Gênesis 45

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Isifu ɛnatam fɛ sɔ kəmɛŋk mɛncər nnɔ afum akɔ ŋanayi kɔ kəsək mɔ dacɔ, k'oŋkulɛ: «Nəwurɛnɛ afum fəp!» Ali wəkin ɛnayi fɛ sɔ Isifu kəsək ntɛ encmentərnɛ awɛnc aŋa mɔ.
1 José não conseguiu mais controlar a sua emoção diante dos seus empregados, de modo que gritou: — Saiam todos daqui! Por isso nenhum dos empregados estava ali quando José contou aos irmãos quem ele era.
2 K'ɛyɛfɛ kəbok, aMisira kɔ aka kəlɔ ka Firawona ŋane kɔ dim kəbok.
2 Ele começou a chorar tão alto, que os egípcios ouviram, e a notícia chegou até o palácio do rei.
3 Kɔ Isifu oloku awɛnc aŋa: «In'ɔfɔ Isifu! papa kem ɔsɔrɔyi doru ba?» Mba awɛnc aŋa ŋanatam fɛ kəluksɛ kɔ moloku ntɛ pənciyanɛ ŋa kənəŋk kɔ sɔ mɔ.
3 José disse aos irmãos: — Eu sou José. O meu pai ainda está vivo? Quando os irmãos ouviram isso, ficaram tão assustados, que não puderam responder nada.
4 Kɔ Isifu oloku awɛnc aŋa: «Ilɛtsɛnɛ nu, nəlɔtərn'em.» Kɔ ŋalɔtərnɛ kɔ. K'oloku ŋa sɔ: «In'ɔfɔ Isifu wɛnc konu nwɛ nənacaməs a kɔ aŋkɛrɛ kɔ Misira mɔ.
4 E José disse: — Cheguem mais perto de mim, por favor. Eles chegaram, e ele continuou: — Eu sou o seu irmão José, aquele que vocês venderam a fim de ser trazido para o Egito.
5 Ndɛkəl oŋ, ta nəwakəsnɛ. Ta pətɛlɛ nu kəcaməs kem pakɛr'em nnɔ, bawo kəbum konu, nəyi doru kɔ Kanu kənabɛlkər'em kəkɛrɛ nnɔ, iyi nu kiriŋ.
5 Agora não fiquem tristes nem aborrecidos com vocês mesmos por terem me vendido a fim de ser trazido para cá. Foi para salvar vidas que Deus me enviou na frente de vocês.
6 Teren ta mɛrəŋ ta dor tɔ tantɛ dɔtɔf. Pəncəmɛ meren kəcamət afɔde pacbifti, afɔde pactɛl.
6 Já houve dois anos de fome no mundo, e ainda haverá mais cinco anos em que ninguém vai preparar a terra, nem colher.
7 Kanu kəkɛr'em iyi nu kiriŋ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ nu kəsɔtɔ ka nnɔ atɔf ŋaŋɛ yuruya mɔ, imar nu ta nəfi, icbum nu pəyeŋki pampɛ ayi kəcepərɛnɛ mɔ.
7 Deus me enviou na frente de vocês a fim de que ele, de um modo maravilhoso, salvasse a vida de vocês aqui neste país e garantisse que teriam descendentes.
8 Ndɛkəl oŋ, bafɔ nən'ɛkɛr'em nnɔ, mba Kanu kɔ. Kanu kəncəmbər im iyɔnɛ papa ka Firawona, mariki ma kəlɔ kɔn disrɛ, wəkiriŋ ka sədare sa Misira fəp.
8 Portanto, não foram vocês que me mandaram para cá, mas foi Deus. Ele me pôs como o mais alto ministro do rei. Eu tomo conta do palácio dele e sou o governador de todo o Egito.
9 Nəroknɛ nəpɛ nde papa kem eyi mɔ. Nəkɔ nəloku kɔ: ‹Ntɛ tɔ wan kam Isifu ɛnaloku su: Kanu kəncəmbər im mariki ma atɔf ŋa Misira fəp. Ta məwon kəder nnɔ iyi mɔ!
