Lucas 19

Kitabu ka Kanu (BSP) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ntɛ Yesu ɛmbɛrɛ Yerikɔ mɔ, k'ɛncali dare.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Awa, kɔ fum wəlɔma, nwɛ ancwe Sasey, nwɛ ɛnayɔnɛ wəbɛ ka awerəs dut, pəyɔ daka dɛlarəm,
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 pəctɛn kəcərɛ fum nwɛ aŋwe Yesu mɔ, mba ɛnctam fɛ ti, bawo afum ŋanala, nkɔn pəbumpsɛnɛ.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Kɔ fum nwɛ encepər kiriŋ k'ɔŋkɔ pəfərəŋk dəkətɔk ntɛ tɔŋsɔŋɛ kɔ kənəŋk Yesu mɔ, bawo dif'ɛnakɔ kəcepər.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Ntɛ Yesu ɛmbəp kətɔt kaŋkɔ dəntɔf mɔ, k'eyekti fɔr k'ɛnəŋk fum nwɛ, k'oloku kɔ: «Sasey məkufɛ mətor, bawo nde kəlɔ kam iŋkɔ mɔkɔ iyi.»
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Kɔ Sasey ɛmbɛlkər kətor, k'ɛmbaŋ Yesu pəbotu disrɛ.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Ntɛ afum ŋanəŋk ti mɔ, kɔ ŋayɛfɛ kəcɔpɛnɛ, ŋacloku: «Ndena fum wəciya ɔŋkɔ pəyi.»
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Mba Sasey nwɛ ɛnacəmɛ mariki fɔr kiriŋ mɔ, oloku: «Mariki, indesɔŋ atɔyɔ daka dacɔ da kəsɔtɔ kem. Nwɛ o nwɛ inanaŋkanɛ kəbaŋər pɛlarəm mɔ, indesɔŋ wəkayi kəmaŋkəlɛ ka tɔkɔ inabaŋər kɔ mɔ.»
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Mɔkɔ, Kanu kəyac aka kəlɔ kaŋkɛ, bawo məna sɔ wəka Abraham məyɔnɛ!
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Bawo Wan ka Wərkun ender kədetɛn kɔ kəyac ka aŋɛ ŋanasɔlɛ mɔ.»
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Afum ŋayi kəcəŋkəl Yesu. Kɔ Yesu ɔnɔcər capafɔ cəlɔma, bawo ŋanalɔtərnɛ Yerusalɛm, afum ŋaccɛm-cɛmnɛ a dɛbɛ da Kanu dɔŋkɔwur gbəncana babɔkɔ.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Kɔ Yesu oloku: «Fum wətɔt tokom wɔlɔma, ɛnayɛfɛ k'ɔŋkɔ atɔf ŋobol-bolu kəkɔtɛn dɛbɛ a pədeder.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Kɔ fum nwɛ ewe acar ɔn wəco, k'ɔsɔŋ ŋa nwɛ o nwɛ tɛncəmbəl pa kɛma kəpɔŋ kin, k'oloku ŋa: ‹Nəckafəlɛ-kafəlɛ pi waca haŋ icder.›
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Mba afum aka dare dadɔkɔ ŋanater kɔ, kɔ ŋasom kəkɔloku nde fum nwɛ ɔnckɔ kətɛn dɛbɛ mɔ: ‹Səfaŋ fɛ a fum wəkawɛ pəyɔnɛ su wəbɛ!›
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Kɔ fum nwɛ ɔŋkɔ pəsɔtɔ dɛbɛ, ntɛ olukus mɔ, k'ewe acar ɔn aŋɛ wəco kədecərɛ ntɛ nwɛ o nwɛ ɛŋkafəli-kafəli waca mɔ.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Kɔ wəcar wəcɔkɔ-cɔkɔ ender, k'oloku: ‹Mariki, isɔtɔ wəco wa kɛma kəŋkɔ mənasɔŋ im mɔ.›
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Kɔ fum nwɛ oloku: ‹Tentesɛ, wəcar wətɔt məyɔnɛ, bawo məlomp teta tes tɛfɛt. Ti tendesɔŋɛ a isɔŋ am kəyɔnɛ wəbɛ ka sədare wəco.›
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Kɔ wəcar wəka mɛrəŋ ender, kɔ wəkakɔ oloku kɔ: ‹Mariki, kəcamət ka kəŋkɔ mənasɔŋ im mɔ, k'isɔtɔ kədeŋər ka ki.›
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Kɔ fum nwɛ oloku sɔ wəkakɔ: ‹Isɔŋ əm sədare kəcamət, məyɔnɛ wəbɛ kəŋan.›
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Kɔ wəlɔma ender pəloku: ‹Mariki kɛma kam kəŋkɛ, inafɔktər ki dəkəloto kətɔt imɛŋk.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Inanes'am, bawo fum wəcuca məyɔnɛ: Məŋlɛk mpɛ məntɔboc mɔ, məpim nde mənatɔbɔf mɔ.›
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Kɔ fum nwɛ oloku wəmarəs kɔn: ‹Moloku mam m'indekit'əm, məna wəcar wəlɛc! Mənacərɛ a incuca, k'iŋlɛk mpɛ intɔboc mɔ, icpim mpɛ intɔbɔf mɔ.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Ak'ɛnasɔŋɛ ntɛ mənatɔsɔŋ pəsam pem amɛŋk pəsam mɔ-ɛ? Kɔ ntɛ ilukus mɔ, k'imbaŋ pəsam pem isɔtɔ sɔ pi kəroŋ kəntaŋgbɛ.›
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 K'oloku afum akɔ ŋanayi di mɔ: ‹Nəbaŋər kɔ kɛma kaŋkɔ, nəsɔŋ ki wəkɔ ɔsɔtɔn'em kilo wəco mɔ.›
