Gênesis 44
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NAA
1 Kɔ Isifu oloku wəcamsɛ kɔn: «Məlasɛ afum akaŋɛ malɔ dəlɔba pəmɔ tɔkɔ lɔba yaŋan yɛntam kəlɛk malɔ mɔ. Məbɛr pəsam paŋan nde lɔba yaŋan disrɛ.
1 José deu esta ordem ao administrador da sua casa: — Encha de mantimento os sacos que estes homens trouxeram, quanto puderem levar, e ponha o dinheiro de cada um na boca do saco de mantimento.
2 Məbɛr sɔ apɔt ŋem ŋomunɛ ŋa gbeti ŋɔkɔ, nde alɔba ŋa wəfɛt wəkɔ kɔ pəsam pɔkɔ ɛŋkɛrɛ kədewayɛ malɔ mɔ.» Kɔ wəcamsɛ ka Isifu ɔyɔ tɔkɔ Isifu ɛnaloku kɔ mɔ.
2 E coloque o meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro do seu cereal. E o administrador fez como José havia ordenado.
3 Dec dendesɔk, k'asak afum aŋɛ kəlukus nde ndaraŋan kɔ sɔfale səŋan.
3 De manhã, quando já estava claro, os homens partiram, eles com os seus jumentos.
4 Ŋawur dare disrɛ ta ŋantabɔlɛ-ɛ, kɔ Isifu oloku wəcamsɛ kɔn: «Məyɛfɛ məcəmɛ afum aŋɛ darəŋ haŋ məbəp ŋa. Məyif ŋa: ‹Ta ake tɔ nəsɔŋɛ pətɔt kəway pəlɛc-ɛ?
4 Saíram da cidade e, antes que pudessem ter se distanciado, José disse ao administrador de sua casa: — Levante-se e vá atrás daqueles homens. E, alcançando-os, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Bafɔ apɔt ŋaŋɛ ŋɔ mariki mem oŋmunɛ, ŋɔsɔŋɛ kɔ kəcərɛ tɔkɔ tender mɔ ba? Nənciya kəyɔ tantɛ nəyɔ mɔ.›»
5 Não é este o copo em que bebe o meu senhor e que ele usa para fazer as suas adivinhações? Vocês fizeram algo muito errado.”
6 Kɔ wəcamsɛ ka Isifu ɛmbɛlər ŋa k'ɛmbəp ŋa. K'ɔŋgbɔkərɛnɛ ŋa moloku mɔkɔ Isifu ɛnasom kɔ mɔ.
6 O administrador os alcançou e lhes falou essas palavras.
7 Kɔ ŋaloku wəcamsɛ ka Isifu: «Ta ake tɔ mariki oŋlok-lokərɛ su tantɛ-ɛ? Səna amarəs am səfɔtam kəyɔ tatɔkɔ.
7 Então eles responderam: — Por que o meu senhor está dizendo uma coisa dessas? Longe de nós, seus servos, fazer uma coisa assim.
8 Sənuŋkɛnɛ kərɛsna kɔ səŋkɛrɛ nu pəsam pɔkɔ sənanəŋk nde lɔba yosu mɔ, kəyɛfɛ Kanaŋ. Ta ake tɔ səndekiyɛnɛ pəsam kɔ pəyi fɛ ti kɛma nde kəlɔ ka mariki mam-ɛ?
8 O dinheiro que achamos na boca dos sacos de mantimento nós trouxemos de volta da terra de Canaã; como, então, iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu senhor?
9 Nwɛ o nwɛ aŋnəŋkɛ ca yayɔkɔ mɔ, padif kɔ, kɔ səna fəp səyɔnɛ acar a mariki mem!»
9 Se algum de nós tiver esse copo, será morto; e nós ainda seremos escravos do meu senhor.
10 Kɔ wəcamsɛ ka Isifu oloku ŋa: «Awa. Ine nu sim! Nwɛ o nwɛ aŋnəŋkɛ paka mɔ, ɔŋyɔnɛ wəcar kem. Nəna alpəs aŋɛ nəŋkɔ.»
10 O administrador respondeu: — Que seja como vocês disseram. Aquele com quem for encontrado o copo será meu escravo; os outros ficam livres.
11 Kɔ ŋambɛlkər-bɛlkər kətorɛ-torɛ lɔba yaŋan dəntɔf kɔ ŋasikəli-sikəli yi.
11 Eles se apressaram; cada um colocou o seu saco de mantimento no chão e o abriu.
12 Kɔ wəcamsɛ ka Isifu oncop kəfen-feni kəyɛfɛ alɔba ŋa wəbeki, k'ɛləpsər alɔba ŋa wəfɛt. Kɔ wəcamsɛ ka Isifu ɔŋkɔ pənəŋk apɔt nŋɛ nde alɔba ŋa Beŋyamin.
