedra.”
12 Kɔ Yesu oloku Sentani: «Ancicəs dəYecicəs Yosoku: ‹Ta məcɔŋəs Mariki Kanu kam kəyɔ ka tes tɛwɛy-wɛy tɔn.›»
12 Jesus respondeu ao diabo:
13 Ntɛ Ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋelip kəwakəs Yesu kəciya mɔ, kɔ ŋɔmbɔlɛ kɔ haŋ tɛm tɔlɔma.
13 Tendo concluído todas as tentações, o diabo afastou-se de Jesus, até momento oportuno.
14 Kɔ Yesu olukus Kalile kɔ fənɔntər fa Amera ŋa Kanu disrɛ, kɔ tewe tɔn tɛsam dɔtɔf fəp.
14 Então Jesus, no poder do Espírito, voltou para a Galileia, e a sua fama correu por toda aquela região.
15 Pəctəksɛ afum nde dəkətola Kanu daŋan, kɔ afum fəp ŋaŋleləs kɔ.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo elogiado por todos.
16 Kɔ Yesu ender Nasarɛt nde anadusum kɔ mɔ. K'ɛmbɛrɛ dəkətola Kanu da aSuyif simiti, dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ, pəmɔ tɔkɔ ɔncyɔ ti mɔ. K'ɛyɛfɛ kəkɔkaraŋ dim dɔpɔŋ,
16 Jesus foi para Nazaré, onde havia sido criado. Num sábado, entrou na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 k'asɔŋ kɔ buk ba wədəŋk wəka Kanu Esayi. K'emperi buk, k'ɛmbəp da ancic:
17 Então lhe deram o livro do profeta Isaías. E, abrindo o livro, achou o lugar onde está escrito:
18 «Amera ŋa Mariki ŋey'im kəroŋ,
18 “O Espírito do Senhor
19 kədedəŋk kəren ka kəmar nkɛ Kanu kəndeŋaŋnɛnɛ afum səbe nsɛ ŋantɔmpər mɔ.»
19 e proclamar o ano aceitável
20 Ntɛ Yesu elip kəkaraŋ mɔ, k'ɛnɛp buk, k'ɔsɔŋ bi wəmarəs nwɛ ɛnatɔmpər teta səbuk mɔ, k'ɔŋkɔ pəndɛ. Akɔ ŋanayi dəkətola Kanu da aSuyif disrɛ mɔ fəp kɔ ŋaŋgbətnɛ kɔ.
20 Tendo fechado o livro, Jesus o devolveu ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Kɔ Yesu ɛyɛfɛ kəlok-lokər ŋa: «Mɔkɔ toloku tecic tatɔkɔ nəne mɔ, tɛlarɛ.»
21 Então Jesus começou a dizer:
22 Kɔ fəp fəmentər kɔ ntɛ pəmbɔt kɔ nnɔ eyi mɔ, kɔ tɔkɔ pənciyanɛ ŋa moloku mɔtɔt mmɛ moncwur kɔ dəkusu mɔ, kɔ ŋaŋyiftɛnɛ: «Bafɔ wan ka Isifu ɔfɔ ba?»
22 Todos davam testemunho dele e se maravilhavam das palavras cheias de graça que lhe saíam dos lábios. E perguntavam: — Não é este o filho de José?
23 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Incərɛ a nəndelok'im capafɔ ncɛ: ‹Wətɛn cɔl, mətaməsnɛ mənasərka!› Nəndesɔlok'im: ‹Səne mes mɔkɔ məncepərɛnɛ Kaparnam mɔ fəp, məyɔ sɔ mes min mayi nnɔ aŋkom əm mɔ.›»
23 Então Jesus disse:
24 Kɔ Yesu oloku ŋa sɔ: «Kance k'indeloku nu: Ali sayibɛ afɔselɛnɛ belbel nde aŋkom kɔ mɔ.
24 E Jesus prosseguiu:
25 Kance kɔ kaŋkɛ indesɔloku nu mɔ: Aran aŋɛ awos aŋa ŋanafi Yisrayel mɔ ŋanala tɛm ta Eli, tɛm ntɛ kɔm kənagbətnɛ meren maas yof camət-tin mɔ, a kɔ dor dɔpɔŋ dosumpər atɔf mɔ.
25 Na verdade lhes digo que havia muitas viúvas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra,
26 Mba kənasom fɛ Eli nda nwɛ o nwɛ, mɛnɛ nda wəran wətɔlɔ wəlɔma, nde Sarepta nde atɔf ŋa Sidɔŋ.
26 e Elias não foi enviado a nenhuma delas, a não ser a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Acunɛ sen alarəm ŋanayi sɔ Yisrayel tɛm ta sayibɛ Elise. Mba ali wəkin ŋa dacɔ anasɔkəs fɛ, mɛnɛ Naman wəka Siri.»
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, a não ser Naamã, o sírio.
28 Ntɛ afum akɔ ŋanayi dəkətola Kanu da aSuyif, ŋanane moloku mamɔkɔ mɔ, kɔ mɛtɛlɛ meyi fəp faŋan.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 Kɔ ŋayɛfɛ kəbɛləs kɔ kəwurɛnɛ dare, kɔ ŋaŋkekərɛ kɔ nde tɔrɔ teŋeci ta dare da Nasarɛt kəroŋ nde ŋanacəmbər dare daŋan mɔ, kəkɔwɛn kɔ pətɛmpɛnɛ.
