Lucas 13

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tɛm tatɔkɔ kɔ afum alɔma ŋanader ŋalɔmər Yesu tɔkɔ Pilat ɛnadifət aKalile alɔma ntɛ ŋancloŋnɛ Kanu mɔ. Itɔ tatɔkɔ Pilat ɛnanɔŋkəl mecir ma afum kəloŋnɛ kəŋan.
1 Ora, naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios deles.
2 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Nəncɛm-cɛmnɛ a k'anadifət aKalile akakɔ tatɔkɔ-ɛ, a tementər oŋ a ŋananaŋkanɛ kəciya ŋatas aKalile alpəs akɔ anatɔdif mɔ ba?
2 Respondeu-lhes Jesus: Pensais vós que esses foram maiores pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Ala! Icloku nu: Mba kɔ nəntɔsəkpər mera nəcəmɛ pəlompu darəŋ-ɛ, tatɔkɔ tɔ nəndeləsərnɛ fəp pəmɔ akakɔ.
3 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, afum aŋɛ wəco kɔ camət-maas aŋɛ kəlɔ ka Siloye kənawɛkərnɛ kədif mɔ, nəncɛm-cɛmnɛ a ŋa ŋananaŋkanɛ kəciya ŋatas aka Yerusalɛm alpəs aŋɛ ba?
4 Ou pensais que aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Ala, icloku nu, mba kɔ nəntɔsəkpər mera nəcəmɛ pəlompu darəŋ-ɛ, nəna sɔ fəp nəŋfi pəmɔ ŋa!»
5 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Kɔ Yesu oloku sɔ capafɔ ncɛ: «Fum wəlɔma ɛnabɔf kətɔk ka fik dalɛ dɔn dacɔ. K'ender kətɛn yokom ya ki, mba k'ɛmbəp kətɔk ka fik nkɛ ta kəŋkom-ɛ.
6 E passou a narrar esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; e indo procurar fruto nela, e não o achou.
7 Awa, k'oloku wəbəc kɔn wəkɔ oncbumɛ kɔ dalɛ mɔ: ‹Meren maas mɔ mamɛ ntɛ inder kəpim yokom ya kətɔk kaŋkɛ mɔ, mba ifɔsɔtɔ. Awa məcɛp ki! Ta ake tɔ kəndecəmɛnɛ, kəbaŋ antɔf gbəcərəm-ɛ?›
7 Disse então ao viticultor: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho; corta-a; para que ocupa ela ainda a terra inutilmente?
8 Kɔ wəbum ka dalɛ oloku kɔ: ‹Mariki, məsak kətɔk kəkom kaŋkɛ kəren nkɛ gbəcərəm pamɔmən sɔ. Indekay haŋ inɔŋkər, ibɛr ma sɔ ncɛk-cɛk-a.
8 Respondeu-lhe ele: Senhor, deixa-a este ano ainda, até que eu cave em derredor, e lhe deite estrume;
9 Kɔ tatɔkɔ teyi-ɛ, tɔlɔma kəŋkom dok, kɔ pəyi fɛ ti-ɛ, məcɛp ki.›»
9 e se no futuro der fruto, bem; mas, se não, cortá-la-ás.
10 Kətəksɛ kɔ Yesu ɛncndɛ dəkətola Kanu da aSuyif dɔlɔma dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ.
10 Jesus estava ensinando numa das sinagogas no sábado.
11 Wəran wəlɔma ɛnayi dənda nwɛ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋɛnasɔŋɛ kətɔkɔt kəyɛfɛ meren wəco kɔ camət-maas mɔ. ɛnanutnɛ, ta ɛntam kətɛncɛ-ɛ.
11 E estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava encurvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Ntɛ Yesu ɛnəŋk wəran nwɛ mɔ, k'ewe kɔ, k'oloku kɔ: «Wəran, docu dam dɛsak əm.»
12 Vendo-a Jesus, chamou-a, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Kɔ Yesu endeŋ kɔ kəca. Gbəncana babɔkɔ kɔ wəran nwɛ ɛntɛncɛ, k'ɛyɛfɛ kəcam debeki da Kanu.
13 e impôs-lhe as mãos e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Mba kɔ pəntɛlɛ wəbɛ wəka dəkətola Kanu da aSuyif dadɔkɔ, ntɛ Yesu ɛnataməs wəran wəkakɔ simiti, dɔsɔk da kəŋesəm mɔ, kɔ wəbɛ nwɛ oloku afum: «Mata camət-tin meyi mmɛ pəmar pacbəc mɔ, nəder nətɛn kətaməsnɛ mata mamɔkɔ disrɛ, mba ta nəder dɔsɔk da kəŋesəm da Kanu.»
14 Então o chefe da sinagoga, indignado porque Jesus curara no sábado, tomando a palavra disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, neles para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 Kɔ Yesu oloku kɔ ntɛ: «Nəna abaŋɛnɛ dofum: Dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ, an'ɔntɔgbeki wana wɔn, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, sɔfale sɔn pəkekərɛ kəkɔmun-ɛ?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, para o levar a beber?
16 A wəran nwɛ owur dokom da Abraham, a kɔ Sentani səsumpər səkot kəyɛfɛ meren wəco kɔ camət-maas mɔ, pəmar fɛ pasikəli kɔ bənda yayɔkɔ dɔsɔk da kəŋesəm ba?»
16 E não devia ser solta desta prisão, no dia de sábado, esta que é filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 Yesu kəloku moloku mamɔkɔ, kɔ tɔsɔŋɛ ater ɔn fəp kəlapərnɛ, mba pənabɔt kənay fəp, mɔyɔ mɔpɔŋ mamɔkɔ Yesu ɔncyɔ mɔ.