12 O administrador os examinou, começando do mais velho e acabando no mais novo; e o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Kɔ awɛnc a Isifu ŋawal-wali yamos yaŋan, kɔ ŋandəndəsər sɔ sɔfale səŋan lɔba yaŋan. Kɔ ŋaluksərnɛ sɔ dare disrɛ.
13 Então eles rasgaram as suas roupas; cada um carregou de novo o seu jumento, e eles voltaram para a cidade.
14 Yuda kɔ awɛnc aŋa ŋander sɔ nda Isifu wəkɔ ɛnasɔrɔyi kəfo kaŋkɔ ŋanasak kɔ mɔ. Kɔ ŋantɛmpɛnɛ dəntɔf Isifu fɔr kiriŋ.
14 Quando Judá e seus irmãos chegaram à casa de José, este ainda estava ali. E prostraram-se em terra diante dele.
15 Kɔ Isifu eyif ŋa: «Cəke cɔ nəyɔ tantɛ-ɛ? Nəncərɛ fɛ a intam kəcərɛ tɔkɔ tɔŋgbɔpnɛ mɔ, tɔkɔ tender mɔ?»
15 José lhes perguntou: — O que é isso que vocês fizeram? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar?
16 Kɔ Yuda oloku: «Cəke c'indeloku mariki mem-ɛ? Cəke c'indeloku mətam kəlaŋ su-ɛ? Kanu kəmbəp amarəs am ŋaciya. Səyɔnɛ oŋ acar a mariki mosu, kəyɛfɛ səna haŋ wəkɔ anəŋk apɔt alɔba ŋɔn disrɛ mɔ.»
16 Então Judá respondeu: — Que podemos dizer a meu senhor? Que podemos falar? E como vamos nos justificar? Deus descobriu a nossa culpa. Eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão se achou o copo.
17 Kɔ Isifu oloku: «Ifɔdebəc ti tatɔkɔ! Fum nwɛ anəŋkɛ apɔt mɔ, endeyɔnɛ wəcar kem. Kɔ nəna, nəpɛrnɛ nəkɔ ndena papa konu bəkəc yoforu disrɛ.»
17 Mas José disse: — Longe de mim fazer uma coisa dessas! O homem em cuja mão foi encontrado o copo, esse será meu escravo; os outros podem voltar em paz para junto de seu pai.
18 Kɔ Yuda ɔlɔtərnɛ Isifu k'oloku kɔ: «Ilɔktərn'am mariki, məwosɛ wəmarəs kam pəlok-lokər əm ta abəkəc ŋɛp'am nnɔ eyi mɔ! Bawo məyi pəmɔ Firawona.
18 Então Judá se aproximou dele e disse: — Meu senhor, permita que este seu servo diga uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a sua ira contra este seu servo, pois o senhor é como o próprio Faraó.
19 Tɔcɔkɔ-cɔkɔ Mariki ɛnayifət amarəs ɔn pəcloku: ‹Nəyɔ kas kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ wəfɛt ba?›
19 Meu senhor perguntou a seus servos: “Vocês têm pai ou mais algum irmão?”
20 Kɔ səwosɛnɛ kɔ: ‹Səyɔ kas kətem, kɔ wəfɛt wan nwɛ oŋkom detem dɔn disrɛ mɔ. Wəpaŋnɛ kɔn kɛrɛ ɛnafi. Kɛrɛ kɔn kəkom, sona s'eyi oŋ, kɔ kas ɔmbɔtər kɔ.›
20 E respondemos a meu senhor: “Temos um pai já velho e um filho da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.”
21 Kɔ məloku amarəs am: ‹Nəkɔ nəkɛrɛ wəfɛt konu inəŋk kɔ fɔr yem.›
21 Então o senhor disse a estes seus servos: “Tragam o jovem, para que eu o veja.”
22 Kɔ səloku mariki mem: ‹Wəfɛt kosu ɔfɔtam kəyɛfɛ papa kosu kəsək. K'ɛyɛfɛ kɔ kəsək-ɛ, papa kosu eŋfi.›
22 Respondemos ao meu senhor: “O jovem não pode deixar o pai; se deixar o pai, este morrerá.”
23 Kɔ məloku amarəs am: ‹Kɔ nəntɔkɛrɛ wəfɛt konu-ɛ, ta inəŋk nu sɔ dɛ.›
23 Então meu senhor disse a estes seus servos: “Se o irmão mais novo não vier com vocês, nunca mais vocês verão o meu rosto.”