9 — Agora voltem depressa para casa e digam ao meu pai que o seu filho José manda lhe dizer o seguinte: “Deus me fez governador de todo o Egito. Venha me ver logo; não demore.
10 Nde atɔf ŋa Kosɛŋ ŋɔ məŋkɔyi, məfɔdebɔl'em, kəyɛfɛ məna papa kəbəp awut am, awut-sɔ am, yɔcɔl yam yɔpɔŋ kɔ yɛfɛt haŋ ca nyɛ məyɔ mɔ fəp.
10 O senhor morará na região de Gosém e assim ficará perto de mim — o senhor, os seus filhos, os seus netos, as suas ovelhas, as suas cabras, o seu gado e tudo o que é seu.
11 Nnɔ taŋ indetam kəcsɔŋ əm ca fəp bawo pəsɔrɔcəmɛ meren kəcamət a dor declip. Ti disrɛ dor dɔfɔdesumpər yɔkɔ məyɔ mɔ.›»
11 A fome ainda vai durar mais cinco anos, e em Gosém eu darei mantimentos ao senhor, à sua família e aos seus animais. Assim não lhes faltará nada.”
12 «Fɔtɔ nəŋgbətnɛ ti fɔr yonu, kɔ wəfɛt kem Beŋyamin ɛŋgbətən'em fɔr yɔn yati a in'oŋlok-lokər nu.
12 José continuou: — Todos vocês e Benjamim, o meu irmão, podem ver que sou eu mesmo, José, quem está falando.
13 Nəkɔ nəloku papa kem kɔ pəlel mpɛ isɔtɔ Misira mɔ fəp. Nəlɔmər kɔ ntɛ nənəŋk dɛ mɔ fəp. Nəroknɛ nətorɛnɛ papa kem nnɔ iyi mɔ.»
13 Contem ao meu pai como sou poderoso aqui no Egito, contem tudo o que têm visto. Vão depressa e tragam o meu pai para cá.
14 Kɔ Isifu ɛnapsərnɛ sɔ wəfɛt kɔn Beŋyamin dəkilim, kɔ ŋayɛfɛ kəbok.
14 José abraçou o seu irmão Benjamim e começou a chorar. E, abraçado com José, Benjamim também chorou.
15 Kɔ Isifu oncupəs awɛnc aŋa fəp. Kɔ ŋandeləpsər kəndɛ tofo tin kɔ ŋalok-loku.
15 Então, ainda chorando, José abraçou e beijou cada um dos seus irmãos. Depois disso os irmãos começaram a falar com ele.
16 Kɔ moloku mamɔkɔ mɛsam kəlɔ ka Firawona fəp disrɛ, a awɛnc a Isifu ŋanderna mɔkɔ. Kɔ toloku tatɔkɔ tɔmbɔt Firawona kɔ amarəs ɔn.
16 A notícia de que os irmãos de José tinham vindo chegou até o palácio do rei do Egito, e ele e os seus servidores ficaram contentes com isso.
17 Kɔ Firawona oloku Isifu: «Məloku awɛnc əm aŋa: ‹Nəyɔ ntɛ: Nəlɛk yɔcɔl yonu, nəkɔ atɔf ŋa Kanaŋ.
17 O rei disse a José: — Diga aos seus irmãos que carreguem os animais e voltem para a terra de Canaã.
18 Nəlɛk papa konu kɔ afum ɔn, nəder nnɔ iyi mɔ. Indeyɔnɛ nu ntɛ o ntɛ tentesɛ atɔf ŋa Misira mɔ. Nənde nəcdi yeri yoboŋu ya Misira.›
18 E me tragam o pai deles e as famílias deles. Eu lhes darei as melhores terras que há no Egito, e eles comerão o que este país produz de melhor.