17 E dizendo ele essas coisas, todos os seus adversário ficavam envergonhados; e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Kɔ Yesu eyif sɔ: «Ake dɛbɛ da Kanu dowurɛnɛ-ɛ? Ak'indetubcɛnɛ di-ɛ?
18 Ele, pois, dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Tɛŋgbɛn tɛfɛt ntɛ fum ɛlɛk, pəbɔf dalɛ dɔn disrɛ mɔ. Tɛŋgbɛn tatɔkɔ topoŋ, pɔyɔnɛ kətɔk kəpɔŋ, bɛmp yeder yɔlɔ wara wawɔkɔ kəroŋ mɔ.»
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou e lançou na sua horta; cresceu, e fez-se árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Kɔ Yesu oloku sɔ: «Ak'indetubcɛnɛ dɛbɛ da Kanu-ɛ?
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 Dɛbɛ da Kanu dowurɛnɛ pəmɔ lebin ndɛ wəran ɛŋlɛk pənɔktərɛnɛ di kəmbefe kilo wəco mɛrəŋ (20) mɔ. Kɔ kəmbefe fəp kəmpɛ!.»
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar toda ela levedada.
22 Ntɛ Yesu ɛncali sədare səfɛt kɔ səpɔŋ kəkɔ ka Yerusalɛm mɔ, pəctəksɛnɛ sɔ afum.
22 Assim percorria Jesus as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 Kɔ fum wəlɔma eyif kɔ: «Wətəksɛ, afum apic ŋɔ Kanu kəndekɔyac ba?» Kɔ Yesu oloku ŋa:
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que se salvam? Ao que ele lhes respondeu:
24 «Nəna sɔ nəsɛp kədekɔbɛrɛ dəkəbɛrɛ dɛwɛkɛnɛ dadɔkɔ, bawo icloku nu: Afum alarəm ŋandesɛp kəbɛrɛ ka di, mba ŋafɔdekɔtam.»
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 «Kɔ wəka kəlɔ endekɔyɛfɛ pəcaŋ kumba, nəna aŋɛ nəŋyi doru mɔ, nədeyɛfɛ kəsut-sut kumba, nəcloku: ‹Mariki məgbitɛ su!› Tɛm tatɔkɔ endeluksɛ nu: ‹Incərɛ fɛ kəca nkɛ nəyɛfɛ mɔ!›
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e cerrado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, abre-nos; e ele vos responder: Não sei donde vós sois;
26 Tɛm tatɔkɔ tɔ nəndekɔcop kəloku: ‹Sənadi yeri, səmun kɔ məna, məctəksɛ nde səpɔ səpɔŋ sa dare dosu.›
26 então começareis a dizer: Comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas;
27 Nkɔn pəcloku nu, ‹Incərɛ fɛ aka nde nəyɔnɛ mɔ! Nəbɔl'em day, fəp fonu nəŋyɔ mes mɛlɛc!›
27 e ele vos responderá: Não sei donde sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 Difɔ kəbok kɔ kəŋaŋərɛnɛ sek kəndekɔyi, kɔ nəŋkɔnəŋk Abraham, Siyaka, Yakuba kɔ sayibɛ sa Kanu fəp dɛbɛ da Kanu disrɛ, paləm nəna dabaŋka.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes quando virdes Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Afum ŋandeder kəyɛfɛ kəca nkɛ dec dɛmpɛ kɔ nkɛ dec dɛŋkalɛ mɔ, kəca kətɔt, kɔ kəmerya, ŋader ŋandɛ dɛmɛsa nde dɛbɛ da Kanu dəntɔf.
29 Muitos virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e reclinar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 Ti disrɛ, adarəŋ ŋayi aŋɛ ŋandekɔyɔnɛ akiriŋ mɔ, kɔ akiriŋ ŋayi aŋɛ ŋandekɔyɔnɛ adarəŋ mɔ.»
30 Pois há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Tɛm tatɔkɔ, kɔ aFarisi alɔma ŋander ŋaloku kɔ: «Məyɛfɛ nnɔ mɔkɔ! bawo Herodu ɛfaŋ kədif əm.»
31 Naquela mesma hora chegaram alguns fariseus que lhe disseram: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Nəkɔ nəloku ayɔfən ŋaŋɔkɔ: Kəbɛləs yɔŋk yɛlɛc kɔ kətaməs k'iyinɛ mɔkɔ kɔ alna, a indeləpəs yɛbəc yem tataka ta maas.
32 Respondeu-lhes Jesus: Ide e dizei a essa raposa: Eis que vou expulsando demônios e fazendo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei consumado.
33 Mba mɛnɛ ikɔt mɔkɔ, alna kɔ dɔsɔkɔ, bawo pəmar fɛ wədəŋk wəka Kanu pəfi kəfo kəcuru ta pəyɔnɛ Yerusalɛm-ɛ.»
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte; porque não convém que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 «Yerusalɛm, Yerusalɛm, məna nwɛ məndif sayibɛ mɔ, məcca-cas aŋɛ Kanu kəŋsom nnɔ məyi mɔ, isɛp pəlarəm kəloŋka ka awut am pəmɔ ntɛ acɔkɔ ŋokombəra ŋoŋloŋka awut banca ya ŋi dəntɔf mɔ! Mba mənawosɛ fɛ ti.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que a ti são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e não quiseste!
35 Awa nəcəŋkəl! Andesakərɛ nu kəlɔ konu kəyɔ fos. Mba icloku nu: Nəfɔsɔnəŋk im, haŋ tɛm tɛbəp ntɛ nəndeloku:
35 Eis aí, abandonada vos é a vossa casa. E eu vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.