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Kɔ afum ŋaloku: ‹Wəbɛ, wəkakɔ ɔsɔtɔ wəco!›
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Kɔ fum nwɛ oloku ŋa: ‹Icloku nu: Məna nwɛ məyɔ mɔ, ambɛrɛnɛ sɔ məna wəkayi. Mba məna nwɛ məntɔyɔ mɔ, ambaŋər əm ali pɔkɔ məyɔ mɔ.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Tamɛrəŋ tayi, nəkɛr'em ater'em aŋɛ ŋanatɔfaŋ a iyɔnɛ ŋa wəbɛ mɔ, nəfay ŋa mera fɔr yem kiriŋ.›»
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Ntɛ Yesu elip kəloku afum moloku mamɔkɔ mɔ, k'osumpər dɔpɔ afum kiriŋ kəkɔ Yerusalɛm.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Ntɛ Yesu ɔlɔtərnɛ sədare sa Bɛtfase kɔ Betani mɔ, kəca ka tɔrɔ tɔkɔ aŋwe tɔrɔ ta Tɔk ya Olif mɔ, kɔ Yesu osom acɛpsɛ ɔn darəŋ mɛrəŋ,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 pəcloku ŋa: «Nəkɔ nde dare ndɛ antɛfərnɛ mɔ, kɔ nəŋkɔbɛrɛ-ɛ, nəŋkɔbəp di sɔfale səfɛt pakot si, nsɛ fum o fum ɛntatɔndɛ mɔ. Nəsikəli si, nəkɛr'em.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Kɔ tɔyɔnɛ fum pəyif nu: ‹Ta ake tɔ nəŋsikəlɛ si-ɛ?› Nəloku kɔ: ‹Bawo Mariki ɛfaŋ si.›»
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Kɔ afum aŋɛ anasom mɔ ŋaŋkɔ, kɔ ŋaŋkɔ ŋabəp sɔfale səfɛt pakot si pəmɔ tɔkɔ Yesu ɛnaloku ŋa mɔ.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Ŋayi kəsikəli sɔfale səfɛt, kɔ asərka ŋayif ŋa: «Ta ake tɔ nəŋsikəlɛ sɔfale sasɔkɔ-ɛ?»
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ mɛrəŋ aŋɛ ŋaloku aka sɔfale: «Mariki ɛfaŋ si.»
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Kɔ afum aŋɛ ŋaŋkenɛ Yesu sɔfale səfɛt nsɛ, kɔ ŋandeŋsər si suma səŋan sakəroŋ, kɔ Yesu ɛndɛ si kəroŋ.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Tɔkɔ ɔnckɔ kiriŋ mɔ, itɔ afum ŋancper-perɛ kɔ suma səŋan sakəroŋ dɔpɔ.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Ntɛ ŋalɔtərnɛ Yerusalɛm nde pətəmbələr pa tɔrɔ ta Tɔk ya Olif mɔ, kɔ pəmbɔt kənay kəŋkɔ kənacɛpsɛ kɔ darəŋ mɔ fəp. Kɔ ŋayɛfɛ kəkor-koru Kanu pəpɔŋ, bawo ŋananəŋk mes mɛwɛy-wɛy mmɛ Kanu kəmmentər mɔ.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Kɔ ŋaloku:
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 AFarisi akin akin akɔ ŋanayi kənay kaŋkɔ dacɔ mɔ, ŋaloku Yesu: «Mariki, məloku acɛpsɛ am darəŋ ŋacaŋk!»
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Kɔ ŋancaŋk-ɛ, masar moŋkulɛ-kulɛ!»
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Ntɛ ŋalɔtərnɛ Yerusalɛm, a kɔ Yesu ɛnəŋk dare mɔ, k'ɛyɛfɛ kəbok teta di,
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 k'oloku: «Yerusalɛm, mən'ɛncərɛ mɔkɔ tɔkɔ aŋyɔ pasɔtɔ pəforu mɔ! Mba ndɛkəl tatɔkɔ tɔŋgbɔpən'am, məfɔtam ti kənəŋk.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Bawo dɔsɔk dendeder ndɛ ater am ŋandenɔŋkər əm kandɛ, ŋakɛl əm, a ŋadegbəcərɛn'am waca fəp mɔ.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Ŋandeləsər əm haŋ awut am, ali tasar tin ŋafɔdesakər'am mpɛ pendedeŋsɛ pɔlɔm kəroŋ mɔ, bawo mənacərɛ fɛ tɛm ntɛ Kanu kənader kəmar əm mɔ!»
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Ntɛ Yesu ɛmbɛrɛ nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu mɔ, k'ɛyɛfɛ kəbɛləs acaməs.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 K'oloku ŋa: «Dəyecicəs, Kanu kəloku: ‹Kəlɔ kem, dəkətola Kanu dɔ kəndeyɔnɛ,› mba nəna nəŋkafəli ki tɔgbɔkɛnɛ ta calbante.»
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Dɔsɔk o dɔsɔk Yesu ɛnctəksɛ afum dəndo kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu disrɛ. Aloŋnɛ apɔŋ, atəksɛ sariyɛ s'aSuyif, kɔ abeki a dɔtɔf ŋactɛn kədif kɔ.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Mba ta ŋancərɛ ntɛ ŋaŋyɔ, bawo afum fəp ŋanccəŋkəl moloku ma Yesu, ta ŋafaŋ kəbut ali toloku tɔn tin kəne-ɛ.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.