24 Ntɛ səluksərnɛ ndena papa kosu wəmarəs kam mɔ, kɔ səluksɛ kɔ moloku ma məna mariki mem.
24 — Quando voltamos à casa de meu pai, que é seu servo, e repetimos a ele as palavras de meu senhor,
25 Kɔ papa kosu oloku: ‹Nəkɔ sɔ nəwayɛ su yeri yepic.›
25 nosso pai disse: “Voltem e comprem um pouco de mantimento.”
26 Kɔ səloku kɔ: ‹Səfɔtam kəkɔ. Mba kɔ səŋsolɛ wəfɛt kosu-ɛ, səŋkɔ, bawo wərkun wəkakɔ ɔfɔwosɛ kənəŋk su cəro ta səŋkenɛ kɔ wəfɛt kosu pənəŋk-ɛ.›
26 Nós respondemos: “Não podemos ir para lá. Mas, se o nosso irmão mais moço for conosco, iremos. Porque não podemos ver a face do homem, se este nosso irmão mais moço não estiver conosco.”
27 Kɔ papa kosu wəmarəs kam oloku su: ‹Nəncərɛ a wəran kem awut mɛrəŋ ŋ'ɛnakom'em.
27 Então nos disse o seu servo, nosso pai: “Vocês sabem que a minha mulher me deu dois filhos.
28 Kɔ wəkin ende pəsak im. Ilaŋ ti a wəkakɔ, anawatəri-watəri kɔ, bawo intanəŋk fɛ kɔ haŋ mɔkɔ.
28 Um se ausentou de mim, e eu disse: ‘Certamente foi despedaçado, e até agora não mais o vi.’
29 Kɔ nəmbaŋər im sɔ ndɛkəl wəkawɛ-ɛ, tes tedekɔsɔtɔ kɔ-ɛ, pəcuy disrɛ pɔ nəndesɔŋ'em kətorɛ cəfon cem cəfer dabiya nde afi ŋayi mɔ.›
29 Se agora vocês me tirarem também este da minha presença, e lhe acontecer algum desastre, farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.”
30 Ndɛkəl oŋ k'ilukus nde wəmarəs kam, papa kem eyi mɔ, ta iŋkenɛ kɔ wəfɛt kosu nwɛ abəkəc ŋɔn ŋosumpər mɔ,
30 — Agora, pois, se eu voltar para junto de meu pai, seu servo, sem que o jovem vá conosco, visto que a alma de meu pai está ligada com a alma dele,
31 eŋfi katina kɔ ɔntɔnəŋkɛ su wəfɛt kosu-ɛ. Tɛm tatɔkɔ amarəs am ŋandesɔŋɛ wəmarəs kam papa kosu kətorɛnɛ cəfon cɔn cəfer dabiya pəcuy disrɛ.
31 vendo ele que o jovem não está conosco, morrerá; e estes seus servos farão descer os cabelos brancos de nosso pai, seu servo, com tristeza à sepultura.
32 Bawo ina wəmarəs kam isɔŋ kɔ temer kəluksɛ kɔ sɔ wan kɔn, icloku papa kosu: ‹K'intɔluks'am wəfɛt kosu-ɛ, in'endesarɛ kiciya doru o doru nnɔ papa kem eyi mɔ!›
32 Porque este seu servo ficou responsável por este jovem diante de meu pai, dizendo: “Se eu não o trouxer de volta, serei culpado para com o meu pai pelo resto da minha vida.”
33 Ndɛkəl ilɛtsɛn'am: Ina wəmarəs kam iyi nnɔ. Iyɔnɛ wəcar ka məna mariki mem. Wəfɛt kosu pəlukus kɔ awɛnc im aŋa nde papa kosu eyi mɔ.
33 Agora, pois, que este seu servo fique em lugar do jovem como escravo de meu senhor, e que o jovem volte com os seus irmãos.
34 Cəke c'intam kəlukus, ta iluksɛ wəfɛt kosu nnɔ papa kosu eyi mɔ-ɛ? Ha! Intola fɛ kənəŋk pəlɛc pɔkɔ pendekɔsɔtɔ papa kosu mɔ, k'intɔluksɛ kɔ wəfɛt kosu-ɛ!»
34 Porque como poderei voltar a meu pai, se o jovem não for comigo? Eu não poderia ver esse mal se abatendo sobre o meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.