Josué 2

Kitabu ka Kanu (BSP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kɔ Yosuwe wan ka Nun osom afum mɛrəŋ dim dantɔf kəyɛfɛ ka Sitim, pəcloku ŋa: «Nəkɔ, nəkɔkcɛ antɔf ŋaŋɔkɔ kɔ dare da Yeriko! Kɔ afum akakɔ ŋaŋkɔ ŋabɛrɛ nde kəlɔ ka wəran wəyamayama, pacwe kɔ Rahab, kɔ ŋancepərɛnɛ pibi nde ndɔrɔn.
1 Josué, filho de Nun, despachou de Setim secretamente dois espiões: Ide, disse-lhes ele, e examinai a terra e a cidade de Jericó. Em caminho, entraram em casa de uma prostituta chamada Raab, onde se alojaram.
2 K'aloku wəbɛ ka Yeriko: «Awa, nəgbətnɛ ntɛ arkun aka Yisrayel ŋanderna nnɔ pibi kədefen-feni atɔf ŋosu mɔ!»
2 E foi avisado ao rei de Jericó: Entraram aqui de noite alguns israelitas para explorar a terra.
3 Kɔ wəbɛ wəka Yeriko osom pakɔloku Rahab: «Məwurɛnɛ afum akɔ ŋayi nnɔ ndaram mɔ, aŋɛ ŋambɛrɛ nde kəlɔ kam mɔ, bawo kəfen-feni ka atɔf fəp kɔ ŋanderɛnɛ.»
3 O rei mandou dizer a Raab: Faze sair esses homens que foram ter contigo e entraram em tua casa; porque vieram espionar a terra.
4 Kɔ wəran nwɛ eŋkekərɛ arkun aŋɛ mɛrəŋ k'ɔŋkɔ pəmɛŋk, k'oloku asom a wəbɛ: «Kance kɔ, arkun aŋɛ mɛrəŋ ŋandersa nnɔ kəlɔ kem, mba incərɛsa fɛ aka nnɔ ŋayɔnɛ mɔ.
4 Mas a mulher ocultou os dois homens e respondeu: Vieram realmente uns homens à minha casa, mas eu não sabia de onde eram.
5 Nendisna tɛm ntɛ dec dɛŋkalɛsa packɔ kəgbət kumba ka dare dəkusu mɔ, kɔ arkun aŋɛ ŋawur nnɔ, mba incərɛ fɛ nde ŋaŋkɔsa mɔ. Nəbɛlkər nəcəmɛ ŋa darəŋ, nəŋkɔbəp ŋa!»
5 Pela tarde, quando se iam fechar as portas da cidade, eles partiram. Ignoro para onde foram. Persegui-os vós depressa e os alcançareis.
6 Ntɛ tɛnayi mɔ, ɛnapɛnɛ ŋa nde kəlɔ darenc, k'ɛmɛŋk ŋa nde sek ya cəŋkɔlma dacɔ, ncɛ ɛnadɛt nde kəlɔ darenc mɔ.
6 Ora, ela os fizera subir ao terraço de sua casa e os ocultara sob palhas de linho que ali havia.
7 Kɔ afum ŋasumpər dɔpɔ da Yurdɛn kəbɛlər ŋa haŋ nde dəkətənta. K'aŋgbət kumba ka dare dəkusu ntɛ afum abɛlər aŋan ŋanawur mɔ.
7 Os homens enviados foram atrás deles pelo caminho, que conduz ao vau do Jordão, e as portas da cidade foram fechadas após a partida da patrulha.
8 Ta acikəra atɛn mes ŋantadirɛ-ɛ, kɔ Rahab ɛmpɛ kəkɔbəp ŋa nde kəlɔ darenc.
8 Antes que se deitassem, Raab subiu ao terraço junto dos espiões e disse-lhes:
9 Kɔ wəran nwɛ oloku arkun aŋɛ: «Incərɛ a Mariki ɔsɔŋ un atɔf ŋaŋɛ. Pəlɛc pɔkɔ nəfaŋɛ su mɔ pɔsɔtɔ su, ayek-yek ŋɛŋgbəpərnɛ afum fəp, ŋayi kənes'on.