19 Iwos'am kəloku awɛnc əm aŋa: ‹Nəyɔ ntɛ: Nəlɛk cibil atɔf ŋa Misira, nəkɔ nəlɛk awut kɔ aran anu kɔ papa konu nəder.›
19 Que os seus irmãos levem daqui do Egito carretas para trazerem as mulheres, as crianças pequenas e também o pai deles.
20 Ta nəŋaŋnɛ mɛlər teta ca yonu yɔkɔ nəndekɔsak di mɔ, bawo mpɛ o mpɛ peyi atɔf ŋa Misira pɔyɔnɛ pɔtɔt mɔ, pendeyɔnɛ ponu.»
20 E não se preocupem por deixarem para trás as coisas que têm, pois o melhor que há na terra do Egito será deles.
21 Kɔ awut a Yakuba ŋayɔ tatɔkɔ. Kɔ Isifu ɔsɔŋ awɛnc aŋa cibil pəmɔ tɔkɔ Firawona ɛnasom kɔ ti mɔ. K'ɔsɔŋ ŋa sɔ yeri yɔkɔ ŋanakɔ kəcdi dɔpɔ mɔ.
21 Os filhos de Jacó fizeram isso. José lhes deu carretas, como o rei havia mandado, e mantimento para a viagem.
22 Kɔ Isifu ompocɛ awɛnc aŋa fəp yamos yɛsəkpərɛ k'ɔsɔŋ Beŋyamin gbeti mɛncəmbəl masar maas (300) kɔ yamos kəcamət yɛsəkpərɛ.
22 Também lhes deu roupas novas, mas a Benjamim deu trezentas barras de prata e cinco mudas de roupas.
23 Ca nyɛ yɔ Isifu ɛnasɔŋ pakenɛ kas kəŋan: Sɔfale surkun wəco səsarɛ ca yɔtɔt ya Misira, kɔ sɔfale səran wəco səsarɛ malɔ, cəcom kɔ yeri ta ntɛ ɔŋkɔsumpər dɔpɔ kəder Misira mɔ.
23 Para o pai, José mandou dez jumentos carregados das melhores coisas do Egito e dez jumentos carregados de trigo, pão e outros mantimentos para a viagem.
24 Kɔ Isifu ɛsak awɛnc aŋa kɔ ŋalukus. K'oloku ŋa: «Ta nəkɔcɔp dɔpɔ de!»
24 Os irmãos se despediram, e na hora de partir José aconselhou: — Não briguem pelo caminho.
25 Kɔ awɛnc a Isifu ŋayɛfɛ Misira kɔ ŋampɛ Kanaŋ ndena papa kəŋan Yakuba.
25 Eles saíram do Egito e, quando chegaram a Canaã, foram à casa de Jacó, o seu pai.
26 Kɔ awɛnc a Isifu ŋaloku kas kəŋan teta Isifu kiyi kɔn doru sɔ. Kɔ ŋaloku kas kəŋan a Isifu ɔyɔnɛ wəbɛ wəka atɔf ŋa Misira fəp. Mba abəkəc ŋɛnapɛ fɛ Yakuba bawo ɛnalaŋ fɛ ŋa.
26 Então lhe disseram: — José está vivo! Ele é o governador de todo o Egito! Jacó quase desmaiou e não podia acreditar.
27 Kɔ ŋalɔmər kɔ moloku mɔkɔ Isifu ɛnasom ŋa mɔ fəp. Ntɛ Yakuba ɛnanəŋk cibil cəkɔ Isifu ɛnasak kədelɛk kɔ mɔ, ti tɛnasɔŋɛ kɔ oŋ abəkəc kəpɛ.
27 Porém, quando lhe contaram tudo o que José tinha dito, e quando viu as carretas que havia mandado para levá-lo para o Egito, Jacó ficou muito animado.
28 Kɔ Yakuba oloku: «Ilaŋ ti oŋ! Wan kem Isifu ɔsɔrɔyi doru! Indekɔnəŋk kɔ a icfi.»
28 E disse: — Já chega! O meu filho José ainda está vivo. Quero vê-lo antes de eu morrer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.