29 E, levantando-se, expulsaram Jesus da cidade e o levaram até o alto do monte sobre o qual a cidade estava edificada, para que, de lá, pudessem atirá-lo abaixo.
30 Kɔ Yesu ɛmbɛrɛ-bɛrɛ ŋa dacɔ, k'ɔŋkɔ.
30 Jesus, porém, passando pelo meio deles, foi embora.
31 Kɔ Yesu ontor dare da Kaparnam atɔf ŋa Kalile. K'ɔŋkɔ pəctəksɛ simiti, dɔsɔk da kəŋesəm.
31 E Jesus foi a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 Cusu cənawos ŋa kətəksɛ kɔn, bawo moloku mɔn mɛnayɔ fənɔntər.
32 E maravilhavam-se com a sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Fum wəlɔma ɛnayi dəndo dəkətola Kanu da aSuyif, nwɛ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋɛnayi mɔ, pəckulɛ-kulɛ pəpɔŋ:
33 E apareceu na sinagoga um homem possuído de um espírito de demônio imundo, o qual gritou em alta voz:
34 «Ta ake tɔ məmbɛrɛnɛ mes mosu-ɛ, Yesu wəka Nasarɛt? Dəkələsər su mənder ba? Səncərɛ belbel nwɛ məyɔnɛ mɔ: Wəcempi wəka Kanu!»
34 — Ah! O que você quer conosco, Jesus Nazareno? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem você é: o Santo de Deus!
35 Kɔ Yesu ɛŋgbəŋ-gbəŋər ŋi, pəcloku: «Məmɛp kusu! Məwur fum wəkawɛ dəris!» Kɔ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋɛŋgbal fum wəkakɔ dəntɔf afum dacɔ, kɔ ŋowur kɔ dəris, ali pəlɛc ŋɛnayɔ fɛ kɔ.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: O demônio, depois de o ter jogado no chão no meio de todos, saiu daquele homem sem lhe fazer mal.
36 Kɔ cusu cəwos afum fəp, kɔ ŋayɛfɛ kəyifətɛnɛ: «Ake toloku tɔ tantɛ-ɛ? Fənɔntər kɔ kətam kɔn k'oŋlok-lokərɛ yɔŋk yɛlɛc, yɔcbɔlɛ ŋa.»
36 Todos ficaram admirados e comentavam entre si: — Que palavra é esta? Pois, com autoridade e poder, ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.
37 Kɔ tetɔn tɛsam mɔmpɔmpɔ ma dɔtɔf fəp.
37 E a fama de Jesus se espalhava por todos os lugares daquela região.
38 Ntɛ Yesu ɛyɛfɛ dəndo dəkətola Kanu da aSuyif mɔ, k'ɔŋkɔ ndena Simɔŋ. K'ɔŋkɔ pəbəp iya wəka wəran ka Simɔŋ pəcyikcɛnɛ fiba fəpɔŋ, kɔ akakɔ ŋayɛfɛ kəlɛtsɛnɛ Yesu a pəmar kɔ.
38 Deixando a sinagoga, Jesus foi para a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre muito alta, e pediram a Jesus em favor dela.
39 Kɔ Yesu entilsərnɛ wəran nwɛ k'ɛŋgbəŋ-gbəŋər fiba fafɔkɔ, kɔ fiba fəsak kɔ. Gbəncana babɔkɔ kɔ wəran nwɛ ɛyɛfɛ k'eyerəs afum yeri.
39 E inclinando-se para ela, Jesus repreendeu a febre, e esta a deixou. E imediatamente ela se levantou e passou a servi-los.
40 Ntɛ dec dɛŋkalɛ mɔ, aŋɛ ŋanayɔ acuy aŋɛ ŋanccunɛ docu dɛyamayama mɔ, kɔ ŋaŋkenɛ ŋa Yesu. K'endeŋəsər ŋa waca fəp, kɔ ŋantamnɛ.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos, com diferentes tipos de doença, os trouxeram a Jesus. E ele os curava, impondo as mãos sobre cada um deles.
41 Kɔ yɔŋk yɛlɛc yolukus afum alarəm darəŋ, yockulɛ-kulɛ: «Mən'ɔyɔnɛ Wan ka Kanu!» Kɔ Yesu ɛŋgbəŋ-gbəŋər yi, ta oŋwosɛ a yolok-loku-ɛ, bawo yɛnacərɛ a nkɔn ɔyɔnɛ Wəbɛ nwɛ Kanu kəyɛk-yɛk mɔ.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: — Você é o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Dec dendesɔk, kɔ Yesu owur k'ɔŋkɔ nde kəfo kəyer-yer kəlɔma. Kɔ afum alarəm ŋawur kətɛn kɔ, kɔ ŋaŋkɔ ŋabəp kɔ dəndo kəfo kaŋkɔ. Ŋanafaŋ fɛ kəsak Yesu pəkɔ.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu e foi para um lugar deserto. As multidões o procuravam, foram até junto dele e não queriam deixar que ele fosse embora.
43 Mba k'oloku ŋa: «Nəsak im ikɔdəŋk sɔ sədare səlɔma moloku mɔtɔt ma dɛbɛ da Kanu, bawo itɔ anasom'em.»
43 Jesus, porém, lhes disse:
44 Kɔ Yesu ɛŋkawandi Kibaru Kətɔt dəndo dəkətola Kanu da aSuyif nde sədare sa Yude.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.