9 Eu sei que o Senhor vos entregou esta terra; o terror de vós apoderou-se de nós, e todos os habitantes da terra estão desanimados por vossa causa.
10 Bawo səne a Mariki kənawosər'on domun da Kəba ka Cəŋkɔlma ntɛ nənawur Misira mɔ. Səne sɔ tɔkɔ nənadif abɛ a Amɔr mɛrəŋ aŋɛ ŋanayi kəŋgbɔkɔ ka Yurdɛn kəsək ntende dec dɛmpɛ mɔ: Sihɔŋ kɔ Oku.
10 Ouvimos dizer como o Senhor secou as águas do mar Vermelho diante de vós, quando saístes do Egito, e como, além do Jordão, tratastes os dois reis dos amorreus, Seon e Og, os quais votastes ao interdito.
11 Səne ti, itɔ mim mowurɛ su, kɔ nwɛ o nwɛ eŋgbiŋ kifir nnɔ nəyi mɔ, bawo Mariki, Kanu konu, kəyɔnɛ Kanu ka darenc, kɔ dəntɔf.
11 Quando ouvimos isso, nosso coração desfaleceu e ninguém mais tem coragem de vos resistir, porque o Senhor, vosso Deus, é o Deus nas alturas dos céus e aqui embaixo na terra.
12 Ndɛkəl oŋ, nədɛrm'em nnɔ Mariki eyi mɔ, a məndelasɛ afum a kəlɔ kem layidi pəmɔ dɔkɔ iyɔn'on mɔ. Nəsɔŋ im paka mpɛ pendesɔŋ em kəlaŋ a nəntiŋkər f'em mɔ.
12 Agora, vo-lo peço, jurai-me pelo Senhor, que, assim como usei de bondade para convosco, do mesmo modo poupareis a casa de meu pai.
13 A nəndesak iya kem, papa kem, awɛnc im aŋa arkun, aran, kɔ afum alpəs aŋɛ ŋayɔnɛ akəŋan mɔ fəp. Nəsak su səmulpər defi, nəfɔdedif su.»
13 Dai-me um sinal seguro de que salvareis meu pai, minha mãe, meus irmãos, minhas irmãs e todos os que lhe pertencem e livrareis as nossas vidas da morte.
14 Kɔ arkun aŋɛ ŋaloku wəran nwɛ: «Səwosɛ kəfinɛ tetam, mba ta mədeloku afum tɔkɔtɛnɛ tosu de! Kɔ Mariki kəndesɔŋ su atɔf-ɛ, səndebɔt mera səlasɛnɛ sɔ layidi nnɔ məyi mɔ.»
14 Eles responderam-lhe: a custa de nossa vida salvaremos a vossa, contanto que não nos atraiçoeis. Quando o Senhor nos entregar esta terra, fiéis {à nossa promessa} tratar-te-emos com bondade.
15 K'ɔsɔŋ ŋa kəbənda kɔ ŋantorɛnɛ ki nde dəwundɛr, bawo kəlɔ kɔn kənayi disrɛ kəgbəcɛnɛ kɔ damba da saŋka sa dare.
15 Então, servindo-se de uma corda, ela desceu-os pela janela, pois a casa em que morava estava sobre o muro da cidade.
16 Kɔ wəran nwɛ oloku ŋa: «Nəkɔ ta dəmɔrɔ kɔ pəyi fɛ ti-ɛ, nəmbəpɛnɛ kɔ abɛlər anu. Nəgbɔpnɛ dəndo haŋ mata maas, tɛntəŋnɛ abɛlər anu ŋalukus, a nəna nədesumpər dɔpɔ donu kəkɔ!»
16 Ide para o monte, disse-lhes ela, para que não vos encontrem os vossos perseguidores. Ocultai-vos ali durante três dias, até que eles voltem; depois retomareis o vosso caminho.
17 Kɔ arkun aŋɛ ŋaloku kɔ: «Ntɛ tendesɔŋɛ su kəlas kədɛrəm nkɛ məsɔŋɛ su kədɛrm'am mɔ:
17 Os homens disseram-lhe: Eis como havemos de cumprir o juramento a que nos obrigastes:
18 Awa, məcəŋkəl im! Tɛm ntɛ səndebɛrɛ dare mɔ, mɛnɛ məkotər tafəc peyim nde wundɛr wɔkɔ mənatorɛnɛ su mɔ. Məcəmbərərnɛ iya wəkam, papa wəkam, awɛnc'əm aŋa arkun aran, afum am fəp nde kəlɔ kam.
18 quando tivermos entrado na terra, porás este cordão vermelho na janela por onde nos fizeste descer; reúne em torno de ti, em tua casa, teu pai, tua mãe, teus irmãos, e toda a família de teu pai.
19 Nwɛ o nwɛ ɛncali kusuŋka kaŋkɔ a pəwur mɔ, ɛsarɛ teta mecir mɔn, kɔ səna, səncərɛ fɛ! Mba kaŋkɔ pagbuŋɛnɛ wəkin nu dacɔ nde kɔlɔ kam disrɛ-ɛ, səsarɛ teta mecir ma wəkayi!
19 Se alguém ultrapassar a porta de tua casa e sair para fora, este será responsável pelo que acontecer, e nós seremos inocentes. Mas se alguém puser a mão sobre quem quer que seja que se encontrar contigo em tua casa, é sobre nós que isto cairá.
20 Kɔ məloku afum tɔkɔtɛnɛ tosu-ɛ, tɛm tatɔkɔ səŋsikili tɛtəŋnɛ tosu kɔ məna.»
20 Se divulgares, porém, o que combinamos contigo, estaremos desobrigados do juramento que nos fizeste fazer.
21 Kɔ wəran nwɛ oloku: «Kanu kəsɔŋɛ teyi pəmɔ tɔkɔ nəloku ti mɔ!» Kɔ wəran nwɛ ɛsak arkun aŋɛ kɔ ŋaŋkɔ. Kɔ wəran nwɛ oŋkot tafəc pəyim nde wundɛr wɔn.
21 Seja como dissestes, respondeu ela. Depois os despediu, e eles partiram. E ela pendurou o cordão vermelho na janela.
22 Kɔ arkun aŋɛ ŋaŋkɔ ta dəmɔrɔ, kɔ ŋaŋgbɔpnɛ di mata maas, haŋ kɔ abɛləs aŋan ŋalukus. Abɛlər aŋan ŋactɛn ŋa dɔpɔ, mba ŋananəŋk fɛ ŋa.
22 Eles foram para o monte, onde permaneceram durante três dias, até que voltassem os que os perseguiam. Estes, tendo buscado por todo o caminho os espiões, não os encontraram.
23 Kɔ afum aŋɛ mɛrəŋ ŋande ŋator dəmɔrɔ, kɔ ŋancali Yurdɛn. Kɔ ŋaŋkɔ ŋabəp Yosuwe wan ka Nun, kɔ ŋalɔmər kɔ tɔkɔ ŋanasɔtɔ nde anasom ŋa mɔ.
23 Os dois homens desceram então do monte e, voltando, passaram o Jordão. Foram para junto de Josué, filho de Nun, e contaram-lhe tudo o que se tinha passado.
24 Kɔ ŋaloku Yosuwe: «Pəwurɛnɛ pəmɔ Mariki ɔsɔŋ su atɔf ŋaŋɔkɔ fəp. Ayek-yek ŋɛŋgbəpərnɛ afum fəp, ŋayi kənesɛ su.»
24 O Senhor, disseram-lhe eles, entregou toda essa terra nas nossas mãos, pois todos os seus habitantes tremem diante de nós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.